Σχέδιο Β

Σχέδιο Β

Το Σχέδιο Β συγκροτήθηκε σε πολιτική κίνηση τον Μάιο του 2013. Σχέδιο Β σημαίνει σε πρώτο στάδιο την αποχώρηση από τη ζώνη του ευρώ, που στην πορεία μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε έξοδο από την κρίση και απαλλαγή από τα δεσμά των δανειστών, αλλά να αποτελέσει την αρχή για μια νέα Ελλάδα.

URL Ιστότοπου:

Η βρωμιά της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπλένεται με τα δικαιώματα

Η βρωμιά της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπλένεται με τα δικαιώματα

 Το σχόλιό μας

Η αναγνώριση του ελεύθερου σεξουαλικού προσανατολισμού είναι ένα βήμα προς την πρόοδο. Ο χωρισμός της Εκκλησίας και Κράτους είναι ένα βήμα προς την πρόοδο. Η κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και του συστήματος απομνημόνευσης μπορεί να είναι ένα βήμα προς την πρόοδο.

Ο Ιωάννης Μεταξάς στα πλαίσια της συντεχνιακής αντίληψης για το κράτος πήρε κάποια θετικής κατεύθυνσης μέτρα για τη δημιουργία οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων και είπε το επίσημο «Όχι» στους Ιταλούς. Δεν τον έκαναν αυτά αριστερό. Στην ιστορία έμεινε γι’ αυτό που ήταν: φασίστας. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναγνώρισε μετά από δεκαετίες παρανομίας την νομιμότητα του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και καθιέρωσε την δημοτική. Δεν τον έκαναν όμως αυτά αριστερό. Στην ιστορία έμεινε γι’ αυτό που ήταν: ένας συντηρητικός δεξιός ηγέτης.

Το να παίρνει μια κυβέρνηση σε ορισμένους τομείς προοδευτικά μέτρα, δεν είναι αυτό μόνο ή κυρίως που καθορίζει το συν ή πλην για την γενικότερη πολιτική της. Στην Ευρώπη για παράδειγμα ένα από τα μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα ιστορικά έχουν υπάρξει οι Φιλελεύθεροι, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Φιλελεύθερο Κόμμα της Γερμανίας. Βασιζόμενοι σε μια άποψη ελευθερίας του ατόμου χωρίς ελέγχους έχουν οδηγηθεί στην πιο ακραία πολιτική σε σχέση με την ασυδοσία του κεφαλαίου απέναντι στη εργασία. Με βάση όμως την ίδια αντίληψη είναι από τις πιο προωθημένες πολιτικές δυνάμεις σε σχέση με θέματα όπως τα ατομικά δικαιώματα. Η συνισταμένη όμως της πολιτικής τους τους οδηγεί σε ένα σημείο του πολιτικού φάσματος μεταξύ δεξιάς και ακροδεξιάς. Η ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία των φιλελεύθερων με τους χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ στην Γερμανία θεωρείται ως μια επικείμενη στροφή της γερμανικής κυβέρνησης κι άλλο προς τα δεξιά.

Ας μην προσπαθεί λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ            να ψάχνει μέσα στον υπόνομο των αντικοινωνικών και αντιπατριωτικών του μέτρων να βρει την παλιά  κονκάρδα της αριστεράς, να την ξεπλύνει με χλωρίνη από τα περιττώματα, να βάλει κολόνια, να την γυαλίσει και να τη φορέσει σαν παγόνι ο Τσίπρας στο πέτο του.

