Ν. Βαλαβάνη, Δήλωση για το 4ο Μνημόνιο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αν ο λαός δεν πάρει την κατάσταση στα χέρια του,

η «έξοδος» από το Τρίτο Μνημόνιο οδηγεί

σε μνημονιακή κατοχή δεκαετιών

Η πρ. αν. Υπουργός Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη έκανε την ακόλουθη δήλωση αναφορικά με το υπό ψήφιση απόψε το βράδυ πολυνομοσχέδιο «Συνταξιοδοτικές διατάξεις Δημοσίου και τροποποίηση του ν. 4387/2016, μέτρα εφαρμογής των δημοσιονομικών στόχων και μεταρρυθμίσεων, μέτρα κοινωνικής στήριξης και εργασιακές ρυθμίσεις, Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018-2021 και λοιπές διατάξεις»: 

«Είναι φανερό ότι υπάρχουν δύο κατηγοριών καταστροφικά για τη ζωή των ανθρώπων και τη χώρα μέτρα στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίζεται απόψε.

Αυτά που αποτελούν «επικαιροποίηση» του Τρίτου Μνημονίου προκειμένου να «κλείσει» η Δεύτερη Αξιολόγηση. (Το οποίο Τρίτο Μνημόνιοι ήδη από την  προηγούμενη «επικαιροποίηση» του κατά την Πρώτη Αξιολόγηση έχει καταστεί Μνημόνιο Plus, με την έννοια ότι συμπεριλαμβάνει πλέον ρυθμίσεις για το διάστημα 2016-2018 και πέραν των ρητά καθοριζόμενων στο κείμενο του, που ψηφίστηκε στις 14.8.2015 από την τότε πρωτοαναδυόμενη μνημονιακή κυβερνητική πλειοψηφία και από την «παραδοσιακή» μνημονιακή «αντιπολίτευση».) Η αναφορά του Προέδρου της ΕΣΕΕ κατά την ακρόαση των φορέων στα μέτρα κόστους 700 εκ. για το 2018, για τα οποία τηρείται «σιγή ιχθύος» και τα οποία θα επιπέσουν πάνω σε 10 «παλιά» και νέα χαράτσια, που πρωτοεφαρμόζονται αυτή την περίοδο, όπως και «μεταρρυθμίσεις» τύπου κατάργησης της Κυριακής αργίας με στόχο την παραπέρα συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της «αγοράς» στις μεγάλες αλυσίδες και πολυκαταστήματα με αντίστοιχη επιτάχυνση της καταστροφής μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, εμπίπτουν σ’  αυτή την κατηγορία.

Τα λεγόμενα «μέτρα και αντίμετρα», ωστόσο, για το πέραν του Τρίτου Μνημονίου διάστημα 2019-2021 και ο καθορισμός του ύψους των «αιματοβαμμένων» πρωτογενών πλεονασμάτων, τα οποία διοχετεύονται κατευθείαν στην πληρωμή ενός μη βιώσιμου χρέους, σε 3,5% επί μία πενταετία μετά τη λήξη του Τρίτου Μνημονίου, συνιστούν στην πραγματικότητα την πρώτη δέσμη μέτρων μετάβασης στη μετά το Τρίτο Μνημόνιο Plusεποχή και, κατά πάσα πιθανότητα, την πρώτη δέσμη μέτρων μετάβασης στη «μεταμνημονιακή εποχή»: «Πρώτη δέσμη μέτρων», επειδή το πιθανότερο είναι ότι θα υπάρξει συμπλήρωση τους κατά την, διαφημιζόμενη ως «εύκολη», Τρίτη Αξιολόγηση συν οπωσδήποτε μια πολύ γερή «δόση» κατά την τελική, για το Τρίτο Μνημόνιο Plus, Αξιολόγηση του Αυγούστου 2018, μέσω της οποίας οι δανειστές θα καλούνται να υπογράψουν ότι εκπληρώθηκε «επιτυχώς» το Τρίτο Μνημόνιο, ως προϋπόθεση και για την εφαρμογή των λεγόμενων «μεσοπρόθεσμων» μέτρων για το χρέος. (Αν σκεφτούμε ότι καθεμιά απ’  τις δύο μέχρι σήμερα «αξιολογήσεις» του Τρίτου Μνημονίου έχουν διαρκέσει περίπου ένα χρόνο και, όπως και στο παρελθόν, έχουν καταλήξει με μια γερή δόση «εμπλουτισμού» της μνημονιακής συνταγής, δε μπορεί παρά ν’  ανατριχιάζει κανείς με την προσδοκώμενη διάρκεια κι επιβάρυνση για τη «μεταμνημονιακή εποχή» της Τελευταίας Αξιολόγησης.)

