Άρθρα και Τοποθετήσεις

Έφυγε" ο "Άγιος της οδού Σόλωνος", Στρατής Φιλιππότης. Του Θέμη Δαλέζιου

Έφυγε" ο "Άγιος της οδού Σόλωνος", Στρατής Φιλιππότης

"'Έφυγε" μετά από σύντομη ασθένεια πριν λίγες μέρες, ο εκδότης και συγγραφέας Στρατής Φιλιππότης.

Ο "Άγιος της οδού Σόλωνος" (ρήση του αείμνηστου Φρέντυ Γερμανού), γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1933 στον Πύργο Τήνου

Στην Αθήνα ήρθε το Σεπτέμβρη του 45 . «Δεν σπούδασε αλλά μορφώθηκε». Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1949 από το βιβλιοπωλείο της Εστίας, κοντά στον θείο του Γιάννη Κολλάρο (επίσης Τηνιακό εκδότη), ενώ συγχρόνως φοιτούσε σε νυχτερινό γυμνάσιο. Τον Ιανουάριο του 1978 άνοιξε δικό του βιβλιοπωλείο στη γωνία Ακαδημίας και Ασκληπιού, και τον ίδιο χρόνο αρχίζει τις εκδόσεις Φιλιππότη με σήμα τον Ξυλοθραύστη. Το 1981 μετακομίζει στην Σόλωνος 69, που έμελλε να γίνει το "σπίτι" του. Το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Φιλιππότη είναι το βιβλίο του Ευάγγελου Παπανούτσου: Η Κρίση του Πολιτισμού. Το 1992 εγκαινιάζει νέα εκδοτική προσπάθεια με την επωνυμία «Ερίννη» - ποιήτρια της Τήνου -, με σήμα αρχαίο νόμισμα της Τήνου. Έχει δύο γιους τον Ανδρέα και τον Γιώργο που συνεχίζουν το έργο του.   Έχει εκδώσει βιβλία αρκετών συγγραφέων και ιστορικών όπως των: Ευάγγελου Παπανούτσου, Γιάννη Καιροφύλα, Μάρω Βαμβουνάκη, Νικηφόρου Βρεττάκου, αλλά και των Τηνιακών, Δημήτρη Σοφιανού, Αλέκου Φλωράκη, Κώστα Αλεξόπουλου κ.α. ενώ η θεματολογία των περισσότερων εκδόσεων αφορά στην Τήνο – πάνω από 75 βιβλία - και την Αθήνα. Επίσης έχει συγγράψει αρκετά βιβλία που σχετίζονται με τα έργα των Χαλεπά, Φιλιππότη, Σώχου, Λύτρα, Γύζη κ.α. . Φέτος έκλεισαν τριάντα χρόνια από την εκδοσή του μοναδικού "Αθηναϊκού Ημερολογίου¨ το οποίο επιμελούνταν όλα αυτά τα χρόνια, όπως και το νεώτερο "Ημερολόγιο Αρχιπελάγους". Το 2004 τιμήθηκε με έπαινο "για την προσπάθειά του να προβάλλει την πολιτιστική και κοινωνική ζωή του Αιγαίου και ιδίως της Τήνου" από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ έχει τιμηθεί και από διάφορους άλλους φορείς μεταξύ των οποίων από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών κ.α. Στις 5 Μαΐου 2010 βραβεύθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών (ΠΟΕΒ) για τη συμβολή του στη διάδοση του βιβλίου και του πολιτισμού, αρνήθηκε όμως να παραβρεθεί στην τελετή απονομής διαφωνώντας με την επιλογή των ομιλητών.

Ενεργός πολίτης και ορκισμένος κουμουνιστής συμμετείχε επανειλημμένως με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην Αθήνα καθώς και στις δημοτικές με το ψηφοδέλτιο « Συμπαράταξη για την Αθήνα» του αείμνηστου Λεώντος Αυδή.

Με το βιβλίο μέχρι το τέλος...

Ήμουν κοντά του στον Ερυθρό λίγες ώρες προτού φύγει. Ανήμπορος να κινηθεί, να πιει μια γουλιά νερό, να φάει κάτι. Όση δύναμη του είχε απομείνει την έδινε να μιλάει για τα βιβλία: "Είδες το Αθηναϊκό; Έκλεισε 30 χρόνια." Πώς σου φάνηκε το ανάγλυφο του Τζανουλίνου στο εξώφυλλο του Αρχιπελάγους;" "Πάρε τηλέφωνο τον Ξυδάκη να του πω για ένα κείμενο." Έτσι ήταν η ζωή του Στρατή. Όλο βιβλίο. Από το χειρόγραφο και τη σχεδίαση του εξωφύλλου μέχρι την έκδοση και την πώλησή του. Πολλοί του οφείλουν τη γνωριμία και την αγάπη τους με τα βιβλία. Έμπαιναν για μια καλημέρα στο βιβλιοπωλείο - πολιτιστικό στέκι της Σόλωνος 69 και έβγαιναν φορτωμένοι βιβλία. Ένα αγόραζαν, τρία τους δώριζε. Ο Στρατής ήταν ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας γενιάς βιβλιοπωλών - εραστών του βιβλίου που έφυγε έτσι όπως το έζησε: μιλώντας γι'αυτό μέχρι το τέλος του.Προσωπικά νοιώθω την ανάγκη να πω πόσο τυχερός στάθηκα που τον γνώρισα. Στήριξε και βοήθησε την έκδοση της Οφιούσας, μου γνώρισε σπουδαίους ανθρώπους που πλούτισαν τις γνώσεις μου, με τίμησε με την ειλικρινή φιλία του. Θα τον θυμάμαι πάντα.

ΘΕΜΗΣ ΔΑΛΕΖΙΟΣ

ΥΓ. Λίγοι έχουν προσφέρει στην Τήνο, όσο ο Στρατής Φιλιππότης. Με πάνω από 75 εκδόσεις για το νησί, γεγονός μοναδικό για ένα μικρό τόπο, υπήρξε ένας διαχρονικός πρεσβευτής του. Ελπίζω να του το αναγνωρίσουν οι ποικιλώνυμες αρχές μας...

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Πλειστηριασμοί, οι Κατασχέσεις και... ο «Δύσπιστος» Οφειλέτης. Του Γιάννη Περάκη

Οι Πλειστηριασμοί, οι Κατασχέσεις και... ο «Δύσπιστος» Οφειλέτης

Ούτε γιορτές δεν σ’ αφήνουν να χαρείς. Εν μέσω γιορτών, μαζί με τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες, δημοσιεύεται η εγκύκλιος με την υπ’ αριθμόν Ε2001/2018 (Άρθρο 60
Τροποποίηση των άρθρων 85, 88 και 89 του Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών, Προικών και Κερδών από Τυχερά Παίγνια)
του διοικητή της «Ανεξάρτητης» Αρχής «Δήμοσίων» Εσόδων (ΑΑΔΕ), όπου διευκρινίζεται πως θα υποβάλλεται η δήλωση φόρου δωρεάς. Εν τάχει οι συντελεστές:

1) 10% εφόσον πρόκειται για δωρεές χρηματικών ποσών από γονείς προς παιδιά (γονικές παροχές), από τον έναν σύζυγο στον άλλον σύζυγο κι από παππούδες ή γιαγιάδες προς εγγόνια

2) 20% για δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ αδελφών, από θείους σε ανίψια, από πεθερούς προς γαμπρούς ή νύφες και από προπαππούδες ή προγιαγιάδες σε δισέγγονα

3) 40% για δωρεές χρηματικών ποσών προς τους υπόλοιπους συγγενείς, καθώς και δωρεές χρηματικών ποσών μεταξύ μη συγγενών.

Σημειώνεται ότι όλες οι χρηματικές δωρεές και οι χρηματικές γονικές παροχές φορολογούνται από το πρώτο ευρώ με συντελεστές που ανέρχονται σε:

Απαλλαγή από το φόρο οι κτήσεις, εφόσον δικαιούχοι είναι το Δημόσιο.

Μετά απο μια εβδομάδα:

Ο «δύσπιστος» οφειλέτης αλλά «καλός νοικοκύρης» και επι πλέον νομοτογής, πηγαίνει στην εφορία να καταβάλλει τον φόρο. Εκεί ανακαλύπτει ότι έχει εκκενωθεί η εφορία λόγω βόμβας. Για να περάσει η ώρα πιάνει κουβέντα με ένα άγνωστο. Για “κακή” του τύχη ο άγνωστος είναι «λαικιστής». Ξεκινάει ο διάλογος:

«Λαϊκιστής»: Καινούγιο χαράτσι, ούτε στο παιδί σου δεν μπορείς να δωρήσεις.

«Δύσπιστος»: Τι να σου κάνει η κυβέρνηση εκβιάζεται, τουλάχιστον δεν κόβονται οι συντάξεις.

«Λαϊκιστής»: Τι μου λές τώρα, έχουν γίνει 16.000 πλειστηριασμοί ακινήτων φέτος, 30.000 το 2019. Πάνω από 37.000 πλειστηριασμούς ακινήτων προγραμματίζουν για τους προσεχείς 15 μήνες οι τράπεζες. Φέτος, από την αρχή του 2018 έχουν γίνει 9.000 πλειστηριασμοί και ώς το τέλος του 2018 θα διενεργηθούν άλλοι 7.000. Αυτά τα γνωρίζεις:

«Δύσπιστος»: Ναί αλλά σύμφωνα με όσα είπε ο γενικός διευθυντής διαχείρισης προβληματικών δανείων λιανικής τραπεζικής της Eurobank, μιλώντας στο συνέδριο της Prodexpo, οι τράπεζες στο πλαίσιο της νέας στοχοθεσίας που έχουν υποβάλει στον SSM δεσμεύονται ότι στα τέλη του 2021 θα μειώσουν κατά 50 δισ. ευρώ τα μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα που έχουν στους ισολογισμούς τους από 88 δισ. ευρώ που είναι σήμερα. Οι ρυθμίσεις που καταφέρνουν οι τράπεζες υπό την απειλή των πλειστηριασμών διαμορφώνονται στο 25% και προς το παρόν η συντριπτική πλειονότητα των ακινήτων που ρευστοποιούνται μέσω πλειστηριασμών αποκτώνται από τις ίδιες τις τράπεζες.

Επίσης ο βοηθός γενικός διευθυντής ακίνητης περιουσίας της Εθνικής Τράπεζας, απέδωσε τον μεγάλο αριθμό των άγονων πλειστηριασμών που υπάρχουν σήμερα και στην πρακτική που εφαρμόζουν αρκετοί οφειλέτες, οι οποίοι προσφεύγουν στο δικαστήριο ζητώντας την αύξηση της τιμής εκκίνησης βάσει της οποίας βγαίνει προς πλειστηριασμό το ακίνητο. Με τον τρόπο αυτό «φουσκώνουν» την τιμή του ακινήτου, προκειμένου ουσιαστικά να αποτρέψουν την εκποίηση. Σύμφωνα με τhν Arbitrage Re, που εκτίμησε ότι τα ακίνητα των επιχειρηματικών δανείων συνιστούν μια σημαντική επενδυτική ευκαιρία μέσω και της αναβάθμισής τους. Επιτέλους θα αποκτήσουμε υγιείς τράπεζες, άσε που τουλάχιστον δεν κόβονται οι συντάξεις.

«Λαϊκιστής»: Τις κατασχέσεις-ρεκόρ λογαριασμών και ακινήτων τις γνωρίζεις ; Πάνω απο 4,8 εκατ. κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το διάστημα 2015-2018. Η ΑΑΔΕ προέβη σε:

2015 σε περίπου 650.000 κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το

2016 ο αριθμός των κατασχέσεων διπλασιάστηκε, το

2017 οι κατασχέσεις υπερέβησαν τα 1,7 εκατ. ενώ το

2018 ο αριθμός των οφειλετών στους οποίους η φορολογική διοίκηση έχει το δικαίωμα να επιβάλλει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, όπως είναι οι κατασχέσεις πραγματοποίησε ρεκόρ ανήλθε στους 1.836.926, ενώ ο αριθμός των φορολογούμενων εναντίον των οποίων έχουν ήδη επιβληθεί μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, όπως είναι οι κατασχέσεις, ανήλθε τον Νοέμβριο στους 1.162.737.

