Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Δημοκρατικά και κυριαρχικά δικαιώματα σε κίνδυνο. Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Η περίοδος της ανέφελης διακυβέρνησης του κ  Μητσοτάκη φαίνεται να τελειώνει. Οι εξελίξεις που δρομολογούνται στο εσωτερικό αλλά κυρίως  στο εξωτερικό μέτωπο της χώρας μόνο ευοίωνες δε θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν για τους πολίτες και τον τόπο.

            Η  Ν.Δ. επανήλθε στη διακυβέρνηση της χώρας  μετά από περίπου πέντε χρόνια για να εφαρμόσει, όπως υποσχόταν,  ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού-εξευρωπαϊσμού του κράτους. Αυτό , όμως, που μέχρι στιγμής ξεδιπλώνεται είναι μια βαθιά συντηρητική πολιτική η οποία σε πολλές περιπτώσεις παίρνει ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, εξάλλου,  ότι ο κ Σαμαράς, εκφραστής αυτής της κατεύθυνσης, φρόντισε πριν από λίγες μέρες από το βήμα του συνεδρίου της ΝΔ να υπενθυμίσει με τρόπο εμφαντικό στον πρωθυπουργό ποιος κυβερνά πραγματικά  αυτή τη χώρα  και του χάραξε  γραμμή για  όλα τα κρίσιμα ζητήματα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής.

            Είναι δεν είναι όμως όμηρος της ισχυρής ακραίας ομάδας της Ν.Δ., ο κ Μητσοτάκης ακολουθεί μια τακτική η οποία στηρίζεται  στη δημοκρατική νομιμοποίηση που του δίνει η Βουλή και στους κατασταλτικούς μηχανισμούς που διαθέτει με επικεφαλής  στην αστυνομία. Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου ( παρά τις ευθύνες που έχει η πανεπιστημιακή κοινότητα η οποία το οδήγησε στον εκφυλισμό) , η επίδειξη δύναμης του αστυνομικού κράτους(παλικαράδες των ΜΑΤ  του κ. Χρυσοχοϊδη ξεγυμνώνουν διαδηλωτές) , η πρόθεση να περιοριστούν οι πορείες και οι συγκεντρώσεις  με νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί προσεχώς κ.α.  φανερώνουν , εκτός από τις προθέσεις της κυβέρνησης να επιβάλλει τον αυταρχισμό,  τη συνειδητή επιλογή της να κινηθεί στα όρια της συνταγματικής νομιμότητας ή και να τα παραβιάσει   παίζοντας με βασικές δημοκρατικές κατακτήσεις των πολιτών και τελικά με την ίδια τη Δημοκρατία.

            Ως το κρισιμότερο, ωστόσο , πρόβλημα των τελευταίων δεκαετιών εξελίσσεται  η συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία δεν ερμηνεύεται ως αντίδραση ενός άτακτου και γραφικού γείτονα, αλλά ως μεθοδική πολιτική στο χώρο της νοτιοανατολικής Μεσογείου, η οποία στοχεύει στην αναθεώρηση της συνθήκης της Λοζάνης  και στη κατά το δοκούν ερμηνεία του δικαίου της θάλασσας.  Η συμφωνία με τη Λιβύη, όσο και αν η κυβέρνηση διατείνεται ότι είναι άκυρη, δημιουργεί νέα δεδομένα στην περιοχή. Η ιταμότητα της Τουρκίας  δεν αντιμετωπίζεται με  δηλώσεις ελαφρότητας σαν κι εκείνη που έκανε προ ημερών ο κ. Δένδιας στο κρατικό κανάλι (είπε ότι τα τουρκικά γεωτρύπανα βγάζουν λάσπη!!!) , αλλά με μια μακροπρόθεσμη, πολυδιάστατη  και σοβαρή πολιτική,  η οποία ανάμεσα στα άλλα θα θεωρήσει ως ενιαίο αμυντικό χώρο το Αιγαίο και την Κύπρο και θα καθορίσει την ΑΟΖ των δύο χωρών. Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή,  γιατί η Τουρκία κλείνει μέτωπα με γειτονικές χώρες και αφήνει ορθάνοιχτο εκείνο με την Ελλάδα.