Ο ίδιος ο χαρακτήρας των μέτρων για τη μετά το πέρας του Τρίτου Μνημονίου εποχή - αν όντως δεν υπάρξει Τέταρτο Μνημόνιο - αποδεικνύει πόσο «κούφιο» είναι το νέο «αφήγημα» της κυβέρνησης, που καλεί το λαό να σφίξει τα δόντια και να κάνει για ένα χρόνο ακόμα υπομονή προκειμένου να «τελειώνουμε οριστικά» με τα μνημόνια. Τυχόν τερματισμός του Τρίτου Μνημονίου χωρίς Τέταρτο, κάθε άλλο παρά σημαίνει «απεμπλοκή από τα μνημόνια» και «τερματισμό της επιτροπείας», όπως ήταν ο στόχος της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο οποίος  σύμφωνα και με τα «μισόλογα» των υπουργών κατά τη συζήτηση του παρόντος σχεδίου νόμου, τείνει να εκπληρωθεί μέσω της ολοκλήρωσης του Τρίτου Μνημονίου χωρίς διάδοχο Τέταρτο. Στην πραγματικότητα, η παρούσα δέσμη μέτρων για τη μετά το Τρίτο Μνημόνιο εποχή συν όσες «δόσεις» μέτρων ακολουθήσουν μέσα στο 2018 και θ’  αφορούν τα επόμενα χρόνια, θ’  αποτελέσουν την πρώτη «Δέσμη Μέτρων» στο πλαίσιο του «Μνημονίου ΜακροοικονομικήςΠροσαρμογής», που προβλέπει ο δεύτερος Κανονισμός «two-pack» (472/2013), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 30.5.2013 - ως «εφαρμοστικός νόμος» της «μεταρρύθμισης» που συμφωνήθηκε το 2011 στο Σύμφωνο Σταθερότητας – και ισχύει αποκλειστικά για κάθε χώρα που «βγαίνει» από τα μνημόνια. Σύμφωνα με τον 472/2013, έως ότου η χώρα αποπληρώσει το 75% του χρέους της παραμένει σε καθεστώς «ενισχυμένης επιτήρησης» (intensivesurveillance) [σε σύγκριση με το καθεστώς που προβλέπει ο «δίδυμος» κανονισμός six-pack(473/2013) για όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης]. Σύμφωνα με το καθεστώς «ενισχυμένης επιτήρησης», αφού υπογραφεί το «μεταμνημόνιο» «μακροοικονομικής προσαρμογής» και για όσα χρόνια αυτό αφορά – δηλ. μέχρι ν’  αποπληρωθεί το 75% του χρέους – θα γίνονται τρεις αξιολογήσεις το χρόνο αποκλειστικά από τους ευρωπαϊκούς «θεσμούς» ΕΕ-ΕΚΤ-ESM, δηλ. από μια «ευρωπαϊκή» τρόικα χωρίς το ΔΝΤ, κατά τις οποίες θα επιβάλλονται με τον πασίγνωστό πλέον μετά από εφτά χρόνια τρόπο, «πρόσθετα μέτρα και μεταρρυθμίσεις» αν κρίνεται ότι υπάρχει διακινδύνευση της εκπλήρωσης των «συμφωνημένων» στόχων.