«Δύσπιστος»: Ναι αλλά δεν κόβονται οι συντάξεις.

Τότε χτυπάει το κινητό του «δύσπιστου». Είναι η σύζυγός του. Τον πληροφορεί πήγε να κάνει ανάληψη απο τον λογ/μό της τράπεζας και στάθηκε αδύνατον. Είχε προηγηθεί κατάσχεση της ΑΔΑΕ.

Ο «Δύσπιστος» μετά απο αυτό σε κατάσταση αλλοφροσύνης διαπράττει το αδιανόητο.

Βγάζει μια κάψουλα υδροκυάνιου και την καταπίνει με σκοπό να «αυτοκτονήσει» ουρλιάζοντας, δεν κόβονται οι συντάξεις.. δεν κόβονται οι συντάξεις..δεν κόβονται οι συντάξεις...

Ευτυχώς σώθηκε ο «Δύσπιστος». Μόνο που και που έχει κάποιες κρίσεις όταν φωνάζει... δεν κόβονται οι συντάξεις.. δεν κόβονται οι συντάξεις..δεν κόβονται οι συντάξεις...

Σημείωση: «Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική».

 

 

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

1. Καθημερινή: Ευγ. Τζώρτζη

2. Πρώτο Θέμα: Κ. Πλάντζος 20/06/2016

3. Συνήγορος του Πολίτη: 4,8 εκατ. κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών το διάστημα 2015-2018

 

 

Διαβάστε περισσότερα...

Το 2019ο μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT. Tου Κ. Παπουλή

Το 2019ο  μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT

Tου Κ. Παπουλή

 

Πριν 17 ακριβώς χρόνια, 1η Ιανουαρίου του 2002, ο Κ. Σημίτης, ο --αρχιτέκτονας της ελληνικής τραγωδίας-, έβγαζε με πανηγυρικό τρόπο από ένα ΑΤΜ, τα πρώτα «ελληνικά» ευρώ. Η «ισχυρή» Ελλάδα έμπαινε στην ένωση των «ισχυρών». Συγχρόνως, όλο το δημόσιο χρέος μετατράπηκε την παραμονή εκείνης της πρωτοχρονιάς, από δραχμές σε ευρώ. Αλλά, το «θέμα» του χρέους, ήταν στα «ψιλά» γράμματα για τους οικονομολογούντες της «χρυσής» εποχής.

Λίγο αργότερα, το 2003, το ΔΝΤ βάραγε το καμπανάκι και «προειδοποίησε» την κυβέρνηση. Η απώλεια ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας που είχε υποστεί η Ελλάδα από την ένταξή της στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση ήταν δραματική.  Άρα για να αντέξει η ελληνική οικονομία στο ευρώ, απαιτούνταν άμεσα διαρθρωτικά μέτρα και ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας ώστε να επιτευχθεί επείγουσα εσωτερική υποτίμηση. Η κυβέρνηση Σημίτη έπρεπε να πάρει σκληρά μέτρα εσωτερικής υποτίμησης και να οδηγήσει την χώρα σε βαθιά ύφεση για να ισορροπήσει στο κοινό νόμισμα. Όμως, τότε, ήμασταν μπροστά στο «πάρτι» των Ολυμπιακών αγώνων. Εξάλλου, πώς μετά τους πανηγυρισμούς της έλευσης του ευρώ να περάσεις σε άγρια λιτότητα; Να κτυπήσεις άγρια τους μισθούς; Και με ποιόν κοινωνικό συσχετισμό; Ο απόηχος των κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό του Γιαννίτση, δεν επέτρεπε καν την σκέψη. Έτσι, ο αρχιτέκτονας της καταστροφής, έκανε το «κορόιδο» και παρέδωσε, στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ούτε η κυβέρνηση αυτή όμως, μπορούσε να βάλει την χώρα, σε τροχιά προσαρμογής στο ευρώ. Είτε λόγω απίθανου πολιτικού κόστους, (υπέστη άλλωστε συντριπτική ήττα σε άλλο μικρότερης σημασίας ζήτημα, με το άρθρο 16) είτε και λόγω «άγνοιας». Είτε μάλλον, λόγω συνδυασμού και των δύο. Άλλωστε εκείνη την περίοδο και η αριστερά όλων των αποχρώσεων (με ελάχιστες εξαιρέσεις προσώπων) πιάστηκε με τις πυτζάμες. Είναι αλήθεια ότι ο Καραμανλής, λίγο πριν τις εκλογές, κάτι ψέλλισε, αλλά από το να πιεί από το πικρό ποτήρι του Δ.Ν.Τ., προτίμησε την «έξοδο» σε κάποια ταβέρνα με κεφτεδάκια στην Ραφήνα.

Όταν η κρίση ξεκίνησε στις ΗΠΑ, ο τότε υπουργός οικονομικών κ. Αλογοσκούφης, διαλαλούσε στη βουλή, ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι εκτεθειμένες και η Ελλάδα ήταν θωρακισμένη. Όμως η κρίση στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, είχε ως αιτία την αδυναμία τους να έχουν κοινό νόμισμα με την Γερμανία. Η Ελλάδα χωρίς την δυνατότητα εξωτερικής υποτίμησης κατέρρεε παραγωγικά, δημιουργώντας ένα απίθανο εξωτερικό εμπορικό έλλειμμα που καλύπτονταν με εξωτερικό δανεισμό. Οι αγορές που δεν είναι τυφλές είδαν την πραγματικότητα και με την αγαστή βοήθεια του Γ. Παπανδρέου, την έστειλαν στο Δ.Ν.Τ και στην αγκαλιά της τρόικας. Η προσαρμογή στο ευρώ θα ήταν βίαιη μέσω της αιτιολογίας της χρεοκοπίας που το ίδιο επέφερε και τελικά μέσω της παράδοσης κάθε έννοιας Λαϊκής Κυριαρχίας. Στο τέλος ο Τσίπρας, ως εντολοδόχος του ξένου παράγοντα, ποδοπάτησε και το δημοψήφισμα, εξευτελίζοντας, την μεγαλύτερη στιγμή λαϊκής βούλησης για την ελληνική δημοκρατία.

Ο Σημίτης από αρχιτέκτονας της καταστροφής, άρχισε να γίνεται και ο προφήτης της. Σαν να ξέχασε τα περί ισχυρής Ελλάδας, λες και έπαθε αμνησία, και έτσι, το 2008 δημοσιεύει ένα βιβλίο, με τίτλο «η κρίση». Παραμονές της πρωτοχρονιάς (Δεκέμβριο) του 2009 λέει στη βουλή, αυτά που η κυβέρνησή του ήξερε μέσω της έκθεσης του Δ.Ν.Τ. (τουλάχιστον) από τον Ιούνιο του 2003: «Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. …ΗΕλλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας…….».  

«Προχθές», «ξαναχτύπησε», μέσα από την συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής, λέγοντας πάλι το προφανές: «Στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται βέβαιο ότι η Ελλάδα μετά το 2018 θα προσφύγει γρήγορα στον δανεισμό από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας…..»

Το φάντασμα της Δραχμής πλανιέται πάλι πάνω από την Ελλάδα καθώς οδεύουμε προς το 4ο μνημόνιο. Παρά την σκληρή λιτότητα, την μετανάστευση, την γενικευμένη αποψίλωση της χώρας, όλα αποδεικνύουν, ότι η ελληνική οικονομία δεν χωράει στην οικογένεια της ΟΝΕ, αδυνατεί με άλλα λόγια, να προσαρμοστεί στο ευρώ.

Στη θέση του Αλογοσκούφη και της κυβέρνησης Καραμανλή είναι σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, είναι αυτοί που δηλώνουν ότι η Ελλάδα είναι «θωρακισμένη» με τα μαξιλαράκια της, και κυβερνούν με το μεγάλο ανέκδοτο, της εξόδου από τα μνημόνια. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία για τον λαό και ως φάρσα για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Η πικρή αλήθεια είναι, ότι η παραγωγική ικανότητα της χώρας και κυρίως η αναιμική παρουσία βιομηχανίας-μεταποίησης δεν της επιτρέπει την παραμονή στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.. Η ΟΝΕ αποδιοργάνωσε και διάλυσε την ήδη λαβωμένη από την συμμετοχή στην κοινή αγορά (και πιο πριν στην τελωνειακή ένωση) ελληνική οικονομία.

Η «χρυσή» εποχή του ευρώ, ( έως το 2007) όπου ο δανεισμός (ιδιωτικός και δημόσιος) ήταν «φτηνός» και «άφθονος» αποτελεί παρένθεση στον «Γολγοθά» της προσαρμογής στο ευρώ. Τότε η Ελλάδα (για να θυμόμαστε μια που την πολιτική ημι-ελίτ του τόπου είναι ίδιον να την δέρνει η αμνησία) δανειζόταν με σχεδόν μηδενικά πραγματικά επιτόκια, μια που ο πληθωρισμός ήταν μεγάλος και περίπου ίσος με το ονομαστικό επιτόκιο δανεισμού του δημόσιου χρέους. Το ίδιο μηδενική ήταν και η διαφορά των επιτοκίων ανάμεσα στα γερμανικά και ελληνικά δεκαετή ομόλογα. Πάρο όλα αυτά τα «μαγικά» χρεοκοπήσαμε…..

Σήμερα ο πληθωρισμός είναι αναιμικός, τα πραγματικά επιτόκια είναι μεγάλα (3%-4%), και θα μεγεθυνθούν περισσότερο λόγω αλλαγής πολιτικής της Ε.Κ.Τ. , το ίδιο και η διαφορά από τα γερμανικά ομόλογα (>4%), ενώ η ανάπτυξη (που τότε τροφοδοτούνταν κατά το μεγαλύτερο μέρος από τον εξωτερικό δανεισμό) θα κινηθεί τα επόμενα χρόνια   στο «μισό» της «χρυσής» εποχής (στο υπεραισιόδοξο σενάριο). Η Ελλάδα βυθίζεται κάτω από την τριπλή λαβίδα: Χρέους, Ευρωζώνης-Κοινής αγοράς, Υποχρεωτικής Λιτότητας, στην πιο βαθιά και παρατεταμένη  κρίση που έχει γνωρίσει ποτέ ανεπτυγμένη ή μέσης κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης χώρα μεταπολεμικά. Εντός της Ε.Ε. έχει μετατραπεί-λόγω των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων που δαπανούνται για το χρέος- σε δότρια χώρα. Για πρώτη φορά μια αδύναμη περιφερειακή χώρα πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της στην Ε.Ε..

Υπό τις παρούσες συνθήκες το 4ο, το 5ο,το 6ο, μνημόνιο είναι μπροστά μας. Το ίδιο όμως και το φάντασμα της δραχμής. Το παραμύθι της εξόδου από τα μνημόνια θα τελειώσει άτσαλα και αυτό μέσα στο 2019. Οι όποιες ψευδαισθήσεις θα εξατμιστούν, και η συζήτηση για την Δραχμή αντικειμενικά θα επανέλθει. Το πόσο σύντομα, θα ξαναλειτουργήσει ο Χολαργός και η Ελλάδα θα ανακτήσει τα μέσα οικονομικής πολιτικής για να βγει από την κρίση βγαίνοντας και πρώτη από τις ευρωπαϊκές χώρες, από την συνθήκη του Μάαστριχτ, με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας και της δημοκρατίας εναπόκειται κύρια στον λαϊκό παράγοντα και σε «άλλα» που δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Το βέβαιον είναι, ότι η επιστροφή στη ΔΡΑΧΜΗ έχει επιταχυνόμενη δυναμική και το τέλος του ελληνικού ευρώ γίνεται όλο και πιο πιθανό, λόγω των αντικειμενικών οικονομικών συνθηκών.  

Διαβάστε περισσότερα...