            Η Τουρκία , αφού αλώνισε με τα γεωτρύπανα της την κυπριακή ΑΟΖ, αφού εισέβαλε στη Συρία με τις ευλογίες του κ Τραμπ και επέβαλε ευνοϊκές για αυτήν  ρυθμίσεις, αφού εξασφάλισε τη σιωπή αν όχι τη συγκατάθεση της Ρωσίας προχώρησε στο επόμενο βήμα και υπέγραψε τη συμφωνία με τη Λιβύη.  Η τουρκική διπλωματία εκμεταλλεύεται την αδυναμία της ελληνικής και κυπριακής πλευράς και τις χλιαρές αντιδράσεις των συμμάχων τους και επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Ο χάρτης της νοτιοανατολικής Μεσογείου το επόμενο διάστημα είναι πιθανόν  να αλλάξει. Η όποια λύση δοθεί φαίνεται ότι θα είναι εις βάρος  της ελληνικής και κυπριακής πλευράς.

            Πολλοί ανησυχούν,  γιατί  βρισκόμαστε μπροστά σε νέους περιορισμούς των δικαιωμάτων των πολιτών  και άλλοι  εκφράζουν φόβους  για ακρωτηριασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Δεν είναι στις προθέσεις  μου  να γίνω μάντης κακών, αλλά η κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί, δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Μακάρι οι εκτιμήσεις αυτές να διαψευστούν τους επόμενους μήνες.

* εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας 

Είμαι η Ν.Δ. Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

ΕΙΜΑΙ Η Ν.Δ.

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Συμπληρώθηκαν ήδη τρεις μήνες από τη νίκη της Ν.Δ. στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Διάστημα μικρό, αλλά νομίζω αρκετό, για να καταλήξει κάποιος σε πρώτα πολιτικά συμπεράσματα για τα χαρακτηριστικά και τη φυσιογνωμία της νέας κυβέρνησης, η οποία καθημερινά δίνει το πολιτικό, κοινωνικό οικονομικό και ιδεολογικό στίγμα της με πρωταγωνιστή τον πρωθυπουργό.

            Ο κ. Μητσοτάκης φρόντισε από την αρχή να ξεκαθαρίσει τον τρόπο με τον οποίο θα κυβερνήσει. Θέλει να δείξει ότι θα τηρήσει τις δεσμεύσεις του. Να αποδείξει ότι όλα βρίσκονται υπό τον έλεγχο και το άγρυπνο μάτι του.   Οι επισκέψεις του στα υπουργεία και κυρίως ο τρόπος που αυτές προβάλλονται από τα φιλικά ΜΜΕ στον κόσμο έχουν διπλό στόχο. Από τη μια να φανεί ότι η κυβέρνηση λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και έχει για τιμονιέρη έναν στιβαρό ηγέτη και από την άλλη να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η δημοτικότητα του πρωθυπουργού ο οποίος την περίοδο αυτή δεν έχει αντίπαλο.

            Πράγματι, αν εξαιρέσει κάποιος το ΜΕΡΑ 25 το οποίο προσπαθεί να αρθρώσει αντιπολιτευτικό λόγο με προτάσεις με τις οποίες μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί, τα υπόλοιπα κόμματα βρίσκονται σε εμφανή αδυναμία να αντιπολιτευτούν τη ΝΔ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει ακόμη να βρει τα βήματα του στο νέο του ρόλου, εκείνο δηλαδή της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δεν μπορεί να ασκήσει σοβαρή αντιπολίτευση και ούτε να χαράξει πολιτική στρατηγική. Χωρίς να διατυπώνει εναλλακτικές προτάσεις, κουβαλάει ακόμη την αποτυχία της κυβερνητικής του θητείας. Χωρίς σοβαρή και σε βάθος αυτοκριτική θέλει να κουκουλώσει τα πεπραγμένα της τετραετούς διακυβέρνησης του. Το ΚΙΝΑΛ λεηλατημένο από δεξιά και αριστερά βρίσκεται σε περιδίνηση και σπαράσσεται από εσωτερικές έριδες. Το ΚΚΕ ακολουθεί τη μοναχική, αμόλυντη, άσπιλη και αδιέξοδη πορεία του, ενώ ο λεγόμενος χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς   εξαφανίζεται από τις εμφύλιες διαμάχες, τους ηγεμονισμούς και τα αδιέξοδα.

