«Καιρός να σπάσουμε τη σιωπή μας»

MARTIN LUTHER KING

Πριν μισό αιώνα, τον Απρίλη του 1967, στην Εκκλησία του Riverside στην Ατλάντα των ΗΠΑ εκφώνησε την πιο ριζοσπαστική του ομιλία για τον πόλεμο στο Βιετνάμ ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αποτελεί ένα από τα πιο προωθημένα κηρύγματα της αντίληψης της «Θεολογικής Απελευθέρωσης», που δυστυχώς είναι απούσα σε κρίσιμες στιγμές της δικής μας χώρας. ‘Ενα χρόνο ακριβώς μετά ο Μάτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε.

Διαβάστε περισσότερα...

Η μέγιστη υποκρισία Ο Τραμπ [και ορισμένοι «αριστεροί»] «νοιάζονται» για κάποια παιδιά στη Συρία, όχι όμως για άλλα

 Του Ρόμπερτ Φισκ

Δεν ντρέπονται καθόλου; Τι αναλγησία! Τι όνειδος! Πόσο ξεδιάντροπο είναι να στερεύει η συμπόνια τη στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι η τελευταία σφαγή αθώων δεν άξιζε τα ίδια δάκρυα και οργή που προκάλεσε η προηγούμενη.  Στην πραγματικότητα, δεν άξιζε ούτε ένα δάκρυ. Γιατί οι 126 Σύροι –σχεδόν όλοι άμαχοι— που δολοφονήθηκαν έξω από το Χαλέπι ήταν σιίτες μουσουλμάνοι που μεταφέρονταν από δύο  χωριά τα οποία ελέγχονταν από την κυβέρνηση (δηλαδή από τον Άσαντ) στο βορρά της Συρίας.  Και ο φονιάς τους ήταν προφανώς μέλος της al-Nusra (al-Qaeda) ή μιας από τις σουνιτικές «ανταρτικές» ομάδες που η Δύση έχει εξοπλίσει –πιθανότατα δε από το ίδιο το Ισλαμικό Κράτος.

Διαβάστε περισσότερα...

Η πολιτική των ΗΠΑ είναι να επιμηκύνουν τον πόλεμο στη Συρία

Του Σαμ Χουσεΐνι

 Πολλοί λένε ότι ο Τραμπ είναι ασυνεπής με τις θέσεις του, επειδή επιτέθηκε παράνομα στο καθεστώς της Συρίας με πυραύλους «Τόμαχοκ». Είχε δηλώσει ότι οι ΗΠΑ θα εστίαζαν στην ήττα του Ισλαμικού Κράτους και τώρα χτυπάει τον Άσαντ.  Όμως, οι αντιφάσεις του Τραμπείναι αμέτρητες.

Διαβάστε περισσότερα...

Γιεβγκένι Χαλντέι, Ο φωτογράφος της Νίκης

Της Μαρίνας Παπαδημητρίου

«Πέρασε πολύς καιρός από εκείνη τη μέρα, την πρώτη μέρα του Μεγάλου Πατριωτικού πολέμου. Συνήθως ρωτάμε ο ένας τον άλλον, πώς άρχισε για σένα ο πόλεμος,πού βρισκόσουν,πώς έμαθες για τον πόλεμο…

Στις 21 του Ιούνη του 1941 στο χωριό Ταρχανι, στην περιφέρεια της Πένζα, μαζεύτηκε πολύς κόσμος για τις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από το θάνατο του Μιχαήλ Λέρμοντοφ. Θυμάμαι πως φωτογράφιζα μία λογοτεχνική συζήτηση στις όχθες της γραφικής λίμνης και ένα δεκατριάχρονο αγόρι διάβαζε το ποίημα «Μποροντινό»

Διαβάστε περισσότερα...

