Άρθρα και Τοποθετήσεις

Ντελίβερι (τα "παιδιά" με τα μηχανάκια)

Nτελίβερι

[τα ''παιδιά'' με τα μηχανάκια]

-------------------------------------------------

Τα παιδιά με τα μηχανάκια

Oχι της βόλτας ,της Ανάγκης

Βλέμα σαν βέλος κατευθείαν στο στόχο

Μεροκάματο του κυνηγητού

Μεσα απο χιλιάδες μανούβρες

Παραβιάσεις του ΚΟΚ

Να φτάσουν γρήγορα

Τα φαγητά ζεστά

Στον προορισμό τους

Να προλάβουν ολο και περισσότερα

Δρομολόγια

Πασχίζοντας να μηδενίσουν το χρόνο

Ανοιξτε τους το δρόμο

Παραμερίστε δώστε προτεραιότητα

Στα παιδια με τα μηχανάκια που δεν κάνουν σούζες

Που δεν τρέχουν για πλάκα

Τα ''παιδιά''των δρομολογίων της Ανάγκης

-------------

[Απο την ποιητική συλλογή ''Οψιμη Σπορά'' της Τασίας Σταματοπούλου,εκδόσεις Κοροτζή.]

Διαβάστε περισσότερα...

Οι «ντελιβεράδες» πρωταρχική φιγούρα στο πανόραμα της πόλης

Οι «ντελιβεράδες» πρωταρχική φιγούρα στο πανόραμα της πόλης

το σχόλιό μας

Η εικόνα για τη ζωή μιας πόλης δεν διαμορφώνεται από τα κτήρια της. Μπορούμε ίσως να κάνουμε υποθέσεις, δεν μπορούμε όμως να έχουμε μια συγκεκριμένη εικόνα για τα τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες και τα παράθυρα. Η όψη της πόλης καθορίζεται από τους δρόμους της. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις του τέλους του 19ου αιώνα είχαν τα φώτα από γκάζι και τις άμαξες. Στις αρχές του 20ου αιώνα τα τραμ και τις εργατικές διαδηλώσεις. Αργότερα ήρθαν τα τρόλεϊ και ο χείμαρρος των αυτοκινήτων.

Στα τέλη του εικοστού αιώνα και στις δεκαετίες του αιώνα που ζούμε μια πινελιά που δίνει το χρώμα της Αθήνας, ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία σε αυτό που γράφεται στο φακό του ματιού μας ή της μηχανής λήψης είναι τα μηχανάκια. Και ειδικά τα μηχανάκια των εργαζομένων, νέων κυρίως, που παραδίδουν έτοιμο φαγητό ή γράμματα ή δέματα ή οτιδήποτε άλλο σε οικογένειες ή σε χώρους εργασίας. Ο «ντελιβεράς» είναι πρωταρχική φιγούρα στο πανόραμα της πόλης: τη λειτουργία της, τον πολιτισμό της, το βλέμμα της, το μυστικό της.

Συνήθως τους αντιμετωπίζουμε σαν είναι είδος ρομπότ, σαν ένα γρανάζι της μηχανής όπως στους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάπλιν. Μερικές φορές με συμπάθεια, άλλες με ενόχληση και τις περισσότερες φορές ουδέτερα, χωρίς συναίσθημα. Βλέπουμε με μεγάλα γράμματα το όνομα του μαγαζιού του οποίου παραδίδουν τις πίτσες και τα σουβλάκια. Αυτοί οι ίδιοι για μας δεν έχουν όνομα, είναι προέκταση των εξαρτημάτων του δικύκλου.

Κι όμως είναι στοιχείο της πόλης, αλλά εντελώς ανθρώπινο. Με ζωή, με καρδιά, με μυαλό, με ψυχή, με οικογένεια, με όνειρα. Έχουμε σκεφτεί ποτέ πόσο οι μανούβρες, οι βιασύνες, τα προσπεράσματά τους πάνω στους αστικούς δρόμους είναι κίνδυνος θάνατος για τους ίδιους; Έχουμε σκεφτεί, όταν γυρνώντας με το αυτοκίνητό μας σπίτι μετά τα μεσάνυχτα τους βλέπουμε και τότε παρόντες, ποιοι είναι αυτοί που δουλεύουν σε ένα τέτοιο ωράριο, με τέτοιες συνθήκες, με τέτοιες απολαβές, σε τέτοιους δρόμους; Έχουμε σκεφτεί τι συνειδησιακό πρόβλημα μπορεί να είναι για ένα μουσουλμάνο «ντελιβερά» να μοιράζει σουβλάκια από χοιρινό, όπως θα ήταν για ένα άθεο να μοιράζει Άγιες Γραφές, η για έναν ενάντια στον έλεγχο των γεννήσεων να μοιράζει προφυλακτικά;

