Άρθρα και Τοποθετήσεις

Για ένα πολιτικό ρεύμα ρήξης με την Ε.Ε.

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Σε λιγότερο από 4 μήνες έχουμε ευρωεκλογές. Εκλογές διαφορετικές από τις υπόλοιπες ευρωεκλογές, μετά από 5 χρόνια βαθύτατης καπιταλιστικής κρίσης και αδιεξόδων, μετά από μια 5ετία που η Ε.Ε. και ειδικά η ευρωζώνη αποδείχθηκε όχι το απάνεμο λιμάνι στη φουρτούνα της παγκοσμιοποίησης, όπως καυχιόντουσαν οι ευρωπαϊστές, αλλά ο πιο αδύναμος ασθενής που συμπαρέσυρε ή μάλλον έσπρωξε χώρες της περιφέρειας στις χειρότερες κρίσεις της ιστορίας τους εν καιρώ ειρήνης. Με το πιο τραγικό θύμα, την Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα...

Το λόμπι του ευρώ

Του Γιώργου Βασσάλου.

Δύο είναι, βασικά, οι εμπνευστές του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος οι οποίοι πίεσαν για τη δημιουργία του και καθόρισαν τη θεσμική αρχιτεκτονική του: οι μεγάλες βιομηχανικές πολυεθνικές της Δυτικής Ευρώπης και οι μεγάλες τράπεζες. Πρόκειται για συγκοινωνούντα δοχεία με αμοιβαία συμμετοχή στα μετοχικά τους κεφάλαια και κοινά μέλη ΔΣ.

Διαβάστε περισσότερα...

Περί προγράμματος ΣΥΡΙΖΑ και Μεγάλου Συνασπισμού

Του Κώστα Κωστόπουλου.

Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και οι στενοί παρακολουθητές της επικαιρότητας, είναι δύσκολο να διατηρούνται ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στις θέσεις, οικονομικές και πολιτικές, της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η δυσκολία αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, αν μιλάμε για την πολιτική δύναμη που βρίσκεται εν αναμονή ανάληψης κυβέρνησης, αλλά πολύ περισσότερο επειδή δε πρόκειται περί μιας ακόμη κυβερνητικής εναλλαγής, αλλά μιας πρωτόφαντης κυβέρνησης Αριστεράς.

Διαβάστε περισσότερα...

Το ευρώ απογειώνεται, η Ελλάδα βυθίζεται……

Του Κώστα Παπουλή.

Διαβάζουμε και ακούμε πολλά παράλογα τελευταία, από το «κόμμα του ευρώ». Ανάμεσα σε πολλά, ότι στην ελληνική οικονομία, ένα σκληρό νόμισμα δημιουργεί εικόνα σταθερότητας και ότι λόγω των ιδιαιτεροτήτων της, η ελευθερία συναλλαγματικής πολιτικής δεν παίζει σημαντικό ρόλο.

Διαβάστε περισσότερα...

Αρκεί ένας Χριστόδουλος;

Του Θωμά Νικολάου.

Για μια ακόμα φορά η εγχώρια «τρομοκρατία» τροφοδοτεί τη δημόσια συζήτηση όχι μόνο στα ΜΜΕ και στην κυβέρνηση αλλά και στην ίδια την αριστερά. Συζητήσεις, αναλύσεις και δημοσιεύσεις για ένα φαγητό που ξαναζεστάθηκε από την κυβέρνηση 10 χρόνια μετά.

Διαβάστε περισσότερα...

