Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Προειδοποιήσεις για χρηματοπιστωτικό κραχ,καθώς συνεχίζεται η ραγδαία άνοδος των χρηματιστηρίων

Προειδοποιήσεις για χρηματοπιστωτικό κραχ,καθώς συνεχίζεται

η ραγδαία άνοδος των χρηματιστηρίων

Του Νικ Μπιμς

Καθώς εξακολουθούν να αυξάνονται οι τιμές στα χρηματιστήρια —ο δείκτης Dow Jones σημείωσε νέο ρεκόρ στις 4/12, μετά την ψήφιση από την αμερικανική Γερουσία μεγάλης περικοπής φόρων [για τους υπερπλούσιους]—αυξάνονται οι προειδοποιήσεις ότι επίκειται μια νέα χρηματοπιστωτική κρίση. Η άνοδος των χρηματοπιστωτικών αγορών συνοδεύεται από μια όλο και μεγαλύτερη ώθηση για μείωση των μισθών και τη αχρήστευση της κοινωνικής πρόνοιας , ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί τις συνθήκες για την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού σπιτιού από τραπουλόχαρτα, με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών ή Τράπεζα των Κεντρικών Τραπεζών, στην τριμηνιαία έκθεσή της για τη χρηματοπιστωτική κατάσταση που εξέδωσε στις 3/12, ανέφερε ότι η τρέχουσα κατάσταση έχει ομοιότητες με εκείνην που είχε επικρατήσει πριν από το κραχ του 2008.

Προειδοποίησε ότι οι αυξήσεις επιτοκίων της αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Αγγλίας απέτυχαν να αναχαιτίσουν τις ριψοκίνδυνες επενδύσεις και οι χρηματοπιστωτικές φούσκες διογκώθηκαν. Οι χρηματοπιστωτικοί επενδυτές απολάμβαναν το «φως και τη ζέστη» της παγκόσμιας οικονομικής μεγέθυνσης, του χαλιναγωγημένου πληθωρισμού και της αύξησης των χρηματιστηρίων, ενώ οι υποκείμενοι κίνδυνοι αυξάνονταν.

Παρουσιάζοντας την έκθεση της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, ο Κλάουντιο Μπόριο, επικεφαλής του νομισματικού και οικονομικού τμήματος, αναφέρει:

«Οι ευπάθειες που δημιουργήθηκαν σ’ όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια μιας μακράς χρονικής περιόδου ασυνήθιστα χαμηλών επιτοκίων δεν έχουν εξαλειφθεί. Τα υψηλά επίπεδα χρέους, τόσο σε εγχώριο όσο και σε ξένο νόμισμα, υπάρχουν ακόμη. Το ίδιοκαι οι επιπόλαιες αποτιμήσεις.Και ακόμη χειρότερα, όσο περισσότερο συνεχίζεται η ανάληψη ρίσκου, τόσο πιο υψηλή καθίσταται η έκθεση του υποκείμενου ισολογισμού. Η βραχυχρόνια ηρεμία έρχεται με το κόστος πιθανής μακροχρόνιαςαναταραχής».

Την Παρασκευή 1/12, ο Νιλ Γούντφορντ, που θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς διαχειριστές επενδυτικών κεφαλαίων στη Βρετανία, δημοσιοποίησε μια ακόμη πιο έντονη προειδοποίηση απ’ αυτήν της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών. Σε μια συνέντευξή του στους Financial Times, είπε ότι σε όλο τον κόσμο έχουν δημιουργηθεί χρηματιστηριακές «φούσκες» που , όταν σκάσουν, θα μπορούσαν να είναι «πολύ μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες» από τα χειρότερα κραχ της αγοράς στην ιστορία.

Η κατάσταση αυτή έχει προκύψει από τις πολιτικές που υιοθέτησε η αμερικανική Κεντρική Τράπεζα και άλλες μεγάλες κεντρικές τράπεζες με τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια και τη διοχέτευση τρισεκατομμυρίων δολαρίων στο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης που εφαρμόστηκε μετά το 2008.