Δεν είναι μόνο αυτό. Στην πραγματικότητα όπως κατανοούν οι περισσότεροι άλλα είναι τα ζωτικά ενδιαφέροντα του ΣΥΡΙΖΑ από την θέσπιση των δικαιωμάτων καθαυτόν. Τρεις είναι οι στόχοι: πρώτο, ο αποπροσανατολισμός της ημερήσιας διάταξης της πολιτικής ζωής από τα καυτά λαϊκά προβλήματα. Δεύτερο, η υπενθύμιση που είπαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δήθεν αριστερά και τρίτο, η στερέωση της μνημονιακής δικομματικής πόλωσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης γίνεται ακριβώς η ηχώ του Τσίπρα. Συμφωνεί και στους τρεις ακριβώς στόχους. Πρώτο, να αποπροσανατολιστεί η συζήτηση γιατί ο ίδιος δεν έχει καμία εναλλακτική λύση σε σχέση με τα ζητήματα της Τρόικα. Δεύτερο. να γίνει η υπενθύμιση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι όντως αριστερά, ώστε να διευρύνει η ΝΔ την πολιτική της βάση και στο χώρο του κέντρου. Τρίτο, να ενισχυθεί ο πολωτικός μνημονιακός δικομματισμός, πριν αναδειχθεί κάποια νέα δύναμη που θα μπορέσει να συσπειρώσει τον κόσμο σε μια πολιτική ρήξης με την Ευρωζώνη και το  ΔΝΤ και να προβάλει μια πραγματική εναλλακτική λύση οικονομικής ανασυγκρότησης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Γι΄ αυτό ακριβώς βλέπουμε σε αυτές τις περιστάσεις να δίνονται ηρωικές δήθεν μάχες ανάμεσα στους δυο αυτούς πολιτικούς αρχηγούς οι οποίοι στηρίζονται στην ουσία στην ίδια πολιτική βάση. Αυτή η διαδικασία όμως την οποία έχει πυροδοτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τόσο καλό όσο θέλει να δείξει στα ίδια τα δικαιώματα που τελικά υπερψηφίζονται από την βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πολώσει τα πράγματα, να τα οδηγήσει σε μια ακραία αντιπαράθεση, σε μια άγρια κοκορομαχία. Έτσι στενεύει όσο είναι δυνατό την κοινωνική συναίνεση γύρω από τέτοια ζητήματα και τα δικαιώματα είναι εντελώς εύθραυστα με μια άλλη κυβέρνηση. Μια πολιτική δύναμη, που θα ενδιαφερόταν για τις ελευθερίες αυτές ως πραγματικό στόχο κι όχι ως φθηνό εργαλείο για το δικό της ιδιοτελές κομματικό όφελος, θα προσπαθούσε να διευρύνει όσο μπορεί την κοινωνική βάση, να κερδίσει όσες και όσους είναι παγιδευμένοι σε αντιδραστικές απόψεις, να αποδειχθεί ηγεμονική σε μια επί της ουσίας συζήτηση.

Όσα μέτρα λοιπόν και να πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ, το προπατορικό αμάρτημα της προδοσίας του λαού έχει γίνει και συνεχίζει να επαναλαμβάνεται κατά συρροή καθημερινώς.  Η κόλαση λοιπόν της λαϊκής τιμωρίας τον περιμένει.

Καταγγελία της φασιστικής επίθεσης ενάντια στους αφισοκολλητές της ΠΕΝΕΝ

11/10/2017     

Ανακοίνωση – Καταγγελία

Καταδικάζουμε την φασιστική επίθεση ενάντια στους αφισοκολλητές της ΠΕΝΕΝ

για την εκδήλωση της Ρώσικης Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917

Οργανωμένη επίθεση δέχθηκε τα ξημερώματα της Τετάρτης 11/10/2017 το κλιμάκιο των αφισοκολλητών που τοποθετούσε σε διάφορα σημεία του Πειραιά τις αφίσες που έχει βγάλει η ΠΕΝΕΝ προκειμένου να ενημερώσει τους εργαζόμενους και τον λαό του Πειραιά σχετικά με την εκδήλωσή της για την μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση στην Ρωσία το 2017.

Μια φασιστική ομάδα αποτελούμενη από 10-12 άτομα που επέβαιναν σε μοτοσυκλέτες είχαν αναλάβει την αποστολή να καταστρέψουν σε ολονύκτια επιχείρηση τις αφίσες που είχαν ήδη τοιχοκολληθεί στο κέντρο του Πειραιά.

Έξω από τον Οίκο Ναύτη συναντήθηκαν με το κλιμάκιο των αφισοκολλητών της ΠΕΝΕΝ στο οποίο επιτέθηκαν χρησιμοποιώντας απειλές, σωματική βία και τραυματίζοντας τον ένα από τους αφισοκολλητές!!!

