Εμανουέλ Κλίντον vs Μαρίν ΛεΤραμπ. Αυτό που υποτίθεται ότι είναι σοκ δεν είναι ακριβώς έτσι

Εμανουέλ Κλίντον vs Μαρίν ΛεΤραμπ. Αυτό που υποτίθεται ότι είναι σοκ δεν είναι ακριβώς έτσι

Του Πέπε Εσκομπάρ

Ιδού η απόδειξη του τελευταίου γεωπολιτικού σεισμού που έπληξε τη Δύση: το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας είναι νεκρό.  Η παραδοσιακή Δεξιά βρίσκεται σε κώμα. Η θεωρούμενη ακραία Αριστερά είναι ζωντανή και ακόμη κλοτσάει.

Ωστόσο, αυτό που υποτίθεται ότι είναι το σοκ του καινούργιου δεν είναι ακριβώς σοκ.  Όσο πιο πολύ φαίνεται ότι τα πράγματα βαίνουν προς αλλαγή, τόσο τα ίδια μένουν.  Να ποια είναι η νέα κανονικότητα: το ανακυκλωμένο «σύστημα»  --ο Εμανουέλ Μακρόν— ενάντια στο «λαό» -- τη Μαρίν Λεπέν του Εθνικού Μετώπου,  ανταγωνίζονται για τη γαλλική προεδρία στις 7 Μαΐου.

Αν και το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο, παραμένει σημαντικό. Η  Λεπέν ξαναβαφτίστηκε  και μπήκε στον δεύτερο γύρο, παρά την πολύ μέτρια καμπάνια. Ουσιαστικά  ανασυγκρότησε – αλλά δεν επέκτεινε— τη βάση των ψηφοφόρων της.

Έχω υποστηρίξει στους “AsiaTimes” [http://www.atimes.com/article/play-france-prepares-tear-political-playbook/] ότι ο Μακρόν δεν είναι τίποτε άλλο από ένα τεχνητό προϊόν, ένα σχολαστικά πακεταρισμένο ολόγραμμα σχεδιασμένο να πουλήσει μια ψευδαίσθηση.

Μόνο οι αμετάκλητα αφελείς μπορεί να πιστεύουν ότι ο Μακρόν ενσαρκώνει την αλλαγή, όταν είναι ο αγαπημένος υποψήφιος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ , των χρηματοπιστωτικών αγορών , του μηχανισμού Κλίντον-Ομπάμα, του γαλλικού κατεστημένου, των οικονομικών ολιγαρχών και των έξι κορυφαίων μιντιακών ομίλων της Γαλλίας.

Όσο για τη βλακεία της μπλερικής αριστεράς , αυτή πλέον αποτελεί μια κατηγορία μόνη της.

Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, η εξημερωμένη σκληρή-Αριστερά της Ανυπότακτης Γαλλίας,  κατάφερε τελικά να κερδίσει ίδιο ποσοστό με τον Φρανσουά Φιγιόν της καθολικής Δεξιάς. Αλλά ο άτονος υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Μπενουά Αμόν, έκλεψε την ευκαιρία του Μελανσόν να μπει στον δεύτερο γύρο.

Όσο για τη Λεπέν, έχασε σχεδόν 4 μονάδες στην τελική ευθεία. Αν η καμπάνια διαρκούσε άλλη μία εβδομάδα, ο Φιγιόν, παρά τα σκάνδαλα των αργομισθιών των συγγενών του, θα έφτανε το ποσοστό της.

Η Λεπέν έχει μια πολύ δύσκολη ευκαιρία  στις 7 Μαΐου.  Θα περιοδεύσει απεγνωσμένα στη «βαθιά Γαλλία» για να μετατρέψει τον δεύτερο γύρο σε μια αντιπαράθεση για τη γαλλική ταυτότητα και σε μια σύγκρουση εθνικιστών, πατριωτών και οπαδών της κρατικής κυριαρχίας με τους υπέρ της ΕΕ οπαδούς της παγκοσμιοποίησης και τους επαγγελματίες της «ρευστής νεωτερικότητας».

Τι λένε;

Οι του Εθνικού Μετώπου είναι έτοιμοι να κουρελιάσουν το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα του Εμανουέλ Κλίντον, κάτι που θα βρει ευήκοα ώτα στην αγροτική Γαλλία και μπορεί να προσελκύσει επίσης λίγους απογοητευμένους ψηφοφόρους του Μελανσόν.

Ο Μελανσόν, σε αντίθεση με τον Φιγιόν και τον Αμόν. δεν κάλεσε δημόσια τους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν τον Μακρόν. Απογοητευμένοι ψηφοφόροι του Φιγιόν μπορεί επίσης να στραφούν προς τη Λεπέν – αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο Φιγιόν ήταν  σφόδρα αντίθετος με κάποιον που περιέγραφε ως «Εμανουέλ Ολάντ».

Απαιτείται λοιπόν μια γρήγορη ματιά στις υποσχέσεις των δύο υποψήφιων προέδρων. Εν συντομία: η Λεπέν προτείνει ένα κοινωνικό μοντέλο που «ευνοεί τον γαλλικό λαό». Ο Μακρόν προσφέρει ασαφείς «βαθιές μεταρρυθμίσεις».

Το σχέδιο του Μακρόν, που είναι να εξοικονομήσει 60 δισ.  ευρώ  δημόσιων δαπανών, συνεπάγεται την απόλυση 120.000 δημόσιων υπαλλήλων . Είναι σίγουρη συνταγή  του σεναρίου «θα σε δω στα οδοφράγματα».