«Δέκα χρόνια μετά από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, γινόμαστε μάρτυρες αυτού που παρήγαγε το μεγαλύτερο πείραμα νομισματικής πολιτικής στην ιστορία», είπε ο Γούντφορντ.

«Οι επενδυτές έχουν ξεχάσει το ρίσκο και αυτό συμβάλλει στη διόγκωση των τιμών των τίτλων και στη διόγκωση των αποτιμήσεων. Είτε μιλούμε για το bitcoin που φτάνει τα  $10.000, είτε για τα ευρωπαϊκά junk bonds --υψηλού ρίσκου και αποδόσεων ομόλογα [των υπερχρεωμένων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων]-- που αποδίδουν τώρα  λιγότερο από τα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ, είτε για τα ιστορικά χαμηλά επίπεδα μεταβλητότητας, είτε για τα τριπλά μοχλευμένα, διαπραγματεύσιμα στα χρηματιστήρια ιδιωτικά κεφάλαια που προσελκύουν γιγαντιαίες εισροές – υπάρχουν τόσο πολλές ενδείξεις στο κόκκινο που έχω χάσει το λογαριασμό».

Ο Γούντφορντ σχολίασε ότι σε ένα δύσκολο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον, έχουν γίνει δημοφιλείς οι ελάχιστες μετοχές που μπορούν να προσφέρουν αξιόπιστη αύξηση. Ωστόσο, αυτό εκδηλώθηκε με «ακραίες και αβάσιμες αποτιμήσεις» , που σημαίνει ότι η φούσκα «έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη».

Ο Μπόριο, στις παρατηρήσεις του που περιέχονται στην τριμηνιαία έκθεση της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, επισήμανε άλλον έναν λόγο για τις διογκωμένες αποτιμήσεις της αγοράς – την εγγύηση/διαβεβαίωση των κεντρικών τραπεζών ότι είναι έτοιμες να παρέμβουν για να στηρίξουν τις χρηματοπιστωτικές αγορές. 

Στην πορεία προς το κραχ του 2008, παρατήρησε, η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ διαβεβαίωνε τις αγορές ότι ο όποιος περιορισμός των επιτοκίων θα γινόταν με «μετρημένο ρυθμό». Η νομισματική πολιτική στις παρούσες συνθήκες έχει γίνει «αν μη τι άλλο, πιο τηλεγραφική».

«Αν και ο σταδιακός ρυθμός παρηγορεί τους συμμετέχοντες στις αγορές ότι μια πιο σφικτή πολιτική δεν θα εκτροχιάσει την οικονομία ούτε θα δημιουργήσει αναταραχή στις αγορές τίτλων, η προβλεψιμότητα περιορίζει τα πριμ επικινδυνότητας», ανέφερε ο Μπόριο. «Αυτό μπορεί να ενθαρρύνει την  υψηλότερη μόχλευση [μεγαλύτερη αναλογία δανειακών προς ίδια κεφάλαια]  και την ανάληψη μεγαλύτερων ρίσκων. Για τον ίδιο λόγο, η όποια αίσθηση ότι οι κεντρικές τράπεζες δεν θα μείνουν στο περιθώριο, εάν αυξηθούν οι εντάσεις στις αγορές, απλώς ενισχύει αυτά τα κίνητρα».  

Με άλλα λόγια, ενώ στις παλιότερες περιόδους η επωδός ήταν πως, όταν το πάρτι της αγοράς εκτραχηλίζεται, οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να μαζεύουν τα ποτά, τώρα ο ρόλος τους  είναι να φέρνουν ακόμη περισσότερο αλκοόλ στο τραπέζι, ώστε το πάρτι να συνεχίζεται επ’ άπειρον.

Εκτός από τη νομισματική πολιτική της αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας, ένας ακόμη παράγοντας που ανεβάζει τις χρηματοπιστωτικές αγορές φέτος είναι η υπόσχεση ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας θα «πιάσει την καλή» ως αποτέλεσμα της τεράστιας μείωσης των φόρων για τις μεγάλες εταιρείες και τις χρηματοπιστωτικές ελίτ  που εφαρμόζει η κυβέρνηση Τραμπ.