Η νεοναζιστική Χρυσαυγίτικη συμμορία εξακολουθεί να δρα ανενόχλητη και με τα τάγματα εφόδου οργανώνει επιχειρήσεις και επιθέσεις ενάντια στο εργατικό αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, ενάντια στους μετανάστες σε διάφορες λαϊκές γειτονιές και συνοικίες όπως είναι ο Ασπρόπυργος, το Πέραμα, ο Πειραιάς κ.λπ.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταδικάζει αυτές τις φασιστικές πρακτικές των νεοναζιστών, τονίζει ότι δεν πρόκειται να κάνει βήμα πίσω από την συμμετοχή και την δράση της στο αντιφασιστικό κίνημα, αντίθετα θα εντείνει τον αγώνα της για την πολιτική και ιδεολογική απομόνωσή της νεοφασιστικής οργάνωσης.

Η κυβέρνηση έχει βαρύτατες ευθύνες για την ανοχή που δείχνει στα κρούσματα βίας και τρομοκρατίας που έχουν εξαπολύσει τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής αλλά και για την πρωτοφανή καθυστέρηση στην δικαστική εκκαθάριση της εγκληματικής δράσης για την οποία ευθύνεται η νεοναζιστική οργάνωση.

Καλούμε τα συνδικάτα να πάρουν αποφασιστική θέση ενάντια στον νεοφασισμό, να συντονίσουν και να αναπτύξουν την δράση τους με αγωνιστικές κινητοποιήσεις μαζί με το αντιφασιστικό κίνημα για να κλείσουν τα γραφεία της νεοναζιστικής οργάνωσης που αποτελούν ορμητήρια ενάντια στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Για να δοθεί αποφασιστική μαζική και αγωνιστική απάντηση στην ξενοφοβία, τον ρατσισμό και τον νεοφασισμό.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Το ολοκαύτωμα, του Νίκου Μαρκέτου

11.Το ολοκαύτωμα

Το ολοκαύτωμα είναι η πρώτη συστηματική και βιομηχανοποιημένη γενοκτονία της ανθρώπινης ιστορίας, σε μια άνευ προηγουμένου μαζική κλίμακα.  Θύματα υπήρξαν κατά κύριο λόγο Εβραίοι, αλλά και Σλάβοι, κομμουνιστές, ομοφυλόφιλοι, ψυχασθενείς.

Ο  Braudrillard χαρακτηρίζει το ολοκαύτωμα:

…Kρύο γεγονός τραγικό αλλά κρύο, το πρώτο σημαντικό φαινόμενο των ψυχρών συστημάτων, των συστημάτων ψύξης, των συστημάτων αποτροπής και εξόντωσης που θα εφαρμοσθούν σε άλλες μορφές (συμπεριλαμβανομένου του ψυχρού πολέμου κ.λπ.) και σε σχέση με τις ψυχρές μάζες.

Baudrillard-Simulacra_and_Simulation

Στο ολοκαύτωμα υπό τον συντονισμό των SS, με οδηγίες από την ανώτατη ηγεσία του ναζιστικού κόμματος, κάθε σκέλος της γραφειοκρατίας της Γερμανίας ασχολήθηκε τόσο με την υλικοτεχνική υποστήριξη όσο και με τη τέλεση της μαζικής δολοφονίας.

Η γενοκτονία διεξήχθη σταδιακά με την χρήση των ειδικών παραστρατιωτικών ομάδων (Einsatzgruppen) που δολοφονούσαν σε μαζικούς πυροβολισμούς και των στρατοπέδων εξόντωσης όπου τα θύματα εξοντώνονταν μεθοδικά στους θαλάμους αερίων.  Η πολιτική της εξόντωσης ονομάστηκε "Τελική Λύση " (Endlosung).

Το Ολοκαύτωμα δεν ήταν μια παράλογη διαρροή των μη-ακόμη πλήρως εξαλειφθέντων καταλοίπων της αρχαϊκής βαρβαρότητας, ένα λυπηρό παράδειγμα αυτού που μπορεί να κάνει μια αχαλίνωτη έμφυτη ανθρώπινη επιθετικότητα, στο κατά τα άλλα υγιές σώμα της πολιτισμένης κοινωνίας, αλλά αποκαλύπτει ένα άλλο πρόσωπο της ίδιας σύγχρονης κοινωνίας, της οποίας το άλλο, πιο οικείο, πρόσωπο θαυμάζουμε. Είναι το επιστέγασμα της διαδρομής του ναζιστικού καθεστώτος και έσχατη συνέπεια της τεχνοκρατικής και γραφειοκρατικής λογικής. Στην μαζική δολοφονία του Ευρωπαϊκού Εβραϊσμού αξιοποιήθηκαν τα τεχνολογικά επιτεύγματα της βιομηχανικής κοινωνίας, και τα οργανωτικά επιτεύγματα μιας γραφειοκρατικής κοινωνίας (Bauman Z., 1989).