Η φαρσοκωμωδία και η πτώση της Ράκας

Του Γκόρντον Νταφ

Το να γράφεις για τις επερχόμενες μάχες και να κάνεις προβλέψεις είναι επικίνδυνο. Ο Σαντάμ και η «μητέρα όλων των μαχών» του είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση. Ωστόσο, η περίπλοκη κατάσταση στη Βόρεια Συρία, τη δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου (2017), έχει όλα τα σημάδια μιας φαρσοκωμωδίας εν καιρώ πολέμου.

Η μάχη για τη Ράκκα εναντίον όποιων είναι εκεί, υποστηρίζοντας ότι είναι το “ISIS”, θα είναι μια περίεργη μάχη. Βλέπετε, σχεδόν κάθε «παίκτης» της ισραηλινο-σαουδαραβικής σφαίρας έχει δυνάμεις μέσα στη Ράκα, συμπεριλαμβανομένων του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ, του Μπαχρέιν, των Ενωμένων Αραβικών Εμιράτων και των βρετανικών και αμερικανικών εταιρειών στρατιωτικών εργολαβιών. 

Διαβάστε περισσότερα...

Προπαγάνδα και όχι ειδήσεις έρχεται από το Χαλέπι. Ελεγχόμενα από τους τζιχαντιστές όσα μεταδίδουν τα διεθνή ΜΜΕ

... Και, κατά συνέπεια, τα ελληνικά που απλώς αναμεταδίδουν ό,τι λένε τα διεθνή ΜΜΕ. “Τα ξένα ΜΜΕ επέτρεψαν –από αφέλεια ή λόγω ιδιοτελούς συμφέροντος-- να κυριαρχήσουν στη διοχέτευση ειδήσεων άνθρωποι που μπορούσαν να στέλνουν ανταποκρίσεις μόνο με την άδεια των ομάδων τύπου Αλ Κάιντα , όπως η Τζαμπάτ αλ-Νούσρα και η Αχράρ αλ-Σαμ”, αναφέρει ο Π. Κόκμπερν, επί μακρόν ανταποκριτής των “FinancialTimes” στη Μ. Ανατολή.

του Πάτρικ Κόκμπερν

Το να είσαι ξένος ανταποκριτής που κάνεις ρεπορτάζ για τον εμφύλιο στη Συρία είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Και αυτό συμβαίνει διότι οι τζιχαντιστές που έχουν δύναμη στο ανατολικό Χαλέπι απέκλεισαν τους δυτικούς δημοσιογράφους, οι οποίοι θα απάγονταν και πιθανώς θα δολοφονούνταν εάν πήγαιναν εκεί, αντικαθιστώντας τους, ως πηγές ειδήσεων, με τους εντελώς προκατειλημμένους “τοπικούς ακτιβιστές” που δεν μπορούν να ξεφύγουν όντας κάτω από τον έλεγχο των τζιχαντιστών.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ρωσο-αμερικανική συμφωνία αποτελεί κρίσιμο βήμα για τον τερματισμό του 5ετούς εμφυλίου στη Συρία*

Εκτός αν οι Τούρκοι εισβάλουν στη Συρία και αναζωπυρώσουν τον πόλεμο σε όλη του την έκταση, αυτή η συμφωνία θα μπορούσε να καταλήξει σε μια κατάσταση που προσεγγίζει την ειρήνη.

Του Πάτρικ Κόκμπερν

Ο πόλεμος στη Συρία και το Ιράκ έχει φτάσει σε ένα αποφασιστικό σημείο καμπής με την ανακοίνωση εκ μέρους των ΗΠΑ και της Ρωσίας , στο Μόναχο, ότι συμφώνησαν στην παράδοση τροφίμων και άλλης βοήθειας στις πολιορκούμενες κοινότητες της Συρίας. Η συνέχεια θα είναι μια “παύση των εχθροπραξιών” ως προετοιμασία για μια επίσημη εκεχειρία.

Διαβάστε περισσότερα...

