Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Η Ελλάδα στο Λάκκο των Λεόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ελλάδα στο Λάκκο των Λεόντων

της Ευρωπαϊκής Ένωσης

 

Κείμενα: Νίκου Ζαχαριάδη, Ηλία Ηλιού, Γιάννη Ιμβριώτη, Νίκου Κιτσίκη, Δημήτρη Μπάτση, Δημοσθένη Σ. Στεφανίδη

Εισαγωγή-Υποσημειώσεις: Θεόδωρος Μαριόλης

Επιμέλεια: Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Δημήτρης Μπάτσης

Διόρθωση: Αριάδνη Αλαβάνου, Θεόδωρος Μαριόλης

Εκδόσεις:Matura, Αθήνα 2019, σελ. 263

https://www.facebook.com/booknook.gr/photos/a.875060439201987/2740237749350904/?type=3&theater

Η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ) ήταν το μόνο κόμμα της ελληνικής Βουλής, το οποίο καταψήφισε τη «Συμφωνία Συνδέσεως» της Ελλάδας με την ΕΟΚ, το έτος 1962. Η ΕΔΑ υποστήριζε ότι: «Είναι άλμα εις το κενόν, εξώθηση της χώρας στο Λάκκο των Λεόντων. Η οικονομική ολιγαρχία θα επιδιώξη να ρίξη όλα τα βάρη και τις θυσίες στους ώμους του λαού για ν’ αποκομίση από την όλη περιπέτεια της Κοινής Αγοράς νέα ωφελήματα και κέρδη». Ήταν ορθή αυτή η θέση; Ποια είναι η προϊστορία της; Τι έχει συντελεστεί έκτοτε;

          Ο παρών τόμος, Η Ελλάδα στο Λάκκο των Λεόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συγκεντρώνει έξι πρωτοποριακά κείμενα, των Νίκου Ζαχαριάδη, Ηλία Ηλιού, Γιάννη Ιμβριώτη, Νίκου Κιτσίκη, Δημήτρη Μπάτση, και Δημοσθένη Σ. Στεφανίδη, τα οποία δημοσιεύθηκαν κατά την περίοδο 1945-1962. Συνθέτουν μοναδικό υπόδειγμα για τη δημιουργική μελέτη των σχέσεων ανάμεσα σε εκείνη την κρίσιμη μεταπολεμική περίοδο και στη σημερινή Δυστοπία: εντός-«Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης» πτώχευση της Ελλάδας και ενεργητική ηγεμονία, ακόμα και επί τα «Αριστερά», του τυφλού δόγματος «Δεν υπάρχει Εναλλακτική» (ΤΙΝΑ).

          Όπως αναπτύσσεται στην Εισαγωγή του Θεόδωρου Μαριόλη, Η Αντίδραση στην Ελλάδα, αυτή η μελέτη συμβάλλει καθοριστικά στην αποκατάσταση του ολογράμματος της πραγματικής μεταπολεμικής ιστορίας της πατρίδας μας, στην αποσάθρωση του τυφλού δόγματος-ΤΙΝΑ και, έτσι, στην υλοποίηση ενός μετωπικού προγράμματος Νέας Οικονομικής Πολιτικής.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή: Η Αντίδραση στην Ελλάδα

     Θεόδωρος Μαριόλης

  1. 1.Πρόγραμμα Ανοικοδόμησης ή «Έλεγχος Τιμών»;

     Δημήτρης Μπάτσης

  1. 2.Τα Προβλήματα της Λαϊκής Δημοκρατίας.

     Νίκος Ζαχαριάδης

  1. 3.Η Θανάσιμη Περίπτυξις της Κοινής Αγοράς

     Νίκος Κιτσίκης

  1. 4.Η Ελλάς στον Λάκκο των Λεόντων

     Ηλίας Ηλιού

  1. 5.Η Θέσις της Ελλάδος Έναντι της Κοινής Ευρωπαϊκής Αγοράς

     Δημοσθένης Σ. Στεφανίδης

  1. 6.Η Ιδεολογική Προπαγάνδα της Κοινής Αγοράς

     Γιάννης Ιμβριώτης

Μια Underground Ανάγνωση των Δραστηριοτήτων των Μεγάλων Μ.Κ.Ο.Του Γιάννη Περάκη

Μια Underground Ανάγνωση των Δραστηριοτήτων των Μεγάλων Μ.Κ.Ο.

 

Ο ορισμός της κοινωνίας των πολιτών: Στην «θεωρία», οι ΜΚΟ εντάσσονται στην λεγόμενη Κοινωνία των Πολιτών. Από τους πιο «κατάλληλους» ορισµούς είναι αυτοί του Έρ.Κέλνερ (ErnestGellner, 1996), ο οποίος ορίζει την Κοινωνία των Πολιτών ως «ένα σύνολο ποικίλων µη κυβερνητικών θεσµών αρκετά ισχυρών ώστε να αντισταθµίζουν το κράτος και που ενώ δε το εµποδίζουν να εκπληρώσει το ρόλο του ως εγγυητή της ειρήνης και διαιτητή µεταξύ µεγάλων συµφερόντων µπορούν ωστόσο να το εµποδίσουν και να εκµηδενίσει το υπόλοιπο της κοινωνίας». Αντίστοιχα, ο Δ. Δηµητράκος του οποίου ο ορισµός χαρακτηρίστηκε πιο «διαφωτιστικός», αναφέρει ότι «η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένας ενδιάµεσος χώρος ανάµεσα στο κράτος και τον πολίτη, ένα πλέγµα διαδράσεων ανάµεσα σε εθελοντικές οργανώσεις όπως είναι οι οργανωµένες λέσχες, οι επαγγελµατικές οργανώσεις και λοιπά. Η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένα αντιστήριγµα στην πολιτική, δηλαδή το κράτος και συγχρόνως εκούσιας συµµετοχής σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σύνολο. Το αντιστήριγµα αυτό που αποτελεί η Κοινωνία των Πολιτών παίζει ρόλο ανταγωνιστικό και συγχρόνως συµπληρωµατικό ως προς την πολιτική κοινωνία (…)».

Οι παραπάνω ορισμοί θα μπορούσαν να είχαν νόημα στην «αγνή» και «αφελή» περίοδο, προ του 1990. Σήμερα στην «πονηρή» εποχή του γιγαντώματος των ΜΚΟ, σε αριθμό και μέγεθος, οι ορισμοί και οι στόχοι των μεγάλων ΜΚΟ, έχουν αποκτήσει άλλο νόημα.

Σήμερα οι μεγάλες ΜΚΟ διαδραματίζουν πολλαπλούς ρόλους:

α) Είναι το όχημα για την «απονέκρωση» του κοινωνικού κράτους και

β) Της εκπαίδευσης των πολιτών στην ιδιωτικοποίηση των κρατικών δομών

γ) την άσκηση εξωτερικής πολιτικής στις χώρες που δραστηριοποιούνται

Ιστορικά στοιχεία

Η πρώτη θεωρητικά διεθνής ΜΚΟ, ήταν ο Ερυθρός Σταυρός, που ιδρύθηκε από τον Ερ. Ντυνάν το 1863 στη Γενεύη. Οι σύγχρονες διεθνείς ΜΚΟ στηρίζουν την ύπαρξη τους στο άρθρο 71 του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ του 1945, απ’ όπου πήραν και το όνομά τους.

Η σωστή μετάφραση του αγγλικού όρου Non Governmental Organization είναι Μη Κρατικές Οργανώσεις. Ισως η λανθασμένη μετάφραση του στα ελληνικά Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις να είναι σκόπιμη. Ο λόγος, οι μεγάλες ΜΚΟ που διακινούν τεράστια ποσά χρημάτων να θέλουν να αποκρύψουν «ενδόμυχα» τον σκοπό της ίδρυσης τους.

Κατά τα πρώτα χρόνια του ψυχρού πολέμου απέκτησαν κακή φήμη μιας και ήταν κατευθυνόμενα όργανα των δύο αντίπαλων στρατοπέδων.

Την δεκαετία του ’60, ομάδες πολιτών σε διάφορα μέρη του κόσμου, κουρασμένοι από τον πολωμένο πολιτικό λόγο άρχισαν να πιέζουν για την προάσπιση της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου. Αυτές οι ομάδες συντόνισαν τη δράση τους και δημιούργησαν την πρώτη ΜΚΟ από τη βάση, τη Διεθνή Αμνηστία. Ήταν τέτοια η γρήγορη εξάπλωσή της και η αποτελεσματικότητά της ώστε, την επόμενη δεκαετία, το Ίδρυμα Φορντ χρηματοδότεί μια παρόμοια ΜΚΟ, με το όνομα HelsinkiWatch. Σκοπός θα ήταν η παρακολούθηση της εφαρμογής της τελικής Πράξης του Helsinki εκ μέρους των Σοβιετικών. Η ΜΚΟ αυτή, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων.

Παράλληλα, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων καινούργια αιτήματα αναδύονται σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι αυτά, τα οποία ονομάζουμε «περιβαλλοντολογικά», πάνω στα οποία βασίστηκε η ίδρυση μεγάλων διεθνών περιβαλλοντολογικών ΜΚΟ, όπως η Greenpeace  και η WWF. Και αυτές επίσης απέκτησαν διεθνές κύρος και κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι οι δράσεις τους έφεραν, πολλές φορές σημαντικά αποτελέσματα.

Μετά τη δεκαετία του ’90 οι συνθήκες αλλάζουν. Δύο λόγοι συντελούν σ’ αυτές τις αλλαγές:

α. Η κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων και

β. Η παγκοσμιοποίηση και η επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού

Και τα δύο συνέβαλαν στην ραγδαία αύξηση του αριθμού των ΜΚΟ μιας και ο νεοφιλελευθερισμός προωθούσε το περιχαράκωμα του κοινωνικού ακτιβισμού μέσα απ’ αυτή την «κοινωνία των πολιτών» και τις ΜΚΟ.

Αυτό το καινούργιο σκηνικό απονομιμοποίησε την πολιτική ουδετερότητα ακόμα και των μεγάλων και διεθνούς κύρους ΜΚΟ. Μέχρι τότε το κριτήριο ουδετερότητας ήταν απλό μια και αν έλεγχες και πίεζες και τα δύο στρατόπεδα του ψυχρού πολέμου χαρακτηριζόσουν ουδέτερος. Τώρα, με την εξαφάνιση του αντίπαλου δέους, τα πραγματικά πολιτικοκοινωνικά προβλήματα άρχισαν να αναδύονται. Μερικά ενδεικτικά παραδείγματα:

1) Το 2000 η Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε τους εξαθλιωμένους μαύρους αγρότες της Ζιμπάμπουε, που τόλμησαν να καταλάβουν κτήματα των λευκών γαιοκτημόνων. Ξέχασε όμως να αναφέρει την για περισσότερο από αιώνα καταλήστευση αυτής της χώρας από τους λευκούς αποικιοκράτες, 2) Στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας οιΓιατροί χωρίς Σύνορααρνήθηκαν να περιθάλψουν Σέρβικους πληθυσμούς, επιλέγοντας να το κάνουν μόνο για τους Μουσουλμάνους. Αποτέλεσμα ήταν να αποπέμψουν το Ελληνικό τμήμα τους, που αποφάσισε να περιθάλψει και Σέρβους, 3) ΗGreenpeace έκανε μεγάλο θόρυβο για την ρύπανση του Σαρωνικού από πετρελαιοειδή μετά το ναυάγιο του Αγία Ζώνη ΙΙ, δεν είπε όμως κουβέντα για την καταστροφή του περιβάλλοντος στην Χαλκιδική. Επίσης κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία δεν είδε κανέναν βρώμικο πόλεμο από πυρηνικά και καμιά οικολογική καταστροφή.