            Και όμως η ΝΔ φωνάζει ότι είναι εδώ, παρούσα. Με τον ίδιο πυρήνα πολιτικής. Όπως την ξέρουμε τα τελευταία χρόνια. Η νόθευση της απλής αναλογικής στους δήμους και τις περιφέρειες, οι ρυθμίσεις για ευκολότερες απολύσεις χωρίς αιτιολόγηση, η κατάργηση του πολύπαθου πανεπιστημιακού ασύλου, οι προτάσεις για τον τρόπο λήψης μιας απόφασης για απεργία και άλλα μέτρα που έχουν ψηφιστεί δείχνουν ξεκάθαρα το συντηρητικό προφίλ της. Και είναι ακόμη η αρχή.

            Και όμως η ΝΔ δεν άλλαξε και το δείχνει. Το πώς αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ΔΕΗ, το πώς διαχειρίζεται το θέμα των Εξαρχείων, το προσφυγικό για το οποίο τόσα και τόσα είχε πει και τόσο πολύ είχε λαϊκίσει, το πώς επιχειρεί να ρετουσάρει ένα αποτυχημένο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ με την κατάργηση της βάσης του 10, χωρίς όμως να θέτει όριο βάσης στα κολέγια και στα παρατήματα των ξένων πανεπιστημίων είναι δείγματα της κοινωνικής της πολιτικής. Και κυβερνά μόνο τρεις μήνες.

            Ούτε όμως ο κ Μητσοτάκης μετέβαλε τον πολιτικό του χαρακτήρα . Ο άνθρωπος που κατηγορούσε τους λαϊκιστές ήταν και παραμένει ο ίδιος τέτοιος. Δεν αναφέρομαι μόνο στον τρόπο που δόθηκαν στην κοινή γνώμη η επίσκεψη του στο καθαρισμένο οικόπεδο στο Μάτι και το άνοιγμα φύλλου από την κ Μαρέβα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μιλάω κυρίως για το Μακεδονικό. Πού πήγαν όλες εκείνες οι υποσχέσεις που έδωσε ο ίδιος και πολλά στελέχη του ότι θα μπλοκάρουν τη συμφωνία των Πρεσπών για να κερδίσει τις ψήφους των Μακεδόνων ; Ήξερε ή όχι από τότε ότι λέει ψέματα και ότι θα αναγνωρίσει μια διεθνή συμφωνία που υπέγραψε η χώρα, όπως και έκανε ;

            Ο κ Μητσοτάκης ήρθε για να σαρώσει και να ακολουθήσει μια σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική. Οι συνθήκες τον ευνοούν. Βρίσκει μια αντιπολίτευση άλαλη, συνδικάτα διαλυμένα και μια κοινωνία σακατεμένη και συντηρητική. Η δυναμική, η συνοχή και οι αντοχές της κυβέρνησης θα φανούν, όταν θα αρχίσουν οι συγκρούσεις με τις θιγόμενες κοινωνικές ομάδες, όταν θα ξεσπάσουν διαφωνίες στο εσωτερικό της και όταν διάφοροι αστάθμητοι παράγοντες λειτουργήσουν καταλυτικά στην πορεία της. Τότε θα αποδειχθεί πραγματικά αν ήρθε για να μείνει ή αν θα ξεφουσκώσει γρηγορότερα και από τα μπαλόνια των πρώτων της γενεθλίων.

*εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας

Ατύχημα ή Ανθρωποκτονία ο Θάνατος του Πεντάχρονου Προσφυγόπουλου. Του Γ. Περάκη

Ατύχημα ή Ανθρωποκτονία ο Θάνατος του Πεντάχρονου Προσφυγόπουλου

 

Από το αστυνομικό δελτίο: Ένα πεντάχρονο αγοράκι από το Αφγανιστάν έχασε τη ζωή του λίγο έξω από τη Μόρια, στην περιοχή του Αη Γιάννη, όταν ένα φορτηγάκι που κινούνταν στο χώρο πήγε να στρίψει πάτησε ένα χαρτόκουτο, μέσα στο οποίο βρισκόταν το παιδί. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο οδηγός του φορτηγού βρίσκοταν μέσα στο χώρο επιχέιρησης στην περιοχή παραδίδοντας εμπόρευμα και όταν πήγε να στρίψει το όχημά του , πάτησε το χαρτόκουτο μέσα στο όποίο βρισκόταν το παιδάκι. Οδηγήθηκε στο αυτόφωρο, ενώ η αστυνομία προσπαθεί να διαπιστώσει τις συνθήκες του τραγικού δυσυχήματος.