Νικητές και ηττημένοι στη Συρία

του Πάτρικ Κόκμπερν

Οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης της Συρίας και της αντιπολίτευσης θα αρχίσουν τις επόμενες ημέρες στη Γενεύη σε μια ατμόσφαιρα δυσοίωνη σχετικά με τις προοπτικές επιτυχίας. Οι δύο πλευρές αλληλομισούνται και επί πέντε έτη προσπαθούσαν να αλληλοσκοτωθούν, κάτι που καθιστά απίθανο το να συμφωνήσουν να μοιραστούν την εξουσία με οποιονδήποτε άλλο τρόπο πλην του γεωγραφικού, με την κάθε πλευρά να διατηρεί το έδαφος το οποίο ήδη κατέχει και να το υπερασπίζεται με τις ένοπλες δυνάμεις της.

Είναι δύσκολο να αντιπαλέψει κανείς αυτή την απαισιοδοξία, δεδομένου επίσης ότι αρκετές ισχυρές ομάδες που εμπλέκονται στις συγκρούσεις δεν θα αντιπροσωπευθούν στη Γενεύη. Το Ισλαμικό Κράτος και η Αλ-Νούσρα [η “θυγατρική” της Αλ-Κάιντα] δεν προσκλήθηκαν και αν προσκαλούνταν πιθανώς θα απέρριπταν την πρόσκληση. Υπάρχουν διαφωνίες για το ποια οργάνωση είναι τρομοκρατική, με τη Σαουδική Αραβία να προωθεί το Στρατό του Ισλάμ που ελέγχει το προπύργιο των ανταρτών στα ανατολικά της Δαμασκού και την Τουρκία να επιμένει στην εξαίρεση των Κούρδων της Συρίας, που όμως αποτελούν τον πιο αποτελεσματικό σύμμαχο των Αμερικανών κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Το πρόβλημα του τερματισμού του πολέμου στη Συρία και στο Ιράκ είναι ότι υπάρχει μια πλειάδα παικτών που είναι αρκετά ισχυροί για να χάσουν και επίσης πολύ αδύναμοι για να κερδίσουν τον πόλεμο. Χώρες και κινήματα όπως το Ιράν και η Χεζμπολάχ θεωρούν ότι αγωνίζονται για την ύπαρξή τους σε έναν πόλεμο που δεν αντέχουν να χάσουν. Άλλοι, σαν τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία έχουν επενδύσει μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας τους στο θέμα της Συρίας για να παραδεχθούν ότι δεν πρόκειται να πετύχουν τον βασικό τους στόχο που είναι η εκδίωξη του Μπασάρ Αλ-Άσαντ.

Οι πόλεμοι τελειώνουν μερικές φορές λόγω εξάντλησης παρά μέσω συμφωνίας και αυτό ίσως είναι το καλύτερο που μπορεί να περιμένει κανείς στην περίπτωση της Συρίας. Τοπικές εκεχειρίες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν, όπως οι 600 περίπου ή και παραπάνω που περιοδικά διέκοπταν τον 15ετή εμφύλιο πόλεμο στον Λίβανο. Η δυσκολία στη Συρία είναι ότι οργανώσεις όπως η Αλ-Νούσρα και το Ισλαμικό Κράτος υπάρχουν μόνο για να μάχονται και να ζουν για την θρησκευτική πίστη τους πολεμώντας τους δαιμονικούς εχθρούς τους, όπως αυτές τους βλέπουν. Δεν μοιάζουν με τους πολέμαρχους του Λιβάνου που θεωρούσαν ότι ήταν , κατά καιρούς, προς το συμφέρον τους να σταματούν την αιματοχυσία.