Η Δικαίωση Άργησε...Πέντε Χρόνια (Τρία Χρόνια επί Σύριζα). Του Γιάννη Περάκη

Η Δικαίωση Άργησε...Πέντε Χρόνια (Τρία Χρόνια επί Σύριζα)

Μετά απο πέντε χρόνια το υπουργείο Παιδείας ανακάλεσε την απόφαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Κ.Υ.Σ.Δ.Ε.), του Δεκεμβρίου 2013 και δικαίωσε την θανούσα εκπαιδευτικό Φ. Μπουλούτα. Να σημειωθεί τα τρία απο τα πέντε χρόνια κυβέρνηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε βρισκόμαστε και σε ... προεκλογική περίοδο. Αλήθεια πόσο διαφορετικά θα ήταν η ανάκληση αυτής της επαίσχυντης απόφασης να είχε γίνει το 2016 ;

Δια του λόγου το αληθές, ο υπουργός Παιδείας, κ. Γαβρόγλου, ζήτησε (20-8-2018) από τη Γενική Διεύθυνση Εκπαιδ. Προς/κού Πρωτοβ. και Δευτεροβ. εκπαίδευσης τον φάκελο της υπόθεσης απόλυσης της εκπαιδευτικού Ευφ. Μπουλούτα και ανέθεσε στους συνεργάτες του τον επανέλεγχο της συγκεκριμένης υπόθεσης (πέντε μήνες κράτησε ο επανέλεγχος).

Η επαίσχυντη απόφαση του 2013: Το ΚΥΣΔΕ κλήθηκε να γνωμοδοτήσει για τη νομιμότητα και την καταχρηστικότητα ή μη της καταγγελίας της σύμβασης της εκπαιδευτικού και ύστερα από αλλεπάλληλες συνεδριάσεις, αρχής γενομένης στις 4-10-2012, κατέληξε έναν χρόνο μετά, στις 20-12-2013, στην απόφαση ότι η καταγγελία έγινε νόμιμα και ότι «δεν μπορεί να καταλήξει σε κρίση περί καταχρηστικότητας ή μη».

Αλήθεια τι πειθαρχικές συνέπειες θα υποστούν τα μέλη του ΚΥΣΔΕ για αυτή την απόφαση ;

Η σκηνή, το ντεκόρ, η αυλαία και τα παρασκήνια της υπόθεσης

Το ντεκόρ, η σκηνή και η αυλαία: H επιστολή του προέδρου της ΟΙΕΛΕ

Σήμερα (12/08/2018) ομολογώ ότι είναι μια από τις πλέον δύσκολες και φορτισμένες στιγμές της πορείας μου στο χώρο της εκπαίδευσης και στα κοινά. Ως Πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ, είμαι αναγκασμένος να μιλήσω δημόσια για μια υπόθεση για την οποία είχα δεσμευτεί πολιτικά και ηθικά να μείνω σιωπηλός στο όνομα της προστασίας ενός 15χρονου παιδιού που αντιμετώπιζε τον κίνδυνο του διασυρμού λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Μια υπόθεση την οποία χειρίστηκα με λεπτότητα και άκρα μυστικότητα, όπως αποδεικνύεται και από τα απόρρητα έγγραφα που σήμερα, μετά από 6 ολόκληρα χρόνια, δίνω στη δημοσιότητα.

Όμως είμαι υποχρεωμένος να σπάσω αυτή τη σιωπή. Διότι κάποιοι, με αφορμή μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, διαστρεβλώνουν ωμά την πραγματικότητα. Κυρίως όμως διασύρουν, ακόμη και μετά θάνατον, το όνομα της αγαπημένης μου συναδέλφου και φίλης Φώφης Μπουλούτα που υπήρξε θύμα των διαχρονικών χαρακτηριστικών των μελών της ελληνικής πολιτικής ελίτ, ανεξαρτήτως χρώματος. Της άκρατης αλαζονείας, της αίσθησης ότι κανείς δεν μπορεί να αγγίξει τους «εκλεκτούς», της αντίληψης ότι οι νόμοι μπορεί να ισχύουν μόνο για τους υπόλοιπους, της άποψης ότι όποιος τολμά να διεκδικήσει το δίκαιό του απέναντί στους ισχυρούς πρέπει να συντρίβεται.

Δεν ήμουν τότε, ούτε είμαι σήμερα μέλος/στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και κανενός άλλου κόμματος. Έχουμε, επίσης, έρθει σε σκληρή αντιπαράθεση με όλες τις κυβερνήσεις στο όνομα του δημόσιου συμφέροντος και του κοινωνικού αγαθού της εκπαίδευσης. Δεν έχω να κερδίσω τίποτα, αλλά δεν πρόκειται να φοβηθώ κανέναν. Με τους νεκρούς δεν παίζουμε. Δεν θα επιτρέψω μια νεκρή να γίνει αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από επαγγελματίες συκοφάντες που δεν υπηρετούν την αλήθεια, αλλά τις προπαγανδιστικές ορέξεις των αφεντικών τους.

Τον Ιούνιο του 2012, λίγες ημέρες πριν από τη διενέργεια των εθνικών εκλογών, η Φώφη επικοινώνησε μαζί μου τηλεφωνικά όντας έντρομη. Με ενημέρωσε ότι υποχρεώθηκε, μετά από σωρεία παρατηρήσεων, να μονογράψει την κόλλα μαθητή, ο οποίος συνεχώς μιλούσε με συμμαθητές του και επιχειρούσε να αντιγράψει σε διαγώνισμα Χημείας. Ο μαθητής αυτός είναι υιός του τότε Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά και του τότε Προέδρου του Δ.Σ. του Ε.Ε.Ι. κ. Αλ. Σαμαρά. Τη διαβεβαίωσα ότι θα αντιμετωπίσουμε από κοινού όποιο πρόβλημα προκύψει και να παραμείνει ήρεμη. Δυστυχώς, είχα υποτιμήσει την εκδικητική διάθεση των «ισχυρών» (που, όπως διαπιστώνω με αγανάκτηση, συνεχίζεται και μετά θάνατον). Μετά από δέκα ημέρες περίπου πληροφορήθηκα με κατάπληξη ότι η Διοίκηση του Κολλεγίου προχώρησε σε καταγγελία σύμβασης της εκπαιδευτικού.

Όσο άδικη κι αν ήταν η απόλυση μιας εκπαιδευτικού που υπηρετούσε επί 21 χρόνια το σχολείο, έχοντας θετικές αξιολογήσεις (με τελευταία μια αξιολόγηση ελάχιστους μόνο μήνες πριν καταγγελθεί η σύμβασή της), όλες οι κινήσεις μου έπρεπε να γίνουν υπό απόλυτη μυστικότητα για να προστατευθεί το παιδί, αλλά και η διαχρονικά ιστορική πορεία του σχολείου που κάποιοι αποφάσισαν να αμαυρώσουν στο όνομα της οικογενειοκρατίας. Αυτή ήταν και η άποψη της συντριπτικής πλειονότητας των στελεχών της ΟΙΕΛΕ που συμφώνησαν με την εισήγησή μου, παρά την εύλογη αγανάκτηση των συναδέλφων για το θέμα.

Από όσα ακολουθούν, θα διαφανεί ξεκάθαρα ότι εγώ και η ΟΙΕΛΕ κινηθήκαμε με απόλυτη μυστικότητα, μέσω απόρρητων συναντήσεων και επιστολών (που σήμερα αναγκάζομαι να δημοσιεύσω για πρώτη φορά), για την προστασία ενός παιδιού, αλλά και της κοινωνίας από τις επιπτώσεις μιας ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης. Άλλοι είναι αυτοί που ευθύνονται για τις διαρροές, αυτοί που σήμερα υποκριτικά διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους….

Μετά από σειρά επαφών, στις οποίες έπαιξε σημαντικό ρόλο ο τότε Υφυπουργός Παιδείας και νυν Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Παπαθεοδώρου που συμπαραστάθηκε στην υπόθεση της Φώφης, συναντήθηκα με τον τότε Υπουργό Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο, ο οποίος με παρέπεμψε στον Υπουργό Επικρατείας κ. Δημ. Σταμάτη, τον οποίο και συνάντησα στο Μέγαρο Μαξίμου ζητώντας τη παρέμβασή του προς τον κ. Αλ. Σαμαρά, έτσι ώστε να ανακληθεί η παράνομη και καταχρηστική απόλυση. Μου μεταφέρθηκε πως είναι θέση του κ. Σαμαρά το θέμα να «διευθετηθεί». Αυτά μετέφερα και εγγράφως με επιστολές μου (συνημμένες) προς τον Υφυπουργό κ. Παπαθεοδώρου και τον Υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο, ζητώντας τους να παρέμβουν πριν τη συνεδρίαση του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΚΥΣΔΕ), προκειμένου η εκδικητική καταγγελία να μην προχωρήσει. (Αναφέρω εδώ για τους πολίτες που δεν γνωρίζουν ότι με το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο οι καταγγελίες σύμβασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών των ισότιμων προς τα δημόσια σχολείων του Κολλεγίου Αθηνών και των σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας εξετάζονταν από τα υπηρεσιακά συμβούλια του Υπουργείου Παιδείας). Τους επόμενους μήνες αντελήφθην τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Σαμαράς, ή ίσως οι συνεργάτες του με τον όρο «διευθέτηση» της υπόθεσης. Το ΚΥΣΔΕ, κατά παραβίαση της διοικητικής διαδικασίας, δεν εξέτασε την υπόθεση. Η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια της ΟΙΕΛΕ προσέφυγε στα δικαστήρια, ζητώντας την εξέταση της υπόθεσής της, καθώς ήταν άνεργη χωρίς έγκριση της απόλυσής της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λάβει ούτε καν επίδομα ανεργίας… Εδώ πρέπει να σημειώσω ένα εξαιρετικά σημαντικό στοιχείο. Με επιμονή της εκπαιδευτικού, αλλά και δική μου, ζητήσαμε η δίκη να γίνει κεκλεισμένων των θυρών (τούτο είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της δίκης) προκειμένου να προστατευθεί το όνομα του γιου του τότε Πρωθυπουργού. Δυστυχώς, η πλευρά του Κολλεγίου μέσω των δικηγόρων αδιαφόρησε πλήρως για το αίτημά μας με αποτέλεσμα τότε να προκύψουν οι πρώτες δημόσιες διαρροές για το ζήτημα.

Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν να επιληφθεί άμεσα το ΚΥΣΔΕ της υπόθεσης. Εκεί γράφτηκε το πιο δραματικό κεφάλαιο της ιστορίας. Το υπηρεσιακό συμβούλιο, μετά από απαίτηση της πλευράς Σαμαρά, απέβαλε τους αιρετούς εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά απόφαση. Ενώ η πλευρά του Κολλεγίου προσήλθε με τέσσερις νομικούς, απαγορεύτηκε στη Φώφη να φέρει το δικό της δικηγόρο, κατά παραβίαση κάθε είδους δικαίου, αλλά και ηθικής. Τελικά, τα τρία διορισμένα από τον κ. Αρβανιτόπουλο μέλη του ΚΥΣΔΕ (δημόσιοι εκπαιδευτικοί), προφανώς υπό σοβαρές πιέσεις ενέκριναν την καταγγελία λόγω «έλλειψης επαρκών στοιχείων που στοιχειοθετούν καταχρηστικότητα».
Κι αν αυτό ήταν το διοικητικό «έγκλημα», το «πολιτικό» ακολούθησε μετά. Λίγους μήνες μετά υπεγράφη το έκτρωμα Αρβανιτόπουλου που επέβαλε ελεύθερες, χωρίς καμιά αιτιολόγηση, απολύσεις εκπαιδευτικών, ώστε η κάθε Μπουλούτα να μην τολμήσει ξανά να σηκώσει κεφάλι. Να μην μπορεί κανείς ιδιωτικός εκπαιδευτικός να παρακούσει εντολές για να αλλάξουν βαθμολογίες προς όφελος των γόνων των εκλεκτών, για να παραχαραχθούν ωρολόγια προγράμματα και να μεταβληθούν τα ιδιωτικά σχολεία σε φροντιστήρια, για να μην τηρηθεί τελικά το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους. Αυτό ήθελαν, αυτό κατάφεραν…