Το τραγικό δυστύχημα φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στις δομές φιλοξενίας, μέχρι να ξεχαστεί εκ νέου, χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο.

Μόρια, πληθυσμός 1.164 μόνιμοι κάτοικοι το 2011.

Το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Προσφύγων. Τη δεκαετία του 2010 το χωριό έγινε παγκόσμια γνωστό από το «Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης» (ΚΥΤ) προσφύγων της Λέσβου που εγκαταστάθηκε εκεί και έχει υποδομές για τη φιλοξενία 2.330 ατόμων.

Το 2018 πάνω από 8.300 πρόσφυγες και μετανάστες βρίσκονται στον πρώην στρατόπεδο, διαμένοντας σε ναυτιλιακά εμπορευματοκιβώτια και ετοιμόρροπες σκηνές υπό συνθήκες που επικρίνονται ευρέως ότι δεν πληρούν τα βασικά πρότυπα.

Σήμερα το 2019 «διαβιούν» 12.000 άτομα σε χώρο για 2.300.

Συνθήκες κράτησης: Επιθέσεις σεξουαλικής φύσης, συμπλοκές με χρήση μαχαιριών[, απόπειρες αυτοκτονίας και πρόσφυγες που θα προτιμούσαν να έχουν πνιγεί από το να βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη Μόρια. Αυτό είναι το δραματικό σκηνικό που περιγράφουν σε οι ΝΥ Times, με την αμερικανική εφημερίδα να αναφέρεται και στην έρευνα που διεξάγεται από την OLAF προκειμένου να εξεταστεί που πήγαν τα 1,6 δισ. ευρώ που πήρε η Ελλάδα για το προσφυγικό.

Εάν υπήρχε ένας εισαγγελέας παλικάρι, με εντιμότητα και βαθιά συναίσθηση του καθήκοντος του (όπως στην «υπόθεση Μερτέν», ο Ανδρέας Τούσης) θα έδινε εντολή να προφυλακιστούν οι υπάτιοι. Η απαγγελία των κατηγοριών:

Ο Ποινικός Κώδικας, Νόμος (ΚΕΦ.154): Ο ορισμός της ανθρωποκτονίας (205).

(1) Κάθε πρόσωπο το οποίο επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου με παράνομη πράξη ή παράλειψη, είναι ένοχο του κακουργήματος της ανθρωποκτονίας.

(2) Παράνομη παράλειψη είναι εκείνη που συνιστά υπαίτια αμέλεια παράλειψης εκτέλεσης καθήκοντος αν και δεν υφίσταται πρόθεση πρόκλησης θανάτου.

(3) Κάθε πρόσωπο το οποίο διαπράττει το κακούργημα της ανθρωποκτονίας υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου.

Ποιοί είναι υπεύθυνοι για τις συνθήκες κράτησης τους, της διαβίωσης τους και εν τέλει για την ζωή τους στην Ελλάδα;

Η αστυνομία, «οι επίλεκτοι» μισθοφόροι γενίτσαροι του Χρυσοχοίδη, ο Χρυσοχοίδης, η Ε.Ε., οι υπουργοί ή ο πρωθυπουργός, ο τωρινός και οι προηγούμενοι, αλήθεια ποιός;

Μη μου μιλάς για κόλαση
την έχω ζήσει όλη
μην μου μιλάς για ουρανούς
για θείο περιβόλι

μη μου μιλάς για ουρανούς
για θείο περιβόλι

Μη μου μιλάς για τα παιδιά
που ψάχνανε στους δρόμους
σαν τους αλήτες τους σοφούς
δεν ξέρουν από νόμους
σαν τους αλήτες τους σοφούς
δεν ξέρουν από νόμους