Ο Μπ. Μπρεχτ έγραφε:«Εχω ακούσει πολλές φορές, ότι άνθρωποι που νίπτουν τας χείρας τους τοκάνουν συνήθως σε ματωμένους νιπτήρες. Φαίνεται μετά στα χέρια τους»

Η χρηματοδότηση τους

Από την αρχή η χρηματοδότηση των ΜΚΟ βασιζόταν σε τρεις πυλώνες: α) τις συνδρομές και τις εισφορές των μελών και των υποστηριχτών τους, β) τις χορηγίες κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών, γ) τις δωρεές ιδιωτών και ιδρυμάτων.

Οι διεθνείς φορείς που τις χρηματοδοτούν είναι συγκεκριμένοι με πρώτη την Παγκόσμια Τράπεζα και ακολουθούν ο ΟΗΕ, το ΔΝΤ κλπ. Τόσο αυτοί οι φορείς, όσο και οι κυβερνήσεις ή η ΕΕ επιλέγουν να χρηματοδοτούν ΜΚΟ που προωθούν τις πολιτικές τους. Με λέξεις άγνωστες «πλουτίζεται» το λεξιλόγιό μας, όπως τα αρχικά των: GONGO, QANGODANGO.

Στην Ευρώπη μόνο ο αριθμός τους υπερβαίνει το 1 εκατ. Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι οι ΜΚΟ λογοδοτούν κυρίως στους χρηματοδότες τους. Επίσης η υπηρεσία καταγραφής πιστοποίησης και χρηματοδότησης των ΜΚΟ εδρεύει στο αντίστοιχο υπουργείο Εξωτερικών όπως και στην Ελλάδα η Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (Υ.Δ.Α.Σ.). Αυτό συμβαίνει γιατί οι κρατικά επιχορηγούμενες ΜΚΟ χρησιμοποιούνται κυρίως για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Έτσι εμείς χρηματοδοτούμε ΜΚΟ που στέλνουν ανθρωπιστική βοήθεια, περιθάλπουν άρρωστους ή χτίζουν σχολεία και γεφύρια σε τρίτες χώρες και αντιστοίχως η ΕΕ και άλλες χώρες χρηματοδοτούν ΜΚΟ που ασχολούνται με το προσφυγικό, την φτώχεια, την ισότητα των δύο φύλων κλπ στη χώρα μας. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ένας από τους τρόπους άσκησης εξωτερικής πολιτικής είναι και ο πόλεμος.

Με όλα τα παραπάνω μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ΜΚΟ δεν είναι η έκφραση της ενεργού πολιτειότητας και της διαμαρτυρίας της κοινωνίας των πολιτών αλλά αντίθετα ένα αδιάσπαστο κομμάτι του πολιτικοκοινωνικού μας συστήματος.

Η απόδειξη: Στην Ρωσία το 2004 η Ρώσικη κυβέρνηση έφερε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο για την διαφάνεια της χρηματοδότησης των ΜΚΟ. Το νομοσχέδιο προέβλεπε την δημοσίευση του πλήρους καταλόγου των δωρητών και των δωρεών τους ώστε να φορολογηθούν ανάλογα. Αν ο κατάλογος δεν δημοσιευόταν τότε το 24% των δωρεών θα κατακρατείτο ως φόρος. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν έντονα ήταν η Αμερικάνικη Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης και το Ίδρυμα Φορντ, που απεδείχθη ότι ήταν οι βασικοί χρηματοδότες των ρώσικων ΜΚΟ. Μάλιστα στη διαμαρτυρία τους ανέφεραν ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί «φραγμό στο κίνημα των Δωρητών».

Σημαντικότατο ρόλο διαδραματίζει στο στερέωμα των ΜΚΟ το όνομα Τζορτζ Σόρος. Αυτός ο πάμπλουτος ουγγροαμερικανός χρηματιστής έχει φτιάξει ένα τεράστιο δίκτυο ΜΚΟ σε όλον το κόσμο, το οποίο χρηματοδοτεί με ασύλληπτα ποσά. Μόνο για το 2018 έχει μεταφέρει στην κεντρική του ΜΚΟ την OSF(OpenSocietyFoundation), 18 δις δολάρια.

Ο λόγος: Ο Σόρος, όντας γνήσιο δημιούργημα του, κατά Καστοριάδη, καζινοκαπιταλισμού έχει μάθει καλά να παίζει τζόγο στις διεθνείς αγορές. Κι επειδή, όπως γίνεται στα καζίνο με τους επαγγελματίες χαρτοπαίκτες, οι άλλοι μεγάλοι παίκτες τον έχουν πάρει μυρωδιά να προσπαθεί να ανοίξει καινούργιες αγορές όπου θα κυριαρχεί ως παίκτης.

Στην Ελλάδα δραστηριοποιείται μέσω της ΜΚΟ SolidarityNow, η οποία αποτελεί έναν από τους κυριότερους διαχειριστές των κονδυλίων για τους πρόσφυγες.

Ο τρόπος διαχείρισης: Οπως ανακοινώθηκε, τη διαχείριση των χρημάτων θα αναλάβει μεν η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, αλλά και άλλες «μη κυβερνητικές οργανώσεις», μέσω των οποίων θα χρηματοδοτηθούν το στήσιμο των καταυλισμών και η σίτιση των προσφύγων.

Είναι το ίδιο μοντέλοπου εφαρμόζει η ΕΕ σε τρίτες χώρες όπου ξεσπούν ανθρωπιστικές κρίσεις. Η συγκεκριμένη υπηρεσία χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, ενώ οι πόροι της μέχρι το 2020 έχουν καθοριστεί σε 6,6 δισ. ευρώ! Αυτά είναι τα χρήματα που, αντί να δοθούν στις κυβερνήσεις των χωρών που αντιμετωπίζουν ανθρωπιστική κρίση, θα μοιραστούν στους ιδιώτες κάθε νομικής μορφής! Μάλιστα, ο επίτροπος σημείωσε ότι η Ελλάδα «διαθέτει ένα αξιόπιστο τραπεζικό σύστημα για την εξυπηρέτηση του προγράμματος» και επισήμανε ότι η μέθοδος των cashandvoucher(μετρητών και των κουπονιών) επιτρέπει στους πρόσφυγες να «διατηρούν την αξιοπρέπειά τους» (το τυράκι) και βοηθάει και τις τοπικές κοινωνίες γιατί χρησιμοποιούνται τα δικά τους αγαθά» (η φάκα).

Άλλωστε σε διεθνές επίπεδο το «υλικό» υπάρχει: 63 εκατ. πρόσφυγες, 40,8 εκατ. εσωτερικά εκτοπισθέντες και 3,2 εκατ. αιτούντες άσυλο.

Σήμερα η Ε.Ε. που επιχορηγεί τα κράτη μέλη για οποιοδήποτε θέμα, θέτει ως όρο την διαχείριση του 20% της χορηγίας από το κράτος και το υπόλοιπο 80% από ΜΚΟ. Πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα η διαχείριση του προσφυγικού στην Ελλάδα.

Οι τομείς που χρηματοδοτούνται: α) Κοινωνική ένταξη, ισότητα των φύλων και ίσες ευκαιρίες, β) Πολιτισμός και μέσα επικοινωνίας, γ) Προώθηση της ιδιότητας του πολίτη και της συμμετοχής στα κοινά, δ) Έρευνα και καινοτομία, ε) Ανάπτυξη και ανθρωπιστική βοήθεια

ζ) Μεταφορές, ενέργεια και ΤΠΕ:

Έλλειμμα διαφάνειας στο σύστημα διάθεσης της χρηματοδότησης της ΕΕ μέσω ΜΚΟ.

Ευρ. Ελεγκτικό Συνέδριο: «Ο τρόπος προσδιορισμού των ΜΚΟ δεν είναι αξιόπιστος. Πρέπει να γνωρίζουν οι φορολογούμενοι πού πηγαίνουν τα χρήματά τους». Συγκεκριμένα, η ειδική έκθεση αριθ. 35/2018, με τίτλο «Διάθεση κονδυλίων της ΕΕ μέσω ΜΚΟ: απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες για την ενίσχυση της διαφάνειας», η οποία δημοσιεύθηκε στις 18-12-2018, καταλήγει ότι o τρόπος με τον οποίο η χρηματοδότηση της ΕΕ διοχετεύεται μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) στους τομείς της ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής βοήθειας, της περιβαλλοντικής προστασίας, του πολιτισμού, καθώς και για άλλους σκοπούς πρέπει να είναι περισσότερο διαφανής (sic).

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, την περίοδο 2014-2017 η Επιτροπή προγραμμάτισε ποσό ύψους 11,3 δις. ευρώ για διάθεση μέσω ΜΚΟ. Βέβαια, η Επιτροπή γνωστοποιεί, κατά κανόνα στοιχεία που αφορούν την ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα διαφάνειας. Σε πέντε από τα έξι ελεγχθέντα έργα, οι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών είτε δεν δημοσίευσαν είτε δημοσίευσαν μόνον εν μέρει τις συμβάσεις που ανατέθηκαν σε ΜΚΟ, και η Επιτροπή δεν εξακρίβωσε αν οι εν λόγω οργανισμοί είχαν εκπληρώσει τη συγκεκριμένη υποχρέωση.

Σε ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 1997 ορίζονται τα εξής πέντε χαρακτηριστικά των ΜΚΟ. Πρόκειται για: 1) εθελοντικές οργανώσεις με επίσημη ή θεσμική οντότητα, 2) μη κερδοσκοπικές, 3) ανεξάρτητες από κυβερνήσεις και άλλες δημόσιες αρχές, 4) διοικούνται κατά τρόπο «ανιδιοτελή», και 5) οι δραστηριότητές τους στοχεύουν, τουλάχιστον εν μέρει στην προώθηση του δημόσιου συμφέροντος.

Στην Ελλάδα

Είναι αναμφισβήτητο ότι κάποιες απ’ αυτές επιτελούν κοινωνικό έργο, όπως η κιβωτός του κόσμου, το χαμόγελο του παιδιού κλπ. Οι ενταγμένες στο μητρώο είναι 47 ελληνικές και 7 ξένες. Ταυτόχρονα οι περισσότερες απο αυτές βαρύνονται με οικονομικές ατασθαλίες και πελατειακές σχέσεις. Κατά την διάρκεια των ετών 2000-2010 έχουν δοθεί τα κάτωθι ποσά:

Οι κυριότερες ΜΚΟ που Επιδοτήθηκαν για τα έτη 2000-2010
Α/Α EΠΩΝΥΜΙΑ ΜΚΟ Ποσό Α/Α EΠΩΝΥΜΙΑ ΜΚΟ Ποσό
1 Αλληλεγγύη 17.826.871,00 16 Διεθνές Αναπτυξιακό Κέντρο-ΔΑΚ – Αθήνα 1.359.776,00
2 Διεθνές Κέντρο Αποναρκοθέτησης Αθήνα 8.985.598,00 17 Κύκλος τηςΠάτμου 1.189.362,00
3 Κέντρο Ανάπτυξης και Εκπαίδευσης-Ευρωπαική Προοπτική 7.389.432,00 18 Μία ΓήΒόλος 1.124.572,00
4 Γιατροί του Κόσμου – Αθήνα – Αθήνα 3.473.051,00 19 Ελληνική Δράση ΑφρικήςΑθήνα 1.109.004,00
5 Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοσίου Δικαίου-Ευρωπαικός Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου 3.466.562,00 20 Ελληνική Ομάδα Διάσωσης ΕΟΔ – Θεσ/νίκη 940.060,00
6 Οικουμενική 3.384.036,00 21 ΚΕΔΕ Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη 925.910,00
7 Αναπτυξιακή Συνεργασία και Αλληλεγγύη ΑΣΑ – Αθήνα 2.924.565,00 22 Πορευθέντες-Διορθόδοξο Κέντρο 895.000,00
8 Δίκτυο για τη Δημοκρατία στη ΝΑ Ευρώπη 2.492.728,00 23 Πρωτοβουλία Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Οικονομικής Ανάπτυξης 850.363,00
9 Human Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ανθρωπιστικής Ανάπτυξης – Ιωάννινα 2.471.030,00 24 Άρσις Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων – Αθήνα 702.069,00
10 I.O.C.C. Διεθνής Ανθρωπιστικός Οργανισμός Ορθοδόξων Χριστιανών – Αθήνα 2.187.882,00 25 Ιάσων – Εθελοντική Οργάνωση Αειφορίας Περιβάλλοντος – Αθήνα 609.883,00
11 Εληηνικός Ερυθρός ΣταυρόςΑθήνα 1.878.038,00 26 Ελληνικό ΙνστιτούτοΕπικοινωνίαςΛίντερσίπ 605.942,00
12 Διορθόδοξος Σύνδεσμος Ο Απόστολος Παύλος 1.593.705,00 27 ΚλίμακαΑθήνα 602.009,00
13 Αναπτυξιακή Αλληλεγγύη Αριστοτέλης – Θεσ/νίκη 1.419.935,00 28 Ιδρυμα Ορμυλία-Παναγία η Φιλανθρωπινή 590.003,00
14 Κέντρο Στρατηγικού Σχεδιασμού για την Ανάπτυξη-ΚΕΣΣΑ Δήμητρα 1.376.582,00 29 Ελληνικό Συβούλιο για τους Πρόσφυγες 529.847,00
15 Ελληνικός Σύνδεσμος για τη Διεθνή Ανάπτυξη (H.A.I.D.) – Αλεξ/πολη 1.373.073,00 30 Ελληνικό Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης – Αθήνα 411.867,00
Σύνολο Ποσών 74.688.755,00
«Ενδεικτικό του ύψους των χρηματοδοτήσεων που έχουν κατά καιρούς διατεθεί, αποτελεί το γεγονός ότι με βάση τα καταγεγραμμένα και έως σήμερα απεσταλμένα στοιχεία των υπουργείων για τις επιχορηγούμενες ΜΚΟ, το ποσό που έχει διατεθεί ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ. Ας σημειωθεί ότι το ποσό στην πραγματικότητα είναι πολύ μεγαλύτερο, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υλικό που απεστάλη είναι εξαιρετικά ανομοιογενές».

Δυστυχώς και εδώ επικράτησε η λογική της απόφασης του σ.τ.ε. «περί παραγραφής στην πενταετία», όλων των ατασθαλιών και του ροκανίσματος των χρημάτων των φορολογουμένων.  

Επείγοντα μέτρα ελέγχου των ΜΚΟ

Εχουν περάσει 4,5 χρόνια απο τότε που ανέλαβε ο σύριζα. Η αδιαφάνεια και η έλλειψη ελέγχου των ΜΚΟ εξακολουθεί να υφίσταται. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Γ. Μουζάλα στο One Channel, «δρουν ανεξέλεγκτα οι ΜΚΟ».Ο λόγοι είναι πολλοί. Ο πλέον σημαίνων λόγος: Λόγω του ελέγχου των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα απο την τρόικα αποτελεί «πεδίο δόξης λαμπρόν» προώθησης των πελατειακών σχέσεων. Τα στοιχεία άλλωστε απο τα προηγούμενα χρόνια είναι «πλούσια».

Στο πλαίσιο του προγράμματος «Θαλής», 30μελής επιστημονική ομάδα κατέγραψε σε όλη τη χώρα 422 οργανώσεις, αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες και σωματεία με κοινωφελές έργο, οι οποίες διαθέτουν οργανωτική αυτονομία και διοικητικές δομές, παρουσιάζουν χρονική διάρκεια (έχουν κλείσει 2 οικονομικές χρήσεις) και σημαντικό αριθμό επωφελουμένων, ενώ η δράση τους ξεπερνά γεωγραφικά τα όρια της γειτονιάς. Εξ αυτών στη διαδικασία προθυμοποιήθηκαν να συμμετάσχουν 189 οργανώσεις (45%) και από αυτές έφεραν εις πέρας την έρευνα οι 157 οργανώσεις (37%) του συνόλου. Οι τελικοί συμμετέχοντες ήταν 90 σωματεία (57%) και 67 μη κερδοσκοπικές εταιρείες (43%). Ετσι, 111 ασχολούνται με την κοινωνική αλληλεγγύη και ένταξη, 100 με την υγεία, πρόνοια, σίτιση και στέγαση, 69 με εκπαίδευση, κατάρτιση και εργασιακά δικαιώματα, 59 με ανθρώπινα δικαιώματα και θέματα φύλου, κ.ά.

Οι μισθωτοί απασχολούμενοι το 2011 απο 2.090 έγιναν το 2012 4.109 και «παγιώθηκαν» σε 4.016 το 2013. Αντιστοίχως, έχει γιγαντωθεί και ο αριθμός των εθελοντών, το 2011(14.577), το 2012 (15.540) και το 2013 (19.869).

Άμεσα μέτρα ελέγχου των ΜΚΟ

1ο) Εκπλήρωση του σκοπού ίδρυσης. Έλεγχος εάν η ΜΚΟ εκπληρώνει τον σκοπό για τον οποίο έχει ιδρυθεί. Κάποτε υπήρχε στο ΥΠ.ΟΙΚ. υπηρεσία που έλεγχε τα μη κερδοσκοπικά ιδρύματα, ως προς το σκοπό που έχουν ιδρυθεί.

2ο) Οι ΜΚΟ που επιδοτούνται, να ελέγχονται για την τήρηση της εργατικής, φορολογικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας. Παραδείγματα:

  • Μια ΜΚΟ που δραστηριοποιείται στο «σχεδιασμό, εφαρμογή και υλοποίηση προγραμμάτων ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης» και είναι συνεργάτης του υπουργείου και της υπηρεσίας πρώτης υποδοχής. Σε αυτήν εργάζονται κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχίατροι γιατροί γενικών καθηκόντων, δάσκαλοι κ.λπ. Οι συμβάσεις, από Ιδιωτικού Δικαίου (κυρίως οχτάμηνης διάρκειας) άλλαξαν σε εργολαβικές-μπλοκάκι (διάρκειας δύο μηνών) με τους εργαζόμενους να περνάνε το μαρτύριο της σταγόνας, δηλαδή μέχρι την τελευταία μέρα για να ανανεώσει άλλους δύο μήνες τη σύμβαση.
  • Το αντεργατικό πλαίσιο κάτω από το οποίο δουλεύουνοι εργαζόμενοι και της συγκεκριμένης ΜΚΟ, δεν σταματά εδώ. Για παράδειγμα, αν έρθει βάρκα με πρόσφυγες, μπορεί να δουλέψουν ακόμα και Κυριακή χωρίς να πληρωθούν, απλά τους δίνονται δυο μέρες ρεπό.

3) Στίς ΜΚΟ που επιδοτούνται να αναλάβει ο ΑΣΕΠ τις προσλήψεις. Εδώ είναι το κομβικό σημείο της συνέχισης του πελατειακού κράτους. Παραδείγματα:

α) Απελευθέρωση χιλιάδων προσλήψεων μόνιμου και εποχικού προσωπικού στους δήμους και τις περιφέρειες προχωρά η κυβέρνηση. Παράλληλα, μέσα στην προεκλογική περίοδο και αφού διορίσει τους 8.166 της 3Κ/2018, σκοπεύει να προχωρήσει και σε δεύτερο κύκλο μονιμοποιήσεων στους δήμους, αυτή τη φορά για 757 θέσεις. Θα γίνει με τα ίδια κριτήρια και με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή και αυτή θα δίνει προτεραιότητα σε όσους έχουν ήδη προϋπηρεσία σε αντίστοιχη θέση στο Δημόσιο, β) 8.933 μέσω κοινωφελούς εργασίας: Παράλληλα, με το νέο νομοσχέδιο εξαιρούνται και οι προσλήψεις κοινωφελούς εργασίας, όπως για παράδειγμα αυτή για τις 8.933 θέσεις που ανακοινώθηκε από τον ΟΑΕΔ. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της νέας πρόσκλησης η προθεσμία υποβολής αιτήσεων έληγε στις 18 Μαρτίου. Εάν προσθέσει κανείς και το δίμηνο που χρειάζεται προκειμένου ο ΟΑΕΔ να επεξεργαστεί τις αιτήσεις των υποψηφίων, καθώς και το διάστημα των ενστάσεων που ακολουθεί, τότε καταλαβαίνουμε ότι η πρόσληψη του νέου προσωπικού έγινε χρονικά περίπου κοντά στην ημερομηνία των αυτοδιοικητικών και των βουλευτικών εκλογών, γ) 1.333 συμβασιούχοι: Αυξάνονται κατά 433 άτομα, απο 900 που ισχύει σήμετα σε 1.333.

Συνάγονται αβίαστα τα εξής συμπεράσματα για τις μεγάλες ΜΚΟ:

1) Λειτουργούν δήθεν αντιπολιτευτικά στο ήδη υπάρχον πολιτικό σύστημα,

2) Πραγματοποιούν μια πρόβα τζενεράλε για την υποκατάσταση του κοινωνικού κράτους

3) Απορόφηση των κοινωνικών αντιδράσεων και κραδασμών,

4) Εκπαίδευση των εργαζομένων στις ελαστικές μορφές εργασίας.

Με μια δόση «αυθαιρεσίας» αλλά και «φαντασίας», μπορεί να ισχυρισθεί κάποιος ότι το μόνο που απομένει είναι η λαική νομιμοποίηση τους, για να αποκαλούνται ως «σοβιέτ». Αυτή θα είναι η «νέα εκδοχή της δυαδικής εξουσίας» του νεοφιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Πηγές:

Γραφέας Υπηρεσίας 23 Νοεμβρίου 2017

Lawspot.gr 28/12/2018 Γεώργιος Π. Κανέλλος

Μ. Μπορνόβας είναι εθελοντής γιατρός στο Κοινωνικό Ιατρείο Καλαμάταςαπό «https://iskra.gr/»

GONGO-(ΜΚΟ που ιδρύονται και χρηματοδοτούνται από κυβερνήσεις).

QANGO-(ΜΚΟ που δεν ιδρύονται από κυβερνήσεις αλλά λειτουργούν μόνο μέσω κρατικών επιχορηγήσεων).
DONGO-(ΜΚΟ που ιδρύονται και χρηματοδοτούνται από ιδιώτες δωρητές, επιχειρήσεις ή Ιδρύματα).

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Το Παιχνίδι είναι στημένο από πριν ξεπουλημένο και εμείς παίζουμε τα ρέστα μας.Του Γ. Περάκη

Το Παιχνίδι είναι στημένο από πριν ξεπουλημένο και εμείς παίζουμε τα ρέστα μας

 

Παρατηρείς τα αποτελέσματα των εκλογών. Για κάποιον περίεργο λόγο αυτή η προεκλογική περίοδος θυμίζει τις «χρυσές» εποχές των «επικών μονομαχιών» των Α. Παπανδρέου και Κων. Μητσοτάκη (σε lightversion). Βέβαια οι συνθήκες και τα μεγέθη των προσωπικοτήτων, δεν είναι συγκρίσιμα. Η τεχνολογία επίσης. Σήμερα οι απαντήσεις εκατέρωθεν (Σύριζα-Νέας Δημοκρατίας) είναι άμεσες με τον προπαγανδιστικό μηχανισμό που διαθέτουν. Οι χαρακτηριστικές ατάκες:

«Πραγματικότητα»-Νο-1, της Νέας Δημοκρατίας

Μ. Ξαφά: πρώην στέλεχος του ΔΝΤ: Λάθος της κυβέρνησης να μην κοπούν οι υπάρχουσες συντάξεις. «Οι παροχές που προσέφερε η κυβέρνηση βασίζονται αποκλειστικά σε μία μικροπολιτική σκοπιμότητα και δεν εντάσσονται σε καμία αναπτυξιακή στρατηγική.