Σήμερα, λοιπόν, όλοι αυτοί που έσυραν μια αξιοπρεπή εκπαιδευτικό άδικα και εκδικητικά στον Καιάδα της ανεργίας και της απόγνωσης μετά από 21 χρόνια προσφοράς, τολμούν να συνεχίζουν το διασυρμό της ακόμη και τώρα που είναι νεκρή, που δεν έχει τη δυνατότητα να απαντήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Με πρόσχημα μια μικροκομματική κόντρα που έχει κουράσει την κοινωνία, βγάζουν δηλητήριο και εκδικητικότητα απέναντι σε έναν άνθρωπο που τόλμησε να θίξει τα «ιερά και τα όσιά» τους. Που είχε το «θράσος» να παρατηρήσει τον γόνο ενός από αυτούς, που δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει αυτά που επιτάσσει ο νόμος. Δεν μου φταίει σε τίποτε το παιδί, αλλά αυτοί που με το παράδειγμά τους δημιουργούν νέες γενιές ισχυρών που δε υπολογίζουν τίποτε, που πατούν ακόμη κι επί πτωμάτων για να περάσει το δικό τους. Ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω. Διότι η Φώφη δεν μπορεί πλέον να το πράξει. Στο όνομά της και στο όνομα της αλήθειας ζητώ από τους συκοφάντες, αν δεν έχουν το θάρρος να ανακαλέσουν, τουλάχιστον να σιωπήσουν…

Τα παρασκήνια: Κολλέγιο Αθηνών: Τέλος εποχής για τον Αλέξανδρο Σαμαρά..πό

Μία μακρά και ιδιαίτερα πικρή διαμάχη που στιγμάτισε το Κολλέγιο Αθηνών από τη δεκαετία του ’90 φαίνεται πως φτάνει στο τέλος της. Η διαμάχη μεταξύ των δύο συμβουλίων είχε φτάσει στα δικαστήρια, με τον Αλέξανδρο Σαμαρά (αδελφός του πρώην πρωθυπουργού Α. Σαμαρά) να διακόπτει το 2008 κάθε επαφή και να καταγγέλλει το συμβούλιο των επιτρόπων για αδικοπραγία, μηνύοντας επιπλέον οκτώ επιτρόπους για απάτη, απαιτώντας αποζημίωση 300 εκατ. δολαρίων. Ωστόσο, η απόφαση δικαστηρίου της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 2016 δικαίωσε πλήρως το συμβούλιο των επιτρόπων και απέρριψε όλα τα επιχειρήματα της πλευράς του Ιδρύματος, το οποίο, κατά την κρίση του δικαστή, προσπάθησε διά του προέδρου του να υποβιβάσει τον ρόλο των επιτρόπων σε «ασχέτους παρατηρητές» και να υφαρπάξει τις εξουσίες τους.

Μετά την εξέλιξη αυτή άνοιξαν οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών, και τον Ιανουάριο, σύμφωνα με ρεπορτάζ της “Καθημερινής”, εκπρόσωποί τους συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη και κατέληξαν σε μια συμφωνία ενημέρωσης των by laws (στα πλαίσια τής νομιμότητας) που διέπουν τις μεταξύ τους σχέσεις. Συμφωνήθηκε, επίσης, η αναθεώρηση των εσωτερικών τους κανονισμών και η αμοιβαία παραίτηση από αγωγές που ανέκυψαν ή μπορεί να συνδεθούν με την περίοδο της μακράς δικαστικής κόντρας.

Με μια απόφαση που κατακεραυνώνει τον πρόεδρο του Δ.Σ. του Κολλεγίου Αθηνών Αλ. Σαμαρά έληξε η πολυετής δικαστική διαμάχη ανάμεσα στο Δ.Σ. του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΕΕΙ-Κολλέγιο Αθηνών) και την αμερικανική διοίκησή του (Συμβούλιο των Επιτρόπων).

Η απόφαση

Η 61σέλιδη απόφασή του ο δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης JeffreyK. OingJ. Στην περιγράφει γλαφυρά τον τρόπο με τον οποίο κατά την ακροαματική διαδικασία ο Αλ. Σαμαράς επιχείρησε να τον εξαπατήσει. Μάλιστα αποφαίνεται ότι το ενδιαφέρον που εκδήλωσε ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού για το Κολλέγιο και τα παιδιά, κατά τα όσα έλεγε, “είναι απλώς η Αχίλλειος πτέρνα του”. Η δικαστική απόφαση, που εκδόθηκε στις 14/11/2016, ορίζει ότι “το καταπίστευμα του Κολλεγίου παραμένει υπό τον έλεγχο του Συμβουλίου”, “η διοίκηση του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος δεν έχει την εξουσία μονομερώς να τερματίσει τη σχέση με το Συμβούλιο των Επιτρόπων” και ότι “η προειδοποίηση τερματισμού της διμερούς σχέσεις που έγινε στις 7.11.2007 είναι άκυρη άκαρπη και ανεφάρμοστη”.

Βαρύ “κατηγορώ” στον Αλ. Σαμαρά

Πριν όμως καταλήξει στα ευχολόγια προηγούνται σελίδες επί σελίδων στις οποίες κυριολεκτικά κατακεραυνώνει τον Αλ. Σαμαρά:

Είμαι υποχρεωμένος να συμπεράνω ότι η βάση των ισχυρισμών του Σαμαρά «ότι η διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο πλευρών πρέπει να ξεκινήσει από «μηδενική βάση» δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα σκηνοθετημένο σχέδιο να λήξει τη συνεργασία μεταξύ των δύο πλευρών αναφέρει στη σελίδα 56 η απόφαση και συνεχίζει ότι το αδιέξοδο μεταξύ των δύο πλευρών που ισχυρίστηκε η ελληνική διοίκηση “δεν ήταν τίποτα παραπάνω από μια ενορχηστρωμένη και προσχηματική επινόηση του Ελληνοαμερικανικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος και του Δ.Σ. του για να απαλλάξουν εαυτούς από τη σχέση τους με το Συμβούλιο των Επιτρόπων”.

"Προφασιστικός, προκλητικός, αλαζόνας και περιφρονητικός"

Στις σελίδες 35-41 ο δικαστής επιχειρεί να ερμηνεύσει τη στάση του Αλ. Σαμαρά. Τα όσα αναφέρονται αξίζει να παρατεθούν αυτούσια: «Κατά την κατάθεσή του, κυρίως στην εξέτασή του από τον δικηγόρο του αντιδίκου, ήταν προφασιστικός, προκλητικός, αλαζόνας και περιφρονητικός (σ.σ.: σε όσα κατέθετε για το Συμβούλιο και τον πρόεδρό του Αλ. Μίχα). Η κατάθεση του Σαμαρά με υποχρεώνει να υποστηρίξω ότι είχε την άποψη πως ο Μίχας και το Συμβούλιο ήταν υποχρεωμένοι είτε να συμφωνήσουν στη λύση των διαφορών μεταξύ τους και του Δ.Σ. του Κολλεγίου με τον δικό του τρόπο ή να υποχρεωθούν σε συνέπειες».

Πιο συγκεκριμένα βρήκα την κατάθεση του Σαμαρά σκηνοθετημένη και όχι ειλικρινή. Για παράδειγμα, κατά την άμεση εξέτασή του, κατέθεσε ότι το Συμβούλιο είχε αποτύχει να βοηθήσει στη χρηματοδότηση της κατασκευής μιας γέφυρας στο σχολείο, που ήταν απαραίτητη λόγω ενός μοιραίου αυτοκινητικού δυστυχήματος, στο οποίο ενεπλάκη μαθητής που περνούσε διασταύρωση. Ακόμη, στην ίδια διαδικασία, ο Σαμαράς κατέθεσε ότι το Συμβούλιο απέτυχε να συμβάλει στην κατασκευή του παιδικού σταθμού. Παρ’ όλο που αυτή η κατάθεση αρχικά μου προκάλεσε ευνοϊκή εντύπωση για τον Σαμαρά, αυτή σύντομα άλλαξε. Και τα δύο περιστατικά αποδείχθηκαν εντελώς ανακριβή. Στην εξέτασή του από τον δικηγόρο του αντιδίκου ο Σαμαράς παραδέχθηκε ότι δεν υπήρξε αποτυχία από πλευράς του Συμβουλίου στο να βοηθήσει το σχολείο:

Ερώτηση (δικηγόρος):Λοιπόν, ένα από τα πράγματα για το οποίο μιλήσατε το πρωί, αφορούσε στα όσα το Συμβούλιο δεν ενεπλάκην. Το θυμάστε;

Απάντηση (Αλ. Σαμαράς):Ναι.

Ερ.:Όπως το χτίσιμο του παιδικού σταθμού, σωστά;

Απ.:Ναι.

Ερ.:Πότε συνέβη αυτό;

Απ.:Μετά τη λήξη της σχολικής περιόδου.

Ερ.:Και η γέφυρα πεζών πότε χτίστηκε;

Απ.:Μετά τη λήξη της σχολικής περιόδου.

Η κατάθεσή του ήταν καθαρή σοφιστεία και σκόπιμη προσπάθεια να με εξαπατήσει. Πράγματι, ο Σαμαράς ποτέ δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία ότι το Δ.Σ. του Κολλεγίου προσπάθησε να δεσμεύσει το Συμβούλιο να συμμετέχει σε κάτι από τα δύο. (...)

Πριν από την έναρξη της δίκης το Συμβούλιο κινήθηκε εναντίον του Δ.Σ. βασισμένο, μεταξύ άλλων, στην υποτιθέμενη συκοφαντία του Σαμαρά και την αδυναμία του να αποδείξει τις χειρόγραφες σημειώσεις που το Συμβούλιο ισχυριζόταν ότι έκανε κατά τις μεταξύ τους συναντήσεις. (...) Ωστόσο τα δεδομένα της δίκης αποδεικνύουν ότι το Συμβούλιο είχε δίκιο στην κατηγορία του. (...)

"Ατελείωτη προσπάθεια να επεκτείνει την εξουσία του"

Μάλιστα εξηγεί ότι η ενορχηστρωμένη επιχείρηση να σταματήσει τη συνεργασία με το Συμβούλιο και να την ξεκινήσει από μηδενική βάση δεν ήταν παρά η «ατελείωτη προσπάθεια να επεκτείνει την εξουσία του». Πρόκειται για κατηγορία που ουκ ολίγες φορές έχει διατυπωθεί κι από πλευράς εκπαιδευτικών. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την απόλυση της εκπαιδευτικού που έπιασε τον ανιψιό του να αντιγράφει;

Εντύπωση προκάλεσαν ωστόσο, οι βαρείς χαρακτηρισμοί του δικαστή για τον κ. Αλ. Σαμαρά. Η απόφαση για το Κολλέγιο Αθηνών καταλήγει καυτηριάζοντας τη στάση του Ιδρύματος και του νομικού του συμβούλου πως επέλεξαν τη δικαστική οδό υπό το πρίσμα «αν κερδίσουμε, κερδίσαμε, αν χάσουμε, πάλι κερδίσαμε», επειδή κρίνουν πως η απόφαση δεν θα είναι εκτελεστή στην Ελλάδα.

Πηγές:

 

1. efsyn.gr 12/08/2018 -NEWS

2.Ιάσ. Στατήρης- Mononews.gr 20/07/2017

3. Η ΑΥΓΗ-Κωστοπούλου Μίνα10/12/2016

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...

Παιδεία Μέρος (II): Η Παιδεία της Καρδιάς μας και των Θυσιών μας. Του Γιάννη Περάκη

Παιδεία Μέρος (II): Η Παιδεία της Καρδιάς μας και των Θυσιών μας

 

Επαναλαμβάνοντας ότι η βασική αρχή και η βάση μιας οποισδήποτε σοβαρής συζήτησης για την εκπαίδευση, ως την ποιότητά της, την αυτονομία της και την προσβασιμότητά της αποτελεί το θέμα της χρηματοδότησης της απο τον κρατικό προυπολογισμό.