Οι «ντελιβεράδες» εντάσσονται στην εργατική τάξη των ημερών μας. Κυρίως νέοι, πολλοί μετανάστες ή πρόσφυγες και όλοι χωρίς δυνατότητα να βρουν μια πιο ελαφρά, καλύτερα αμειβόμενη, με λιγότερες παγίδες, με πιο ευοίωνες προοπτικές απασχόληση. Και επιτάσσεται η αλληλεγγύη μας. Και η στήριξή μας στην Συγκέντρωση - Μοτοπορεία που οργανώνει η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου την Πέμπτη 25 Μαίου στο Πεδίο του Άρεως. Με τα στοιχειώδη αιτήματα για Μέσα Ατομικής Προστασίας, Εταιρικό Μηχανάκι, Ενιαία Ειδικότητα, Ένσημα Βαρέα και Ανθυγιεινά.-

Διαβάστε περισσότερα...

Το Πλυντήριο της Φιλαδέλφειας

Το Πλυντήριο της Φιλαδέλφειας

το σχόλιό μας

Η εκδήλωση, σχετικά με το γήπεδο της ΑΕΚ πριν μια εβδομάδα στην Νέα Φιλαδέλφεια είναι ένα σημαντικό γεγονός. Έχουμε μια μαζική έκφραση της αντίθεσης στην καταστροφή κάθε οικολογικού ίχνους στον αστικό ιστό, που προωθούν μεγάλα συμφέροντα από το χώρο του εφοπλισμού και του εμπορίου πετρελαίου, συγκαλυμμένα από ένα μανδύα «αγάπης για τον αθλητισμό».

Η εκδήλωση όμως είχε και ένα πολύ σκοτεινό σημείο. Γνωστά και πατενταρισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, του κυβερνητικού κόμματος που έχει πλήρως συναλλαγεί  και τα έχει βρει με τα μεγάλα αυτά συμφέροντα είχαν «πρώτη τραπέζι πίστα» στην συγκέντρωση αυτή. Σαν να μην τρέχει τίποτα. Ο πρώην υπουργός ναυτιλίας. Ο πρώην επικεφαλής της οικονομικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο υπεύθυνος οικονομικών της περιφέρειας Αττικής. Στελέχη της Κεντρικής Επιτροπής. Άλλα  κεντρικά στελέχη του κόμματος της αμαρτίας. Πολλοί αγωνιστές της αριστεράς που συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι συνυπάρχουν με αυτό το τσούρμο ένιωσαν οργή, ντροπή, ή ακόμα και ενοχή.

Αυτό ακριβώς είναι το Πλυντήριο της Φιλαδέλφειας!

Αυτό το φαινόμενο το βλέπουμε σποραδικά σήμερα. Σε πρώτη φάση είναι με πρώην στελέχη, αμαρτωλοί αλλά ολίγον διαφωνούντες, και με περιφερειακά στελέχη είτε σε γραφειοκρατίες εργατικών σωματείων είτε σε αυτοδιοικητικές κινήσεις τύπου Δούρου. Θεωρούν,  και θέλουν να επιβάλουν αυτήν την άποψη στον κόσμο, ότι δεν τους αξίζει η Κόλαση, είναι παρόντες  στο Καθαρτήριο των λαϊκών εκδηλώσεων, προκείμενου να περάσουν ταχύτατα στον Παράδεισο μιας αριστεράς του ήθους. Αυτό το φαινόμενο θα πάρει πολύ ανεξέλεγκτες διαστάσεις μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει αντιπολίτευση. Όλοι τότε θα έχουν γίνει «πρώην». Το φαινόμενου του Πλυντηρίου θα έχει μάλιστα υπό ορισμένες συνθήκες εκπληκτική επιτυχία, ώστε να εμφανίζονται όλοι αυτοί που ψήφισαν και στήριξαν το 3ο και 4ο μνημόνιο ως εκφραστές της μαχόμενης και αδούλωτης αριστεράς.