Στουρνάρας: «Τα περιθώρια χρηματοδότησης των συντάξεων από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι πλέον στενά και επομένως απαιτείται ένα σύστημα συνταξιοδοτικών προϊόντων του ιδιωτικού τομέα» σημείωσε ο κ. Στουρνάρας.  

«Πραγματικότητα»-Νο-1, του ΣΥΡΙΖΑ

Το Μέγαρο Μαξίμου τονίζει: «Οι σημερινές δηλώσεις του κ. Στουρνάρα που απηχούν απολύτως το πρόγραμμα και τις προτάσεις του κου Μητσοτάκη είναι σαφέστατες, παραπέμποντας στο λεγόμενο «ασφαλιστικό Πινοσέτ ». «Την ίδια στιγμή ο κος Στουρνάρας αμφισβήτησε και τη δυνατότητα χρηματοδότησης της καθολικής πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες Υγείας αμφισβητώντας έτσι μια κεντρική κυβερνητική επιλογή στήριξης των ανασφάλιστων συμπολιτών μας». «Οι πολίτες που σε λίγες εβδομάδες θα αποφασίσουν οριστικά, μπορούν να πάρουν σήμερα μια πρώτη γεύση για τη κοινωνική ισοπέδωση που θα προκαλέσει η επαναφορά στις σκληρές ταξικές πολιτικές του κου Μητσοτάκη και των συνοδοιπόρων του» καταλήγουν. 

Η πραγματικότητα της καθημερινότητας-Νο-1

Στοιχεία-σοκ για τις συντάξεις στην Ελλάδα: Οι συνταξιούχοι επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είχαν μείωση εισοδήματος κατά 15,5% σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ από την επεξεργασία των φορολογικών δηλώσεων, καθώς το μέσο εισόδημα μειώθηκε κατά 2.056 ευρώ (15,5%) δηλαδή από 13.321 ευρώ το 2014, σε 11.115 ευρώ το 2017, λόγω των περικοπών του ΣΥΡΙΖΑ. Δραματικές είναι οι περικοπές και στους νέους συνταξιούχους (μετά το 2016), οι οποίοι λόγω του ν. Κατρούγκαλου είχαν 22 μειώσεις σε συντάξεις και επιδόματα. Το 50% των συνταξιούχων στη χώρα μας (1,2 εκατ. άτομα) επιβιώνει με κύρια-μεικτή σύνταξη κάτω από 500 ευρώ!

«Πραγματικότητα»-Νο-2, της Νέας Δημοκρατίας

Βρούτσης: Οι 120 δόσεις υπονομεύουν την οικονομία, δήλωσε ο τομεάρχης Εργασίας της ΝΔ.

«Πραγματικότητα»-Νο-2, του ΣΥΡΙΖΑ

Πετρόπουλος: Σχετικά με τις δηλώσεις του Γ. Βρούτση και τις 120 δόσεις ο κ. Πετρόπουλος είπε χαρακτηριστικά: «Έμεινα σύξυλος. Με δυσθυμία το ψήφισε η ΝΔ το μέτρο γιατί αυτό που κάναμε εμείς δεν το έκαναν εκείνοι. Ποτέ δεν προσέτρεξαν να βοηθήσουν εκείνους που είχαν ανάγκη. Αν μειώσει την εισφορά τότε από την πρώτη χρονιά θα έχουμε έλλειμμα 2,5 δισ. ευρώ».

Η πραγματικότητα της καθημερινότητας-Νο-2

Το συνολικό ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την Εφορία ανέρχεται στα 104,3 δισ. ευρώ. Το 47,4% ή 49,4 δισ. ευρώ είναι οφειλές από μη φορολογικά έσοδα . Από αυτά τα 33,7 δισ. ευρώ αφορούν σε πρόστιμα του παλαιού (ΚΒΣ). Οι οφειλές από έμμεσους φόρους φθάνουν τα 29,2 δις. ευρώ  με το ΦΠΑ να ανέρχοται σε 23,1 δις. ευρώ. Μόλις το 3,3% των συνολικών χρεών βρίσκεται σε ρύθμιση όταν το 2015 το ποσοστό του ρυθμισμένου χρέους αντιστοιχούσε στο 7,6%. Ένας στους δύο οφειλέτες χρωστά ποσά έως 500 ευρώ. Εννέα στους δέκα φορολογούμενους έχουν χρέη έως 10.000 ευρώ.

Οι δύο «μονομάχοι» θυμίζουν δύο συμμάχους που αν και νικητές στον πόλεμο, μαλλώνουν πάνω από τον «ετοιμοθάνατο» εχθρό ποιός απο τους δύο θα τον αποτελειώσει.

«Πραγματικότητα»-Νο-3, της Νέας Δημοκρατίας

Εξη χρόνια πριν: Όταν ο Κυριάκος απέλυσε 2.500 εκπαιδευτικούς των ΕΠΑΛ…Τον Ιούλιο του 2013, ο τότε πρωθυπουργός Α, Σαμαράς, ο τότε υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κυριάκος Μητσοτάκης και ο τότε υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος, αποφάσισαν τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης με την κατάργηση 46 ειδικοτήτων των ΕΠΑΛ και την απόλυση 2.500 χιλιάδων εκπαιδευτικών.

«Πραγματικότητα»-Νο-3, του ΣΥΡΙΖΑ

Η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, ανεξάρτητα από τις δεσμεύσεις του Μεσοπρόθεσμου για την αναδιοργάνωση του Δημόσιου Τομέα, προτάσσει ως αναγκαία για την ουσιαστική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του, την απλούστευση των λειτουργιών του και την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του. Το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης στο πλαίσιο των υποχρεώσεών του είχε ορίσει την συμμετοχή του Υπουργείου Παιδείας στις 12.500 «διαθεσιμότητες» σε 7.500 εκπαιδευτικούς. ΕΥΤΥΧΩΣ Ο ΛΑΟΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 2015…

Η πραγματικότητα της καθημερινότητας-Νο-3

Η χρηματοδότηση της παιδείας στα χρόνια των μνημονίων:

Πίνακας 1- Η Χρηματοδότηση του Υπουργείου Παιδείας απο το 2009-2019 σε δισ. ευρώ και ποσοστό επι του ΑΕΠ
  2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Υπουργ. Παιδείας 7,48 6,739 6,317 5,792 5,275 5,014 5,054 4,864 4,976 5,364 5,527
ΑΕΠ 237,5 226 207 191,2 180,7 178,7 177,3 176,5 180,2 185,7 192,8
% Δαπανών / ΑΕΠ 3,15% 2,98% 3,05% 3,03% 2,92% 2,81% 2,85% 2,76% 2,76% 2,89% 2,87%

Τα αποτελέσματα της υποχρηματοδότησης:

Πίνακας 2- Σχολική χρονιά 2017-2018:
Σχολεία Κατάργηση Συγχώνευση Υποβίβαση Προάγονται Ιδρύονται
Δημοτικά 14 11 43 69 11
Νηπιαγωγεία 29 59 168 118 6
Πίνακας 2Α- Σχολική χρονιά 2018-2019:
Δημοτικά 12 11 168 118 6
Νηπιαγωγεία 15 59 43 69 11
Σύνολο 70 140 422 374 34

 «Πραγματικότητα»-Νο-4, της Νέας Δημοκρατίας

Τ. Αϊβαλιώτης, υποψήφιος βουλευτης ΝΔ: «Υπάρχει ξέρετε και η Σύμβαση της Γενεύης που προβλέπει την ανθρωπιστική μεταχείριση των αιχμαλώτων των πολέμων, είτε των πραγματικών πολέμων είτε των πολιτικών πολέμων»…

Πραγματικότητα»-Νο-3, του ΣΥΡΙΖΑ

Όσο κι αν θέλουν όμως να κρυφτούν, είναι τα ποσοστά των ευρωεκλογών που κάποιους δεν τους αφήνουν. Είναι μικρά, είναι και μεγάλα στελέχη που δεν μπορούν να κρατηθούν αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο του είδους και του ύφους εξουσίας που εκπροσωπούν. Μια εξουσία των λίγων που ξερνάει μίσος ταξικό για τους πολλούς. 

Η πραγματικότητα της καθημερινότητας-Νο-4

Ο χουλιγκανισμός και ο ρεβανσισμός ποτέ δεν έκανε κακό στον δικομματισμό.

Προσπαθείς να καταλάβεις τι συμβαίνει. Υπάρχουν πολλές ερμηνείες των αποτελεσμάτων. Μια είναι ότι ο λαός τιμώρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για την δεξιά στροφή του ψηφίζοντας την δεξιά. Η τιμωρία αφορούσε μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ ή πήρε σβάρνα και εμάς; Μιά άλλη το «Μακεδονικό» κλπ.

Δεν μπορεί λές οι άνθρωποι να είναι τόσο ανόητοι και βλάκες (οι της Νέας Δημοκρατίας). Ενα βήμα πριν την εξουσία βρίσκονται και κάνουν ότι μπορούν να τρομάξουν τον κόσμο. Οι του ΣΥΡΙΖΑ είναι μέσα στο παιχνίδι και υπερθερματίζουν. Αυτή είναι η πρώτη ανάγνωση ή μήπως είναι και η επιφανειακή; Η απάντηση δεν σε καλύπτει και ψάχνεις άλλη εξήγηση. Τότε σου περνά απο το μυαλό η εξής απλή σκέψη. Μήπως είναι μέρος της στρατηγικής του δικομματισμού των μνημονιακών κομμάτων, να περιχαρακώσουν τις αντιδράσεις; Η εξήγηση αυτή σου φαίνεται πιο λογική. Τελειώνεις και με αυτό.

Εχει όμως ένα μεγάλο κενό. Πέρα απ’ αυτούς τους δύο τι υπάρχει; Μια άλλη λύση βρε παιδί μου. Μετράς ψήφους των κομμάτων που κατά την άποψη σου, πρόσκεινται «φιλικά» στις απόψεις σου. Συστηματοποιείς τις σκέψεις σου και καταγράφεις ψήφους:

  • Κ.Κ.Ε.: Ευρωεκλογές Μαίου-2019 (302.673), ευρωεκλογές Μαίου-2014 (349.342), μείωση                  -46.669 ή ποσοστό μείωσης  -13,36%.
  • Πλεύση Ελευθερίας+Λαική Ενότητα: Ευρωεκλογές Μαίου-2019 (90.856+31.674)=(122.530) βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου-2015 (155.242), μείωση -29.712 ή ποσοστό μείωσης                        -19%.
  • ΑΝΤ.ΑΡ.Σ.ΥΑ.: Ευρωεκλογές Μαίου-2019 (36.334), ευρωεκλογές Μαίου-2014 (41.299) μείωση -4.965 ή ποσοστό μείωσης  -12,02%.
  • ΜΕΡΑ25: Ευρωεκλογές Μαίου-2019 129.293, αλλά δεν έχεις συγκρίνεις με το 2014.

 

Κάποια κόμματα κάνουν την αυτοκριτική τους, άλλα τις εκτιμήσεις τους. Σε κάποιες εκτιμήσεις συμφωνείς και σε άλλες όχι. Άλλωστε δεν είναι πολιτικά «πρέπον» να πείς το οτιδήποτε, ειδικά όταν υπάρχουν εκτιμήσεις που αφορούν εσωκομματικές διαδικασίες όταν δεν είσαι μέλος αυτών των κομμάτων.

Άλλωστε ένας απλός αριστερός «ελευθέρας βοσκής» είσαι.