Κωλοτούμπες και η χαμένη αξιοπιστία της πολιτικής

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Είναι συχνό το φαινόμενο, δημοσιογράφοι τύπου Πρετεντέρη, Παπαδημητρίου κοκ να επιχειρούν, πέρα από την παραπληροφόρηση, να δημιουργούν ένα ασφυκτικό κλοιό γύρω από τις δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα, μέσα από τις εκπομπές τους. Ακόμα και σε επίπεδο δημόσιου λόγου. Κατά τη γνώμη τους είναι αντιδημοκρατικό πολίτες να γιουχάρουν δημόσια πολιτικό, είναι αντιδημοκρατικό και «έξω από τους κανόνες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας» να απαιτεί πχ ένα κίνημα, ένα σωματείο ή μία απεργία να ανατραπεί η κυβέρνηση από τους λαϊκούς αγώνες, είναι αντιδημοκρατικό να ζητάει κανείς οτιδήποτε είναι έξω από τα «συμφωνηθέντα» του ξένου και ντόπιου συστήματος εξουσίας. Αυτοχρίζονται δικαστές, εισαγγελείς και φρουροί τήρησης των «κοινοβουλευτικών κανόνων», απέναντι σε κάθε είδους «λαϊκισμό». Το πεζοδρόμιο, την κινητοποίηση, τη λαϊκή συμμετοχή, την έκφραση της αγανάκτησης και της οργής.

Στο ίδιο μοτίβο κινείται και όλος ο ακροδεξιός αχταρμάς της ΝΔ. Με πρωταγωνιστή τον τηλεπλασιέ Άδωνι Γεωργιάδη, που μόνο η φαρσοκωμωδία που ζούμε τον έχει φέρει σε θέση Υπουργού, ο οποίος το τελευταίο διάστημα σε διάφορες επισκέψεις και εφόδους που κάνει σε νοσοκομεία έρχεται σε αντιπαράθεση με ασθενείς ή με γιατρούς που διαμαρτύρονται για την ανάλγητη πολιτική του. Σε όποια κριτική και αντιπαράθεση για τα πεπραγμένα του, η επωδός είναι μία: «εμένα με ψήφισε ο ελληνικός λαός και τα κάνω αυτά, εσύ ποιος είσαι;». Υπονοώντας ότι η κοινοβουλευτική «δημοκρατία», ορίζει πως όποιος εκλέγεται έχει το δικαίωμα να ασχολείται με την πολιτική και να ασκεί πολιτικές. Οι υπόλοιποι ας περιμένουν τα 5 λεπτά συμμετοχής τους μπροστά από την κάλπη στις επόμενες εκλογές. Μέχρι τότε ας σωπάσουν.

Είναι αυτονόητο ότι ένα πρόγραμμα ρήξεων με τα μνημόνια και διεξόδου από την κρίση, απαιτεί την σύγκρουση με αυτήν την λογική, με τη λογική της κοινοβουλευτικής ανάθεσης. Απαιτεί την μέγιστη λαϊκή συμμετοχή μέσα από νέους θεσμούς, απαιτεί την μετατροπή του ψηφοφόρου σε πολίτη, του καταναλωτή και του υπαλλήλου σε εργαζόμενο, απαιτεί πιθανά νέο Σύνταγμα. Και άρα, κάτι που πρέπει να λέγεται με σαφήνεια, οι «κοινοβουλευτικοί κανόνες» που επισείουν κάθε φορά δημοσιογράφοι και κυβερνητικοί, δεν είναι αιώνιοι και πρέπει να αμφισβητούνται.

Βέβαια δεν πρέπει να χαρίζεται, ότι αυτοί οι ίδιοι οι «φρουροί των κανόνων», τους έχουν ξεφτιλίσει. Η ΝΔ εκλέχτηκε από τον ελληνικό λαό (για την ακρίβεια βγήκε πρώτο κόμμα με 29%), με ένα πρόγραμμα 18 σημείων  http://www.topontiki.gr/article/36175/.