Οι «ορισμένες συνθήκες» είναι ακριβώς αυτές που υφίστανται σήμερα. Δηλαδή, ο κατακερματισμός και η αναξιοπιστία της ριζοσπαστικής αριστεράς. Μόνο με την κοινή δράση, μόνο με τη συνεργασία, μόνο με την κοινή προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα ευρύ κοινωνικό μέτωπο είναι δυνατό να εγγραφεί στην λαϊκή συνείδηση ένα νέο υπόδειγμα της αριστεράς, αγωνιστικής αλλά και αποτελεσματικής, προστατευμένο από κάθε ανεντιμότητα, προδοσία, εξουσιομανία, τα χαρακτηριστικά δηλαδή που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Όσοι διαρκώς ματαιώνουν αυτή τη συνεργασία είτε για να οικοδομήσουν ένα ακόμη ΚΚΕ στην Ελλάδα είτε για να προωθήσουν προσωπικές σκοπιμότητες, έχουν μεγάλη ευθύνη. Πέρα από αυτή την ευθύνη ειδικά η ΛΑΕ, που τάσσεται υπέρ της συνεργασίας,  έχει μια δική της συγκεκριμένη ευθύνη γιατί επιμένει σε εργασιακούς και αυτοδιοικητικούς χώρους να συνυπάρχουν στα ίδια σχήματα στελέχη της και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργώντας έτσι ένα κλίμα νοσηρότητας και αναξιοπιστίας. Αυτό οδηγεί πολλές και πολλούς, να αισθανθούν μια αίσθηση ματαιότητας και να πουν για μας: «δεν αξίζει τον κόπο…».

Διαβάστε περισσότερα...

Δυστυχώς, συνένοχη με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η εξωκοινοβουλευτική αριστερά

Δυστυχώς, συνένοχη με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η εξωκοινοβουλευτική αριστερά

Υπήρξε κινητοποίηση την Τετάρτη και την Πέμπτη  έξω από την Βουλή. Υπήρξε γενναίος κόσμος που αψήφησε την βροχή και τα δακρυγόνα. Δεν υπήρξε όμως «λαοθάλασσα», όπως θα περίμενε κανείς για ένα 4ο Μνημόνιο. Δεν υπήρξαν «οι πλατείες» στις οποίες κάλεσε ο Μίκης Θεοδωράκης. Δεν υπήρξε ένα μεγάλο λαϊκό γεγονός, ένα «συμβάν», που θα σφράγιζε τις εξελίξεις.

Φταίει ο Τσίπρας για  αυτό; Ναι, γιατί έχει προκαλέσει την διάλυση των ελπίδων, την απογοήτευση, την αίσθηση ματαιότητας των απλών ανθρώπων.

Φταίει ο Μητσοτάκης; Ναι, γιατί η πολιτική που πρεσβεύει είναι μια από τα ίδια με τον Παπανδρέου, τον Σαμαρά, τον Τσίπρα.

Φταίει ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ; Ναι, γιατί η γραφειοκρατία των συνδικάτων, η συνενοχή και διαπλοκή τους με τις δυνάμεις των μνημονίων τα έχει κάνει αναξιόπιστα.

Αυτοί λοιπόν φταίνε; Ναι. Αλλά όχι μόνον. Στο εδώλιο των κατηγορουμένων βρίσκονται και οι ηγεσίες των φορέων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Γιατί; Διότι για να υπάρξει αγώνας, χρειάζεται ελπίδα. Για να υπάρξει αντίσταση, χρειάζεται άλλη λύση. Για να υπάρξει πάθος, χρειάζεται πίστη σε ένα άλλο σχέδιο. Για να πλημμυρίσει ο λαός τους δρόμους, χρειάζεται να είναι ανοικτός ο ορίζοντας. Για να υπάρξουν «πλατείες», χρειάζεται μια δύναμη που εμπνέει.

Και από τους κατηγορούμενους της ριζοσπαστικής αριστεράς κάποιο παραπέμπονται για κακούργημα – αυτοί που είναι αντίθετοι σε κάθε συνεργασία στο όνομα της ιδεολογικής καθαρότητας ή της προσωπικής σκοπιμότητας. Άλλοι για βαρύ πλημμέλημα, γιατί  μιλάνε για συνεργασία, ίσως και την θέλουν, αλλά δεν παίρνουν κανένα πρακτικό μέτρο.

Ας μείνουν λοιπόν κατά μέρος τις μεγαλοστομίες για την ταξική πάλη και οι φιλοδοξίες για το προσωπικό πολιτικό μέλλον. Η εσωτερική αλυσίδα που δεσμεύει την αγωνιστική ψυχολογία του κόσμου της εργασίας θα σπάσει μόνο αν γίνει ορατή μια ενωτική δύναμη ριζικής αλλαγής. Τότε και μόνον τότε θα ηχήσουν οι πλατείες και οι δρόμοι της Αθήνας και των άλλων πόλεων από το «χαίρε ω χαίρε λευτεριά».

Διαβάστε περισσότερα...