Μη μου μιλάς για τίποτα
δεν ξέρω ν' απαντήσω
μες τα ερείπια του καιρού
ζωή πάω να χτίσω
μες τα ερείπια του καιρού
ζωή πάω να χτίσω (Π. Σιδηρόπουλος, Μη μου μιλάς για τίποτα)

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Πάλι Μόνοι;H Έκκληση προς τα Στελέχη, τα Μέλη, τους Φίλους του ΚΚΕ και στην Υπόλοιπη Αριστερά. Του Γ. Περάκη

Πάλι Μόνοι;

H Έκκληση προς τα Στελέχη, τα Μέλη, τους Φίλους του ΚΚΕ και στην Υπόλοιπη Αριστερά

Εχουν περάσει περίπου δύο μήνες, απο τις εκλογές. Τα εκλογικά αποτελέσματα για το σύνολο της αριστεράς ήταν απογοητευτικά. Για τρείς λόγους:

  • Η υποχώρηση σε ποσοστά και σε ψήφους είναι εμφανής,
  • Η μεγάλη αποχή των ψηφοφόρων, απόδειξη της έλλειψης εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα και μαζί με αυτό την «πληρώνει» και η αριστερά,
  • Η πολιτική «ζημιά» που προξένησε ο ΣΥΡΙΖΑ με τα πλαστές υποσχέσεις με την ταμπέλα της «αριστεράς».

Οι νεοφιλελεύθεροι βάσει του νόμου της ενισχυμένης «αναλογικής» (η απάτη της «δημοκρατίας» τους), είναι κυβέρνηση. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί, σ’ αυτό το διάστημα είναι ενδεικτικά το τι θα επακολουθήσει. Δεν είναι μόνο η τρομοκρατία, η επιστροφή στη «δουλοπαροικία» απο άποψη εργασιακών διακαιωμάτων, η στέρηση αυτονόητων πολιτικών δικαιωμάτων. Είναι επίσης η πώληση, η αλλαγή χρήσης της Ελλάδας και εν τέλει η καταστροφή της και μαζί της του λαού μας.

Λόγω της διαμορφωθείσας πολιτικής πραγματικότητας έχει ισχύ το «Όταν δεν είστε ικανοί να πείτε ψέματα, δεν σας μένει παρά να πείτε την αλήθεια (Αγκ. Κρίστι) και επειδή «Το ψέμα ποτέ δεν ζει για να γεράσει (Σοφοκλής)», ας θέσουμε τις βάσεις του διαλόγου:

1) Είναι αυτονόητο ότι σε πολλά σημεία διαφωνούμε, αλλιώς θα ανήκαμε στο ίδιο κόμμα,

2) Επειδή δεν διεκδικούμαι καμμιά «απόλυτη» αλήθεια αλλά πιθανόν να είναι αναγκαία προυπόθεση για τους οργανωμένους και ενταγμένους σε κομματικά σχήματα αλλά πάντα ο έντιμος διάλογος παραμένει βασική προυπόθεση αναζήτησης της,

3) Επειδή δεν υπάρχει καμμιά πρόθεση αλλαγής στις αποφάσεις σας πολύ περισσότερο κριτικής στα οργανωτικά σας ή στα σύμβολά σας,

4) Επειδή πολλοί απο εμάς «θήτευσαν» στους χώρους αυτούς και το «στίγμα μας» υπάρχει ακόμη αλλά ταυτόχρονα των χώρων σ’ εμάς (απο άποψη μαζικότητας «προνομιούχος» χώρος συμμετοχής ήταν το ΚΚΕ),

5) Επειδή κάποιοι από εμάς στις εκάστοτε διασπάσεις ανταλλάξαμε πικρές κουβέντες και άλλοι απλώς «πήγαμε σπίτι μας» απογοητευμένοι (ο συντάκτης του κειμένου απλώς «πήγε σπίτι του για αρκετά χρόνια..»),