Ο δείκτης S&P 500σημείωσε την πιο μακροχρόνια άνοδο σε πολύ υψηλά επίπεδα.Αυξήθηκε κατά18,6%σε ετήσια βάση.ΟDow Jones έχει ανέλθει σχεδόν 24% και ο Nasdaq    26,7%.

Όταν η κυβέρνηση Ρέιγκαν εφάρμοσε φορολογικές περικοπές πριν από 30 χρόνια, η πολιτική αυτή συνοδεύτηκε με τις διακηρύξεις ότι αυτές θα αντιμετωπίζονταν μέσω της οικονομικής μεγέθυνσης την οποία θα τροφοδοτούσαν οι αυξημένες επενδύσεις – το «ψευτοφάρμακο» των «οικονομικών της προσφοράς».

Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ διακηρύσσει επίσης ότι τα μέτρα της θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και θα προκαλέσουν επενδύσεις στην οικονομία,  είναι κοινό μυστικό ότι οι μεγάλες εταιρείες που είναι οι κυρίως ωφελημένες δεν θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα κέρδη για επενδύσεις στην πραγματική οικονομία. Θα χρησιμοποιήσουν τα χρήματα για ακόμη μεγαλύτερη κερδοσκοπία, συμπεριλαμβανομένων των εξαγορών, των συγχωνεύσεων και των επαναγορών δικών τους μετοχών, προκειμένου να φουσκώσουν τις τιμές τους.

Και το επιπρόσθετο ενάμισι τρισεκατομμύριο δολάρια του ομοσπονδιακού ελλείμματος θα καλυφθεί με μεγάλες περικοπές στην περίθαλψη των ηλικιωμένων και σε άλλες κοινωνικές υπηρεσίες […]

Τα τεράστια νομισματικά κέρδη των χρηματοπιστωτικών αγορών είναι αποτέλεσμα των λειτουργιών του πλασματικού κεφαλαίου. Δηλαδή δεν είναι αποτέλεσμα της παραγωγής αληθινού πλούτου, που επιτυγχάνεται μέσω της επέκτασης των επενδύσεων και της παραγωγής, αλλά σε τελευταία ανάλυση αντιπροσωπεύουν αξιώσεις επί της υπεραξίας που αποσπάται από τον εργαζόμενο πληθυσμό.

Στον βαθμό που οι απαιτήσεις του πλασματικού κεφαλαίου αυξάνονται, μέσω της κλιμάκωσης των αποτιμήσεων των χρηματοοικονομικών τίτλων, θα πρέπει να ικανοποιηθούν με τη μάζα της υπεραξίας επί της οποίας, τελικά, έχουν αξιώσεις. Έτσι η άνοδος των χρηματοπιστωτικών αγορών συνοδεύεται από μια όλο και μεγαλύτερη ώθηση για μείωση των μισθών και την αχρήστευση της κοινωνικής πρόνοιας, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί τις συνθήκες για την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού σπιτιού από τραπουλόχαρτα, με τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Πηγή: http://www.wsws.org/en/articles/2017/12/05/mark-d05.html

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

Από ένα ανοικτό Ίντερνετ, ολοταχώς στον Μεσαίωνα,του Τζόναθαν Κουκ

Από ένα ανοικτό Ίντερνετ, ολοταχώς στον Μεσαίωνα

Του Τζόναθαν Κουκ

 

 Η αντιδημοκρατική τάση που έχει επικρατήσει στη Δύση δεν θα μπορούσε παρά να κυριαρχήσει και στο διαδίκτυο. Καιρός να συνειδητοποιήσουν οι χρήστες των «κοινωνικών μέσων δικτύωσης» πόσο πλαστή είναι η ελευθερία διακίνησης απόψεων και πληροφοριών σε έναν κόσμο τεράστιων εταιρειών παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών, που διαθέτουν τα τεχνολογικά μέσα για να παρεμποδίζουν την κυκλοφορία προοδευτικών ιδεών. Και να αποκαταστήσουν την αναντικατάστατη προσωπική επαφή...