Η μείωση της χρηματοδότησης στο διάστημα των μνημονίων (2010-2018) είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση και την «συγχώνευση» νηπιαγωγείων δημοτικών, γυμνασίων, ΤΕΙ και πανεπιστημίων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα «εξορθολογισμού» το 2011 σημειώνονται παρακάτω:

Η Υπάρχουσα Κατάσταση-Εξερευνώντας «τα Ερείπια της Ολύνθου»

Α) Πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση-Περίοδος 2011-2016

Άλλαξει ριζικά ο «χάρτης» της Εκπαίδευσης. Μονοθέσια διθέσια και τριθέσια σχολεία έκλεισαν ενώ συγχωνεύσεις έγιναν σε λυκειακές τάξεις αλλά και σε σχολικές μονάδες που λειτουργούν στην ίδιο χώρο. Το ποσοστό των σχολείων που έβάλαν «λουκέτο» οι ομοσπονδίες των δασκάλων και των καθηγητών το ανεβάζουν στο 30% των σχολείων που λειτουργούν πανελλαδικά. Βέβαια, από τη διαδικασία αυτή εξαίρεση αποτελούν οι απομακρυσμένες, ορεινές και νησιωτικές περιοχές της χώρας. Τι γίνεται όμως στις Περιφέρειες της χώρας;

Πίνακας 1- Καταργήσεις & Συγχώνευσεις στη Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση απο το 2011
Α/Α Περιφέρεια Σχολεία Χιλιομ. Απόσταση
1 Νομός Χαλκιδικής (Θεσσαλονίκη) Νηπιαγωγεία-1ο & 2ο-Τριγλίας-Πετραλώνων -
2 Πειριφερειακή Διεύθυνση Ηπείρου Δημοτικό-Κόντσικας με το Δημοτικό Μαρμάρων 4 Χιλιόμετρα
3 Πειριφερειακή Διεύθυνση Ηπείρου Δημοτικό-Βαιλικής με το Δημοτικό Λογγάδων 4 Χιλιόμετρα
4 Δευτεροβάθμια Εκαπαίδευση Ν. Ιωαννίνων Γυμνάσιο-Λογγάδων με Κουστελιού 8 Χιλιόμετρα
5 Δευτεροβάθμια Εκαπαίδευση Ν. Ιωαννίνων Γυμνάσιο-Παναγιάς με Φιλιππιάδας 10 Χιλιόμετρα
6 Δευτεροβάθμια Εκαπαίδευση Ν. Αρτας Γυμνάσιο-Αστροχωρίου με Ανω Καλεντίνης 10 Χιλιόμετρα
7 Πειριφερειακή Διεύθυνση Πελιοποννήσου (Ν. Αργολίδας) Δημοτικό-Μάνεση με το Δημοτικό Αγ. Τριάδας 3 Χιλιόμετρα
8 Πειριφερειακή Διεύθυνση Πελιοποννήσου (Ν. Αργολίδας) Δημοτικό-Προσύμνης με το Δημοτικό Ινάχου 4 Χιλιόμετρα
9 Πειριφερειακή Διεύθυνση Πελιοποννήσου (Ν. Αργολίδας) Γυμνάσιο-Αγ. Δημητρίου με Λυγουριού 7 Χιλιόμετρα
10 Πειριφερειακή Διεύθυνση Ν. Κορινθίας Συγχώνευση 6ου και 9ου Δημοτικών-Κορίνθου 8 Χιλιόμετρα
11 Πειριφερειακή Διεύθυνση Ν. Κορινθίας Συγχώνευση Γυμνασίου Περαχώρας με αυτό του Λουτρακίου 10 Χιλιόμετρα
12 Πειριφερειακή Διεύθυνση Ν. Κορινθίας Συγχώνευση Γυμνασίου Παναριτίου με αυτό του 2ου Ξυλοκάστρου 20 Χιλιόμετρα
13 Πειριφερειακή Διεύθυνση Ν. Κορινθίας Συγχώνευση Επαγγελματικού Λυκείου με αυτό του Κιάτου 15 Χιλιόμετρα
14 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Χανιά) Συγχώνευση Δημοτικού-Σφηναρίου με αυτό του Πλατάνου -
15 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Χανιά) Συγχώνευση Δημοτικού-Καληδονίου με αυτό του Κολυμβαρίου -
16 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Χανιά) Συγχώνευση Δημοτικού-Καλασθενών με αυτό του Κισσάμου -
17 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Νηπιαγωγείο-Λαρανίου -
18 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Δημοτικό-Πλώρας -
19 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Δημοτικό-Πρεβελιανών -
20 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Δημοτικό-Πυργού -
21 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Δημοτικό-Κυπαρίσσου -
22 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Δημοτικό-Τουρλωτής -
23 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Δημοτικό-Λιμνών -
24 Πειριφερειακή Διεύθυνση Κρήτης (Ηράκλειο) Κατάργηση Νηπιαγωγείο-Καβουσίου -

Για να μην «αδικήσουμε» όμως την κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς»:

Πίνακας 2- Σχολική χρονιά 2017-2018:
Σχολεία Κατάργηση Συγχώνευση Υποβίβαση Προάγονται Ιδρύονται
Δημοτικά 14 11 43 69 11
Νηπιαγωγεία 29 59 168 118 6
Σχολική χρονιά 2018-2019:
Δημοτικά 12 11 168 118 6
Νηπιαγωγεία 15 59 43 69 11
Σύνολο 70 Καταργήσεις 140 Συγχωνεύσεις 422 Υποβιβάσεις 374 Προαγωγές 34 Ιδρύσεις

Β) Τριτοβάθμια εκπαίδευση

Από τον…. τσελεμεντέ του Μνημονίου. Δραστικά μέτρα με σκοπό την ευρύτερη δυνατή εξοικονόμηση πόρων.«Επιχείρηση-σκούπα. Το μοντέλο που προωθείται πάντως είναι:

Ενοποίηση των ιδρυμάτων μιας περιφέρειας, όσα κι αν είναι αυτά, είτε πρόκειται για πανεπιστήμια είτε για ΤΕΙ.Επιδίωξη, να δημιουργηθούν λιγότερα από δέκα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα, με βασικές μονάδες στις Περιφέρειες Αττικής, Θεσσαλονίκης, Πελοποννήσου, Ιωαννίνων και Κρήτης.«Δεν μπορεί να έχουμε 25 πανεπιστήμια», είχε δηλώσει, η πρώην υπουργός Παιδείας κ. Α. Διαμαντοπούλου.

Β1) Συγχωνεύσεις Πανεπιστημίων

Συναντήθηκαν στο Παρίσι οι 48 υπουργοί Παιδείας του Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΧΑΕ), γιορτάζοντας τα 20 χρόνια από τη Διακήρυξη της Σορβόνης, η οποία κατέληξε ένα χρόνο αργότερα στη γνωστή Διακήρυξη της Μπολόνιας. Διακηρυγμένος στόχος η «εναρμόνιση» των Πανεπιστημίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης με τη στρατηγική κατεύθυνση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων και ο ρόλος της κυβέρνησης σε αυτήν την προσπάθεια είναι πρωταγωνιστικός.

Πίνακας 3- Καταργήσεις και Συγχωνεύσεις στη Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
1 Η ΑΣΠΑΙΤΕ συζητά να συγχωνευθεί με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο
2 το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.
3 Το ΤΕΙ Ηπείρου απορροφάται από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
4 Το ΤΕΙ Ηπείρου απορροφάται από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ηδη έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το Σχέδιο Νόμου.
5 Το TEI Θεσσαλονίκης κάνει συζητήσεις σε καλό κλίμα με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης!
6 Το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων συγχωνεύεται με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο.
7 Τα TEI Αν. Μακεδονίας-Θράκης και Κεντρικής Μακεδονίας συζητούν τη συγχώνευση με το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος. Ηδη ο υπουργός Παιδείας συγκρότησε την Επιτροπή για να εκδώσει την σχετική εισήγηση.
8 Το TEI Πελοποννήσου ήδη έχει προχωρήσει τη συζήτηση με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
9 Το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας συγχωνεύεται με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.
10 Τα ΤΕΙ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας συζητούν για τη συγχώνευση με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
11 Το ΕΚΠΑ έχει προτείνει την απορρόφηση των σχολών του πρώην ΤΕΙ Χαλκίδας.
12 Το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας συζητά με το Πανεπιστήμιο Πάτρας.
13 Τέλος όπως ήδη είναι γνωστό ΤΕΙ Αθήνας με το ΤΕΙ Πειραιά δημιούργησαν το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.
Πανεπιστήμια που δεν συζητούν συγχωνεύσεις με ΤΕΙ
14 Τα Πανεπιστήμια που μέχρι σήμερα δεν έχουν συζητήσεις για την απορρόφηση ΤΕΙ είναι το ΕΜΠ, το Παν. Αιγαίου, το ΟΠΑ,το Πάντειο, το Χαροκόπειο, το Πανεπιστήμιο Πειραιά και η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών.
15 Το ΔΠΘ έκανε συζητήσεις για τη συγχώνευση με το ΤΕΙ Αν. Μακεδονίας Θράκης

Β2) Φοιτητική Στέγη και Φοιτητικές Εστίες

Ειδικότερα, στη χώρα υπάρχουν μόνο 25 φοιτητικές εστίες που εποπτεύονται από το Εθνικό Ιδρυμα Νεότητας (ΕΙΝ).

Πίνακας 4- Διαθέσιμες Φοιτητικές Εστίες ( Συνολικής Χωρικότητας 6.982 Φοιτητικές Θέσεων και 1.115 Σπουδαστικές)
Πόλη Αθήνα Θεσσαλονίκη Ιωάννινα Πάτρα Κομοτηνή Ξάνθη Ρέθυμνο Κέρκυρα Βόλο Αμαλιάδα Ηράκλειο Καλαμάτα
Αριθμός 8 6 1 2 1 1 1 1 1 1 1 1
Σύνολο Εστιών 25 που εποπτεύονται από το Εθνικό Ιδρυμα Νεότητας (ΕΙΝ)

Μόλις το 9% του συνόλου των φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από την οικογενειακή στέγη καλύπτουν οι θέσεις που προσφέρουν οι φοιτητικές εστίες της χώρας. Η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση αριθμεί περί τους 350.000 φοιτητές και σπουδαστές. Βέβαια, πολλοί σπουδάζουν στην πόλη τους με αποτέλεσμα το πατρικό σπίτι να δίνει τη λύση, όμως ακόμη κι έτσι το πρόβλημα της φοιτητικής στέγης παραμένει οξύ. Και αυτό διότι οι συνολικές θέσεις για τους φοιτητές «μετανάστες» είναι πολύ λίγες σε σχέση με τις ανάγκες. Περίπου 150.000 είναι όσοι σπουδάζουν σε ΑΕΙ μακριά από το σπίτι τους και οι προσφερόμενες θέσεις στέγασης προσεγγίζουν τις 14.000.

Ο υπουργός Παιδείας Κ. Γαβρόγλου, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Σ. Τάσσου που έκανε λόγο για τραγική κατάσταση στις φοιτητικές εστίες.«Έπειτα από 8 χρόνια, για πρώτη φορά αυξήθηκε ο προϋπολογισμός των πανεπιστημίων κατά 45%. Το «αναγνωρίζουν όλοι» αυτό. Οι ενδείξεις λοιπόν δείχνουν ότι βγαίνουμε από το πολύ δύσκολο οικονομικό πλαίσιο των προηγούμενων ετών και η προτεραιότητά μας είναι να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες που υπάρχουν στα πανεπιστήμια και να φέρουμε την κανονικότητα».

Ο Πίνακας-6 μας προσγειώνει απο την «εικονική» κανονικότητα στην πραγματική:

                                            

Πίνακας 5- Η Χρηματοδότηση του Υπουργείου Παιδείας απο το 2009-2019 σε δισ. ευρώ
  2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Υπουργ. Παιδείας 7,480 6,739 6,317 5,792 5,275 5,014 5,054 4,864 4,976 5,364 5,527
ΑΕΠ 237,53 226,03 207,03 191,20 180,65 178,66 177,26 176,49 180,22 185,66 192,75
% Δαπανών / ΑΕΠ 3,15% 2,98% 3,05% 3,03% 2,92% 2,81% 2,85% 2,76% 2,76% 2,89% 2,87%

Οι Προτάσεις

Οι κήνσορες της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη Ελλάδα έχουν αναγάγει «επιλεκτικά» σε ευαγγέλιο τις προτάσεις του ΟΟΣΑ. «Λησμονούν» όμως τους βασικούς δείκτες των δαπανών για την παιδεία όπως ποσοστό επι των κρατικών δαπανών και του ΑΕΠ. Ο Πίνακας 7 δείχνει το λόγο που «αγνοείται».