Μετά την ψήφιση του «two-pack» τέλος Μαίου του 2013, σε κάθε προσπάθεια που έκανα στη Βουλή για να επισημάνω τι περιμένει  τη χώρα μετά την «έξοδο» από το Δεύτερο Μνημόνιο – μια έξοδο που εμφανιζόταν «προγραμματισμένη» για το 2014 – και γιατί μια δραστική ονομαστική μείωση (κούρεμμα) του χρέους είναι απαραίτητο, τόσο η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ όσο και βουλευτές της μου απαντούσαν στερεότυπα ότι δεν τίθεται τέτοιο θέμα, καθώς η χώρα θα μπει στο καθεστώς «six-pack» που ισχύει για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης: Σύμφωνα με το οποίο, η κάθε χώρα που δεν έχει ποτέ τεθεί «εντός επιτήρησης» καταρτίζει «μόνη της» τον προϋπολογισμό της και ο προϋπολογισμός αυτός ελέγχεται στη συνέχεια από την ΕΕ δυο φορές το χρόνο (τα λεγόμενα «εξάμηνα») ως προς το αν τηρούνται τα γενικά κριτήρια του «Μάαστριχτ» για έλλειμμα και χρέος. Για να «σπάσει» αυτό το ανοιχτό και «χοντρό» ψέμα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, καθώς αμφισβητούσαν την ύπαρξη δημοσιευμένου Κανονισμού της ΕΕ, και κυρίως το «τείχος σιωπής» από μεριάς των ΜΜΕ, χρειάστηκε στις 16.10.2013 κατά τη συμμετοχή μου στη Διακοινοβουλευτική Συνδιάσκεψη για την Οικονομική Διακυβέρνηση στο Βίλνιους της Λιθουανίας να περιγράψω αναλυτικά το –αμφισβητούμενης ύπαρξης(!) - περιεχόμενο του 472/2013 υποβάλλοντας ερώτηση στον τότε Αντιπρόεδρο της ΕΕ Όλι Ρεν, στην οποία αυτός μου απάντησε μεταξύ άλλων ότι: «Σχετικά με την ερώτηση της Ελληνίδας συναδέλφου για τη μετά το Πρόγραμμα επιτήρηση, η αναφορά σας στα γεγονότα είναι σίγουρα ορθή. Οι κανόνες για την επιτήρηση μετά το πέρας του Προγράμματος έχουν ενσωματωθεί στη Συνθήκη για τον ESM, η οποία αποτελεί διακυβερνητική συνθήκη… Θα δοκιμάσουμε σύντομα, από τον Ιανουάριο του επόμενου έτους (2014), τόσο τη Συνθήκη για το Ευρώ όσο και για τον ESM, και τότε θα ισχύει ότι, εφόσον το όριο του 75% δεν έχει επιτευχθεί, η επιτήρηση θα συνεχίζεται. Πόσο χρόνο ακόμα θα σημαίνει αυτό για την Ελλάδα, είναι ολοφάνερα νωρίς ακόμα και πρόωρο να ειπωθεί…».

Με τη σειρά της η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έρχεται να «πουλήσει», κατά τη συζήτηση ενός ακόμα καταστροφικού πολυνομοσχεδίου, του σχεδίου-νόμου που ψηφίζεται σήμερα, την «οριστική έξοδο από την επιτήρηση και το Πρόγραμμα από τον Αύγουστο 2018» ως βασική «αφήγηση» πλέον του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό έχει τόση σχέση με την πραγματικότητα όση και η άρνηση παραδοχής της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ότι μετά τα Μνημόνια στη χώρα θα εφαρμοστεί ο 472/2013 για το, χωρίς αρίθμηση πλέον, «μόνιμο» (μετα)μνημόνιο «μακροοικονομικής προσαρμογής». Γι’  αυτό και απόψε οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψηφίζουν ότι, μεταξύ άλλων, θα χρειάζεται έγκριση του ΔΝΤ για να ενεργοποιηθούν τα λεγόμενα «αντίμετρα». Από τις απόπειρες συζήτησης για το χρέος, ξέρουμε επιπλέον σήμερα περισσότερα απ’  ότι την εποχή του Όλι Ρεν για την πιθανή διάρκεια της «ενισχυμένης επιτήρησης»: Οι «επεκτάσεις» αποπληρωμής του σημερινού χρέους που συζητούνται, οδηγούν «πέραν» του 2060. Ενώ μόλις δύο μέρες πριν, στις 16 Μαίου 2017, δημοσιοποιήθηκε έρευνα του ESM για το χρέος στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα είναι η μόνη χώραυπό τον μπαλτά της «επιτήρησης», της οποίας η εικόνα για το χρέος δε βελτιώθηκε: Το ελληνικό χρέος, το οποίο ως προς το ΑΕΠ από το 129% εκτινάχθηκε στο 178% σήμερα,  χαρακτηρίζεται «επικίνδυνο»…

