Άρθρα και Τοποθετήσεις

Ή Βιώσιμο χρέος ή βιώσιμος λαός

Του Νίκου Μπογιόπουλου

 

''Η μία και μοναδική απάντηση είναι: «Δεν πληρώνω»! Απάντηση κοφτή, αδιαπραγμάτευτη και –ναι!- μονομερής εκ μέρους του λαού.''

 

Οι χώρες-ωφειλέτες δεν δανείζονται γιατί έχουν χρέη. Έχουν χρέη επειδή δανείζονται. Και δανειζόμενες παραμένουν αιώνια δεσμευμένες στους πιστωτές τους, προς τους οποίους οι λαοί πληρώνουν με το αίμα τους τόκους και χρεολύσια. Σύμφωνα με τον Στίγκλιτς, μέσα απ’ αυτή την διαδικασία, οι χρεωμένες χώρες κατέβαλαν στους πιστωτές τους για την πληρωμή παλαιότερων χρεών το διάστημα 1984-2000 το αστρονομικό ποσό των 4,6 τρις. δολαρίων. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, οι συνέπειες για τους λαούς ήταν, είναι και θα είναι δραματικές.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Ε. Βενιζέλος, η JP Morgan και ένα σύνταγμα-μνημόνιο

Δεν θα υπήρξε κανείς που να εξεπλάγη με τον κυνισμό του Ε. Βενιζέλου, μιας και το ποιόν του είναι γνωστό τοις πάσι. Επέλεξε την 39η επέτειο της αποκατάστασης της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας για να εκφωνήσει πανηγυρικό για την αναθεώρηση του Συντάγματος, στο πειθήνιο ακροατήριο του ΙΣΤΑΜΕ, με προτάσεις που καθιερώνουν και συνταγματικά την πολιτική της λιτότητας και της διαρθρωτικής προσαρμογής: ένα σύνταγμα-μνημόνιο. Πρότεινε άρθρο του Συντάγματος που να νομιμοποιεί τη δημοσιονομική πειθαρχία – πάγια επιδίωξη της γερμανικής ηγεσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διαβάστε περισσότερα...

Τελικά η μόνη αριστεία είναι ο αγώνας και η αλληλεγγύη

Του Στάθη Κατσούλα.

Διαβάσαμε σε εφημερίδα της Θεσσαλίας συνέντευξη εκπαιδευτικού η οποία απολύθηκε. Η εκπαιδευτικός του 1ου ΕΠΑΛ Νέας Ιωνίας, κα Καμπούρη, βραβεύτηκε σε εκδήλωση του Υπουργείου Παιδείας από την τότε Υπουργό Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου.

Διαβάστε περισσότερα...

Μάνα μου τι ντροπή

 Aπό τον Χιλιανό ποιητή και φίλο μας Χάιμε Σβαρτ λάβαμε το τελευταίο του ποίημα.

 Φωτογραφία : Sergio Larrain (Χιλη)

ah madre mia que tristeza mas grande e inmensa…

ah madre

Como venden la patria…

Escucha el clamor de tus hijos heridos …

Ah madre

Ah madre

No sé cuanto te amé…

Limites no tenia ese Amor …

Ah madre

Ah madre mia

Ni con el frio ni con la nieve se marchitará ese infinito amor ..ese dolor

Este amor eterno…

Han entregado a pedazos el país..

Todo lo venden

Estos sátrapas escalvos de la triandria y la troika.

Esclavos del dinero extranjero…

Soplará el viento de la madrugada vendrá el avgeriní

Soplarán nuevos tiempos de esperanzas

Este pueblo tiene derecho a vivir en libertad…!

Ah madre como se repletan los bolsillos de dinero del pobre…

Ah madre este injusto mundo cambiará…cambiará..!

Todo lo perderán!

Todo lo recuperará el pueblo…

Desde el cielo Azul hasta el cielo infinito..

Los pobres todo lo recuperarán…

Ah madre..

Ah madre los pobres… al cielo

Lo pobres a la gloria eterna

los traicioneros al infierno

A las profundidades del Hades

ní RIO DE Lágrimas

Ni ríos de penas los salvarán

 

Jaime svart 20 de julio ATENAS

 

ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΤΙ ΝΤΡΟΠΗ

Αχ μάνα μου, τι ντροπή

αχ μάνα μου τι θλίψη πιο μεγάλη και απέραντη…

αχ μάνα

πως πουλάνε την πατρίδα…

Άκουσε την οχλοβοή των πληγωμένων παιδιών σου…

αχ μάνα

αχ μάνα

Δεν ξέρω πόσο σ αγάπησα…

Δεν είχε όρια αυτή η Αγάπη…

αχ μάνα

αχ μάνα μου

Ούτε με το κρύο ούτε με το χιόνι θα μαραθεί αυτή η απέραντη αγάπη… αυτός ο πόνος

Αυτή η αιώνια αγάπη…

Παρέδωσαν τη χώρα σε κομμάτια…

Όλα τα πουλάνε

Αυτοί οι σατράπες, σκλάβοι της τριανδρίας και της τρόικας.

Σκλάβοι του ξένου χρήματος…

Θα φυσήξει ο άνεμος της χαραυγής, θα έρθει ο αυγερινός

Θα φυσήξουν νέοι καιροί ελπιδοφόροι

Αυτός ο λαός έχει δικαίωμα να ζήσει ελεύθερος…!