6) Επειδή «... Τις συνεργασίες και τις συμμαχίες πάντα τις ήθελε το ΚΚΕ. Απο τη γέννησή του. Αλλοτε τις επεδίωξε, χωρίς να το κατορθώσει, όπως το 1936 με το σύμφωνο Σοφούλη- Σκλάβαινα. Αλλοτε τις επεδίωξε και το κατόρθωσε, όπως κατά την κατοχή με το ΕΑΜ. Αλλοτε τις προσπαθούσε και τα μισοκατάφερνε , όπως την περίοδο 1951-1967 με την ΕΔΑ. Αλλοτε τις επιζητούσε, αλλά γκρεμίζονταν, όπως το 1974 με την Ενωμένη Αριστερά. Και άλλοτε και τις επιζητούσε και τις προχωρούσε, όπως στην περίπτωση του Συνασπισμού στα 1989 -1991. Με άλλα λόγια: Με την ΕΠΙΜΟΝΗ ΜΟΥ στα 1986-1989 να χτιστεί ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, δεν έφερνα καμία καινοτομία στο Κόμμα, αλλά εφάρμοζα μια πάγια πολιτική του, την πολιτική των συμμαχιών».... Τι θα πεί συμβιβασμός; θα πεί να κάνεις πίσω και να βλάπτεις τα συμφέροντα, του λαού. Οταν κάνεις πίσω προς όφελος του λαού, είναι συμβιβασμός ή είναι ένας αναγκαίος ελιγμός; Εμ το άλλο; Οτι αφού κάναμε συμβιβασμό, γιατί δεν τον κάναμε με την Αριστερά του ΠΑΣΟΚ, που είναι πλατιά και προτιμήσαμε την ΕΑΡ και τα γκρουμπούσκουλα! Αλλά, σύντροφοι, αν δεν συμφιλιωνόμαστε με τ΄ αδέλφια μας, πως θα πείθαμε τους γείτονες για τις καλές προθέσεις μας;» (Χ. Φλωράκης).

Ίσως αν σήμερα «παρακολουθεί» τις εξελίξεις ενδεχομένως να έλεγε με τη γνωστή προφορά του «δεν επιτρέπεται να μας πιάνουν αδιάβαστους οι σμπίροι» εννοώντας τους εγκάθετους των αντιπάλων...

Οι προτάσεις μας

Α) Δεν συμβιβαστήκαμε με την άγρια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, στον κόσμο της εργασίας, στη νέα γενιά και με τον εξευτελισμό της Ελλάδας, αποτέλεσμα των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Από το 2010, οι κυβερνήσεις έχουν δεσμεύσει την Ελλάδα σε καθεστώς άμεσης επιτροπείας για δεκαετίες, σε κατάσταση στασιμότητας και αναπτυξιακής καθήλωσης. Η κρίση είναι οικονομική, κοινωνική, πολιτική, εκπαιδευτική, επικοινωνιακή, αξιακή, δηλαδή καθολική, κρίση πολιτισμού.

Β) Γνωρίζουμε ότι ο τόπος μας διαθέτει άφθονες δυνατότητες ανάπτυξης και πλούτου, φτάνει να αξιοποιηθούν με αυτοπεποίθηση και όραμα οι υποδομές του που σήμερα λεηλατούνται, το διψασμένο για δημιουργία ανθρώπινο δυναμικό του, η στρατηγική γεωγραφική του θέση, ο φυσικός του πλούτος.

Γ) Είμαστε πεπεισμένοι ότι υπάρχει εναλλακτική λύση που θα οδηγήσει στην ανασυγκρότηση και την αναγέννηση της οικονομίας και της πατρίδας μας. Για μας κάθε πρόγραμμα απαιτεί τη συμμετοχή και τη σφραγίδα του λαού, που συστηματικά έχει τεθεί από τρόικα και κυβερνήσεις σε ζώνη αποκλεισμού.