Επιπροσθέτως, τα «νέα μέτρα» πριν και μετά το 2018 θα έρθουν να προστεθούν σε ένα μνημονιακό «οικοδόμημα-βουνό» πέραν των 500 εφαρμοστικών νόμων των τριάμιση  – μέχρι στιγμής - ελληνικών  μνημονίων, το οποίο στο Τρίτο Μνημόνιο έχουν δεσμευτεί ότι δε θα το «αγγίξουν» στο παραμικρό μεταμνημονιακά χωρίς έγκριση των δανειστών.

Φυσικά τίποτα δε λέει ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν έτσι. Το Πρώτο Μνημόνιο «διακόπηκε» μετά το «κατέβασμα των επισήμων από τις εξέδρες» την 28η Οκτωβρίου 2017 κι έδωσε τη θέση του στο Δεύτερο. Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου το 2014 δε μπόρεσε να «κλείσει» την Πέμπτη Αξιολόγηση του Δευτέρου Μνημονίου – ας θυμηθούμε την απάντηση «κύκλων» της Τρόικας για το μέιλ Χαρδούβελη, ότι είναι σε καλό δρόμο αλλά καλύπτει μόνο το ¼ των απαιτήσεων της - επειδή βεβαίως υπήρχε ο αντιμνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι κατ’  ουσία η Πέμπτη Αξιολόγηση «έκλεισε» μέσω του Τρίτου Μνημονίου προκειμένου να ενσωματωθεί στο μνημονιακό στρατόπεδο ο ΣΥΡΙΖΑ.  Τίποτα δεν προοιωνίζει ότι η σημερινή κυβέρνηση θα καταφέρει να «κλείσει» αβρόχοις ποσίν το Τρίτο Μνημόνιο – για να περάσει είτε σε ένα «επίσημο» Τέταρτο είτε στο άνευ αρίθμησης Μνημόνιο «forever» Μακροοικονομικής Προσαρμογής. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, οποιαδήποτε από τις παραπάνω «εναλλακτικές» σημαίνει τσακισμένες ζωές για τα εγγόνια και τα δισέγγονα μας - και βέβαια μια ρημαγμένη χώρα βαθιά στο μέλλον.

Γι’ αυτό δε μπορεί και δεν πρέπει να επιτρέψει ο λαός να υπάρξει οποιαδήποτε από τις δύο εναλλακτικές ως «προοπτική». Η μόνη πραγματική προοπτική σε όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας της κοινωνίας και της χώρας είναι η ανάκτηση της κυριαρχίας ώστε η χώρα να μπορεί να επιχειρήσει ένα δικό της σχέδιο για να σταθεί ξανά στα πόδια της.  Αυτή τη στιγμή τίποτα δε μπορεί να εμπνεύσει περισσότερο προς μια χειραφετητική προοπτική για το λαό και τη χώρα από τη δρομολόγηση της ευρύτερης δυνατής αγωνιστικής ενότητας στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού, πατριωτικού, αντιμνημονιακού μετώπου. Κι επειδή τίποτα δεν είναι δεδομένο, είμαστε όλοι υπόλογοι απέναντι στην ιστορία και προπαντός στους ανθρώπους που υπάρχουν και στους ανθρώπους που έρχονται.