Μπορεί κανείς να αμφιβάλλει ότι, στη Δύση,  η πρόσβαση σε ένα σχετικά ελεύθερο και ανοικτό διαδίκτυο οδεύει ταχύτατα προς το τέλος της ; Στην Κίνα και σε άλλα αυταρχικά καθεστώτα, οι ηγέτες απλώς υπέταξαν το διαδίκτυο στη θέλησή τους, λογοκρίνοντας το περιεχόμενο που απειλεί την κυριαρχία τους. Αλλά στη «δημοκρατική» Δύση, το ίδιο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με διαφορετικούς τρόπους. Το κράτος δεν παρεμβαίνει άμεσα – αναθέτει τη βρόμικη δουλειά στις εταιρείες.

Από τον Δεκέμβριο, το διαδίκτυο μπορεί να γίνει αποκλειστικό πεδίο των μεγαλύτερων εταιρειών που είναι αποφασισμένες να αποκομίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος από τη φασματική ζώνη. Ταυτόχρονα, τα εργαλεία που επιτρέπουν στους χρήστες να συμμετέχουν στην κριτική σκέψη, στην έκφραση διαφωνίας και στην κοινωνική κινητοποίηση θα εξαλειφθούν, καθώς η «καθαρή ουδετερότητα» καθίσταται μια ιστορική υποσημείωση, μια κενή φράση, στην «ωρίμανση» του διαδικτύου.    

Τον Δεκέμβριο, η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών των ΗΠΑ σχεδιάζει να ανακαλέσει τους ήδη υπονομευμένους κανονισμούς που υπάρχουν προκειμένου να διατηρούν ένα ομοίωμα «καθαρής ουδετερότητας» στο διαδίκτυο. Ο πρόεδρός της,AjitPai,  και οι εταιρείες που είναι πάροχοι διαδικτυακών υπηρεσιών θέλουν να σαρώσουν αυτούς τους κανονισμούς όπως ακριβώς ο τραπεζικός τομέας απαλλάχθηκε από τις χρηματοπιστωτικές ρυθμίσεις , έτσι ώστε να διογκώσουν τις δραστηριότητές τους σε γιγαντιαία σχήματα Πόνζι [κερδοσκοπικές πυραμίδες].

Αυτό θα χρησίμευε και ως τελικό πλήγμα στην αριστερά και στην ικανότητά της να ακούγεται στη δημόσια σφαίρα.

Οι πολιτικές ηγέτες –με τη βοήθεια των εταιρικών ΜΜΕ— άνοιξαν το δρόμο γι’ αυτή την εξέλιξη, με τον πανικό που διέσπειραν σκόπιμα για τις «χαλκευμένες ειδήσεις». Υποστήριξαν ότι οι «χαλκευμένες ειδήσεις» εμφανίζονται μόνο στο διαδίκτυο και όχι στις σελίδες των κατεστημένων ΜΜΕ – εκείνων των ΜΜΕ που μας πούλησαν το παραμύθι για τα όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ και που διατήρησαν τόσο αποτελεσματικά το ένα κόμμα με δύο πρόσωπα στις ΗΠΑ. Φαίνεται πως το κοινό πρέπει να προστατεύεται μόνο από τους μπλόγκερς και τις ιστοσελίδες.

Οι γιγαντιαίοι οργανισμοί διαχείρισης των κοινωνικών μέσων ανταποκρίθηκαν αμέσως. Γίνεται όλο και πιο καθαρό ότι το  Facebookδέχεται παρεμβολές ως πλατφόρμα διάχυσης πληροφοριών για τους προοδευτικούς ακτιβιστές. Ήδη κλείνει λογαριασμούς και περιορίζει την εμβέλειά τους. Αυτές οι τάσεις θα ενισχυθούν.

ΗGoogleέχει αλλάξει τους αλγορίθμους της με τρόπους που διασφαλίζουν ότι απορρίπτονται οι κατατάξεις της μηχανής αναζήτησης για μεγάλης αναγνωσιμότητας αριστερές ιστοσελίδες (βλ.http://www.jonathan-cook.net/blog/2017-09-30/googles-new-search-engine-bias-is-no-accident/), Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρει κανείς εναλλακτικές πηγές ειδήσεων, επειδή ουσιαστικά τις κρύβουν από την κοινή θέα.