Επίσης καταλαβαίνεις ότι εκεί όπου υπάρχουν επιθέσεις «ιδεολογικής καθαρότητας», το κεντρικό ζήτημα ανάγεται στο ότι μάλλον «ο στόχος μιας καλύτερης ζωής μάλλον χωρίζει παρά ενώνει». Μια σκέψη όμως σου τριβελίζει το μυαλό, είναι η πραγματικότητα που βλέπεις, απο το πρωί μέχρι το βράδυ. Σου φαίνονται αυτές οι αυτοκρικές λίγες και λειψές. Μετά λές, δεν το βλέπουμε αυτό; Τι άλλο θέλουμε για να το χωνέψουμε;

Η Δεξιά είναι προ των πυλών. Λόγω προγούμενης εμπειρίας (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ) γνωρίζεις ότι σήμερα δεξιά πρώτα απ’ όλα σημαίνει ακραίος νεοφιλευθερισμός με την διάλυση του κοινωνικού κράτους και περαιτέρω φτωχοποίηση των εργαζόμενων και των συνταξιούχων. Παρομοίως σημαίνει η «τομή» του ν. Κατρούγκαλου στις συντάξεις. Όσο για τα 380,00 ευρώ της εθνικής σύνταξης είναι πολύ κοντά στο Α’ μνημόνιο που αναφέρει «το κράτος εγγυάται τα 15 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη δηλαδή 293,00 ευρώ. Δεξιά και υποτέλεια επίσης σημαίνει επίσης η εκχώρηση των δημοσίων εσόδων στούς «θεσμούς» για 99 χρόνια και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.   

Μπλοκάρεις, θα είμαστε ηττημένοι εσαεί αναρωτιέσαι; Απελπισμένος όπως είσαι θυμάσαι τον  φίλο σου τον Μπουκόφκσι, «η ελεύθερη ψυχή είναι σπάνια, αλλά όταν τη συναντήσεις την αναγνωρίζεις. Κι αυτό, γιατί αισθάνεσαι όμορφα, πολύ όμορφα όταν είσαι κοντά της ή μαζί της».  Θυμάσαι ένα κείμενο με τα δέκα σημεία του 114:

Πρώτο: Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με την άγρια επίθεση ενάντια στην κοινωνία, στον κόσμο της εργασίας, στη νέα γενιά και με τον εξευτελισμό της Ελλάδας, ...

Δεύτερο: Γνωρίζουμε ότι ο τόπος μας διαθέτει άφθονες δυνατότητες ανάπτυξης και πλούτου, φτάνει να αξιοποιηθούν με αυτοπεποίθηση και όραμα οι υποδομές του που σήμερα λεηλατούνται, ...

Τρίτο: Είμαστε πεπεισμένοι ότι υπάρχει εναλλακτική λύση που θα οδηγήσει στην ανασυγκρότηση και την αναγέννηση της οικονομίας και της πατρίδας μας....

Τέταρτο: ...Κρίνουμε ως άμεσα αναγκαία: Την τόνωση της ενεργού ζήτησης...

Πέμπτο: Θεωρούμε ότι οι νέες πολιτικές απαιτούν την κατάκτηση και εδραίωση της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας, ...

Έκτο: Θέτουμε, ζώντας σε μια περιοχή ρευστότητας και ανασφάλειας, αμερικανικών και ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, ...

Έβδομο: Είμαστε βέβαιοι ότι υφίστανται οι αναγκαίες δυνάμεις για ένα τέτοιο φιλόδοξο εγχείρημα. Είναι όμως διασκορπισμένες και συχνά ανταγωνιστικές, και γι’ αυτό μειωμένης αποτελεσματικότητας. Μπορούμε να ενώσουμε τις διάσπαρτες αυτές νησίδες σε ένα πανίσχυρο Αρχιπέλαγος. ...

Όγδοο: Ζούμε σε χρόνια που από τη νεολαία έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα να έχει όραμα, ακόμα και να ονειρεύεται. ...

Ένατο: Συνυπογράφουμε το κείμενο: ... Η μόνη εγγύηση μας γι’ αυτό θα είναι η δράση μας...

(για πειρισσότερα:  https://www.sxedio-b.gr/index.php/articles1/item/2062-deka-simeia-gia-ti-synergasia-tin-koini-drasi-kai-tin-enotita-keimeno-ypegrafwn).

Το διαβάζεις, μα «αυθόρμητα» σιγοψιθυρίζεις την τελευταία στροφή ενός όμορφου τραγουδιού, του Ν. Μαυρουδή το «Πρωινό τσιγάρο»:....

Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών
μ’ ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο
κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο
σ’ ένα καρέ τυφλών σ’ ένα καρέ τυφλών

Δεν μπορεί. μονολογείς υπάρχει ελπίδα, το λέει κι’ ο ποιητής:

Όμως απ’ τ’ άλλα πιο πολύ με άγγιξε το άσμα

το Τραπεζούντιον με την παράξενή του γλώσσα

και με την λύπη των Γραικών των μακρινών εκείνων

που ίσως όλο πίστευαν που θα σωθούμε ακόμη (Κ. Καβάφης)

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Φτώχεια και Αστεγία (Μέρος II)- Άμεσος Στόχος... Ουδείς Άστεγος. Του Γ. Περάκη

Φτώχεια και Αστεγία (Μέρος II)- Άμεσος Στόχος... Ουδείς Άστεγος

Μετά απο την απόπειρα θεωρητικής προσέγγισης της φτώχειας στο πρώτο μέρος, στο δεύτερο μέρος θα αναπτυχθεί η ακραία έκφρασή της, η αστεγία. Στην Ελλάδα το φαινόμενο έλαβε τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία εννέα χρόνια. Το πρόβλημα είναι διεθνές.

Σύμφωνα με την Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, υπάρχουν κατ' εκτίμηση 100 εκατ. άστεγοι σε όλο τον κόσμο. Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία είναι του 2005 και δεν «μετρούν» τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια της κρίσης ούτε περιλαμβάνουν στις στατιστικές τους νεάστεγους, στα χρόνια της άγριας λιτότητας του νεοφιλευθερισμού. Οι τελευταίες στατιστικές της Κομισιόν «μετρούν» τους άστεγους της Ε.Ε των 28 σε 4,1 εκατ. αριθμός που κατά τις οργανώσεις απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Μάλιστα είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό το γεγονός ότι στην συγκεκριμένη λίστα του ΟΗΕ για τις πόλεις με τους περισσότερους αστέγους, βρίσκονται και μερικά από τα πιο ανεπτυγμένα κράτη του κόσμου.

Επιτέλους, «εκσυγχρονιστήκαμε» και «εξευρωπαιστήκαμε», προς δόξαν της «ευρωπαικής ιδέας» αλλά και της «ευρώπης των λαών», με την Αθήνα να βρίσκεται στη 13η θέση στην θλιβερή λίστα των 15 πόλεων με τα υψηλότερα ποσοστά αστέγων.

Ακολουθούν οι 15 πόλεις με τα υψηλότερα ποσοστά αστέγων

15. Τάμπα-Φλόριντα, ΗΠΑ: Η αύξηση του αριθμού των αστέγων σε 7.419 άτομα που κοιμούνται στους δρόμους της.

14. Σαν Ντιέγκο-Καλιφόρνια, ΗΠΑ: Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία της Καλιφόρνια, με πληθυσμό 1.345.895 άτομα «φιλοξενεί» στους δρόμους της 8.879 αστέγους.

13. Αθήνα-Ελλάδα: Πάνω από 40 χιλ. ζουν στους δρόμους, οι περισσότεροι στην Αθήνα.

12. Σιάτλ-Ουάσινγκτον, ΗΠΑ: Το 2013 ζούσαν 9.106 άστεγοι.

11. Σαν Φρανσίσκο-ΗΠΑ: Περίπου 7.000 με 10.000 άτομα στο Σ. Φρανσίσκο είναι άστεγοι.

10. Σάο Πάολο-Βραζιλία: Μελέτη που διεξήχθη πρόσφατα, περίπου 10.000 είναι οι άστεγοι.

9. Βουδαπέστη-Ουγγαρία: Μόνο στη Βουδαπέστη, υπάρχουν περίπου 10.000 άστεγοι.

8. Μπουένος Αϊρες-Αργεντινή: Οι άστεγοι λέγεται ότι είναι τα φαντάσματα του Μπουένος Αιρες. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν περίπου 15.000 άστεγοι που διαμένουν στους βρώμικους δρόμους της πόλης και τα δημόσια καταφύγια διαθέτουν μόλις1.700 κρεβάτια.

7. Βομβάη-Ινδία: Το 2003, υπήρχαν περίπου 23 εκατ. άστεγοι στην Ινδία. Από τότε, ο αριθμός έχει αυξηθεί, παρά τα προγράμματα που υλοποιούνται από την κυβέρνηση για να μειωθεί το ποσοστό τους. Στη Βομβάη μόνο, υπάρχουν περίπου 25.000 άνθρωποι που κοιμούνται στους δρόμους κάθε βράδυ.

6. Τζακάρτα-Ινδονησία: Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, περίπου 28.364 άνθρωποι είναι άστεγοι στην Τζακάρτα της Ινδονησίας.

5. Πόλη του Μεξικού-Μεξικό: Το 40% του συνολικού πληθυσμού του Μεξικού ζει σε συνθήκες φτώχειας. Σύμφωνα με τις ΜΚΟ, ο αριθμός των ανθρώπων στους δρόμους της πρωτεύουσας του Μεξικού κυμαίνεται από15.000 έως 30.000.

4. Μόσχα-Ρωσία: Υπάρχουν περίπου 5 εκατ. άστεγοι στη Ρωσία, εκ των οποίων το 1 εκατ. είναι παιδιά. Οι μελέτες δείχνουν ότι η Μόσχα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αστέγων στη χώρα που αντιπροσωπεύουν περίπου 10.000 με 50.000 άτομα. Παρά τον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό εξακολουθεί να μην υπάρχει καμία κοινωνική προσέγγιση του προβλήματος.

3. Λος Αντζελες-ΗΠΑ: Η πόλη του Λ. Αντζελες είναι μία από τις πόλεις των ΗΠΑ με το υψηλότερο ποσοστό αστέγων. Σήμερα, στεγάζει περίπου 57.737 άστεγους στους δρόμους της.

2. Νέα Υόρκη-ΗΠΑ: Από το 2013, ο αριθμός των αστέγων είναι ήδη πάνω από 60.000 με τα 22.000 να είναι παιδιά.

1. Μανίλα-Φιλιππίνες: Σύμφωνα με το Homeless International, περίπου 22.800.000 διαμένουν σε παραγκουπόλεις. Και σύμφωνα με μια κυβερνητική έκθεση των Φιλιππίνων, 1.200.000 είναι παιδιά που ζουν από αθέμιτη εργασία ή επαιτεία στους δρόμους.

Η αστεγία στίς Χώρες της Ευρώπης

Ισπανία...Το σπίτι στο σφυρί, η ζωή στο δρόμο. Η Μαδρίτη έχει πλέον τον υψηλότερο αριθμό αστέγων στην ιστορία της. Πάνω από 46 χιλιάδες άνθρωποι ζουν στους δρόμους της. Από αυτούς το 25% έχει ανώτερο επίπεδο μόρφωσης ενώ το 41% κατέληξε στο πεζοδρόμιο γιατί έχασε τη δουλειά του. Μόνο το 6,4% είναι χρήστες ουσιών.

Πορτογαλία...Αστεγοι με αυτοκινητοδρόμους…Ο αριθμός των νεόπτωχων Πορτογάλων αυξάνει καταφεύγοντας στην Τράπεζα Τροφίμων. Εως το 2009 η «τράπεζα» εξυπηρετούσε μόνο τις φτωχότερες οικογένειες. Κάθε μήνα 3.000 οικογένειες χάνουν το σπίτι τους.