Θεόδωρος Μαριόλης, Ένα Πρόγραμμα Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την Ελλάδα

 

Θεόδωρος Μαριόλης, Ένα Πρόγραμμα Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την Ελλάδα, Αθήνα, Κοροντζής, σελ. 204, Μάιος 2017.

 

Δημοσιεύουμε τον πρόλογο και τα περιεχόμενα από το νέο βιβλίο του Θ. Μαριόλη, μια εργασία που αναλύει τόσο την επώδυνη πραγματικότητα της (εντός ευρώ) ελληνικής οικονομίας, αλλά  που συνεισφέρει σημαντικά και  στην συγκρότηση βραχυχρόνιου και μακροχρόνιου Σχεδίου Β, μιας Νέας Οικονομικής Πολιτικής για την πατρίδα μας.

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Το παρόν κείμενο κωδικοποιεί τα βασικά σημεία ενός προγράμματος οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα, το οποίο στοχεύει στην ανάταξη και, εν συνεχεία, ανάπτυξη της κοινωνικής παραγωγής και, τελικά, των παραγωγικών δυνάμεων.

          Εκείνο που θα πρέπει να απασχολεί δεν είναι εάν το – οποιοδήποτε – πρόγραμμα αναφέρεται σε κάθε ζήτημα, υφιστάμενο ή διανοήσιμο, αλλά τα ακόλουθα ερωτήματα:

  • Διαθέτει το πρόγραμμα ρητώς και καλώς-ορισμένα αναλυτικά θεμέλια;
  • Διαχωρίζει τα ζητήματα σε πρώτης και δευτέρας τάξεως;
  • Περιέχει αντιφάσκουσες προτάσεις;
  • Περιέχει μη αποδεδειγμένες προτάσεις;
  • Υπάρχει αποδείξιμη πρόταση, η οποία δεν δύναται να παραχθεί από τα αναλυτικά θεμέλια του προγράμματος ή, έστω, δια ευσταθούς διεύρυνσης αυτών των θεμελίων;

Η διανοητική διεύρυνση ενός προγράμματος, βάσει της καθ’ υπόθεση ύπαρξης κάποιου πληρέστερου, απολήγει, επαγωγικά, στην παράβλεψη κάθε προγράμματος. Πρόκειται για αυθόρμητη, αλλά στην πραγματικότητα παραγωγικοκοινωνικά προσδιορίσιμη, λογική. Στην καλύτερη δε «στιγμή» της υλοποιεί ένα άρρητο αίτημα, το οποίο διαθέτει πολύ συμπαγείς, ιστορικά και φιλοσοφικά, ρίζες: να περατωθεί η διαδικασία της Γνώσης προτού αυτή εκκινήσει. Η μοναδική απουσιάζουσα «λεπτομέρεια» είναι η Πράξη.

          Το υλικό της έρευνας δομείται σε δύο κεντρικές ενότητες. Η κατά σειρά πρώτη ενότητα εστιάζει στην κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, στο ζήτημα της οικονομικής ανάπτυξης και, τέλος, στην «Ευρωπαϊκή – Οικονομική και Νομισματική – Ένωση». Η δεύτερη ενότητα προσδιορίζει το απαιτούμενο μείγμα οικονομικής πολιτικής. Επειδή αυτή η πολιτική χαρακτηρίζεται, εκ των πραγμάτων, από κρίσιμα σημεία ασυνέχειας ως προς την έως τώρα εφαρμοζόμενη, αποκαλείται: Νέα Οικονομική Πολιτική.

          Κάθε κείμενο δεν συνιστά – «μεγάλο ή μικρό» – Αφήγημα. Έχει, ωστόσο, αφηγηματικές διαστάσεις, ενώ κάθε αφήγηση δύναται να είναι ή να αποδειχτεί «σύστημα παγίδων» (LouisMarin). Έτσι, διευκρινίζεται εξαρχής ότι, στο παρόν κείμενο, η ανάγκη της συντομίας, αλλά και η επιθυμία αφενός της σαφήνειας και αφετέρου της επικέντρωσης στους κόμβους του προβλήματος, επέβαλαν ορισμένες εναλλαγές αφηγηματικών τεχνικών μεταξύ inmediasres, εγκιβωτισμού και abovo. Κρίνεται, όμως, ότι δεν θα προξενήσουν δυσκολίες κατά την ανάγνωση.