progr nd

Από αυτά τα σημεία η κυβέρνηση Σαμαρά εδώ και 1,5 χρόνο τα έχει αθετήσει σχεδόν όλα, με εξαίρεση ένα! Τη νεοφιλελεύθερη εμμονή των αποκρατικοποιήσεων! Για ποια δημοκρατία μιλάνε λοιπόν; Ποιος κοινοβουλευτικός «κανόνας» έχει αποκόψει τα προεκλογικά προγράμματα που καλούνται να ψηφίσουν οι πολίτες από την πολιτική που εφαρμόζεται πάνω τους μετεκλογικά; Μπορεί από πάντα να υπήρχε μια μικρή απόσταση μεταξύ εξαγγελίας και εφαρμογής– και αυτό βοήθησε στην απαξίωση της πολιτικής – όμως άλλο είναι να λες λεφτά υπάρχουν και μετά να φέρνεις το ΔΝΤ στη χώρα (ΓΑΠ) δημιουργώντας την μεγαλύτερη ύφεση μεταπολεμικά, άλλο είναι τη μια να λες ότι θα καταργήσεις τα μνημόνια (Σαμαράς) και μετά από τα 18 σημεία του προγράμματος σου να κάνεις τα ακριβώς ανάποδα στα 17! Υπάρχει μια κλιμάκωση του εμπαιγμού, της απαξίωσης ακόμα και αυτής της ανάπηρης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Για την απαξίωση της πολιτικής έχουν γραφτεί πολλά. Η μετατόπιση της εξουσίας προς εξωθεσμικούς φορείς. Η κυριαρχία της οικονομίας και των φορέων της αγοράς επί της πολιτικής. Η άμβλυνση της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας και η μεταφορά εξουσιών προς υπερεθνικούς οργανισμούς, όπως η Ε.Ε. στην περίπτωσή μας. Δυστυχώς πολλά από αυτά είναι σωστά. Και ακόμα χειρότερα είναι αυτά στα οποία κάνει «παιχνίδι» η ακροδεξιά και όχι η αριστερά. Η πρόσφατη καταγγελία μέσα στο ευρωκοινοβούλιο του ακροδεξιού Βρετανού Φάρατζ στο Σαμαρά για τσιράκι της Μέρκελ έκανε θραύση στην Ελλάδα. Η Χρυσή Αυγή στο όνομα του δήθεν πολέμου στους ξένους τοκογλύφους, ποντάρει στην αντιπολιτική και στο μίσος, γιατί «οι πολιτικοί είναι τσιράκια των τοκογλύφων»! Η Λεπέν στη Γαλλία είναι η βασική δύναμη κριτικής στην Ε.Ε.

Μια προσπάθεια ανάκτησης της αξιοπιστίας της πολιτικής οφείλει καταρχήν να αμφισβητήσει την Δημοκρατία του Άδωνι και του Πρετεντέρη, να αμφισβητήσει την προσπάθεια περιορισμού των δημοκρατικών ελευθεριών του λαού, το ίδιο το δικαίωμα του στην αμφισβήτηση της εξουσίας. Οφείλει σε δεύτερο επίπεδο να προτείνει μια άλλη δημοκρατία και νέους θεσμούς λαϊκής συμμετοχής. Βασικά όμως πρέπει να αναμετρηθεί με τις αγορές και με τα εξωθεσμικά κέντρα, δηλαδή με τα επιχειρηματικά τζάκια, και βασικά και κυρίως με την Ε.Ε. και πιο συγκεκριμένα με το ασφυκτικό πλαίσιο της ευρωζώνης. Εθνική και λαϊκή κυριαρχία αλλιώς μένουν εκτός νοήματος. Γενικά μιλώντας, είναι επείγουσα μια επανατοπικοποίηση της πολιτικής για να αποκτήσει νόημα η συμμετοχή και ο κοινωνικός έλεγχος και όχι μια «παγκοσμιοποίηση» της.