Ωστόσο, παρόλο που δεν φαίνεται να αναδύονται πολλά θετικά στοιχεία από τις συνομιλίες της Γενεύης, το πολιτικό τοπίο στην περιοχή είναι λίγο πιο επιδεκτικό στην ειρήνη από ό,τι προηγουμένως. Η ρωσική στρατιωτική παρέμβαση εδώ και τέσσερις μήνες σημαίνει ότι ο Άσαντ δεν θα χάσει, αν και είναι απίθανο να νικήσει αποφασιστικά. Παραμένει στην εξουσία λόγω της αυξημένης υποστήριξης από το Ιράν, τη Ρωσία και τη Χεζμπολάχ , όμως παρά τη στήριξή τους ο στρατός του δεν κατόρθωσε να ανακαταλάβει πόλεις που έχασε τον τελευταίο χρόνο, όπως την Παλμύρα και το Ιντλίμπ. Ο πρόεδρος Άσαντ μπορεί να μη θέλει να συνομιλήσει στη Γενεύη ή μετά από αυτήν, αλλά εξαρτάται σημαντικά από τους εξωτερικούς συμμάχους του που δεν θέλουν να κολλήσουν στο τέλμα ενός ατέρμονου συριακού εμφυλίου πολέμου.

Στη Συρία αρχίζουν να εμφανίζονται νικητές και ηττημένοι , αν και δεν μπορούν να το δουν αυτό όλοι οι εμπλεκόμενοι. Το Ισλαμικό Κράτος δέχεται απανωτά πλήγματα από ένα μωσαϊκό εχθρών που υποστηρίζονται από την αμερικανική και τη ρωσική πολεμική αεροπορία, αν και δεν φαίνεται ότι μπορεί να ηττηθεί σύντομα. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να διαλαλούν το ότι έχασε την πόλη Ραμαντί στο Ιράκ, αλλά οι ιρακινές ειδικές δυνάμεις που ανακατέλαβαν την ερειπωμένη πόλη αριθμούν μόνο 500 στρατιώτες. Οι στρατιώτες της peshmerga του Ιρακινού Κουρδιστάν που ανακατέλαβαν την πόλη Σιντζάρ είναι απλήρωτοι επί πέντε μήνες, διότι η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση είναι χρεοκοπημένη. Ο συριακός στρατός έχει έλλειψη ανδρών, παρόλο που το ηθικό του έχει ανυψωθεί χάρη στους Ρώσους, όμως είναι ακόμη εξαντλημένος μετά από πέντε χρόνια πολέμου. Οι Κούρδοι της Συρίας σημειώνουν επιτυχίες, αλλά απεχθάνονται να χρησιμοποιούνται σαν τροφή για τα κανόνια από τις ΗΠΑ και φοβούνται τουρκική εισβολή.

Είναι ριψοκίνδυνο να περιγράφεται κάθε μεμονωμένη φάση ενός μακροχρόνιου εμφυλίου πολέμου ως αποφασιστική, αλλά οι επόμενοι μήνες θα μπορούσαν να είναι μια τέτοια αποφασιστική φάση. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στη Συρία, κυρίως οι 25.000 μαχητές των κουρδικών Ομάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG) με κάποιους σουνίτες Άραβες συμμάχους, επιθυμούν να αποκόψουν τον, μέσω Τουρκίας, τελευταίο σύνδεσμο του Ισλαμικού Κράτους με τον έξω κόσμο. Και κοντεύουν να το επιτύχουν. Οι αραβικές μονάδες των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), μιας οργάνωσης-ομπρέλας στην οποία κυριαρχούν οι YPG, στις 23 Δεκεμβρίου κατέλαβαν το φράγμα Τισρίν του Ευφράτη ,  55 μίλια ανατολικά του Χαλεπίου και βρίσκονται κοντά στο προπύργιο του Ισλαμικού Κράτους Μανμπίζ.