          Ο  Ιάμβλιχος παρατήρησε, στο Περί των Αιγυπτίων Μυστηρίων, ότι «οι Έλληνες είναι εκ φύσεως νεωτεριστές και κινούνται παντού με ορμή, χωρίς να διαφυλάσσουν ό,τι τυχόν παραλάβουν από άλλους, αλλά εγκαταλείποντας και αυτό γρήγορα, όλα τα μεταπλάθουν σύμφωνα με την άστατη λεκτική εφευρετικότητά τους». Στην Ιταλία, πριν από τέσσερις δεκαετίες, μία φάρσα πλήρης θεωρητικών ασαφειών, o αποκαλούμενος «Ιστορικός Συμβιβασμός», κατέληξε, συν τω χρόνω, σε διάφορες, διαδοχικές αυτοχειρίες στον ευρωπαϊκό χώρο. Οι Έλληνες μαθητές επέτυχαν, σε πολύ λιγότερο χρόνο, το αντίστροφο. Εκκίνησαν από μία διαχρονική, θα λέγαμε, ευρω-τραγωδία, αυτήν της πατρίδας μας, για να καταλήξουν στην αλχημιστική φάρσα: Τον Ιούλιο του 2015, 3.558.450 «Όχι» του ελληνικού λαού μεταστοιχειώθηκαν σε ένα άνευ όρων «Ναι». Έτσι, ωστόσο, κατέστη πρόδηλο εκείνο, ακριβώς, το οποίο η Κριτική Πολιτική Οικονομία είχε αποδείξει antefactum. Ότι, δηλαδή, οι εξαγγελίες-διακηρύξεις περί «άλλης Ευρώπης» εξατμίζονται, μόλις έρθουν σε επαφή με την πραγματικότητα. Η δι-έξοδος από την Ευρωενωσιακή TINAThereIsNoAlternative») έχει ως αναγκαία συνθήκη την συγκρότηση συνεκτικών και αναπτυξιακά προσανατολισμένων προγραμμάτων, τα οποία οφείλουν, επιπλέον, να είναι καταρχήν εθνικά και – μόνον – κατά δεύτερον διεθνικά.

          Ειδικότερα, προαπαιτούνται, κατά σειρά, τα εξής:

  • Εφαρμογή διεθνικά ενιαίου συστήματος διαγνωστικών εργαλείων και εφικτών παρεμβάσεων οικονομικής πολιτικής.
  • Αξιολόγηση των ευρημάτων της εφαρμογής και, εν συνεχεία, συγκρότηση εθνικών προγραμμάτων.
  • Προσδιορισμός και επεξεργασία των σχέσεων, οι οποίες υφίστανται μεταξύ των επιμέρους, εθνικών προγραμμάτων, δίνοντας έμφαση σε εκείνες, αφενός, της αλληλοεπικάλυψης και, αφετέρου, της συμπληρωματικότητας.
  • Τέλος, διασυντονισμός των εθνικών προγραμμάτων προς συγκρότηση διεθνικού προγράμματος, χωρίς, βεβαίως, αυτό να συνεπάγεται την αναστολή των εθνικών πρωτοβουλιών, οι οποίες απορρέουν από το αντίστοιχο πρόγραμμα, έως την «στιγμή» διαμόρφωσης διεθνικού προγράμματος.

          Καίτοι το εδώ προτεινόμενο πρόγραμμα αφορά μόνον στην ελληνική οικονομία, θα παρουσίαζε πρόσθετο ενδιαφέρον, και εύχομαι να αναληφθεί στο ορατό μέλλον, η εφαρμογή του ενεχόμενου συστήματος διάγνωσης-παρεμβάσεων σε κάθε μία από τις εθνικές οικονομίες της Ευρωζώνης ή, μάλλον, της «Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Θ. Μ.

Πάντειο Πανεπιστήμιο,

 και Ι.Κ.Ε. Δημήτρης Μπάτσης

1 Μαΐου 2016

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος

Ευχαριστίες

Ι. Εισαγωγή

Ι.1. Έποψη

Ι.2. Η Τεχνική Βάση του Προγράμματος

Ι.3. Ο Χαρακτήρας του Προγράμματος

Ι.4. Κύρια Αντίθεση και Πόλος

ΙΙ. Κατάσταση, Οικονομική Ανάπτυξη, Ο.Ν.Ε.

ΙΙ.1. Ιδεοληψίες και Δεδομένα

ΙΙ.1.1. Ανεργία

ΙΙ.1.2. Αποταμιεύσεις και επενδύσεις

ΙΙ.1.3. Δημόσια οικονομικά

ΙΙ.1.4. Εσωτερική υποτίμηση

ΙΙ.1.5. Δομή οικονομίας και διεθνές εμπόριο

ΙΙ.1.5.1. Γενικά χαρακτηριστικά

ΙΙ.1.5.2. Σωρευτική αιτιότητα

ΙΙ.1.5.3. Οι διαρροές στον εξωτερικό τομέα

ΙΙ.1.6. Διαταξική κατανομή εισοδήματος και τεχνική μεταβολή

ΙΙ.1.7. Τραπεζικό σύστημα

ΙΙ.2. Το Ζήτημα της Ανάπτυξης

ΙΙ.3. Ο.Ν.Ε.: Η Διαλεκτική Μέσου-Σκοπού

ΙΙΙ. Η Δι-έξοδος από την Ο.Ν.Ε. και η Ν.Ο.Π.