Μπορεί ο Σαμαράς να είναι νεοφιλελεύθερος και πολλές από μετεκλογικές κωλοτούμπες (πχ απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων) ήταν σκόπιμες και προμελετημένες, αλλά δεν είναι αυτοκτονικός. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι δεν ήθελε πχ να συμμαχήσει με μεσαία στρώματα και να εφαρμόσει μερικά μέτρα από τα 18 του προγράμματος του (ρευστότητα για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ελάφρυνση δανειοληπτών, ελάφρυνση φορολογίας ακινήτων). Τα μεσαία στρώματα που τώρα χάνει σταδιακά με βάση το χτύπημα στην περιουσία τους. Δεν μπόρεσε να τα κάνει και οι μνήμες με τους τσαμπουκάδες του ευρωυπαλλήλου Τόμσεν είναι νωπές. Και δεν μπόρεσε γιατί υπάρχει με πολύ κυρίαρχο, συγκεκριμένο και απτό τρόπο η πλευρά της εκχώρησης κυριαρχίας και εξουσίας στην υπερεθνική ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην Τρόικα. Εκχώρηση με μνημόνια, δανειακές συμβάσεις, δημοσιονομικά σύμφωνα-ζουρλομανδύες της ευρωζώνης.

Με αυτήν την έννοια δεν είναι ακριβώς σωστό αυτό που δήλωσε ο Α. Τσίπρας στην Ολλανδία, ότι ο Σαμαράς εκλέχτηκε με πρόγραμμα ενάντια στην λιτότητα και μετά την εφάρμοσε ως φίλος της λιτότητας και της Μέρκελ. Η μετεκλογική κωλοτούμπα του Σαμαρά δεν είχε σχέση μόνο με την ιδεολογική – πολιτική του τοποθέτηση, ούτε με τις φιλίες του. Είχε να κάνει με την πλήρη αποδοχή του διεθνούς πλαισίου και των δεσμεύσεων που απορρέουν από αυτό, δεσμεύσεις που εκχωρούν κυριαρχία της χώρας μας στο ευρωπαϊκό κέντρο μέσω των δανειακών συμβάσεων και του νέου πιο σκληρού θεσμικού πλαισίου του ευρώ, δεσμεύσεις που κάνουν την επιτροπεία μόνιμο καθεστώς, δεσμεύσεις για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Όποιος δεν είναι προετοιμασμένος να «τα σπάσει» με αυτό το πλαίσιο, είναι αναγκασμένος να σπάει τις αντιμνημονιακές προεκλογικές δεσμεύσεις του και μαζί με αυτές την ίδια την έννοια της πολιτικής και της έστω κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είτε ως επευφημητής είτε ως καταγγέλων της Μέρκελ.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ΚΡΙΤΙΚΗ; της κριτικής και τα ευπρόσδεκτα φίλια «πυρά»

To sxedio-b.gr δημοσιεύει έναν αρκετά ενδιαφέροντα διάλογο σχετικά με την Αριστερή πλατφόρμα του Συριζα. Δείτε το αρχικό άρθρο του Γιώργου Σιώζου και την απάντηση του Θέμη Δελβιζόπουλου.

Παρακάτω ακολουθεί το δεύτερο κείμενο σχετικά με το θέμα από τον Γιώργο Σιώζο.


 

Ως κεραυνός και όχι εν αιθρία αλλά σε πολυτάραχους καιρούς, “ενέσκυψε” η καλοδεχούμενη κριτική από τον παλιό αγαπητό φίλο και σύντροφο, Θέμη Δελβιζόπουλο.

Πριν όμως τοποθετηθώ στα σημεία εκείνα που θεωρώ κρίσιμα και που θέτει το κείμενο του συντρόφου Θέμη, θα ήθελα να κάνω μερικές διευκρινίσεις και επισημάνσεις.

Διαβάστε περισσότερα...

Αριστερά των καταθέσεων ή της αλληλεγγύης; Πρέπει τα λόγια να συμβαδίζουν με έργα

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

Τον τελευταίο καιρό πολύ μελάνι χύθηκε με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων και των βουλευτών. Σχολιάστηκε δε ιδιαιτέρως αρνητικά και ως κάτι πολύ ασυνήθιστο από τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης το γεγονός ότι ορισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν καταθέσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344