Δ)Θεωρούμε ότι οι νέες πολιτικές απαιτούν την κατάκτηση και εδραίωση της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, ώστε οι Ελληνίδες και οι Έλληνες να είμαστε με υπερηφάνεια πολίτες της Ελλάδας και με αξιοπρέπεια πολίτες της ηπείρου μας και του κόσμου. Για τον σκοπό αυτό χρειάζεται βαθιά δημοκρατική τομή στη Δημόσια Διοίκηση, με εκσυγχρονισμό, αποδοτικότητα και παραγωγικότητα, με αποτελεσματική καταπολέμηση της αναξιοκρατίας, κομματικοποίησης, διαφθοράς, διαπλοκής, ατιμωρησίας. Η εμπέδωση της λαϊκής κυριαρχίας θα στηριχτεί στη συγκρότηση Συντακτικής Συνέλευσης για την ψήφιση από τον λαό νέου Συντάγματος, που θα θέτει μεταξύ άλλων το δικαίωμα ζωής και εργασίας των πολιτών υπεράνω των απαιτήσεων των δανειστών. Η Δικαιοσύνη αντί για προνομιακό όργανο των πλουσίων, χρειάζεται βαθιές τομές για να γίνει καταφύγιο των πιο αδύναμων πολιτών. Απαιτείται η συντριπτική ήττα του σημερινού εργοδοτικού, κυβερνητικού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και η εκ βάθρων αναγέννηση ενός συμμετοχικού, δημοκρατικού, ταξικού κινήματος, που η πηγή του είναι ο τόπος εργασίας.

Ε)Θέτουμε, ως κεντρικό μας στόχο την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της ασφάλειας της πατρίδας μας, ζώντας σε μια περιοχή ρευστότητας και ανασφάλειας, αμερικανικών και ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, συγκρούσεων και περιφερειακών ηγεμονισμών στρατιωτικών εισβολών και τοπικών πολέμων. Οι αρχές αυτές είναι αδιαπραγμάτευτες και δεν αποτελούν εμπόδιο αλλά προϋπόθεση της καλής γειτονίας, βασικού και μόνιμου στόχου μας. Δεν πρόκειται να δεχτούμε από κανένα υπερεθνικό οργανισμό να τίθεται υπεράνω ή να θέτει υπό αίρεση τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η παρουσία της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ δεν εγγυάται την ειρήνη ούτε την εθνική μας κυριαρχία.

Ζ) Είμαστε βέβαιοι ότι υφίστανται οι αναγκαίες δυνάμεις για ένα τέτοιο φιλόδοξο εγχείρημα. Είναι όμως διασκορπισμένες και συχνά ανταγωνιστικές, και γι’ αυτό μειωμένης αποτελεσματικότητας. Μπορούμε να ενώσουμε τις διάσπαρτες αυτές νησίδες σε ένα πανίσχυρο Αρχιπέλαγος. Μπορούμε να αναπτερώσουμε το ηθικό του λαού και να στηρίξουμε την ηθική της αλληλεγγύης και δημιουργίας. Με αυτό το όραμα τασσόμαστε υπέρ ενός μετώπου όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που εμπνέονται και πονάνε για κοινωνική δικαιοσύνη, για μια κυρίαρχη, γνήσια δημοκρατική, ανεξάρτητη, παραγωγική και τεχνολογικά προηγμένη Ελλάδα του 21ου αιώνα. Ενός χώρου που θα λειτουργεί στη βάση του διαλόγου, της διαρκούς και ίσης πληροφόρησης, με αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά, αξιοποιώντας κριτικά τη σύγχρονη τεχνολογία και το διαδίκτυο.

Η) Οι νέοι άνθρωποι σηκώνουν το βάρος της κρίσης μαζί με τη μισθωτή εργασία και τα μεσαία στρώματα. Η χώρα μας έχει χάσει μισό εκατομμύριο εκπαιδευμένους ανθρώπους, μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων, που στην πιο παραγωγική τους ηλικία οδηγήθηκαν στη μετανάστευση. Μπορούμε να απελευθερώσουμε τον καταπιεσμένο δυναμισμό την έμπνευση, τον πειραματισμό, την εφευρετικότητα, την αισιόδοξη ματιά της νέας γενιάς. Η εκπαίδευση θα γίνει η ατμομηχανή της αναγέννησης και η απασχόληση των νέων από τις πρώτες επιλογές.

Στο χέρι μας είναι να αποτελέσει το 2019 τομή για τη δημιουργία ενός ισχυρού ρεύματος για μια νέα λαϊκή πλειοψηφία, που θα συμβάλει στην ανακοπή και στην ανατροπή της σημερινής κατάστασης.

Για να ανοίξει ένας νέος ορίζοντας ειρηνικής επανάστασης και λυτρωτικής απελευθέρωσης του λαού μας.

Εάν βυθισθώμεν, ας βυθισθώμεν εις τον ωκεανόν! Ουχί εις την σκάφην! (Μ. Λουντέμης).

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040