Ιταλία...«Οδηγός Μισελέν»... για συσσίτια. Στα κτίρια των φιλανθρωπικών οργανώσεων δεν πέφτει καρφίτσα. Στα γεύματα αγάπης η ζήτηση για pacco-spesa, ζυμαρικά και ψωμί είναι μεγάλη. Τουλάχιστον 300 χιλιάδες εξώσεις έκαναν οι τράπεζες την τελευταία τριετία. 71.101 οικογένειες ζουν σε τροχόσπιτα, παράγκες σκηνές και παρεμφερή, πρόχειρα καταλύματα. Το 2001 ήταν 23.336.

Βρετανία...Σπίτι τους η Τραφάλγκαρ. Ο αριθμός των αστέγων στη Βρετανία έχει αυξηθεί κατά 43%. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία οργανώσεων και τοπικών αρχών, περίπου 6.000 άνθρωποι κοιμούνται στους δρόμους του Λονδίνου, ενώ το 2011 ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 3.900 και 3.000 την διετία 2006-2007.

Γαλλία...Οι «άθλιοι» του Σηκουάνα. Τα τρία 3 χρόνια οι άστεγοι στην Γαλλία αυξήθηκαν κατά 50% με αποτέλεσμα να φθάσουν τον αριθμό ρεκόρ των 3,6 εκατ. που είτε δεν έχουν καθόλου κατάλυμα είτε περιφέρονται στον δρόμο αναζητώντας ευκαιριακά κάπου να κοιμηθούν. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι ανάμεσα στους άστεγους στην Γαλλία οι 30.000 είναι παιδιά, ενώ οι 141.000 από αυτούς ζουν στην κυριολεξία στο πεζοδρόμιο.

Γερμανία...«Μια Κολωνία» άστεγοι, που δεν υπάρχουν. Επισήμως δεν υπάρχουν άστεγοι καθώς δεν περιλαμβάνονται σε καμία στατιστική κρατικής υπηρεσίες. Οι όποιες καταγραφές ή στατιστικές έχουν γίνει από ανεξάρτητες οργανώσεις που προσφέρουν βοήθεια στους άστεγους. Μια από αυτές είναι η BAG που εκτιμά ότι ο αριθμός των αστέγων αγγίζει τις 860 χιλιάδες, εκ των οποίων το 40% είναι μετανάστες. Πρόκειται για τον πληθυσμό μιας πόλης σαν την Κολωνία. Το 1/3 των αστέγων είναι γυναίκες, 30% είναι νέοι και παιδιά και 39% άνδρες. Αλλο ένα εκατ. άνθρωποι κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι.

Ουγγαρία...Και άστεγοι και ποινικά διωκόμενοι. Το κοινοβούλιο της χώρας ποινικοποίησε τους άστεγους. Ο νέος νόμος εξουσιοδοτεί τις τοπικές Αρχές της Ουγγαρίας να «καθαρίζουν» τους δρόμους από τους αστέγους, κυρίως τις τουριστικές περιοχές, και να καταστρέφουν τα προσωρινά καταλύματά τους σε ανοιχτούς χώρους και δάση. Στόχος, σύμφωνα με την ουγγρική κυβέρνηση, είναι «η προστασία της δημόσιας τάξης, της ασφάλειας, της υγείας και των πολιτιστικών αξιών». Περίπου 10.000 άνθρωποι εντός και πέριξ της Βουδαπέστης ζουν στους δρόμους.

Ελλάδα: Νεοάστεγοι, πτυχιούχοι, 41-55 ετών

Σήμερα πάνω από 40 χιλιάδες ζουν στους δρόμους, οι περισσότεροι στην Αθήνα. Κοιμούνται σε παγκάκια, σε στοές, στο πεζοδρόμιο και δίνουν μια άνιση μάχη. Ο αριθμός των αστέγων αυξήθηκε κατά 30% σε σχέση με το 2009 καθώς η Ελλάδα βυθίζεται στην χειρότερη κρίση της μεταπολεμικής ιστορίας της. Το φαινόμενο των νεοάστεγων είναι εδώ και δεν έχει ούτε χρήστες ουσιών, ούτε «παράνομους» μετανάστες. Σήμερα υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων που με βάση τα στατιστικά στοιχεία ζουν ή απειλούνται από την έλλειψη στέγης.

Στην πρώτη, ανήκουν αυτοί που βλέπουμε να κοιμούνται στο πεζοδρόμιο στα στέκια των αστέγων: χρήστες ουσιών και αλκοόλ, άνθρωποι της παραβατικότητας, άλλοι με σοβαρά ψυχικά νοσήματα και στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν άνθρωποι που μέχρι πρότινος είχαν μια «φυσιολογική» ζωή αλλά σήμερα είναι «αόρατοι» στο πλήθος των νεόπτωχων.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη και φυσικά στην Ελλάδα, οι νεοάστεγοι δεν είναι οι «γνώριμοι» του δρόμου που ζουν στα χαρτόκουτα... Είναι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους σε μια νύχτα και που παλεύουν να κρατηθούν στη σκιά του εαυτού τους για να μην μάθει κανείς ποτέ την κατάληξή τους. Είναι αυτοί που περνούν σκυφτοί τις πόρτες των μεγάλων μαγειρείων της κοινωνικής πρόνοιας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Δήμου Αθηναίων, 20.000 κάτοικοι της πρωτεύουσας στηρίζονται για την επιβίωσή τους στις κοινωνικές υποδομές. Από αυτούς που συνωστίζονται στα συσσίτια, το 66% είναι Ελληνες, το 44% έχει ανώτερο μορφωτικό επίπεδο, το 7,5% έχει τελειώσει Πανεπιστήμιο.

Η κατάσταση θα χειροτερέψει. Οι αποδείξεις αυτής της εκτίμησης:

1η ) Η μελέτη βασίστηκε σε στοιχεία καταναλωτών-οφειλετών που προσέφυγαν στην Ενωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (E.E.K.E.), με σκοπό τη διευθέτηση των οφειλών τους κατά το χρονικό διάστημα 2009-2019. Για την εξαγωγή των στατιστικών αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν μόνο τα στοιχεία των οφειλετών εκείνων που κινήθηκαν υποβάλλοντας αίτηση υπαγωγής στις δικαστικές ρυθμίσεις του Νόμου 3869/2010 (Νόμος Κατσέλη). Το σύνολο των οφειλών μη εξυπηρετούμενων δανείων των οφειλετών που υπέβαλαν αίτηση στο Νόμο με την υποστήριξη της Ε.Ε.Κ.Ε. ανέρχεται στα 62 εκατ. ευρώ.

Το Προφίλ των Δανειοληπτών μη Εξυπηρετούμενων Δανείων

  • Tο μεγαλύτερο ποσοστό των οφειλετών που αντιμετώπισαν προβλήματα αποπληρωμής δανείων βρίσκεται σε παραγωγική υπό οικονομικούς όρους ηλικία (το 61,72% έχει ηλικία 40-59 ετών).
  • Στην πλειοψηφία τους οι οφειλέτες με προβλήματα υπερχρέωσης είναι μισθωτοί σε ποσοστό 38,36%, άνεργοι σε ποσοστό 35,84% και συνταξιούχοι σε ποσοστό 17,38% γεγονός που καταδεικνύει την οικονομική δυσπραγία που προκάλεσαν οι αλλεπάλληλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις.
  • Το 71,20% των οφειλετών είναι ιδιοκτήτες μίας κύριας κατοικίας χωρίς κανένα απολύτως επιπλέον περιουσιακό στοιχείο. Μόλις το 15,92% των οφειλετών διαθέτουν και άλλα περιουσιακά στοιχεία πλην της κύριας κατοικίας με συνηθέστερα τα αγροτεμάχια.
  • Το 73,85% των δανειοληπτών είναι ιδιοκτήτες κύριας κατοικίας που η αντικειμενική αξία δεν ξεπερνά τις 100.000 ευρώ. Μόλις το 2,49% των οφειλετών έχει κύρια κατοικία που ξεπερνά σε αξία τις 250.000 ευρώ.
  • Το μέσο ετήσιο εισόδημα των οφειλετών το 2008, στις απαρχές της κρίσης και όταν οι συνέπειες δεν ήταν ακόμα ιδιαίτερα αισθητές, ήταν 28.418 ευρώ. Κατά το έτος 2017 παρατηρείται το χαμηλότερο μέσο ετήσιο εισόδημα, το οποίο αγγίζει μόλις τις 7.956 ευρώ παρουσιάζοντας μείωση κατά 20.462 ευρώ μέσα σε 10 έτη.

2η ) Ο Πίνακας 1 του ΟΑΕΔ δηλώνει ότι 533.093 (478.208+54.885) είναι μακροχρόνια άνεργοι.

Πίνακας 1- ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΤΟΥ ΟΑΕΔ-ΣΥΝΟΛΟ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΠΣ-ΟΑΕΔ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2019 (Ημερ/νία λήψης στοιχείων 02/05/2019): ΣΥΝΟΛΟ ΧΩΡΑΣ
  ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ >= 12 ΜΗΝΕΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ < 12 ΜΗΝΕΣ ΣΥΝΟΛΟ
Λοιποί άνεργοι ( Μη αναζητούντες εργασία] 478.208 54.885 533.093
Άνεργοι ( αναζητούντες εργασία] 391.126 49.268 440.394
Το σύνολο των ανέργων ανέρχεται σε 973.487 άτομα εκ των οποίων τα 104.153 δεν αναζητούν εργασία, προφανώς έχουν απελπισθεί                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       {1} Το σύνολο των μακροχρόνια ανέργων ανέρχεται στα 533.093 άτομα                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      {2} Το σύνολο των βραχυχρόνια ανέργων ανέρχεται στα 440.394

Ο συνδυασμός των (1η +2η ) και τις τράπεζεςνα μειώνουν κατά 50 δις. τα «κόκκινα» δάνεια μέχρι το 2021 (17 δις. ανά έτος) και χωρίς την προστασία της πρώτης κατοικίας θα αυξήσουν τον αριθμό της «νέας γενιάς» αστέγων κατά γεωμετρική προόδο.

Οι υπάρχουσες κοινωνικές δομές αντιμετώπισης της φτώχειας

Χωρίς καμία πρόθεση υποτίμησης των υπαρχουσών κοινωνικών δομών αλληλεγγύης που υπάρχουν σήμερα στην χώρα μας, μπορούμε με βεβαιότητα να ισχυρισθούμε ότι υπολείπονται σε κάλυψη αυτών ακόμη και των βασικών αναγκών, λόγω κατ΄αρχήν της αδιαφορίας των μνημονιακών κυβερνήσεων με συνέπεια την υποχρηματοδότησης τους. Ενδεικτικά αναφέρονται ορισμένες απο αυτές παρακάτω:

Το Κοινωνικό Παντοπωλείο, το Κοινωνικό Συσσίτιο, η Τράπεζα Χρόνου, το Κοινωνικό Φαρμακείο, ο Δημοτικός Λαχανόκηπος.

Ακόμη και σήμερα δυστυχώς η αντιμετώπιση της αστεγίας βρίσκεται στα σπάργανα και στις «εξαγγελίες». Σύμφωνα με την κ. Φωτίου, οι άμεσοι στόχοι της εθνικής στρατηγικής είναι οι εξής: Αποτύπωση του φαινομένου με επιστημονικό, έγκυρο τρόπο και ενιαία μεθοδολογία, κωδικοποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας και επεξεργασία προτάσεων βελτίωσης του θεσμικού πλαισίου, σύσταση διυπουργικού οργάνου που θα χαράσσει την πολιτική για τουςαστέγουςεντός του κυβερνητικού συμβουλίου κοινωνικής πολιτικής, υπό την αντιπροεδρία, δημιουργία μόνιμου ψηφιακού μηχανισμού παρακολούθησης της αστεγίας που θα λειτουργεί εντός του πλαισίου του εθνικού μηχανισμού για την κοινωνική ένταξη και συνοχή, με στόχο τη διασύνδεση και το συντονισμό όλων των φορέων που εργάζονται για τους αστέγους, δημιουργία δεικτών για την παρακολούθηση του φαινομένου και ορισμός ποσοτικών στόχων μείωσης ανά έτος.