      
Αθήνα,18.5.2017


Διαβάστε περισσότερα...

Μήπως, αντί για «Δραχμή», να το πούμε «Ελληνικό Ευρώ;

Σχέδιο Β -11/5/2017

Α.  Αλαβάνος : «Μήπως, αντί για «Δραχμή», να το πούμε «Ελληνικό Ευρώ»;

Προσκεκλημένος  σε συγκέντρωση της ΛΑΕ στην Θεσσαλονίκη ο Α. Αλαβάνος ανάμεσα σε άλλα ανέφερε:

«Αξιοποιώντας τον όρο  «εθνικό νόμισμα» οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του συστήματος επιχειρούν να απλώσουν γύρω από την ιδέα του εθνικού νομίσματος μια ομίχλη αναχρονισμού, παλαιολιθικότητας, επιστροφής στο παρελθόν. Να το παρουσιάσουν δηλαδή σκάρτο πριν καν γεννηθεί.

Ένα εναλλακτικό στο ευρώ νόμισμα, που το κυβερνά η ίδια η Ελλάδα, δεν είναι μόνο «εθνικό» νόμισμα (nationalcurrency). Είναι ταυτόχρονα «διεθνές» νόμισμα δεδομένου ότι χρησιμοποιείται στις συναλλαγές της χώρας με τον υπόλοιπο κόσμο. Ως διεθνές μέσο ανταλλαγής είναι όμως σαν τη μέρα με τη νύχτα σε σύγκριση με το ευρώ. Το ευρώ δημιουργεί τους όρους για μια Ελλάδα εισαγωγέα, ελλειμματική και υπερχρεωμένη απέναντι σε εταίρους εξαγωγείς, πλεονασματικούς και δανειστές. Το νέο νόμισμα της ανασυγκρότησης μπορεί  να εμπλουτίσει και να πολλαπλασιάσει τις διεθνείς σχέσεις πάνω σε ριζικά διαφορετική βάση όμως, αυτή της ισοτιμίας και του αμοιβαίου οφέλους.

Με την ευκαιρία αυτών τέτοιων σκέψεων αξίζει να προβληματιστούμε μήπως αντί για τον όρο «Δραχμή» χρησιμοποιούσαμε τον όρο «Ελληνικό Ευρώ» για το εναλλακτικό νόμισμα. Αυτόν ακριβώς τον όρο χρησιμοποιεί ο αμερικανός νομπελίστας JosefStiglitz στο πρόσφατο εξαιρετικό του βιβλίο για το ευρώ, «για λόγους απλούστευσης αντί για την δραχμή» , όπως γράφει.

Υπάρχουν δύο λόγοι για μια τέτοια σκέψη. Ο πρώτος είναι πολιτικός. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους σταυροφόρους του ευρώ να διαιρέσουν την ελληνική κοινωνία ανάμεσα σε τάχα «καθυστερημένους εθνικιστές», εμείς, και τάχα «πολίτες του κόσμου», αυτοί. Κάτι σαν Λεπέν απέναντι σε κάτι σα Μακρόν. Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που τάσσονται υπέρ του ευρώ δεν πρέπει ούτε να το θεωρήσουμε ούτε εχθρούς ούτε να το χρίσουμε στους αντιπάλους. Είναι δυνάμει φίλοι και σύμμαχοί μας, φοβισμένοι από την εκστρατεία τρόμου για το εθνικό νόμισμα, διστακτικοί απέναντι στο άγνωστο,ι αρνητικοί για μια επιστροφή στο παρελθόν. Σε αυτούς αξίζει εμείς να αναδείξουμε τους ανοιχτούς διεθνείς ορίζοντες και τις δημιουργικές προοπτικές για το μέλλον που μπορεί να ανοίξει το νέο νόμισμα.