ΙΙΙ.1. Το Γενικό Πλαίσιο της Ν.Ο.Π.

ΙΙΙ.2. Άμεσες Συνέπειες

ΙΙΙ.2.1. Πληθωρισμός κόστους και διεθνής ανταγωνιστικότητα

ΙΙΙ.2.2. Ανάπτυξη και αναδιανομή εισοδήματος

ΙΙΙ.3. Κλαδική Πολιτική

ΙΙΙ.3.1. Περιορισμοί και ζητούμενα

ΙΙΙ.3.2. Δεδομένα και άξονες

ΙΙΙ.3.2.1. Πολλαπλασιαστές αυτόνομης ζήτησης

ΙΙΙ.3.2.2. Άξονες κλαδικής πολιτικής

ΙΙΙ.3.3. Αποτελέσματα

ΙΙΙ.3.4. Υλοποίηση

ΙΙΙ.4. Συναλλαγματική Πολιτική

ΙΙΙ.4.1. Το τρίλημμα της ανοικτής οικονομίας

ΙΙΙ.4.2. Κινήσεις κεφαλαίων και κρίσεις

ΙΙΙ.4.3. Πολλαπλές ισοτιμίες και «νόμος προσφοράς-ζήτησης»

IV. Σύνοψη

Παραρτήματα

Παράρτημα I: Οι Βασικές Μακροοικονομικές Σχέσεις

Παράρτημα ΙΙ: Στατιστικά Στοιχεία και ΔείκτεςΔαπάνης και Εξωτερικού Τομέα

Παράρτημα ΙΙΙ: Ο Θεμελιώδης Οικονομικός Νόμος της Ευρωζώνης

Παράρτημα IV: Εκτιμήσεις Πολλαπλασιαστών Αυτόνομης Ζήτησης

Παράρτημα V: Περί «Δευτέρου Νομίσματος» και «Κρυπτο-χρήματος»

ΠαράρτημαVI: Η «Άμεση Μέθοδος» Μεταβολής της Διατομεακής Δομής

Αναφορές

Διαβάστε περισσότερα...

"Ποιός κυβερνά επιτέλους τον αθλητισμό σ' αυτόν τον τόπο;

 

Προς τη σεβαστή αθλητική ηγεσία των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

Ξεφυλλίζοντας - όχι τα όνειρά μου, αλλά τη συνέντευξη του Γ.ΓΑθλητισμου  κ. Τζούλιου Συναδινού στο ΑΠΕ, έμεινα αποσβολωμένος από την περιγραφή όσων είδαν οι οφθαλμοί και άκουσαν τα αυτάκια του ιδίου και των παιδιών του, στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας στο Πανθεσσαλικό Στάδιο. Μεταξύ των άλλων διηγείται:

«…πήγα, με ιδιωτικό αυτοκίνητο συνοδευόμενος από τα παιδιά μου και δεν μπορούσα να πλησιάσω στο γήπεδο όταν έφτασα, γιατί έπεφτε ανελέητο ξύλο. Για μία ώρα έβλεπα από έξω τα γεγονότα στην πεζογέφυρα, όπου δεν υπήρχε φύλαξη, ούτε τα σχετικά κιγκλιδώματα που είχαν συμφωνηθεί. Ακολούθησα με το αυτοκίνητό μου το πούλμαν της ΑΕΚ που στάθμευσε κάτω από την εξέδρα των οπαδών του ΠΑΟΚ με τις πέτρες να πέφτουν βροχή, ενώ οι παίκτες του ΠΑΟΚ έφταναν με τα πόδια διότι το δικό τους λεωφορείο δεν μπορούσε να πλησιάσει…».

Ηταν τόσο περιγραφικός και κατατοπιστικός ο Γ.ΓΑ, που αγανάκτησα! Αμέσως ήρθε στο μυαλό μου η φράση του (πρωθυπουργού) Κωνσταντίνου Καραμανλή προς τον αρχηγό της ΚΥΠ μετά τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963 στη Θεσσαλονίκη: «πολλά πράγματα έχουν γίνει εν αγνοία μου τον τελευταίο καιρό... Θέλω να μάθω, κύριε Νάτσινα, ποιός κυβερνά επιτέλους αυτό τον τόπο».