Οι αριθμοί της απογραφής πανελλαδικά: 90 απογραφικοί τομείς στις επτά πόλεις, 34 ημερήσιες δομές (Κέντρα Ημέρας/συσσίτια), 11 στεγαστικές δομές (ξενώνες/υπνωτήρια), 17 πράξεις υποστηριζόμενων διαμερισμάτων (Στέγαση & Επανένταξη, Κοινωνική Κατοικία δήμου Αθηναίων), 370 καταγραφείς, εθελοντές.

Επανέρχεται το ζήτημα υπολειτουργίας δομών αλληλεγγύης. Το σοβαρότερο πρόβλημα είναι η υποχρηματοδότηση. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πρέπει άμεσα να υπάρξει δραστική αλλαγή στην φιλοσοφία της λειτουργίας των δομών αυτών. Ας ρίξουμε μια ματιά σε άλλες χώρες:

Πώς η Φινλανδία έλυσε το πρόβλημα των αστέγων

Το φινλανδικό πρόγραμμα έχει τεθεί σε λειτουργία εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία.Το πρόγραμμα «Πρώτη Στέγη», έχει ως εξής: Παραχωρείται στον άστεγο ένα σπίτι διά παντός με πολύ χαμηλό ενοίκιο που μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό. Συνήθως το πληρώνουν με το κοινωνικό επίδομα που λαμβάνουν. Σε αυτό δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι κανόνες.

Για παράδειγμα, μπορούν να πίνουν. Παρέχεται ψυχική υποστήριξη για την αντιμετώπιση κατά του εθισμού στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά και στη συνέχεια τους εξασφαλίζεται δουλειά. Το μόνο, δηλαδή, που απαιτείται από αυτούς, είναι να συμβουλεύονται τους κοινωνικούς λειτουργούς και τους επαγγελματίες άλλων ειδικοτήτων που εργάζονται μόνιμα στις πολυκατοικίες των αστέγων. Παραχωρούνται ειδικά διαμορφωμένα κτίρια για αυτό το πρόγραμμα. Για παράδειγμα, μια στρατιωτική μονάδα στο Ελσινκι, μετατράπηκε σε ένα συγκρότημα διαμερισμάτων με 81 δωμάτια και 250 κρεβάτια. Οι άστεγοι βρήκαν ένα κεραμίδι για το κεφάλι τους. Σε όσους φέρουν ως επιχείρημα το μεγάλο κόστος του μέτρου, η απάντηση είναι η εξής: Το φινλανδικό κράτος έχει ξοδέψει 300 εκατ. ευρώ για 3.500 διαμερίσματα και 300 κοινωνικούς λειτουργούς που δουλεύουν με τους άστεγους. Οι Φινλανδοί έχουν υπολογίσει ότι για κάθε άστεγο που βρίσκει σπίτι, το κράτος γλυτώνει 15.000 ευρώ το χρόνο, ποσά που θα ξοδεύονταν σε νοσοκομειακή περίθαλψη φυλακές ή αστυνομικές υπηρεσίες. Κι ενώ σε όλες τις άλλες χώρες του δυτικού πολιτισμού το πρόβλημα των αστέγων διογκώνεται, στην Φινλανδία αμβλύνεται. Το 1987, υπήρχαν 18.000 καταγεγραμμένοι άστεγοι στη Φινλανδία, οι περισσότεροι στο Ελσίνκι. Το 2017, το νούμερο είχε πέσει στους 7.112 από τους οποίους μόνο οι 415 έμεναν στον δρόμο. Οι υπόλοιποι βρήκαν καταφύγιο σε σπίτια συγγενών ή φίλων.

Η απήχησή του αρχίζει να επηρεάζει και τη νοοτροπία άλλων χωρών. Στην Αγγλία, η κυβέρνηση συμφώνησε να χρηματοδοτήσει αντίστοιχες πιλοτικές προσπάθειες σε τρία μέρη της χώρας, ενώ σε Ουαλία, ΗΠΑ, Δανία, Αυστραλία, ήδη λειτουργούν ανάλογα προγράμματα.

Η νέα φιλοσοφία για τους άστεγους στην Ελλάδα

Το νέο αλλά και το ουσιώδες της καταπολέμησης της αστεγίας έγκειται στην προσπάθεια επανένταξης τους. Δέκα χρόνια μετά τα μνημόνια και 3,5 χρόνια διακυβέρνησης απο τον σύριζα, βρισκόμαστε σχεδόν σχεδόν στο σημείο μηδέν ή ελάχιστα βήματα έχουν γίνει. Πανομοιότυποι λόγοι της σημερινής κατάστασης ισχύουν για τους δύο βραχίονες των μνημονίων. Ας τους παραθέσουμε:

1) Επικρατεί η λογική της διαχείρισης του προβλήματος, μέρος της διαχείρισης του πολιτικού συστήματος,

2) Η νέα εκδοχή της θεωρίας της «ψωροκώσταινας» δηλαδή ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει κονδύλια για να υλοποιήσει τέτοιας έκτασης κοινωνικά προγράμματα,

3) Η έλλειψη συνολικού πολιτικού οράματος αλλαγής των σημερινών κοινωνικών προβλημάτων

Η απάντηση

α) Η Ελληνική Στατιστική Αρχή στην έρευνα της, το 2011 (πριν απο την ανάπτυξη των μνημονίων) ανακοίνωσε τα εξής: Στην Ελλάδα υπάρχουν 6.384.353 κατοικίες. Μία στις τρείς όμως είναι ακατοίκητη. Αναλυτικά η κατάσταση των κατοικιών αυτών:

Πίνακας 1-Αριθμός κατοικιών βάσει της απογραφής του 2011
Κατοικίες Αριθμός Ποσοστό
Κανονικές κατοικούμενες 4.122.088 64,6%
Σύνολο κατοικούμενων κατοικιών 4.122.088 64,6%
Κατοικίες μη κανονικές 12.452 0,2%
Σύνολο μη κανονικών κατοικιών 12.452 0,2%
Μη κατοικούμενες εξοχικές 729.964 11,4%
Μη κατοικούμενες δευτερεύουσες 621.881 9,7%
Μη κατοικούμενες προς ενοικίαση 453.901 7,1%
Μη κατοικούμενες για άλλους λόγους 355.071 5,6%
Μη κατοικούμενες προς πώληση 88.996 1,4%
Σύνολο κενών κατοικιών 2.249.813 35,2%
Γενικό σύνολο κατοικιών 6.384.353 100,0%
Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ-2011)

Επί πλέον οι τρεις πρώτες περιφέρειες της χώρας με τις περισσότερες σε αριθμό κενές κατοικίες, είναι η Αττική (609.058), η Κεντρική Μακεδονία (360.990) και η Πελοπόννησος (198.386). Το μεγαλύτερο ποσοστό (99,9%) των κατοικούμενων κατοικιών διαθέτει λουτρό, το 97,4% υδροδοτείται από δημόσιο δίκτυο και το 77,5% έχει κεντρική θέρμανση.

Ας λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι τα στοιχεία αφορούν το 2011, πριν την εξάπλωση της μνημονιακής λαίλαπας.

β) Η περιουσία του Ελληνικού Δημοσίου. Ο Πίνακας-2 καταγράφει τα ακίνητα της περιουσίας του Ελληνικού λαού. Αισίως φτάσαμε στο «ζουμί» της απάντησης:

Πίνακας 3- Η Εταιρία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.) , Μητρώο Ακινήτων
Η ΕΤΑΔ Α.Ε. διαχειρίζεται ένα χαρτοφυλάκιο ακινήτων το οποίο περιλαμβάνει 277 τουριστικά ακίνητα ανά την Ελλάδα, με σημαντική ποικιλία όπως τα πρώην Ξενοδοχεία Ξενία, Μαρίνες, Κάμπινγκ, Γκολφ, Χιονοδρομικά Κέντρα, Μουσεία, Σπήλαια, Τουριστικά Περίπτερα, Ιαματικές Πηγές αλλά και σημαντικού μεγέθους και προοπτικών εκτάσεις προς τουριστική αξιοποίηση, 12 Ολυμπιακά Ακίνητα, καθώς και 71.000 περίπου τίτλους ακινήτων της ιδιωτικής περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου.
ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΚΙΝΗΤΑ
Είδος Ακινήτου Αστικά Αγροτικά Παράκτια Γήπεδα Νησιά Δάση Αρχαιολογικοί Χώροι Οικισμοί Λοιπά Σύνολο
Αριθμός 11.937 23.928 2.187 7.373 597 632 538 209 24.058 71.459
Έκταση* 56.622.815 1.227.927.641 161.968.315 127.161.163 233.088.958 556.800.718 6.229.914 987.769 1.057.084.202 3.427.871.494
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΑΚΙΝΗΤΑ
Είδος Ακινήτου Μεγάλεςεκτάσεις * ΞενοδοχείαΞενία ΤουριστικάΠερίπτερα Λοιπές εκτάσεις /Αιγιαλοί Νησίδες Αρχοντικά Σύνολο
Αριθμός 27 31 26 136 6 4 230
Το χαρτοφυλάκιο των δημοσίων ακινήτων (ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου) περιλαμβάνει ένα σύνολο εβδομήντα μίας περίπου χιλιάδων περιουσιακών στοιχείων, όπως συνοπτικά ταξινομούνται στον πιο πάνω πίνακα.     (*) Σε m2 Το χαρτοφυλάκιο τουριστικών ακινήτων περιλαμβάνει ακίνητα σε όλη την Ελλάδα, τα οποία χαρακτηρίζονται τόσο από την ιστορική και πολιτιστική τους αξία όσο και από το φυσικό τους κάλλος. Σε αρκετά από αυτά είχαν αναπτυχθεί από τον ΕΟΤ τουριστικές υποδομές, ενώ υπάρχουν και σημαντικής επιφάνειας και προοπτικών ακίνητα, που αποτελούν την κρυμμένη δυναμική του τουριστικού χαρτοφυλακίου της Χώρας.   (*) Με επιφάνεια > 100.000 m2

Οι προτάσεις

1) Βάσει βραχυχρόνιου και μακροχρόνιου πολιτικού οράματος

Η αναβάθμιση των περιοχών με ένα μεγαλόπνοο σχέδιο ανάπλασης των υποβαθμισμένων περιοχών με την συνεραργσία των Δήμων, των υπουργείων Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, αλλά και των επιστημονικών φορέων (ΤΕΕ, κλπ), με αποτέλεσμα την αξιοποίηση της περιουσίας αυτής.

Θεωρείται αναγκαίο να διευκρινιστεί ότι το πρόβλημα με τα εγκαταλελειμμένακτίρια που είναι επικίνδυνα για την ασφάλεια των κατοίκων (ετοιμόρροπα, κτίρια-υγειονομικές βόμβες) θα πρέπει άμεσα θα να επιλυθεί, είτε κατεδαφίζοντας τα είτε με άλλο τρόπο.

Στην Αθήνα περίπου 1.800 κτίρια είναι κενά στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Αστικής Παρέμβασης τα εγκαταλελειμμένα κτίρια του κέντρου είναι περίπου 400. Περισσότερο από το 85% των κτιρίων του κέντρου χρήζουν κάποιας παρέμβασης εκσυγχρονισμού, βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης. Από αυτά τα 200έχουν χαρακτηριστεί από το υπουργείοΠεριβάλλοντοςως διατηρητέα, ενώ σχεδόν 400, είναι αυτά που έχει χαρακτηρίσει το υπουργείο Πολιτισμού ως διατηρητέα. Τα υπόλοιπα εκτιμάται πως είναι ακίνητα που είτε δεν έχουν δηλωθεί στοΚτηματολόγιοκαι φαίνονται ως αγνώστου ιδιοκτήτη είτε πρόκειται για κατοικίες οι οποίες με το πέρασμα του χρόνου και ταπολλά συμβόλαια κληρονομιάς εγκαταλείφθηκαν από τους κληρονόμους τους.