Ο αιτιολογικός μύθος βαθιά εδραιωμένος στην αυτοσυνείδηση της δυτικής κοινωνίας μας είναι η ηθικά ανυψωτική ιστορία της ανθρωπότητας που αναδύεται από την προ-κοινωνική βαρβαρότητα.  Το ολοκαύτωμα αποκαλύπτει την σκοτεινή πλευρά του δυτικού πολιτισμού που είναι  δουλεία, πόλεμοι, εκμετάλλευση και στρατόπεδα θανάτου. Στην εποχή μας οι αγριότητες, όπως και οι περισσότερες άλλες πτυχές του κόσμου μας, χορηγούνται πιο αποτελεσματικά από ποτέ. Δεν έπαψαν και δεν θα πάψουν να υπάρχουν. Τόσο η δημιουργία όσο και η καταστροφή αποτελούν αναπόσπαστες πτυχές αυτού που ονομάζουμε πολιτισμό (Bauman Z., 1989).

 Η τελική λύση (Endlosung) μας θυμίζει πόσο ηθικά τυφλή είναι η γραφειοκρατική επιδίωξη της αποδοτικότητας. Σύμφωνα με τον Karl Schleuner, ο «Χίτλερ έθεσε τον στόχο του ναζισμού»: «να απαλλαγούμε από τους Εβραίους και κυρίως να φτιάξουμε την επικράτεια του Reichjudenfrei (Ραϊχ χωρίς Εβραίους)"- χωρίς όμως να διευκρινίζει πώς αυτό θα επιτευχθεί. » Μόλις ο στόχος είχε τεθεί, η γραφειοκρατία ανέλαβε την εκτέλεση του με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Στην γραφειοκρατική κουλτούρα «αντικειμενική» εκτέλεση των επιχειρήσεων σημαίνει κατά κύριο λόγο την εκτέλεση των επιχειρήσεων σύμφωνα με μετρήσιμους κανόνες και «χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα πρόσωπα» (Gerth H. Mills 1970)

Δεν υπάρχει τίποτα σ’ αυτήν την περιγραφή που να εγγυάται την αμφισβήτηση του γραφειοκρατικού ορισμού του Ολοκαυτώματος είτε ως απλή παρωδία της αλήθειας είτε ως εκδήλωση μίας ιδιαίτερα τερατώδους μορφής κυνισμού.

Σε κανένα σημείο της μακρόχρονης και βασανιστικής εκτέλεσης του, το Ολοκαύτωμα δεν ήλθε σε σύγκρουση με τις αρχές του ορθολογισμού. Η «τελική λύση» δεν συγκρούστηκε σε κανένα στάδιο με την ορθολογική επιδίωξη αποτελεσματικής και βέλτιστης υλοποίησης στόχων.

Αυτή η κατάσταση των πραγμάτων είναι ανησυχητική  στην συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι καμία από τις κοινωνικές συνθήκες που κατέστησαν δυνατό το Άουσβιτς δεν εξέλειπε αληθινά, και δεν έχουν ληφθεί αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή τέτοιων πιθανοτήτων και αρχών από τη δημιουργία καταστροφών που μοιάζουν με το Άουσβιτς (Bauman Z., 1989).

Κι όμως Ισπανία και Καταλονία έχουν διάλογο...

Κι όμως Ισπανία και Καταλονία έχουν διάλογο...