Ο κ. Συναδινός δεν εξήγησε αν στο Βόλο χτύπησε το χέρι στο τραπέζι, όπως γράφηκε ότι έκανε το 1963 ο Καραμανλής. Διαβάζοντας όμως τη συνέχεια της συνέντευξης – ρεπορτάζ, μου λύθηκαν όλες οι απορίες.  Συνεχίζει περιγραφικότατα ο νυν Γ.ΓΑ:

«Μετά, αφού μπήκα στο γήπεδο, είδα τι γινόταν μέσα. Εκεί παρακολουθούσα τον έκπτωτο από τον αθλητισμό και την Δημοτική Αρχή, Μπέο, να έχει το γενικό πρόσταγμα σε όλη την διαδικασία. Ναι, έγινε ένα επεισόδιο, ανάμεσα σε εμένα, τον Υπουργό Περιβάλλοντος Σωκράτη Φάμελο και τους υπευθύνους της ΕΠΟ, επειδή αρνηθήκαμε να μας πλησιάσει ο έκπτωτος κ. Μπέος, που αλώνιζε στους χώρους διαπιστευμένων επισήμων. Φύγαμε και σταθήκαμε τουλάχιστον επί είκοσι λεπτά όρθιοι, στη σκάλα, ενώ εκείνος είχε καθίσει δίπλα στον κ. Αγοραστό, τον κ. Ζαγοράκη και τον κ. Σκίμπε, σα να μην έτρεχε τίποτα. Δεν ήταν απλά ανεκτός αλλά είχε το γενικό οργανωτικό πρόσταγμα. Μετά από φασαρία που κάναμε, μόλις έφυγε κατεβήκαμε».

Μετά τα όσα τράβηξε στο Βόλο ο δεύτερος τη τάξη πολιτικός για τον αθλητισμό και εκπρόσωπος της Κυβέρνησης στον τελικό του κυπέλλου, λύθηκε η απορία μου. Το ποδόσφαιρο σε αυτό τον τόπο, το κυβερνάει ο Μπέος.

Συμπληρωματικά: Οπως είχε γράψει ο Τύπος, ο Μπέος έλυνε και έδενε και κατά τη σύσκεψη για τα μέτρα ασφαλείας προ πέντε ημερών στο ίδιο γήπεδο. Δεν το γνώριζε ο Γ.ΓΑ;  Α, πα, πα, παααα!  Κρίμα που δεν ήταν την Τετάρτη στη Λεωφόρο να μας περιγράψει και τις δραματικές στιγμές στον διακοπέντα αγώνα του Παναθηναϊκού με τον ΠΑΟΚ.

Ελπίζω ο Τζούλιος να μην υποβάλει παραίτηση και αναχωρήσει στα κρυφά για το Παρίσι.

Μετά τιμής

Νίκος Μάλλιαρης

Διαβάστε περισσότερα...

Να μη κυριαρχήσει η αδιαφορία και η σιωπή

Να μη κυριαρχήσει η αδιαφορία και η σιωπή

του Παν. Βέμμου

Η πλειοψηφία του λαού βρίσκεται σε διαρκή φτώχεια. Οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας ξεπουλιούνται. Η διέξοδος των νέων για εργασία είναι ο ξενιτεμός. Η όποια ανάπτυξη, αν υπάρξει, θα εξυπηρετεί ξένα και ντόπια μεγάλα συμφέροντα, αφού αυτοί αποφασίζουν και ελέγχουν τη χρηματοδότηση. Τα σύννεφα της αποσταθεροποίησης και των «θερμών» επεισοδίων στην περιοχή πυκνώνουν επικίνδυνα. Κοντολογίς το μέλλον του τόπου γίνεται σκοτεινό και αβέβαιο.

Σ' αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας μπορούμε να επιλέξουμε τη σιωπή; Επιτρέπεται να προκρίνουμε την αδιαφορία στις αναμφισβήτητα αρνητικές εξελίξεις που δρομολογούνται; Την δημαγωγία των υπευθύνων της κρίσης είναι σωστό να την ανεχόμαστε; Η στήριξη και συνέχιση της ίδιας μνημονιακής αντιλαϊκής πολιτικής από την κυβέρνηση, μπορεί να γίνεται ανεκτή από κάποιους ξεφτιλίζοντας τις ιδέες και τους αγώνες της Αριστεράς;

Σ' αυτό τον τόπο που αγωνίσθηκε και μάτωσε για λευτεριά, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη δεν χωρούν διλήμματα. Στη συνείδησή μας υπάρχει πάντα το πνεύμα της αντίδρασης και της Αντίστασης.