ΗGoogleκλιμάκωσε τούτη την εβδομάδα αυτή τη διαδικασία «αποταξινομώντας» τοRussiaToday(RT)  και τοSputnik, δύο ρωσικά ειδησεογραφικά σάιτ που παρέχουν σημαντικό αντίβαρο –ακόμη και αν κανείς πιστεύει ότι εξυπηρετούν τη ρωσική ατζέντα— στην αντιρωσική προπαγάνδα που διαχέουν οι μεγάλες εταιρείες των ΜΜΕ στη Δύση. Οι δύο ιστοσελίδες θα λογοκρίνονται στο διαδίκτυο για τη μεγάλη πλειονότητα των χρηστών.

ΤοRTαπέχει πολύ από το να είναι ιδανική πηγή ειδήσεων –κανένα κρατικό ή εταιρικό μέσο δεν είναι εξάλλου— αλλά είναι ζωτικό να ακούγεται διαδικτυακά. Έχει γίνει το καταφύγιο για πολλούς που αναζητούν εναλλακτικές, και συχνά πολύ πιο έντιμες, κριτικές της εσωτερικής πολιτικής στις δυτικές χώρες όσο και των δυτικών παρεμβάσεων σε μακρινές χώρες. Βεβαίως, έχει τη δική του πολιτική ατζέντα, αλλά, παρά τις υποθέσεις πολλών δυτικών φιλελεύθερων, παρέχει μια πολύ πιο ακριβή εικόνα του κόσμου, από ό,τι τα δυτικά εταιρικά ΜΜΕ, στην τεράστια πλειονότητα των θεμάτων.

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι γι’ αυτό. Τα δυτικά ΜΜΕ υπάρχουν για να ενισχύουν τις προκαταλήψεις με τις οποίες έχει διαποτιστεί σ’ όλη του τη ζωή το δυτικό κοινό –κυριότερη εκ των οποίων είναι ότι τα δυτικά κράτη ενεργούν ορθά ως καλοπροαίρετοι, αν και περιστασιακά υπερβολικοί, αστυφύλακες που προσπαθούν να διατηρήσουν την τάξη ανάμεσα στα άλλα απείθαρχα ή κακόβουλα κράτη ανά την υφήλιο.

Τα ΜΜΕ και η πολιτική τάξη μπορούν εύκολα να εκμεταλλευτούν  αυτές τις προκαταλήψεις, προκειμένου  να πείσουν τον κόσμο για όλες τις αναλήθειες που προωθούν τα δυτικά συμφέροντα. Ας δούμε ένα μόνο παράδειγμα – το Ιράκ. Μας είπαν ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε δεσμούς με την Αλ-Κάιντα (δεν είχε ούτε μπορούσε να έχει), ότι το Ιράκ είχε όπλα μαζικής καταστροφής (δεν είχε, όπως προσπάθησαν να πουν μετ’ εμποδίων  οι επιθεωρητές του ΟΗΕ), ότι οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ήθελαν να εγκαθιδρύσουν τη δημοκρατία στο Ιράκ (αλλά όχι πριν κλέψουν το πετρέλαιό του).  Υπήρχε εναντίωση στη Δύση για την εισβολή στο Ιράκ, αλλά δεν οδηγούνταν από την εκτίμηση ότι όλα αυτά τα στοιχεία της επίσημης αφήγησης εύκολα επιβεβαιώνονταν ως χαλκευμένα.

Το  RTκαι άλλες μη δυτικές πηγές ειδήσεων στην αγγλική γλώσσα παρέχουν ένα διαφορετικό πρίσμα μέσα από το οποίο μπορούμε να μάθουμε τέτοια σημαντικά γεγονότα και απόψεις που δεν συσκοτίζονται από τη δυτική ατζέντα.