Ο δεύτερος λόγος είναι νομικός. Η χώρα μας, σε περίπτωση αλλαγής, θα μετατρέψει όλα τα διεθνή χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, από ευρώ σε εθνικό νόμισμα. Είναι ενδεχόμενο να εκκινήσουν διεθνείς νομικές διαδικασίες από τους δανειστές. Η Ελλάδα μπορεί να υποστηρίξει ότι κατέφυγε στην έκδοση του ευρώ της Αθήνας επειδή το ευρώ της Φρανκφούρτης παραβιάζει τις βασικές συνταγματικές αρχές των ευρωπαϊκών συνθηκών.

Το ευρώ των Βρυξελλών αντλεί την συνταγματική του ισχύ από το άρθρο 2 της Ενοποιημένης Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, παράγραφος 4, «η Ένωση εγκαθιδρύει οικονομική και νομισματική ένωση της οποίας νόμισμα είναι το ευρώ». Στην παράγραφό 1 όμως του ίδιου άρθρου αναφέρεται «η Ένωση προάγει την ευημερία των λαών της». Στην παράγραφο 2, «η Ένωση παρέχει στους πολίτες χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης». Στην παράγραφο 3 «η Ένωση καταπολεμά τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις και προωθεί την κοινωνική δικαιοσύνη». Και οι τρείς περιπτώσεις συνταγματικές επιταγές παραβιάζονται ασύστολα στην περίπτωση της Ελλάδας. Το δικό τους ευρώ είναι τα παράνομο.

 Η χρήση μιας κοινής ονομασίας για το νόμισμά τους από δύο ή περισσότερα κράτη ή νομισματικές ενώσεις, δεν σημαίνει ταύτιση της οικονομικής πολιτικής τους ή της φιλοσοφίας τους. Δολάριο έχει και η Αμερική του αντιδραστικού Τραμπ και ο Καναδάς του μετριοπαθούς Τριντό και η Αυστραλία. Κορώνα έχει και η Σουηδία και η Δανία που είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Νορβηγία, που αρνήθηκε να ενταχθεί.

Ούτε χρειάζεται να νοιώθουμε κόμπλεξ ότι καταντάμε μιμητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτοί κλέψανε από εμάς τη χρήση της Ευρώπης ως όρου για το νόμισμα. Δεν θα την κλέψουμε εμείς από αυτούς. Στο κάτω κάτω της γραφής πριν από 2500 χιλιάδες χρόνια το νόμισμα Ευρώπη, μια παράσταση της Ευρώπης, μητέρας του Μίνωα, πάνω στα κλαδιά μιας ελιάς ή πάνω σε ταύρο είχε κυκλοφορήσει από τα νομισματοκοπεία στην Κνωσό, τη Φαιστό και τη Γόρτυνα της Κρήτης.»

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Κώστας Παππουλής στην ERTopen, κάνει αναδρομή στα πως και τα γιατί, από το πρώτο μνημόνιο έως σήμερα

Ο Κώστας Παππουλής καλεσμένος την Πέμπτη στην ραδιοεφημερίδα της ERTopen, έκανε μια αναδρομή στα πως και τα γιατί, από το πρώτο μνημόνιο έως σήμερα και απάντησε σε ερωτήματα, όπως :

Πώς φτάσαμε μέχρι εδώ με τα μνημόνια; Πως φτάσαμε στο πρώτο μνημόνιο και πώς έχει εξελιχθεί η κατάσταση σήμερα μετά τα 3 μνημόνια.

Ποιες είναι η αιτίες της σημερινής καταστροφής;
Ποιες είναι οι κύριες αιτίες του προβλήματος;
H Τρόικα παγίδεψε την Ελλάδα για να σώσει τις τράπεζες; και πως
Που μας οδηγεί η μνημονιακή "Λιτότητα" και η "ρομποτική" νοοτροπία του γερμανικού οικονομικού μοντέλου με τις περικοπές σε όλα";

Θα πάει ή όχι σε εκλογές ή κυβέρνηση Οικουμενική;
Θα υπάρξει ανάκαμψη ώστε να πιαστούν οι μνημονιακοί στόχοι, όπως προβλέπει ο προϋπολογισμός; θα χρειαστούν νέα σκληρά μέτρα;
Τι Θα σημάνει μια χρεοκοπία υπό τέτοιες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες; Μπορούμε να πάμε αλλιώς;

Ακούστε  όλη τη συνέντευξη :

 

 

Διαβάστε περισσότερα...