Τούτος ο λαός σε δύσκολες εποχές βρήκε το κουράγιο να ξεπεράσει απογοητεύσεις από κατεστημένους θεσμούς (κόμματα και συνδικάτα) να ξεπεράσει ιδεολογικές και πολιτικές αγκυλώσεις, να σφυρηλατήσει την ενότητα του και να αντιπαλέψει ντόπιες και ξένες δυνάμεις και τα σύμφωνα της υποταγής. Αυτό έγινε στην Κατοχή και στη δικτατορία. Αυτό το πνεύμα μπορεί και πρέπει να κυριαρχήσει σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα...

Θερινό σινεμά – planb4c Μικρό Αφιέρωμα στην Πολιτική Σάτιρα Being There, 1979, (Να είστε εκεί κ. Τσανς), 130’

Θερινό σινεμά – planb4c

Μικρό Αφιέρωμα στην Πολιτική Σάτιρα

Being There, 1979, (Να είστε εκεί κ. Τσανς), 130’

«Ο Peter Sellers με μια λιτή και καλοστημένη υποκριτική λάμπει ως ένας άνθρωπος που έχει ζήσει όλη τη ζωή του σε καταφύγιο και που ξαφνικά ρίχνεται μέσα στον κόσμο με μόνο τι δικές του δυνάμεις. Ποτέ  δεν έχει παίξει τόσο καλά. Εμπλουτίζει την ξεχωριστή, παιδικόμορφη αθωότητα του χαρακτήρα του με τέλειο στιλ και αίσθηση του χρόνου. Είναι μια απλή παρουσία, που είναι ουσιαστικά ο πυρήνας και η ουσία του φιλμ. Η Shirley MacLaine έχει παρουσία και πόζα ως η ευεργέτις του, που το συναίσθημά της βαθμιαία εξελίσσεται σε πόθο. Η σκηνοθεσία του Hal Ashby είναι τέλεια στην κατανόηση του αντισυμβατικού χιούμορ και της λεπτής σάτιρας, που ερευνά τις επιδράσεις της τηλεόρασης, καθώς και την επιδεκτικότητα των μέσων ενημέρωσης, των επιχειρήσεων και των πολιτικών ηγεσιών στην αναζήτηση νέων κατευθύνσεων και φαντασιακού. Τα κάνει όλα να φαίνονται πολύ πιστευτά και προχωρεί την υπόθεση με ευαισθησία και μια τρυφερά θερμή αίσθηση της φυσικής κωμωδίας. Έχει επίσης πετύχει εξαιρετικά επιδέξιο παίξιμο από όλο τον θίασο». Έτσι γράφει τον Δεκέμβρη του 1979, ο Αμερικανός κριτικός Ron Pennington στο Hollywood Report.

Κι έτσι φαίνεται σαράντα περίπου χρόνια μετά. Μια λεπτή και ανθρώπινη σάτιρα για την αιφνίδια συνάντηση του ψημένου κόσμου της εξουσίας και της ενημέρωσης με την απλή ανθρώπινη αθωότητα. Όλα ξεκινούν με τον θάνατο ενός γηραιού πάμπλουτου στο αρχοντικό του στην Ουάσιγκτον και την αναγκαστική εξορία του μεσήλικα κηπουρού του από το μέχρι τότε μόνιμο καταφύγιό του. Και ο μύθος αρχίζει να ξετυλίγεται στη βάση της παρανόησης δυο λέξεων…

O σκηνοθέτης Hal Ashby, γεννήθηκε το 1929 στην Utah, η οικογένειά του είχε μια γαλακτοπαραγωγική επιχείρηση, ήταν δυσλειτουργική και ο πατέρας του αυτοκτόνησε. Νωρίς ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο στην επεξεργασία του φιλμ (editing) και γρήγορα κέρδισε  Όσκαρ για τη δουλειά του στο In the Heat of the Night, 1967. H πρώτη του παρουσία ως σκηνοθέτη ήταν η Harold and Maud, 1971, για τη στενή φιλία ενός εικοσάρη με μια ογδοντάρα που έγινε εμβληματική για το κίνημα cult-movie στις ΗΠΑ. Συνέχισεμεταέργα The Last Detail - 1973, Shampoo - 1975, Bound for Glory - 1976, Coming Home - 1978, and Being There - 1979. Μετά πέρασε στην αφάνεια, πέθανε το  1988 από καρκίνο.

Το Being There κέρδισε το British Academy Film Award καλύτερου σεναρίου.Το 2015 η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ την συμπεριέλαβε  στο Εθνικό Αρχείο Φιλμ, που περιλαμβάνει τις πιο σημαντικές αμερικάνικες ταινίες.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344