ΠΙΝΑΚΑΣ 12: ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΟΟΣΑ, στοιχεία 2012
ΧΩΡΑ %  ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ %  ΑΕΠ ΧΩΡΑ %  ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ %  ΑΕΠ
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 13,5 4,6 ΜΕΞΙΚΟ 18,4 4,7
ΑΥΣΤΡΙΑ 9,6 5,0 Ν.ΖΗΛΑΝΔΙΑ 18,4 6,1
ΒΕΛΓΙΟ 11,0 5,9 ΝΟΡΒΗΓΙΑ 14,1 7,7
ΓΑΛΛΙΑ 8,8 4,8 ΟΛΛΑΝΔΙΑ 10,8 5,1
ΓΕΡΜΑΝΙΑ 9,8 4,3 ΟΥΓΓΑΡΙΑ 7,5 3,6
ΕΛΒΕΤΙΑ 15,3 4,9 ΠΟΛΩΝΙΑ 10,3 4,3
ΕΣΘΟΝΙΑ 11,2 4,4 ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 9,8 4,5
ΙΑΠΩΝΙΑ 8,8 3,7 ΣΛΟΒΑΚΙΑ 9,0 3,5
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 14,2 5,7 ΣΛΟΒΕΝΙΑ 9,9 4,7
ΙΣΛΑΝΔΙΑ 14,0 6,4 ΣΟΥΗΔΙΑ 11,7 5,9
ΙΣΠΑΝΙΑ 8,0 3,7 ΤΣΕΧΙΑ 8,9 3,7
ΙΣΡΑΗΛ 12,8 5,2 ΦΙΛΑΝΔΙΑ 11,2 6,1
ΙΤΑΛΙΑ 7,4 3,6 ΧΙΛΗ 16,4 4,0
ΚΑΝΑΔΑΣ 12,0 5,0 ΗΠΑ 11,6 4,8
ΚΟΡΕΑ 14,5 4,8 ΟΟΣΑ (Μέσος Ορος) 11,6 4,8
ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ 8,5 3,7 ΕΕ21 (Μέσος Ορος) 10,0 4,6
Μ.ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ 11,9 5,4  
Στοιχεία από το «education at a glance, 2015, OECD» Επεξεργασία Θ. Κοτσιφάκης

Τα ερείπια των συγχωνεύσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι επιπτώσεις στο Τμήμα Γεωπονίας Φυτικής Παραγωγής και Αγροτικού Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Το βασικό επιχείρημα εδράζεται στην επιταγή του ΟΟΣΑ για τον εξορθολογισμό της Τριτοβ. Εκπαίδευσης και ειδικότερα την κατάργηση των Τμημάτων ΤΕΙ που παρουσιάζουν τάση προς κοινά προγράμματα με αυτά των ΑΕΙ. Με άλλα λόγια αποσκοπείται η παύση τοποθέτησης φοιτητών σε οποιοδήποτε ακαδημαϊκό πρόγραμμα το οποίο, κατόπιν αντικειμενικής ανάλυσης αναπαράγει ή επιδιώκει να αναπαράγει παρόμοια με τα ήδη υπάρχοντα πανεπιστημιακά προγράμματα. Ωστόσο, το προτεινόμενο σχέδιο συγχώνευσης δεν επιλύει θέματα διασποράς Τμημάτων και αλληλοεπικάλυψης γνωστικών αντικειμένων. Η προχειρότητα και η «επιλεκτική» προσήλωση στις επιταγές του ΟΟΣΑ, οδηγεί σε:

  • Ίδρυση διετούς πανεπιστημιακού προγράμματος σπουδών με παρεμφερή τίτλο (π.χ. Γεωπονία-Αγροτεχνολογία, κλπ.) το οποίο στην ουσία θα παρέχει πρόγραμμα σπουδών ίδιο ή συναφές με αυτό του Τμήματός μας, σε πλήρη αντίθεση με τον ΟΟΣΑ και είναι απορριπτέο.
  • Εξίσωση των Διδασκόντων στα ΤΕΙ με τους Καθηγητές Πανεπιστημίων με συνοπτικές διαδικασίες και ενδιάμεσους σταθμούς (τοποθέτηση στο Γενικό Τμήμα). Μετατροπή με συνοπτικές διαδικασίες των φοιτητών και αποφοίτων των ΤΕΙ σε φοιτητές και απόφοιτους ΑΕΙ.
  • Ίδρυση νέων Τμημάτων χωρίς μελέτη βιωσιμότητας και σκοπιμότητας και την αυθαίρετη ίδρυση νέων Τμημάτων Γεωπονίας χωρίς στόχευση, προσανατολισμό και περιγραφή του αντικειμένου τους, τα οποία κατά τη γνώμη μας θα αποτελέσουν κακέκτυπα του υφιστάμενου Τμήματος, που είναι το αρχαιότερο Τμήμα του Π.Θ. με ιδιαίτερα σημαντικές επιδόσεις αριστείας στο διεθνή επιστημονικό στίβο.

Ο διάλογος και η δημόσια «διαβούλευση» σε όλο τους το μεγαλείο:

Τα μέλη του Τμήματος θεωρούν αντιδημοκρατική, αντιδεοντολογική και αντιακαδημαϊκή τη διαδικασία τόσο κατά το "προπαρασκευαστικό" όσο και , ιδιαίτερα, κατά το τελικό στάδιο λήψης απόφασης, όπου τα μέλη των Σχολών έλαβαν πλημμελή ενημέρωση και δεν εκφράστηκαν στις Συνελεύσεις παρά τις υποσχέσεις για σοβαρή διαβούλευση. Αρκετές φορές τα σχετικά θέματα πληροφορούμασταν από non-papers και τον τύπο ή όπως τελευταία βιαστικά ή και με «δίωρα τελεσίγραφα». Οξύμωρη είναι η έγκριση ίδρυσης νέων Τμημάτων χωρίς να έχει προηγηθεί ο σαφής προσανατολισμός και ο προσδιορισμός του αντικειμένου των σπουδών τους. Δεν τηρήθηκε η επίσημη δέσμευση του πρύτανη στη Συνέλευση της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών ότι θα υπάρξει διαβούλευση σε επίπεδο Πανεπιστημιακών Τμημάτων πριν το σχέδιο τεθεί υπό έγκριση στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου. Δεν τηρήθηκε η δέσμευση του πρύτανη ότι στο νομοσχέδιο οπωσδήποτε θα αναφέρονται ρητά οι απαραίτητοι πόροι (χρηματικοί και ανθρώπινου δυναμικού) για την υλοποίηση ενός τέτοιου απαιτητικού εγχειρήματος, ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή του πορεία, αλλά αορίστως γίνεται αναφορά στην ανάγκη χρηματοδότησής του.

«Οι δικοί τους άνθρωποι». Το τμήμα ΓΦΠΑΠ εκφράζει εντονότατη δυσαρέσκεια και διαφωνία σε σχέση με την εκπροσώπησή του στην έκτακτη Σύγκλητο της 05/07/2018, όπου ο κοσμήτορας της Σχολής Γεωπονικών Επιστημών διατύπωσε προσωπικές απόψεις που βρίσκονται σε πλήρη διαφωνία με το προηγούμενο ομόφωνο ψήφισμα της Σχολής (1/2/2018), το οποίο είχε και ο ίδιος προσυπογράψει.

Το αίτημα για 15% για την παιδεία επανέρχεται δριμύτερο σήμερα, αλλά ανεφάρμοστο όσο μας καταδυναστεύουν τα μνημόνια. Η απαγκίστρωση μας απο τα μνημόνια είναι η μόνη εφικτή διέξοδος για την αύξηση της χρηματοδότησης της παιδείας με κύρια αιτήματα:

  • Να αναπληρωθούν οι μεγάλες ελλείψεις που υπάρχουν σε μόνιμο εκπαιδευτικό-διοικητικό προσωπικό. Χαρακτηριστικά για τις ελλείψεις είναι πως μέχρι σήμερα η Πολυτεχνική Σχολή Κοζάνης, με 3 τμήματα, έχει μόλις 22 μέλη Διδακτικό-Ερευνητικό Προσωπικό (Δ.Ε.Π.). Αν αναλογιστεί κανείς τις ανάγκες που θα δημιουργηθούν για προσωπικό μετά τα δημιουργία 25+ τμημάτων θα δημιουργηθεί μια εκρηκτική κατάσταση για τους φοιτητές και το προσωπικό.
  • Αμεση κάλυψη βασικών αναγκαίων υποδομών όπως οι εστίες. Να διατηρηθούν τα εισοδηματικά κριτήρια για την σίτιση όπου στο Πανεπιστήμιο δικαιούνται δωρεάν σίτιση. Χαρακτηριστικό είναι πως στα σχέδια της νέας Πανεπιστημιούπολης που χτίζεται στην Κοζάνη δεν προβλέπονται καν εστίες. Θα συνεχίσουν οι φοιτητές-σπουδαστές να πληρώνουν τη μετακίνησή τους για να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους.
  • Θα δημιουργηθούν απόφοιτοι πολλών «ταχυτήτων». Όχι μόνο δεν αναιρείται η κατηγοριοποίηση των αποφοίτων, αντίθετα διευρύνεται με την ίδρυση 2χρονων προγραμμάτων σπουδών, για να πέφτουν τα δικαιώματα όλων προς τα κάτω. Διαρκώς αποσυνδέεται το πτυχίο από το επάγγελμα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι αυτό των μηχανικών αφού με την συγχώνευση θα υπάρχουν οι μηχανικοί απόφοιτοι επιπέδου master και επιπέδου bachelor.
  • Διατηρείται η υπάρχουσα κατεύθυνση της υποβάθμισης και ευελιξίας των σπουδών για την προετοιμασία του αυριανού φτηνού και ευέλικτου εργαζόμενου.
  • Κατάργηση της λειτουργίας των Ιδρυμάτων με επιχειρηματικά κριτήρια που αντιμετωπίζει τη γνώση σαν εμπόρευμα και τους φοιτητές ως «πελάτες» που αγοράζουν από τον «τιμοκατάλογο» των μεταπτυχιακών.
  • Χαρακτηριστικά είναι και τα κριτήρια με τα οποία αξιολογούνται τα Ιδρύματα. Δεν αξιολογούνται για το κατά πόσο παρέχουν φοιτητική μέριμνα ώστε να μπορούν οι φοιτητές να σπουδάσουν απρόσκοπτα. Δεν αξιολογούνται για το αν παρέχουν ολοκληρωμένη επιστημονική μόρφωση. Αντιθέτως, θετική αξιολόγηση παίρνουν τα “ανταγωνιστικά” Ιδρύματα που έχουν χαμηλό «κόστος» ανά φοιτητή και που συνεργάζονται με επιχειρήσεις όσα παρέχουν περισσότερες “δεξιότητες” κλπ.

Στην περίοδο 2009-2014, μειώθηκαν κατά 35.5% οι δαπάνες στο χώρο της εκπαίδευσης, ενώ στην περίοδο 2013-2016 προβλέπεται πρόσθετη μείωση της τάξης του 14%. «Οι δαπάνες για την Παιδεία μέσα σε επτά χρόνια υπολογίζεται ότι θα μειωθούν κατά 49.5%. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να συγχωνευτούν πάνω από 2.000 σχολεία.

Όσον αφορά τους εκπαιδευτικούς, στην ίδια περίοδο έλαβαν χώρα οι ακόλουθες εξελίξεις:
Μειώθηκε ο αριθμός τους κατά 30%, Κατάργηση διάφορων ειδικοτήτων, Μείωση της τάξης του 87% στις προσλήψεις αναπληρωτών, Μείωση των αποδοχών κατά 45%, Ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, Αύξηση του διδακτικού ωραρίου και των ορίων ηλικίας των εκπαιδευτικών. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι κατά την τελευταία πενταετία αυξήθηκε ο αριθμός των μαθητών που δεν πηγαίνουν στο σχολείο κατά 11.4%. Παράλληλα, σε επίπεδο διοικητικό-επιστημονικό καταργήθηκαν 50 εκπαιδευτικοί οργανισμοί, ανάμεσα στους οποίους ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων και ο Οργανισμός Έκδοσης Διδακτικών Βιβλίων, μεταφέροντας μέρος των δραστηριοτήτων τους σε ιδιωτικούς οργανισμούς.