Αυτά τα σάιτ και άλλες προοδευτικές ιστοσελίδες φιμώνονται σταδιακά και μπαίνουν στα μαύρα κατάστιχα, σπρώχνοντάς μας και πάλι στην αγκαλιά των εταιρικών προπαγανδιστών. Ελάχιστοι φιλελεύθεροι είναι έτοιμοι να υψώσουν τη φωνή τους υπέρ τουRT,  ξεχνώντας τις προειδοποιήσεις της ιστορίας, όπως αυτή του αντιναζιστικού ποιήματος του Μάρτιν Νιμόλερ, «Πρώτα ήλθαν για τους σοσιαλιστές».

Οι υπάρχοντες κανόνες «καθαρής ουδετερότητας» ήδη έχουν εξασθενίσει τη φωνή των προοδευτικών  και διαφωνούντων, όπως καθιστούν σαφές οι εξελίξεις που υπογράμμισα παραπάνω. Αλλά χωρίς αυτούς τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα. Εάν τον επόμενο μήνα εγκριθούν οι αλλαγές αυτών των κανονισμών, οι πάροχοι διαδικτυακών υπηρεσιών, οι μεγάλες εταιρείες που μας συνδέουν στο Ίντερνετ, θα είναι σε θέση να αποφασίζουν τι πρέπει να βλέπουμε και τι θα είναι εκτός της εμβέλειάς μας.

Μεγάλο μέρος της συζήτησης επικεντρώνεται στις επιπτώσεις του τερματισμού των διαδικτυακών εμπορικών εγχειρημάτων. Γι’ αυτό και ηAmazonκαι οι πορνοσελίδες όπως τοPornhubηγούνται της αντιπολίτευσης σ’ αυτές τις αλλαγές. Έτσι όμως επισκιάζεται η πιο σημαντική απειλή για τα προοδευτικά σάιτ και τις ήδη υπονομευμένες αρχές της ελευθερίας του λόγου.

Οι πάροχοι διαδικτυακών υπηρεσιών θα έχουν ακόμη περισσότερο το ελεύθερο να καθορίζουν το περιεχόμενο που μπορούμε να λάβουμε διαδικτυακά. Θα μπορούν να επιβραδύνουν την ταχύτητα πρόσβασης σε ιστοσελίδες που δεν είναι κερδοσκοπικές – πράγμα που ισχύει εξ ορισμού για τις ιστοσελίδες των κοινωνικών ακτιβιστών.  Αλλά θα ενισχυθούν επίσης σε τέτοιο  βαθμό που πιθανώς θα μπορούν να επιβάλουν κινεζικού τύπου λογοκρισία, είτε με δική τους πρωτοβουλία είτε με πολιτική πίεση. Ελάχιστη βοήθεια προσφέρει το ότι αυτή η εξέλιξη δικαιολογείται  όχι σε πολιτική, αλλά σε εμπορική βάση.

Όσοι είναι αποφασισμένοι να βρίσκουν τις αληθινές ειδήσεις πιθανώς είναι ικανοί να το πετύχουν. Αλλά αυτή είναι μικρή παρηγοριά. Η πλειονότητα των ανθρώπων θα χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες που παρέχονται και θα λησμονήσει όσες πλέον δεν είναι διαθέσιμες.

Εάν χρειάζεται ένας αιώνας για να έχουν πρόσβαση σε μια ιστοσελίδα, απλώς κάνουν κλικ αλλού. Εάν η αναζήτηση τηςGoogleτους εμφανίζει μόνο εγκεκριμένα από τις εταιρείες αποτελέσματα, θα διαβάσουν ό,τι προσφέρεται. Εάν τοFacebookαρνείται να τους προμηθεύσει με «μη κερδοσκοπικό» ή υποτίθεται «χαλκευμένο» περιεχόμενο, δεν θα υπάρχει  τίποτε πιο ενημερωτικό. Αλλά όλοι εμείς που ενδιαφερόμαστε για το μέλλον θα γίνουμε φτωχότεροι.