Τα κτίρια που εμφανίζονται στο πιο κάτω πίνακα, ανήκουν στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Τά 652 ακίνητα, γεωγραφικά βρίσκονται στην Αττική, εκ των οποίων τα 256 στον Δήμο Αθηναίων, τα 45 στην Θεσσαλονίκη και τα 429 στην υπόλοιπη Ελλάδα:

Πίνακας 3- Τα ακίνητα των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης
Αριθμός κτιρίων / Τετραγ. Μέτρα Καθεστώς χρήσης κτιρίων Κατάσταση κενών κτιρίων
Κενά Παραχωρημένα Ιδιοχρησία Μισθωμένα Διατηρητέα Νομοτεχνικές εκκρεμότητες Ερείπια Καταπατημένα
Ποσοστό 49% 31% 6% 14% 30% 40% 25% 5%
Αριθμός κτιρίων 552 349 68 158 338 450 282 56
Τετραγ. Μέτρα 821.771 519.896 100.625 234.792 503.125 670.834 419.271 83.854

Η εύλογη «απορία»; Eάν στεγαζόντουσαν οι άστεγοι σε αυτά τα κενά δημόσια κτίρια (μετά απο επισκευές και μετατροπές), δεν θα είχαμε λύσει το πρόβλημα;

Αλλωστε επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος.

Προσωρινές λύσεις: Μια προσωρινή λύση είναι η χρήση μέσω squatting (κατάληψης). Παραδείγματα προσωρινών χρήσεων μέσω κατάληψης:

α) Μια πόλη με παράδοση στη κατάληψη είναι το Άμστερνταμ. Εχει αρκετά παλιές ρίζες στην πόλη, αφού η πρώτη οργανωμένη κίνηση κατάληψης σπιτιών έγινε ήδη το 1964, από ομάδα φοιτητών, η οποία κατέλαβε κτίρια που προορίζονταν για κατεδάφιση, ενώ ταυτόχρονα το κτιριακό απόθεμα για τη στέγαση των φοιτητών δεν επαρκούσε. Παρόμοιες κινήσεις συνεχίστηκαν για αρκετά χρόνια και οδήγησαν στην ψήφιση του νόμου VacantPropertyAct το 1981, ο οποίος ανέφερε πως η κατάληψη ενός κτιρίου ήταν αδίκημα μόνο ένα το κτίριο ήταν κενό λιγότερο από έξι μήνες. Η παράδοση στις καταλήψεις αποτέλεσε ανάχωμα της εγκατάλειψης των κτιρίων και άφησε παρακαταθήκη στην κουλτούρα της περιοχής κάτι που αναγνώριζε το VacantPropertyAct. Οι επιτυχίες των καταληψιών του Άμστερνταμ είναι πως κατάφεραν να σώσουν αρκετά κτίρια από την κατεδάφιση και πως αρκετές φορές επισκεύασαν και μετέτρεψαν τα κατειλημμένα κτίρια σε κάτι άλλο, όπως για παράδειγμα τα γραφεία σε κατοικίες. Πάντως, η προηγούμενη νομοθεσία του Άμστερνταμ, όπου ουσιαστικά επέτρεπε την εκμετάλλευση των εγκαταλελειμμένων ακόμα και από καταληψίες, όταν ο ιδιοκτήτης δεν ήταν σε θέση να τα επιδιορθώσει-εκμεταλλευτεί, αν και «ανορθόδοξη» δεν επέτρεψε σε αρκετά από τα εγκαταλελειμμένα να αρχίσουν να μοιάζουν με ερείπια. Ακόμα, το κίνημα των καταλήψεων αποτέλεσε και «αξιοθέατο» προσελκύοντας ορισμένες ομάδες ανθρώπων στην πόλη. Σημαντικότερο πλεονέκτημα, όσον αφορά τα εγκαταλελειμμένα, είναι πως αποτέλεσε τη βάση για την εδραίωση των temporaryuses(προσωρινών χρήσεων) σε όλη τη χώρα ως εργαλείο πολεοδομικού σχεδιασμού και αντιμετώπισης των εγκαταλελειμμένων.

β) Στο Ντιτρόιτ που είναι από τις χαρακτηριστικότερες αμερικάνικες shrinkingcities(συρικνούμενες πόλεις) μετά το κλείσιμο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Βρίσκεται σε κατάσταση γενικευμένης ύφεσης και αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα εγκαταλελειμμένων κτιρίων, το οποίο επιδεινώθηκε με την κρίση του 2008 . Τα μέτρα αναβάθμισης που πήρε η πόλη απέτυχαν, καθώς αγνόησαν την πραγματικότητα της οικονομικής ύφεσης επενδύοντας σε μεγαλόπνοα έργα ανάπτυξης. Αυτή η αποτυχία της κεντρικής στρατηγικής έδωσε χώρο στην ανάπτυξη της κατάληψης στα εγκαταλελειμμένα της περιοχής, από ομάδες καλλιτεχνών, όχι μόνο της περιοχής αλλά και όλων των ΗΠΑ, όπου στο Ντιτρόιτ μπορούν να καταλάβουν χώρους για γυρίσματα, στούντιο, γραφεία καλλιτεχνών. Ουσιαστικά είναι ένα δημιουργικό κομμάτι ανθρώπων το οποίο εκμεταλλεύεται αναξιοποίητους, παρηκμασμένους χώρους για να δημιουργήσει. Οι κινήσεις αυτές δεν καταλαμβάνουν μόνο τα εγκαταλελειμμένα αλλά δραστηριοποιούνται και εντός των γειτονιών μέσω συλλογικών δράσεων. Παρόλη την «παρανομία» τέτοιων εγχειρημάτων, η πόλη του Ντιτρόιτ αναγκάστηκε να τα αναγνωρίσει αφού αποτέλεσαν την μόνη απάντηση στο πρόβλημα των εγκαταλελειμμένων. Μάλιστα, το 2012 επέλεξε 2.000 ακίνητα στα οποία διέμεναν οι καταληψίες και τους έδωσε την δυνατότητα να αγοράσουν τις κατοικίες έναντι μικρού αντιτίμου αρκεί να είναι συνεπείς στα δημοτικά τέλη για δύο χρόνια βέβαια. πολλοί από τους «παράνομους» κατοίκους των σπιτιών αυτών ήταν οι ιδιοκτήτες αυτών, οι οποίοι απλά έχασαν τις ιδιοκτησίες τους λόγω οφειλών σε τράπεζες. Αντίστοιχα προγράμματα παραχώρησης εγκαταλελειμμένων ως κατοικίας λειτουργούν και για καλλιτέχνες και για αστέγους. Η περίπτωση του Detroit δείχνει πως σε πολλές περιπτώσεις οι μικρές και συλλογικές κινήσεις μπορεί να δώσουν αποτελεσματικότερες λύσεις στο πρόβλημα των εγκαταλελειμμένων από κεντρικές «νόμιμες» πολιτικές.

Διατηρητέα εγκαταλελειμμένα κτίρια-Πολιτικές HistoricPreservation (Ιστορικής προστασίας)

Ως Ιστορικής προστασίας εννοούνται οι πολιτικές που υιοθετούνται έτσι ώστε να διασωθούν κτίρια, τοπία, γειτονιές και τοποθεσίες οι οποίες έχουν αναγνωριστεί ως υψηλής ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας. Πολλές περιπτώσεις εγκαταλελειμμένων κτιρίων αφορούν τέτοιες περιπτώσεις. Ο τρόπος αντιμετώπισης των κτιρίων αυτών μπορεί να είναι είτε η αποκατάστασή τους, είτε ένας από τους παραπάνω τρόπους επαναχρησιμοποιήσεων που περιγράψαμε όπως τα βιομηχανικά κτίρια ανήκουν πολλές φορές σε αυτή την κατηγορία.

Ένα παράδειγμα επαναχρησιμοποίησης ιστορικού κτιρίου είναι εκείνο που πραγματοποιήθηκε στο Γουόρικ (Αγγλία). Η WDC είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός ο οποίος εξειδικεύεται στην μετατροπή ιστορικά σημαντικών κτιρίων σε κοινωνική κατοικία για οικονομικά ασθενείς οικογένειες. Σε συνεργασία με τον δήμο του Γουόρικ μετέτρεψε σε κοινωνική κατοικία ένα κτίριο ορόσημο της περιοχής, ένα σχολείο κτισμένο το 1886. Ακόμα έχει αποκαταστήσει κτίρια του 19ου αιώνα για τον ίδιο σκοπό. Τα θετικά αυτής της αποκατάστασης εγκαταλελειμμένων κτιρίων είναι πως ωφελούν το σύνολο της κοινότητας, χρησιμοποίησαν μικτούς τρόπους χρηματοδότησης, ενέπλεξαν τους κατοίκους στην υλοποίηση του σχεδιασμού, και χρησιμοποίησαν με δημιουργικό τρόπο σημαντικά κτίρια της περιοχής.

Θα ήταν παράλειψη, εάν δεν τονισθούν τα εξής:

1ο) Η Περιουσία του Ελληνικού λαού δεν πωλείται. Εάν λειτουργούσε στοιχειωδώς το κράτος δικαίου ο οποιοσδήποτε επίδοξος που θα τολμούσε να «απλώσει» το χέρι του στην περιουσία αυτή, θα είχε καταδικαστεί σε πολυετή κάθειρξη (βλέπε Ισλανδία).

2ο) Η εφαρμογή τέτοιων πολιτικών, απαιτεί συνεργασίες ευρύτερης πλειοψηφίας (όπως το 114) διαφορετικές νοοτροπίες στις συνεργασίες και με άλλη ποιότητα συμμετοχής των πολιτών. Επίσης το πολιτικό προσωπικό να είναι απαλλαγμένο απο τις ιδεοληψίες της πολιτικής διαχείρισης του συστήματος, πλαισιωμένο με το απαραίτητο επιστημονικό προσωπικό.

3ο) Φαντασία στην εξουσία.

Σημείωση: Είχα την τιμή να συμμετέχω ενεργά στη δεκαετία του 80 στην κατάληψη της βίλας Δρακόπουλου, στα Πατήσια και στην διοργάνωση των εκδηλώσεων των Α’ Πατησιακών.

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Πηγές:

  1. 1)Προκόπης Αγγελόπουλος-Μια νύχτα στο Υπνωτήριο των αστέγων.
    1. 2)Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
    2. 3) Alfavita, Πηγή
    3. 4)Πολιτικές για τα εγκαταλελειμμένα: ΕΜΠ-διεθνής εμπειρία-διπλωμ. εργασία: Β. Σουλιώτη Επιβλέπων: Δ. Μέλισσας 10ος/2014.
    4. 5)mononews.gr
    5. 6)cnngreece-12-02-2019.
    6. 7)ΕΜΠ-Σχολή Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών: Μάθημα: Όψεις Αστικού Τοπίου και Δημόσιος Χώρος. Πόλη, φύση και νέες τεχνολογίες. Διδάσκων: Ι. Πολύζος, Ε. Χανιώτου, Α. Αραβαντινός, Μ. Μαρλαντή, Σ. Μαυρομμάτη Φοιτήτρια: Eύη Αντωνοπούλου Ιούνιος 2018. ΘΕΜΑ: ‘Κενά κτίρια - αδράνεια ή αδυναμία; Μελέτη της περίπτωσης του Δήμου Αθηναίων’.
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040