Αχ μάνα πώς γεμίζουν τα πορτοφόλια με τα λεφτά του φτωχού…

Αχ μάνα αυτός ο άδικος κόσμος θα αλλάξει… θα αλλάξει!

Όλα θα τα χάσουν!

Όλα θα τα πάρει πίσω ο λαός…

Από το Γαλάζιο ουρανό μέχρι τον απέραντο ουρανό…

Οι φτωχοί όλα θα τα πάρουν πίσω…

Αχ μάνα…

Αχ μάνα οι φτωχοί… στον ουρανό

Οι φτωχοί στην αιώνια δόξα

οι προδότες στην κόλαση

Στα βάθη του Άδη

Ούτε Ποταμός των Δακρύων

Ούτε ποταμοί δυστυχίας θα τους σώσουν

                                                               Χάιμε Σβαρτ, 20 Ιούλη, Αθήνα

Διαβάστε περισσότερα...

Για τους φίλους που χάνονται

 Aπο το ημερολόγιο ενός ανέργου

 Καλημέρα κι από μένα.

Δεν θέλω να μιλήσω για τον προσωπικό μου γολγοθά στο μαύρο σκοτάδι της ανεργίας. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας την απελπισία μου για τους φίλους που σιγά σιγά φεύγουν από δίπλα μας, χαμένοι στο σκοτάδι αυτό!

Τους φίλους που ζήσαμε μαζί τους σπουδαίες στιγμές, που μοιραστήκαμε αισθήματα και εμπειρίες, που αγαπάμε και μας αγαπάνε. Τους φίλους μας, τους αδελφούς μας. Αυτούς που μαζί τους μοιραστήκαμε και το πρόβλημα της ανύπαρκτης δουλειάς. Που μετρήσαμε μαζί τα λεφτά που μας απομένουν, που κάναμε σχέδια και υποθέσεις για το πώς θα παλέψουμε το θηρίο της ανεργίας, πώς θα καβατζάρουμε τους μήνες, πώς θα στηρίξουμε τα παιδιά μας. Αυτούς τους φίλους, λέω, που μαζί τους ζήσαμε τις ελπίδες για καινούριες δουλειές και στη συνέχεια μαζί απογοητευμένοι θυμώσαμε και το ξεπεράσαμε κι αυτό.

Που ξαφνικά τους κοιτάζεις και είναι άλλοι. Που αναζητάς το βλέμμα εκείνο το γνωστό, που σου 'δεινε δύναμη, και τώρα βλέπεις κάτι άγνωστο. Που τους παρατηρείς να συμπεριφέρονται άδικα, βίαια, απελπισμένα, και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Που προσπαθείς να μοιραστείς μαζί τους τον πόνο και δεν σε ακούνε πια. Που τους βλέπεις να αναχωρούν σιγά σιγά και φοβάσαι γι' αυτούς και για σένα που μένεις μόνος σου.

Αυτό είναι που με πειράζει περισσότερο από όλα. Κι αυτό είναι για το οποίο ανησυχώ πιο πολύ. Όχι για τον ΦΠΑ, το πετρέλαιο, τη φορολογία - για τους φίλους, τους πιο ευαίσθητους, που δεν άντεξαν...

Μανόλης

Πηγή : www.imerologioanergou.gr

 

Διαβάστε περισσότερα...

Ο διεθνής συσχετισμός και ο αδύναμος κρίκος Ελλάδα

Του Θωμά Νικολάου.

Μετά το ξέσπασμα της κρίσης στον παγκόσμιο συσχετισμό ισχύος, με ηγεμονεύουσα δύναμη τις ΗΠΑ, προστέθηκε ο παράγοντας αστάθεια. Από την έναρξη της κρίσης, στην πυραμίδα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, μια σειρά εξεγέρσεων σάρωσαν ολόκληρο το φάσμα της λεκάνης της Μεσογείου και κυρίαρχα τις αραβικές χώρες αναγκάζοντας την υπερδύναμη να επαναπροσδιορίσει τις συμμαχίες της για να διασώσει την ηγεμονία της.

Διαβάστε περισσότερα...

Μπροστά στο Σεπτέμβρη. Μπορεί να γίνει η ΟΛΜΕ η νέα ΕΦΕΕ;

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Είναι γεγονός ότι μέχρι τις 11 Ιουνίου, υπήρχε μια αίσθηση απαισιοδοξίας στο λαό, μια αίσθηση ανικανότητας όσον αφορά ότι η κυβέρνηση επελαύνει και πουλάει το successstory χωρίς κινητοποιήσεις, εμπόδια, αντίπαλο.

Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ: Διαρκής προσαρμογή και δεξιά μετατόπιση

Ανακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ.

Το πρώτο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ κλείνει έναν δεκαετή περίπου κύκλο ενός μετωπικού εγχειρήματος στην αριστερά. Το ιδιόμορφο αριστερό μέτωπο που υπήρξε ο ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ δυνάμεων με διαφορετικές παραδόσεις αλλά και διαφορετική στρατηγική, δίνει τη θέση του σε ένα νέο κόμμα. Σε ένα ενιαίο κόμμα, που στα περισσότερα θυμίζει το ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό στίγμα της βασικής του δύναμης, του ΣΥΝ. Δεν έχουμε νέο κόμμα με μια νέα πολιτική στρατηγική ως ανασύνθεση ιστορικών ρευμάτων της αριστεράς. Δεν έχουμε ένα νέο κόμμα που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του αντιμνημονιακού αγώνα και της διεξόδου της χώρας.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344