Οι συγχωνεύσεις των Πανεπιστημίων, ΤΕΙ και Σχολείων και η συγκέντρωσή τους στις μεγάλες πόλεις έχουν και άλλες παρενέργεις. Τα μικρά χωριά και οι κωμοπόλεις της υπαίθρου εγκαταλείπονται και ερημώνουν, με αποτέλεσμα την αύξηση κατ’ αρχήν της σπουδαστικής αστυφιλίας, γενικότερα δε της αστυφιλίας, αλλά και την εγκατάλειψη των χωριών και των μικρών κωμοπόλεων της Ελληνικής υπαίθρου. Το κλείσιμο των εκπαιδευτικών δρυμάτων στερούν απο την επαρχία την νεανικότητα και το άρωμα των παιδιών.

Αντί να υπάρξει στήριξη της επαρχίας έρχονται οι αθεόφοβοι και δίνουν την χαριστική βολή.

Θα τους το επιτρέψουμε;

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Πηγές:

Μ. Παπαματθαίου 24/01/2011

Alfavita 23.05.2018

http://www.alphafm.gr/archives/19430

Νίκος Παπαλεξίου: Επίκ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και μέλος της Διοικ. Επιτροπής της ΠΟΣΔΕΠ

Capital.gr:21/07/2018

Απόστολος Λακάσας

Από neolaia.grTeam-06/05/2018

Φοιτητικά Νέα/Foititikanea.gr 

Έντυπη Καθημερινή

Ψήφισμα του τμήματος γεωπονίας & φυτικής παραγωγής. «Γιατί διαφωνούμε με τη συγχώνευση»-12/07/2018. ΚΚΕ: Για τις εξελίξεις και τα σχέδια συγχώνευσης του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονία

Διαβάστε περισσότερα...

Αναπληρωτές :Όμηροι προεκλογικών παιχνιδιών. Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ: ΟΜΗΡΟΙ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ

του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Η πολυαναμενόμενη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για τον τρόπο διορισμού 15.000 εκπαιδευτικών σε βάθος τριετίας ανακοινώθηκε. Το νέο σύστημα αντικαθιστά το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και στηρίζεται σε ακαδημαϊκά και κοινωνικά κριτήρια. Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να εκδηλωθούν, επειδή παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες που θα προκαλέσουν μεγάλες αδικίες. Λίγο, επίσης, απέχει από το να χαρακτηριστεί ως καθαρά προεκλογική εξαγγελία.

            Έχει γραφτεί πολλές φορές ότι οι αναπληρωτές αντιμετωπίζονται από το κράτος διαχρονικά σαν χαμάληδες της εκπαίδευσης. Η πρόταση του ΥΠΕΘ το επιβεβαιώνει απολύτως . Όλα αυτά τα 10 χρόνια στα οποία δεν έγιναν διορισμοί ποιοι ήταν εκείνοι που έτρεχαν στις εσχατιές της χώρας για να καλύψουν τρύπες; Ποιοι αυτοί που άφηναν πίσω οικογένεια, σχέσεις, προσωπική ζωή ; Δεν ήταν και οι αναπληρωτές που κράτησαν όρθιο το δημόσιο σχολείο και με τη φρεσκάδα και τις ιδέες τους προσέφεραν στη δημόσια εκπαίδευση; Και τώρα τι; Αναγνωρίστηκε , άραγε, η συμβολή τους; Επιβραβεύει το κράτος τις θυσίες τους ; Στέκεται με δικαιοσύνη απέναντι τους;

            Όχι! Κατηγορηματικά όχι! Ο νέος νόμος  ελάχιστα μοριοδοτεί την προϋπηρεσία και δίνει μεγαλύτερο βάρος στα τυπικά προσόντα, τα οποία πολλοί αναπληρωτές δεν έχουν, όχι από αδιαφορία ή τεμπελιά, αλλά γιατί η ανάγκη για εργασία τους έκανε να τρέχουν από περιοχή σε περιοχή και από δυσπρόσιτο σε δυσπρόσιτο. Πώς, λοιπόν, να κάνει μεταπτυχιακό και διδακτορικό κάποιος που υπηρετούσε στην Ανάφη ή στη Μεγίστη, αφού η απόσταση και συχνά το οικονομικό κόστος ήταν ανυπέρβλητα εμπόδια; Με το νέο σύστημα που ανακοινώθηκε αναπληρωτές με 6 και 7 χρόνια προϋπηρεσίας, οι οποίοι δεν έχουν μεταπτυχιακό και διδακτορικό, θα βρεθούν στην τελική κατάταξη πίσω από κάποιον ο οποίος χωρίς να δουλέψει ούτε μία ώρα σε σχολείο είχε την άνεση, οικονομική και χρονική, να συσσωρεύει τίτλους. Η μεγαλύτερη αδικία του νέου τρόπου προσλήψεων είναι ότι δίνει στην προϋπηρεσία μόνο ένα μόριο ανά μήνα και πριμοδοτεί τα τυπικά προσόντα όπως το διδακτορικό με σαράντα , το μεταπτυχιακό με είκοσι , το βαθμό πτυχίου άριστα με είκοσι ένα μόρια κλπ. Η λογική του Υπουργείου ότι, αν έχεις χρήματα και δε χρειάζεται να εργαστείς,  αποκτάς τυπικά προσόντα και διορίζεσαι είναι απαράδεκτη και προσβλητική για τους ανθρώπους που μπαλώνουν τόσα χρόνια το εκπαιδευτικό σύστημα.

Οι αναπληρωτές ούτε χαμάληδες είναι, ούτε εκπαιδευτικοί δεύτερης κατηγορίας, ούτε αξίζουν τέτοια αισχρή αντιμετώπιση. Έχουν κριθεί στην τάξη, έχουν δοκιμαστεί στην πράξη και είναι σωστό η προϋπηρεσία να αποτελεί το βασικότερο προσόν διορισμού τους. Έπρεπε σε μία 3ετία να προσληφθούν όλοι. Αφού, όμως, δεν έγινε αυτό, ναι, ας μετρήσουν τα τυπικά προσόντα, αλλά όχι σε βάρος της προϋπηρεσίας, η οποία είναι δίκαιο να αναγνωριστεί ολόκληρη χωρίς κανένα περιορισμό. Ορθότερο θα ήταν, επιπλέον, να μοριοδοτηθούν περισσότερο εκείνοι που υπηρέτησαν σε δυσπρόσιτες και απομονωμένες περιοχές με βάση τα μόρια που έχει η κάθε περιοχή. Γιατί αποτελεί ορισμό της αδικίας να παίρνει τα ίδια μόρια για τους ίδιους μήνες προϋπηρεσίας εκείνος που εργάζεται στην Καλαμάτα και όποιος προσφέρει τις εκπαιδευτικές του υπηρεσίες στην Αμοργό.

Ο κ. Γαβρόγλου είπε πολλά για το νέο τρόπο διορισμού και προσπάθησε να ωραιοποιήσει τα πράγματα.  Πίσω από το φαίνεσθαι, ωστόσο, υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια, η οποία δε μπορεί να συσκοτιστεί. Η κυβέρνηση πηγαίνει σε εκλογές με τους αναπληρωτές να είναι όμηροι της. Περιμένει χιλιάδες ψήφους από τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Τον Ιανουάριο θα ξεκινήσουν οι αιτήσεις για την πρόσληψη 4500 εκπαιδευτικών στην ειδική αγωγή και την άνοιξη του 2019 θα ανακοινωθούν οι προκηρύξεις για προσλήψεις 10.500 αναπληρωτών οι οποίες θα γίνουν το 2020 και το 2021.; Πού στοχεύει αυτή η εξαγγελία, αν όχι σε ψήφους;

            Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό την προεκλογική εξαπάτηση και την παροχολογία. Μετά την κατάθεση του πρώτου υποτιθέμενου μεταμνημονιακού προϋπολογισμού, άρχισε η διανομή γης σε άνεργους και αγρότες, ακολούθησαν οι εξαγγελίες για τους αναπληρωτές , για τη μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και έπεται συνέχεια. Έτσι, για να επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά ότι ο μαυρογιαλούρος ζει και βασιλεύει  σ ‘αυτή τη χώρα.

*εκπαιδευτικός στο 5ο ΓΕΛ Καλαμάτας

Διαβάστε περισσότερα...

Εκλογική Συνεργασία ή Στρατηγική Ήττα;Του Κ. Παπουλή

Εκλογική Συνεργασία ή Στρατηγική Ήττα;

Του Κ. Παπουλή

Η χώρα μας μπαίνει δυστυχώς στο 9ο μνημονιακό έτος. H τρόικα εγκαταστάθηκε εδώ τον Μάιο του 2010, μήνας που συνοδεύτηκε από την πρώτη μεγάλη διαδήλωση του λαού, όπου απειλήθηκε με εισβολή η Βουλή. Εκείνη η λαϊκή οργή    «κτυπήθηκε» από την πυρπόληση της Μαρφίν, όπου όπως όλα «δείχνουν», ήταν πιθανότατα έργο μυστικών υπηρεσιών. Ακολούθησε η πλατεία Συντάγματος, η κυβέρνηση της πρώτης φοράς «αριστερά», η παραποίηση και ο ευτελισμός του δημοψηφίσματος. Εδώ όλα νεκρώνουν και η «αριστερή» κυβέρνηση υλοποιεί ότι δεν μπορούσε να υλοποιήσει η «δεξιά».

Έτσι, η «εξάτμιση» της Ελλάδας, σε όλα τα επίπεδα συνεχίζεται. Κύρια:

Α) Σε ανθρώπινο δυναμικό: Ζούμε από το 2010 την Τρίτη Μαζική Μετανάστευση, μετά την περίοδο 1903-1917 και 1960-1972. Το 2013 μετανάστευσαν 100.000 άτομα, ενώ τελευταία φαίνεται να αναχωρούν 10.000 το μήνα!!! Κατά πλειοψηφία νέοι, επιστήμονες, ειδικευμένοι, ο ανθός της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Σύμφωνα με το Τεχνικό Επιμελητήριο, η πλειοψηφία των νέων μηχανικών μεταναστεύει. Πάνε στη Γερμανία, στο Ηνωμένο, Βασίλειο, στα Αραβικά Εμιράτα κλπ.. ‘Όπου υπάρχει εργασία, υπάρχει και πατρίς…..

Το διάνυσμα της μετανάστευσης έχει συγκεκριμένη φορά, και το βέλος αυτό αποδεικνύει ποιο κράτος ή περιφέρεια, είναι σε «κρίση» και ποιο δεν είναι. Από την άλλη, το μέτρο του διανύσματος της μετανάστευσης απεικονίζει το βάθος της κρίσης και της μετατροπής της πατρίδας μας σε «εξάρτημα» και αποψιλωμένη περιφέρεια του ευρωπαϊκού κέντρου, στην «καλύτερη» των περιπτώσεων.

Β) Η εργασία: Οι εργαζόμενοι το 2010 -πριν την επιβολή- των μνημονίων αριθμούσαν περί τα 4,5 εκ. και πλέον, όταν η ανεργία ήταν 10%. Σήμερα είναι κοντά στα 3,8 εκ., με υποαπασχολούμενους γύρω στις 400 χιλιάδες και καταγεγραμμένους ανέργους περίπου 1εκ. Ζούγκλα απέραντη. επικρατεί στις εργασιακές σχέσεις. Αν η απασχόληση ανερχόταν αντί να μειωνόταν τα χρόνια της κρίσης, δηλαδή αυξανόταν με έναν μικρό φυσιολογικό ρυθμό μεγαλύτερο ή ίσο του 1%, δηλαδή δημιουργούνταν 50.000 νέες θέσεις εργασίας ανά έτος, τότε έπρεπε σήμερα να είχαμε τουλάχιστον 5 εκ. εργαζόμενους. Η φυσιολογική αύξηση του εργατικού δυναμικού μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους διοχετεύτηκε στο εξωτερικό. Η μετανάστευση αποτέλεσε πάλι την «ευλογία» για το σύστημα, αποσυμπιέζοντας την οργή της νεολαίας.

Γ) Η δημόσια περιουσία κινητή και ακίνητη υποθηκεύτηκε στον μηχανισμό χρέους της Ε.Ε. και ξεπουλιέται, μέσω του υπερταμείου, ενώ η Γερμανία απαιτεί θρασύτατα να μπει ενέχυρο και ο λιγοστός ελληνικός χρυσός. Η αποικιοκρατική στάση των διευθυντών της Ε.Ε. είναι πρωτοφανής. Είναι σαν να έχουμε χάσει πόλεμο και να πληρώνουμε το τίμημα.