Αλ.Αλαβάνος στο ΣΚΑΙ (Video 5/10/2016) : "Έχουν πάρει τα πιο αντιλαικά μέτρα"

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στο Σκαι στην εκπομπή "Αταίριαστοι" στις 5 Οκτωβρίου 2016.

Πατείστε ΕΔΩ.

Διαβάστε περισσότερα...

Αλ. Αλαβάνος: «Εχουν διαπράξει όλοι τους εσχάτη προδοσία κατά της Ελλάδας»

Συνέντευξη στην Πέγκυ Ντόκου, εφ.Δημοκρατική Ρόδου

Ο Αλέκος Αλαβάνος, δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι ένας πολιτικός που προέρχεται από την Αριστερά και παραμένει σταθερός στις απόψεις του μέχρι σήμερα που είναι επικεφαλής του ‘Σχεδίου Β’.  Ο κ. Αλαβάνος μιλάει στην «δημοκρατική» για τις πολιτικές εξελίξεις μετά την ψήφιση στην Βουλή των δυσβάστακτων φορολογικών μέτρων. Ασκεί σκληρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα και στους πρώην συντρόφους του, καθώς διετέλεσε πρόεδρος του Σύριζα, και δηλώνει ότι μετά τα νέα μέτρα και την απόφαση για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, έχουν διαπράξει όλοι «εσχάτη προδοσία» κατά της Ελλάδας αλλά παραμένουν γατζωμένοι στην εξουσία. Σχολιάζοντας την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά, ο Αλέκος Αλαβάνος κατηγορεί τους κυβερνητικούς βουλευτές της Δωδεκανήσου, λέγοντας πως δεν θα έπρεπε να εμφανίζονται στην περιοχή τους και θα έπρεπε να είχαν ήδη παραιτηθεί. Ειδικά για τον Πάνο Καμμένο και την στάση του, θεωρεί ότι πρόκειται πλέον για ‘κωμωδία’ η οποία όμως έχει μετατραπεί σε ‘τραγωδία’ καθώς οι επιπτώσεις στην οικονομία των νησιών θα είναι καταστροφικές. Ακόμη, μιλάει για τις εκλογές, την εναλλακτική λύση που προτείνει το ‘Σχέδιο Β’ αλλά και την υποκριτική στάση των δανειστών απέναντι στις κυβερνήσεις της Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα...

«Η ρύθμιση για τις offshore είναι επιβράβευση με φορολογικό παράδεισο της υπάκουης μνημονιακής βουλής» Συνέντευξη Αλ. Αλαβάνου στον Γ. Σαχίνη, Ρ/Σ 98.4 Ηρακλείου

Σχέδιο Β - Δελτίο Τύπου 31.5.16

«Η νομοθετική ρύθμιση για τις offshore εταιρίες και τους βουλευτές και τους υπουργούς είναι ένα ακόμη σημείο του ακραίου εκφυλισμού του Σύριζα. Ο Τσίπρας έκανε αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν ούτε ο Παπανδρέου ούτε ο Σαμαράς. Αποτελεί προσβολή και επίθεση στο λαό.

Διαβάστε περισσότερα...

Αλέκος Αλαβάνος:''Εντελώς εξωρεαλιστικό οτι θα αρθούν οι συνέπειες των μνημονίων μέσα στις συνθήκες που τα γέννησαν».

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Παραπολιτικά» (Κάλπες 2015, φύλλο 23/1/2015) και τον Σωτήρη Ξενάκη παραχώρησε ο Αλέκος Αλαβάνος από το Σχέδιο Β΄.
Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344