Οι γυναίκες Δήμαρχοι Μαδρίτης και Βαρκελώνης υπερασπίστηκαν το "διάλογο" για την Καταλωνία απέναντι στην "καταστολή" του Rajoy

Οι δύο γυναίκες δήμαρχοι της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης, Manuela Carmena και Ada Colau, παρευρισκόμενες στην εκπομπή  'El Intermedio' του καναλιού Sexta TVστις 19 Σεπτεμβρίου, εξέφρασαν την πεποίθηση τους ότι υπάρχει ακόμα χρόνος για την εξεύρεση λύσης με έναν άνευ όρων διάλογο για την επίλυση της κατάστασης που δημιουργήθηκε στην Καταλονία πριν από το δημοψήφισμα της 1ης Οκτώβρη (1-Ο) και ισχυρίζονται ότι «πρέπει να το αναλάβουν και να το οδηγήσουν σε μια πολιτική λύση ". Και οι δύο επιβεβαίωσαν την κοινή δέσμευσή τους να βρουν μια λύση και την κοινή τους θέληση να «εξαπλωθούν οι ελπίδες και να αποδειχθεί ότι αυτό το πρόβλημα μπορεί να λυθεί».

Με τον ήρεμο και εγκάρδιο τόνο που επικράτησε σε όλη τη διάρκεια της συνομιλίας τους πολλοί πολίτες προσδιόρισαν την κοινή εμφάνισή τους σαν "υποδειγματική" και «ως μοντέλο που τους εμπνέει».

Διάλογος πάνω απ 'όλα

Η δήμαρχος της Μαδρίτης Manuela Carmena προέβλεψε ότι «η 1η Οκτωβρίου θα είναι μια καταστροφή, διότι είναι μια συσσώρευση των λαθών», αφού το δημοψήφισμα δεν είναι ούτε νόμιμο ούτε συνταγματικό, καθώς ανεστάλη από το Συνταγματικό Δικαστήριο. "Αυτό υπαγορεύει ότι το αποτέλεσμα θα είναι κακό και θα υπάρξει μια κατάσταση στην οποία κανείς δεν θα κερδίσει, γι 'αυτό ο διάλογος είναι τόσο σημαντικός", πρόσθεσε η Carmena.

Κρίσεις για την "καταστολή" της κυβέρνησης Rajoy

Η Camena θεωρεί ότι μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση μόνο με την καταστολή "είναι μια αποτυχία, σπάει τις γέφυρες και τις σχέσεις". «Θα είναι ένας αγώνας που θα τελειώσει  0-0 προκαλώντας  πόνο για όλους», όταν «αυτό που πρέπει να κάνουμε δεν είναι να σπάσουμε τους δεσμούς, δεν έχει νόημα. Θα πρέπει να οικοδομήσουμε»  δήλωσε η Carmena.

Ο δήμαρχος της Βαρκελώνης, Ada Colau, προέβλεψε ότι την 1η Οκτωβρίου «κάτι θα συμβεί» και πρόσθεσε ότι «μεταξύ του δημοψηφίσματος και του τίποτα, σίγουρα θα υπάρξει μια πολύ μεγάλη κινητοποίηση».

Η Colau ήταν πολύ επικριτική για τις ενέργειες της Πολιτικής Φρουράς και της Εισαγγελίας, " είναι κάτι που πολλοί πιστεύαμε ότι δεν θα το βλέπαμε." Η δήμαρχος θεώρησε ότι αυτό το μέγεθος της  "καταστολής" από την πλευρά της κυβέρνησης του Λαϊκού κόμματος- ΡΡ προκαλεί την κινητοποίηση. Πιστεύει ότι αυτό το είδος ενεργειών είναι "κακό για τη δημοκρατία και για όλη την Ισπανία".

Δεν καταλαβαίνω τον Rajoy

Όσον αφορά στις δηλώσεις του πρωθυπουργού, Mariano Rajoy, ότι αναγκάζεται να κάνει κάτι που δεν θέλει να κάνει, η Colau είπε: «Δεν καταλαβαίνω τη φράση» γιατί στην πολιτική πρέπει  κάποιος να εργάζεται για να κάνει το καλύτερο δυνατό και να προσπαθεί να κάνει ότι θέλει να επιτύχει. Κατά τη γνώμη της, «το δημοψήφισμα που χρειάζεται η Καταλονία δεν πρόκειται να λάβει χώρα και εάν γίνει η ψηφοφορία δεν νομίζω ότι θα υπάρξει αποτέλεσμα που να μπορεί να θεωρηθεί δεσμευτικό».