Δ) Το γενικό επίπεδο ζωής χειροτερεύει μέρα με την μέρα. Μισθοί και συντάξεις έχουν κατακρεουργηθεί, δημόσια εκπαίδευση και υγεία στενάζουν από το βάρος της υποχρηματοδότησης.

Ε) Οι τράπεζες λεηλατούν περιουσίες, καταστρέφουν ανθρώπους, αποτελούν βάρος για την οικονομία αφού διογκώνουν το δημόσιο χρέος με συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις, αντί να δίνουν δάνεια και να ενισχύουν την ανάπτυξη. Πρόκειται για τράπεζες-ζόμπι που έχουν περάσει στο ξένο κεφάλαιο.

Σε αυτή λοιπόν την χώρα που λέγεται Ελλάδα ο παραπάνω κατάλογος είναι ατελείωτος. Εδώ έχουν δημιουργηθεί οι πιο ακραίες συνέπειες της ευρωπαϊκής πόλωσης, που ύψωσε στο κύβο η μητέρα του ευρώ, η συμφωνία του Μάαστριχτ. Σε αυτή την χώρα έχει δημιουργηθεί μια κοινωνία του 1/3, ενώ οι υπόλοιποι αγωνίζονται για την επιβίωση. Σε κάθε σπίτι της λαϊκής πλειοψηφίας υπάρχει ένας άνεργος, ή δύο άνεργοι, ή κάποιος που λείπει στο εξωτερικό. Κάποια σπίτια από αυτά δεν έχουν ρεύμα, άλλα είναι ήδη στα χέρια τραπεζών, σε πολλά λείπουν τα λεφτά για τα φροντιστήρια και το χαρτζιλίκι των παιδιών, σε άλλα λείπει ακόμη και το φαγητό, τα φάρμακα των ηλικιωμένων, το πετρέλαιο του χειμώνα. Σε αυτή την χώρα οι νέοι δεν παντρεύονται, δεν γεννούν παιδιά οι θάνατοι πλειοψηφούν στις γεννήσεις.

           Αυτή την χώρα, ο ξένος παράγοντας αγκαλιά με την εγχώρια οικονομική και πολιτική ημι-ελίτ την διαλύει όπως ένα κλεμμένο αυτοκίνητο σε μάντρα κλεπταποδόχων.

Σε αυτή την χώρα σε λίγους μήνες θα έχουμε πολλαπλές εκλογές. Η κυβέρνηση μάλιστα μιλάει για έξοδο από την κρίση! Το παράλογο είναι ότι σε αυτή την χώρα, σε αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει ένα κύριο ευρωσκεπτιστικιστικό πολιτικό ρεύμα, «ανάλογο» έστω με αυτό της Λε-Πεν, ή του Μελανσόν στη Γαλλία, των Πέντε Αστέρων, ή της Λέγκα στην Ιταλία. Αντίθετα μια δεξιά-νεοφιλελεύθερη και βαθιά ευρωπαϊστική αντιπολίτευση θα πρωτεύσει στις εθνικές εκλογές, ενώ μια «αριστερή» επίσης πολλαπλά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που θυσίασε το λαό της για την σωτηρία του ευρώ, θα περάσει με τη σειρά της στην αντιπολίτευση. Δύο «όμοια» κόμματα στην κεντρική επιλογή τους, υπέρ της άκρατης παγκοσμιοποίησης, της Ε.Ε. και του ευρώ, του ΝΑΤΟ και των αμερικανών, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή.

Μάλιστα είναι πολύ πιθανό ο αστερισμός των αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών οργανώσεων κινήσεων και προσώπων να μείνει εκτός Βουλής, αν και αθροιστικά μπορεί και να βρίσκονται στη θέση του τρίτου κόμματος, το βράδυ εκείνης της Κυριακής.

Αν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, η απογοήτευση και η αποστράτευση θα ενταθεί, ενώ ο μόνος παίκτης που θα απομείνει -και δικαίως- θα είναι το ΚΚΕ, που (προς το παρόν ας ελπίζουμε….) δεν προβάλλει κάποιο πρόγραμμα άμεσης εξόδου από την θανατηφόρα κρίση που βιώνουμε.

Σε αυτή λοιπόν την χώρα το πολιτικό αυτό παράδοξο πρέπει να σπάσει. Η λύση και η απάντηση είναι πια μία. Εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία, όλων των ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών, δημοκρατικών, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, που θέλουν η Ελλάδα να ξαναγίνει κυρίαρχη και να απελευθερωθεί από το έκτακτο καθεστώς της χρεοκρατίας.

Εν ολίγοις όσοι συμφωνούν με απλά πράγματα, όπως με παύση του καθεστώτος της χρεοκρατίας, την ανάκτηση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας (πράγμα που συνεπάγεται ότι η ελληνική βουλή και όχι οι Βρυξέλες και το Βερολίνο) θα αποφασίζει για τον προϋπολογισμό της και την πολιτική της Ελλάδας, αντίστροφη οικονομική πολιτική σε όλα τα επίπεδα, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την παλιννόστηση. Άρα, Ρήξη με την ευρωζώνη, την συνθήκη του Μάαστριχτ και την Ε.Ε.. και πιθανό απελευθερωτικό Grexit. Η εκλογική συνεργασία έχει κόκκινη γραμμή απέναντι στη ξενοφοβία και τον ρατσισμό, άλλωστε και την άνοδο της ακροδεξιάς θέλουμε να αποτρέψουμε. Όλα αυτά βέβαια μπορούν να διατυπωθούν και με καλύτερο και με διαφορετικό τρόπο. Μιλάμε για εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία μια που η δεύτερη «φαντάζει» ιδιαίτερα δύσκολη.

Από εκεί και πέρα ο καθένας ας εκφράσει το δικό του ιδιαίτερο πρόγραμμα και ας κάνει και διακριτή προεκλογική εκστρατεία. Μια τέτοια εκλογική συνεργασία θα σπάσει το εκλογικό δίπολο και θα εμφανίσει με άνεση στην Βουλή μια μεγάλη ομάδα βουλευτών και πολιτικών σχηματισμών που αντιστρατεύονται την εξόντωση του λαού και της χώρας.

Θα ήταν μια πολιτική ανάταση να βλέπαμε στο κοινοβούλιο τον Λαφαζάνη, τον Αλαβάνο, την Κωνσταντοπούλου, την Σακοράφα, τον Λαπαβίτσα κ.α. από τον χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς, γιατί όχι τον Τσοβόλα, τον Κατσανέβα κ.α. από τον παλιό σοσιαλιστικό χώρο, τον Κασιμάτη, τον Καζάκη, τον Κυπριώτη, τον Στάλια κ.α. από τον Δημοκρατικό-Πατριωτικό χώρο, βουλευτές από αντιιμπεριαλιστικές ή κομμουνιστικές οργανώσεις, όπως η ΚΟΕ, ο «Κορδάτος», η Παρέμβαση, ο «Εργατικός Αγώνας», το «Κομμουνιστικό Σχέδιο», τον μ.λ. χώρο   και φυσικά την Ανταρσυα.

Είμαι βέβαιος ότι πολλοί θα πουν, ότι αυτό το πρόσωπο ή αυτός ο χώρος δεν χωράει, έχει «πει» το ένα και το άλλο. Η απάντηση είναι: «αν πάμε έτσι, δεν θα μπει στη Βουλή κανένας και στη θέση αυτού που δεν χωράει, είναι καλύτερα ένας βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, της Ν.Δ. του ΚΙΝΑΛ ή της Χρυσής Αυγής.

Είναι λοιπόν εφικτό ο αστερισμός των απέναντι να βρεθεί στη Βουλή και μάλιστα με μεγάλο αριθμό βουλευτών, ώστε να εκπροσωπηθούν όλες σχεδόν οι τάσεις. Και εκεί κάθε μέρα ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. θα εισπράττουν χαστούκια. Είναι εφικτή μια ανάταση των αντιστάσεων ξεκινώντας από τις εκλογές, ώστε η χώρα να βγει από την κρίση με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας και της δημοκρατίας.

Αν δεν γίνει κάτι τέτοιο και ο καθένας κατεβεί στις εκλογές με το μαγαζάκι του, τότε το αποτέλεσμα θα είναι μια στρατηγική ήττα. Γιατί αν μετά από δέκα σχεδόν χρόνια μνημονίων δεν έχει εμφανιστεί η μαγιά μιας νέας πολιτικής πλειοψηφίας, τότε καλό ταξίδι, και ο καθένας στο δικό του Θιβέτ.

Υπάρχει σήμερα μια συσπείρωση γύρω από την ΛΑΕ και το 1-1-4, αυτοί ας αναλάβουν πρωτοβουλία. Η πρόταση της εκλογικής συνεργασίας πρέπει να απευθυνθεί και στο ΚΚΕ, στροφή του οποίου θα άλλαζε, ριζικά και ποιοτικά τα πράγματα.

Ένα είναι βέβαιο, η ιστορία γραπτή και άγραφη δεν θα δικάσει μόνο τους «προδότες» του λαϊκού παράγοντα, αυτούς που εκτέλεσαν τα μνημόνια, μαζί με τον ελληνικό Λαό, αλλά και όλους εμάς τους υπόλοιπους, ως ανίκανους να τους ανατρέψουμε και μάλιστα χωρίς να μπούμε καν στο γήπεδο, χωρίς μάχη και χωρίς να ανοίξει μύτη.

Διαβάστε περισσότερα...

Η Ανατολή μιας Νέας Εποχής στην Ευρώπη.Σας ευγνωμονούμε κ. Μακρόν. Του Γιάννη Περάκη

Η Ανατολή μιάς Νέας Εποχής στην Ευρώπη

Σας ευγνωμονούμε κ. Μακρόν

Στήν Γαλλία αλλά και στην ευρώπη ανατέλει μια νέα εποχή. Οι ψευδαισθήσεις της ενωμένης ευρώπης και της ευρώπης των λαών κατέρρευσαν. Ο στρατός στους δρόμους της πόλης του Φωτός. Φταρνίζοται στα Ηλύσια Πεδία και ασθενεί με πνευμονία το μέγαρο μαξίμου. Απο «καρδιάς» σας ευγνωμονούμε κ. Μακρόν. Μας γλυτώσατε απο κόπο, απο αναλύσεις και επιχειρήματα για το έκτρωμα της ενωμένης ευρώπης.

Ελλάδα - Γαλλία Συμμαχία

Είμαστε συναγωνιστές και συμπαραστεκόμαστε ολόψυχα στους Γάλλους εργαζόμενους  άστεγους, στους Γάλλους κατατρεγμένους και καταφρονημένους. Γιατί αγαπάμε τους δικούς μας  κατατρεγμένους και καταφρονημένους. Αγαπάμε τα 16 νήπια που μεγαλώνουν στις φυλακές Αυλώνας, τους δικούς μας άστεγους και πεινασμένους.

Ολοι δικαιωθήμαμε, το ΚΚΕ που έλεγε απο το 1980 όχι στην ΕΟΚ,. Η ΛΑΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΣΧΕΔΙΟ Β και οι άλλες ¨ευρωσκεπτιστικές» δυνάμεις. Εάν αθροίσουμε τα χρόνια τα δικά μας δηλαδή αυτών που ασχολούνται με τα κοινά για το χτίσιμο ενός νέου πιο δίκαιου κόσμου, το άθροισμα τους είναι η ηλικία της γής. Αλλά μυαλό δεν βάλαμε, ακόμα συζητάμε τι μας ενώνει και τι μας χωρίζει, τρομάρα μας. Η αυριανή ημέρα για την ευρώπη αλλά και για την πατρίδα μας θα είναι διαφορετική.

Είμαστε έτοιμοι γι΄αυτό ; έχουμε καταλήξει σε κάποια κοινά σημεία ; ή θα μας πάρει το ποτάμι της κατάρας του νεοφιλελευθερισμού ;

 

Μέχρι τότε απλά θα αρκούμαστε σε συμπαράσταση στους φίλους μας τους Γάλλους με το σύνθημα:

Liberté, Égalité, Fraternité(Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη)

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040