Τα νέα ότι μια οργάνωση που ελάχιστοι την είχαν ακούσει απειλεί μια άγνωστη πολίχνη στη Συρία δεν θα δημιουργούσαν ποτέ διεθνή  αναταραχή. Αλλά το γεγονός είναι σημαντικό για τρεις λόγους: πρώτον, το ισλαμικό Κράτος είναι πλέον σφραγισμένο μέσα στο αυτοαποκαλούμενο χαλιφάτο του. Δεύτερον, οι Κούρδοι της Συρίας, χρησιμοποιώντας το υποκατάστατο , τις SDF, πέρασαν δυτικά του Ευφράτη παρά τις απειλές της Τουρκίας ότι δεν θα συμβεί ποτέ αυτό χωρίς στρατιωτική απάντηση εκ μέρους της. Τρίτον, και πιο σημαντικό, η επίθεση των SDF υποστηρίχτηκε με αμερικανικές και ρωσικές αεροπορικές επιδρομές, αν και όχι ταυτόχρονα. “Οι Ρώσοι πραγματοποιούν τώρα τα περισσότερα αεροπορικά πλήγματα εκεί”, ανέφερε ένας εκπρόσωπος των Κούρδων της Συρίας. Με άλλα λόγια, ΗΠΑ και Ρωσία ενεργούν σ' αυτή την περιοχή της Συρίας σαν να έχουν μια de facto στρατιωτική συμμαχία.

Ο μεγάλος χαμένος θα μπορούσε να είναι η Τουρκία, η οποία το 2011 φαινόταν πως είχε την ισχύ να επεκτείνει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή. Η εικόνα της ως μιας οικονομικά ευημερούσας, δημοκρατικής αν και ισλαμικής χώρας ήταν ελκυστική σε πολλούς Άραβες διαδηλωτές που επιζητούσαν να ανατρέψουν τους δικτάτορες. Αλλά ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, γρήγορα κατέστησε σαφές ότι υποστηρίζει την ανάληψη της εξουσίας από σουνίτες Άραβες και ότι τασσόταν κατά των σιιτών, των Κούρδων και της κοσμικής διακυβέρνησης, γεγονός που μοιραία προκάλεσε αντιστάσεις. Αφού πρώτα στήριξε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, στη συνέχεια η Τουρκία ανέχθηκε ή και βοήθησε το Ισλαμικό Κράτος , την Αλ-Νούσρα και ακραίες ομάδες τζιχαντιστών.

Αυτή η επιλογή ήταν καταστροφική τόσο για τη Συρία όσο και για την Τουρκία. Παρά τα νεο-οθωμανικά όνειρα του Ερντογάν να κάνει την Τουρκία μεγάλη δύναμη στη Μέση Ανατολή, πέτυχε το ακριβώς αντίθετο. Το πώς θα αντιδράσει σ' αυτή την αποτυχία θα φανεί τους επόμενους μήνες καθώς ΗΠΑ και Ρωσία προσπαθούν –με διαφορετικούς τρόπους και υποστηρίζοντας διαφορετικές ομάδες συμμάχων-- να κλείσουν τα σύνορα μεταξύ της βόρειας Συρίας και της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος Ερντογάν είτε θα αποδεχθεί τον αποκλεισμό της Τουρκίας από τη βόρεια Συρία ή θα κλιμακώσει τη στρατιωτική ανάμειξη της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης πιθανώς μιας εισβολής. Βασικοί σχολιαστές στην Τουρκία λένε ότι ήθελε να εισβάλει το περασμένο έτος, αλλά τον συγκράτησαν ανώτατοι Τούρκοι αξιωματικοί του στρατού. Μια πλήρους κλίμακας στρατιωτική εμπλοκή της Τουρκίας θα ήταν πιο δύσκολη σήμερα, μετά τη ρωσική στρατιωτική παρέμβαση και την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού από τουρκικό F-16, στις 24 Νοεμβρίου. Μια τουρκική κίνηση στη βόρεια Συρία θα αντιμετώπιζε την μη έγκριση των ΗΠΑ και την αντίσταση από τους ρωσικούς αεροπορικούς και αντιαεροπορικούς πυραύλους.