Ο Τζόναθαν Κουκ είναι βραβευμένος δημοσιογράφος, εγκατεστημένος στη Ναζαρέτ.

https://www.counterpunch.org/2017/11/24/from-an-open-internet-back-to-the-dark-ages-2/

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

Η νεκρανάσταση του άρθρου 4 του Αρσένη από την κυβέρνηση Σύριζα –ΑΝΕΛ του Τάσου Σταυρόπουλου

 

Σχέδιο β

Η νεκρανάσταση του άρθρου 4 του Αρσένη από την κυβέρνηση Σύριζα –ΑΝΕΛ

του Τάσου Σταυρόπουλου

  • Στις  4   Δεκεμβρίου  η  κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ   κατέθεσε  2 τροπολογίες στη Βουλή : Στην πρώτη  επαναφέρει το άρθρο  4  του  νόμου Αρσένη, που δεν μπόρεσε να περάσει  η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου το 1985 , για να εμποδίζει τις  αποφάσεις των πρωτοβάθμιων σωματείων για κήρυξη απεργίας,  αφού  «θα απαιτείται η ψήφιση του 50% των μελών- οικονομικά τακτοποιημένων- των πρωτοβάθμιων σωματείων για να προκηρυχθεί απεργία».  Στη  δεύτερη ο εργοδότης , σε περίπτωση  εργατικού ατυχήματος  « καταβάλλει τη δαπάνη αποζημίωσης   με δικαστική απόφαση, κατά τον αστικό κώδικα, εφόσον διαπιστώνεται ότι το ατύχημα οφείλεται  σε δόλο του εργοδότη ή του προστηθέντος από αυτόν προσώπου».
  • Η πρώτη τροπολογία ήταν το 69ο προαπαιτούμενο, ανάμεσα  στα 113  προαπαιτούμενα, που  είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση  στην τρόικα να περάσει από τη Βουλή, στα πλαίσια της νέας αξιολόγησης. 
  • Και οι δύο τροπολογίες αποσύρθηκαν προσωρινά, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσαν.  Η ουσία  όμως είναι μία:  Η Κυβέρνηση  Τσίπρα περνάει  αντιεργατικές ρυθμίσεις που καμία κυβέρνηση δε θα μπορούσε να περάσει «αβρόχοις ποσίν». Είναι τόσο δουλική  απέναντι στη τρόικα που ξεπουλάει κάθε δημόσια περιουσία αντί πινακίου φακής, καταργεί την κοινωνική ασφάλιση και αλυσοδένει τους εργαζόμενους με αντιεργατικές ρυθμίσεις που θα ζήλευαν και πιο δεξιές κυβερνήσεις ή εργοδότες  σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε.
  • Το πιο  εξοργιστικό είναι ότι  οι περισσότεροι  βουλευτές σήμερα ήταν συνδικαλιστικά στελέχη, όταν ο Σύριζα ήταν στην αντιπολίτευση και είχαν καταγγείλει το άρθρο 4 του Αρσένη και τους πλειστηριασμούς. Σήμερα χωρίς τσίπα υπερασπίζονται αντιλαϊκά μέτρα που καμιά άλλη  κυβέρνηση δε θα τολμούσε να τα φέρει στη Βουλή. Με τη στάση τους αφαιρούν και το τελευταίο φύλλο συκής από  οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση που θα θελήσει να ισοπεδώσει τους εργαζόμενους.
  • Αν δεν υπάρξει  συντονισμένη αντίδραση των εργαζομένων- ανέργων – συνταξιούχων   απέναντι  σε μια ξεπουλημένη κυβέρνηση  για ανατροπή της ίδιας και της πολιτικής της,  ο αντιλαϊκός κατήφορος θα συνεχίζεται.  

6 ΔΕΚ.  2017

«Machuca» την Παρασκευή 8.12, Σολωμού 13, 8.00 μμ

planb4c

Παρασκευή 8.12, Σολωμού 13, 8.00 μμ

«Machuca», 2004, Χιλή, 120’

Η ταινία είναι αφιερωμένη στον Πατέρα Gerardo Whelan, διευθυντή από το 1969 μέχρι το 1973 του λυκείου ColegioSaintGeorge στο Σαντιάγκο της Χιλής, όπου φοίτησε εκείνα τα χρόνια ο σκηνοθέτης Andres

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344