Η Λεπέν το μόνο που λέει είναι ότι θέλει να μειώσει το δημόσιο έλλειμμα  -- οι στόχοι της είναι η  περικοπή της δημόσιας ιατρικής βοήθειας, η μείωση της συνδρομής της Γαλλίας προς την ΕΕ και η οικονομική απάτη.

Ουδείς εκ των  δύο  θέλει να αυξήσει τον κατώτατο μισθό και τον ΦΠΑ. Αμφότεροι θέλουν να μειώσουν τους φόρους στις εταιρείες και αντιτάσσονται, όπως λένε, στην “Uberization” της εργασίας [την εξάλειψη πολλών θέσεων εργασίας με τη χρήση  του διαδικτύου –- από την επιχείρηση μεταφορών Uber, που εφάρμοσε αυτές τις πρακτικές], να ευνοήσουν τις γαλλικές εταιρείες (Λεπέν) και τις ευρωπαϊκές (Μακρόν).

Η απόλυτη προτεραιότητα της Λεπέν είναι να μειώσει την κοινωνική βοήθεια προς τους ξένους και να αποκαταστήσει την «αγοραστική δύναμη» ιδίως των συνταξιούχων και των εργαζομένων με χαμηλό εισόδημα. Μιλά αόριστα για την ανεργία.

Οι «βαθιές μεταρρυθμίσεις» του Μακρόν  επικεντρώνονται στην ασφάλιση της ανεργίας  και στις συντάξεις. Ενδιαφέρεται για  την καθολική προστασία των ανέργων που θα διαχειρίζεται το  κράτος. Όλοι θα καλύπτονται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που απολύονται. Η Λεπέν και ο Μακρόν συμπίπτουν σε ένα σημείο: καλύτερη η αποζημίωση  των  δαπανηρών επιδομάτων υγείας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης Λεπέν-Μακρόν. Το Frexitενάντια στο «νέο ευρωπαϊκό σχέδιο».

Στις Βρυξέλλες, όλοι  «ψήφισαν» Μακρόν, εφόσον προτείνει έναν προϋπολογισμό για την Ευρωζώνη , ένα αφοσιωμένο κοινοβούλιο και έναν επίσης αφοσιωμένο υπουργό Οικονομικών.  Εν ολίγοις Βρυξέλλες και πάλι  Βρυξέλλες. 

Το  Frexitτης Λεπέν θα αποφασιστεί μέσω δημοψηφίσματος – άμεση συνέπεια της εμμονής της με τη μετανάστευση.  Η Λεπέν θέλει να μειώσει τη νόμιμη εισδοχή μεταναστών στις 10.000 κάθε έτος (από 200.000 που είναι σήμερα), να φορολογήσει την απασχόληση ξένων εργατών και να συμπιέσει την κοινωνική βοήθεια. Αντιθέτως, ο υπέρ της μετανάστευσης Μακρόν στοχεύει σ’ αυτό που αποκαλεί ανοιχτή Γαλλία, «πιστή στις αξίες της».

Στην εξωτερική πολιτική, όλα σχετίζονται με τη Ρωσία. Η Λεπέν θέλει μια «στρατηγική επανευθυγράμμιση» με τη Μόσχα, ιδίως στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας των σαλαφιστών-τζιχαντιστών.

Ο Μακρόν – που εκφράζει ένα  γαλλικό κατεστημένο εξίσου ρωσοφοβικό όπως αυτό των ΗΠΑ—είναι αντίθετος σ' αυτό, αν και παραδέχεται ότι η Ευρώπη πρέπει να βρει κάποιο σημείο συμβιβασμού με τη Ρωσία.  Βεβαίως, υποστηρίζει τις τρέχουσες κυρώσεις.  

Γι’ αυτό το Τείχος του Χρήματος

Εάν η επερχόμενη, επική [καθώς λέγεται] σύγκρουση  μπορούσε να καθοριστεί από ένα και μόνο θέμα αυτό θα ήταν η απεριόριστη ισχύς του Τείχους του Χρήματος.

Ο Μακρόν υποστηρίζει ότι για το γαλλικό χρέος ευθύνονται αποκλειστικά το δημόσιο χρέος και οι δαπάνες για δημόσιες υπηρεσίες, έτσι πρέπει κανείς να έχει το «πολιτικό θάρρος» να προωθήσει μεταρρυθμίσεις.

Ο κοινωνιολόγος Μπενζαμέν Λεμουάν είναι ένας από τους ελάχιστους που μιλά δημόσια για το τι βρίσκεται πίσω απ’ αυτή τη θέση – το συμφέρον των χρηματιστών να διατηρήσουν την αξία του χρέους που κρατούν στα χέρια τους και την απέχθειά τους για κάθε διαπραγμάτευση.

Επειδή ακριβώς ελέγχουν την [κυρίαρχη] αφήγηση, είναι ικανοί να εξισώνουν τον «πολιτικό κίνδυνο» --είτε αυτός θεωρείται η Λεπέν είτε ο Μελανσόν--  με το ρίσκο των δικών τους προνομιούχων θέσεων.

Η πραγματική διακύβευση στη Γαλλία –και ως επί πλείστον σε όλη τη Δύση—έχει να κάνει με  τα συγκρουόμενα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των απλών ανθρώπων  που απαιτούν  δημόσιες  υπηρεσίες και κοινωνική δικαιοσύνη.

Η επερχόμενη σύγκρουση μεταξύ του Εμανουέλ Κλίντον και της Μαρίν ΛεΤραμπ δεν θα αρχίσει ούτε καν να ξύνει την επιφάνεια.  

Πηγή: http://www.atimes.com/article/emmanuel-clinton-vs-marine-letrump/

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040