Ο πόλεμος στη Συρία και στο Ιράκ αργεί πολύ ακόμη να τελειώσει, αλλά καθώς αναδεικνύονται οι νικητές και οι ηττημένοι οι ευκαιρίες για τοπικές εκεχειρίες και τελικά για κάποιο είδος ειρήνευσης θα γίνονται όλο και πιο εφικτές. Η κυβέρνηση Άσαντ και η αντιπολίτευση μπορεί να μη συμφωνήσουν στη Γενεύη, αλλά οι εξωτερικές δυνάμεις που τους υποστηρίζουν επιθυμούν όλο και περισσότερο να οδηγήσουν τη σύγκρουση σε κάποιο τέλος.

[Πηγή: http://www.counterpunch.org/2016/01/25/winners-and-losers-in-the-syrian-civil-war/]

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί ο Ερντογάν έγινε έξαλλος με τους ακαδημαϊκούς που ζητούν ειρήνη; Διότι ο πόλεμος είναι η επιβίωσή του...

Του Οσμάν Σαχίν *

Ο τουρκικός στρατός πολιορκεί πόλεις της νοτιοανατολικής Τουρκίας, απαγορεύοντας την κυκλοφορία έτσι ώστε ολόκληρες κοινότητες να έχουν φτάσει στα όρια του λιμού, και διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις με βαρέα όπλα σκοτώνοντας αμάχους, με το πρόσχημα ότι πολεμά την “τρομοκρατία” του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Πριν από λίγες ημέρες την Τουρκία επισκέφθηκε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν. Στις επίσημες δηλώσεις, που δημοσιεύτηκαν στον τουρκικό Τύπο, ο Μπάιντεν ενθάρρυνε την τουρκική ηγεσία να “πολεμήσει την τρομοκρατία του ΡΚΚ και του Ισλαμικού Κράτους”, συνεχίζοντας την πάγια αμερικανική πολιτική που ενισχύει τις τουρκικές κυβερνήσεις επί 30 χρόνια στον πόλεμο που διεξάγουν εναντίον του 20% του πληθυσμού της χώρας που είναι οι πολίτες κουρδικής καταγωγής. Το άρθρο που ακολουθεί περιγράφει το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μια έκκληση Τούρκων ακαδημαϊκών για το σταμάτημα του πολέμου στις κουρδικές περιοχές και υπέρ της ειρήνης αντιμετωπίστηκε από την τουρκική κυβέρνηση με διώξεις, απειλές και μαύρη προπαγάνδα εις βάρος τους.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Τουρκία κατέρριψε το ρωσικό αεροπλάνο για να σύρει το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ βαθύτερα στο συριακό τέλμα

του Μάικ Χουίτνι

Την Τρίτη 24/11, η Τουρκία κατέρριψε ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος που διεξήγαγε επιχειρήσεις εναντίον τχιζαντιστών στη βόρεια Συρία. Η κατάρριψη του μαχητικού αεριωθούμενου Su-24 αποτελεί μέρος του γενικότερου σχεδίου της κυβέρνησης του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ανατρέψει την κοσμική κυβέρνηση του Σύρου προέδρου Άσαντ και να ιδρύσει “ασφαλείς ζώνες” στη συριακή πλευρά των τουρκο-συριακών συνόρων. Ο Ερντογάν χρειάζεται τις “ασφαλείς ζώνες” για να εξασφαλίσει άσυλο τους εξτρεμιστές μαχητές που αποτελούν τους πεζικάριους στον πόλεμό του εναντίον της Συρίας . Η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους είναι μια απελπισμένη προσπάθεια εκ μέρους του Ερντογάν να προκαλέσει μια τέτοια αντίδραση από τη Ρωσία ώστε να εμπλέξει είτε το ΝΑΤΟ είτε τις ΗΠΑ βαθύτερα στη σύγκρουση που διεξάγεται επί τεσσεράμισι χρόνια και έχει οδηγήσει στο θάνατο 250.000 ανθρώπους.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344

© 2013 Σχέδιο Β'