Η Colau προσθέτει ότι σύμφωνα με το αποτέλεσμα η πιθανή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας θα ήταν παράλογη, γιατί  αυτή «πρέπει να αναγνωριστεί» και υποστηρίζει ότι «είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να γίνει αν δεν είναι συμφωνημένο το  δημοψήφισμα με Σύμφωνο». «Η μονομερής απόφαση του δημοψηφίσματος δεν είναι επιτυχής κυρίως γιατί δεν είναι αποτελεσματική, αλλά και γιατί θα αμφισβητηθεί από πολλούς ανθρώπους που είναι υπέρ του δικαιώματος να αποφασίσουν, μέσω ενός συμφωνημένου δημοψηφίσματος οι οποίοι δεν αντιπροσωπεύονται με αυτόν τον τρόπο», λέει ο δήμαρχος της Βαρκελώνης.

Παρόλα αυτά, πιστεύει ότι η κινητοποίηση του δημοψηφίσματος της 1-O θα είναι νόμιμη για "να διεκδικήσει κάτι που διεκδικείται με ειρηνικό, δημοκρατικό και υποδειγματικό τρόπο, κάτι για το οποίο δεν έχει λάβει απάντηση από την κυβέρνηση του κράτους".

"Η Μαδρίτη και η Βαρκελώνη θέλουν να είναι μαζί"

«σκέφτηκα ότι θα ήταν πολύ ωραίο οι δύο δήμαρχοι των δύο μεγαλύτερων πόλεων σε εθνικό επίπεδο, Μαδρίτης και Βαρκελώνης, να ερχόμασταν μαζί για να δείξουμε ότι, αν και σε ορισμένα πράγματα συμφωνούμε και σε άλλα όχι  μπορούμε ωστόσο να κάνουμε διάλογο. Πρόκειται για δύο πολύ σημαντικές πόλεις και οι δύο θέλουν να είναι μαζί» είπε η Δήμαρχος της Μαδρίτης.

Ο δήμαρχος της Μαδρίτης, Manuela Carmena, εξηγεί ότι «ήταν μια μεγάλη έκπληξη» η απαγόρευση με δικαστική πράξη στη Μαδρίτη του δημοψηφίσματος της  1-Ο στην Καταλωνία, επειδή «αυτή η απόφαση είναι λανθασμένη. Αυτός είναι ο λάθος δρόμος, όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο που σκέφτεται διαφορετικά πρέπει να τον ακούμε γιατί  βρισκόμαστε  σε μια δημοκρατία ".

 Και  Τι είναι η δημοκρατία; η δήμαρχος της Μαδρίτης αφιέρωσε λίγα λεπτά μιλώντας  για τη δημοκρατία: «Η δημοκρατία είναι το να ακούς, είναι το να σέβεσαι το διαφορετικό, δεν είναι  απλώς ένα σλόγκαν».

Η Ada Colau ανέλυσε επίσης το καταλανικό δημοψήφισμα και εξέφρασε την απογοήτευσή της ότι "οι ακραίες θέσεις τείνουν να δημιουργούν έναν αποκλεισμό όπου οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αισθάνονται άνετα ή /και δεν ταυτίζονται με αυτές ". Επιπλέον, πρότεινε « να κάνουμε την πολιτική γυναικεία υπόθεση και να κατεβάσουμε την τεστοστερόνη», θυμίζοντας μας την απόφαση των γυναικών να σταματήσουν τον πόλεμο και να ξαναφέρουν την ειρήνη στον τόπο τους, όπως περιγράφει στην Λυσιστράτη ο Αριστοφάνης . Τόσο η Colau όσο και η  Carmena υπερασπίστηκαν  την αδελφοσύνη  που υπάρχει μεταξύ Καταλωνίας και Μαδρίτης «ορισμένοι ομιλητές έχουν την τάση να ταυτίζουν την Ισπανία με την κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος, αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος», δήλωσε η δήμαρχος της Βαρκελώνης.

Η συνομιλία μεταξύ των δύο γυναικών δημάρχων εξέπληξε θετικά πολλούς τηλεθεατές που αποτύπωσαν  τις εντυπώσεις τους στο Twitter, για την "ορθή λογική κρίση " και την "εγκαρδιότητα" τους.

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344