Το 2019ο μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT. Tου Κ. Παπουλή

Το 2019ο  μνημονιακό έτος, και η επικαιρότητα του GREXIT

Tου Κ. Παπουλή

 

Πριν 17 ακριβώς χρόνια, 1η Ιανουαρίου του 2002, ο Κ. Σημίτης, ο --αρχιτέκτονας της ελληνικής τραγωδίας-, έβγαζε με πανηγυρικό τρόπο από ένα ΑΤΜ, τα πρώτα «ελληνικά» ευρώ. Η «ισχυρή» Ελλάδα έμπαινε στην ένωση των «ισχυρών». Συγχρόνως, όλο το δημόσιο χρέος μετατράπηκε την παραμονή εκείνης της πρωτοχρονιάς, από δραχμές σε ευρώ. Αλλά, το «θέμα» του χρέους, ήταν στα «ψιλά» γράμματα για τους οικονομολογούντες της «χρυσής» εποχής.

Λίγο αργότερα, το 2003, το ΔΝΤ βάραγε το καμπανάκι και «προειδοποίησε» την κυβέρνηση. Η απώλεια ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας που είχε υποστεί η Ελλάδα από την ένταξή της στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση ήταν δραματική.  Άρα για να αντέξει η ελληνική οικονομία στο ευρώ, απαιτούνταν άμεσα διαρθρωτικά μέτρα και ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής πειθαρχίας ώστε να επιτευχθεί επείγουσα εσωτερική υποτίμηση. Η κυβέρνηση Σημίτη έπρεπε να πάρει σκληρά μέτρα εσωτερικής υποτίμησης και να οδηγήσει την χώρα σε βαθιά ύφεση για να ισορροπήσει στο κοινό νόμισμα. Όμως, τότε, ήμασταν μπροστά στο «πάρτι» των Ολυμπιακών αγώνων. Εξάλλου, πώς μετά τους πανηγυρισμούς της έλευσης του ευρώ να περάσεις σε άγρια λιτότητα; Να κτυπήσεις άγρια τους μισθούς; Και με ποιόν κοινωνικό συσχετισμό; Ο απόηχος των κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό του Γιαννίτση, δεν επέτρεπε καν την σκέψη. Έτσι, ο αρχιτέκτονας της καταστροφής, έκανε το «κορόιδο» και παρέδωσε, στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ούτε η κυβέρνηση αυτή όμως, μπορούσε να βάλει την χώρα, σε τροχιά προσαρμογής στο ευρώ. Είτε λόγω απίθανου πολιτικού κόστους, (υπέστη άλλωστε συντριπτική ήττα σε άλλο μικρότερης σημασίας ζήτημα, με το άρθρο 16) είτε και λόγω «άγνοιας». Είτε μάλλον, λόγω συνδυασμού και των δύο. Άλλωστε εκείνη την περίοδο και η αριστερά όλων των αποχρώσεων (με ελάχιστες εξαιρέσεις προσώπων) πιάστηκε με τις πυτζάμες. Είναι αλήθεια ότι ο Καραμανλής, λίγο πριν τις εκλογές, κάτι ψέλλισε, αλλά από το να πιεί από το πικρό ποτήρι του Δ.Ν.Τ., προτίμησε την «έξοδο» σε κάποια ταβέρνα με κεφτεδάκια στην Ραφήνα.

Όταν η κρίση ξεκίνησε στις ΗΠΑ, ο τότε υπουργός οικονομικών κ. Αλογοσκούφης, διαλαλούσε στη βουλή, ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν είναι εκτεθειμένες και η Ελλάδα ήταν θωρακισμένη. Όμως η κρίση στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, είχε ως αιτία την αδυναμία τους να έχουν κοινό νόμισμα με την Γερμανία. Η Ελλάδα χωρίς την δυνατότητα εξωτερικής υποτίμησης κατέρρεε παραγωγικά, δημιουργώντας ένα απίθανο εξωτερικό εμπορικό έλλειμμα που καλύπτονταν με εξωτερικό δανεισμό. Οι αγορές που δεν είναι τυφλές είδαν την πραγματικότητα και με την αγαστή βοήθεια του Γ. Παπανδρέου, την έστειλαν στο Δ.Ν.Τ και στην αγκαλιά της τρόικας. Η προσαρμογή στο ευρώ θα ήταν βίαιη μέσω της αιτιολογίας της χρεοκοπίας που το ίδιο επέφερε και τελικά μέσω της παράδοσης κάθε έννοιας Λαϊκής Κυριαρχίας. Στο τέλος ο Τσίπρας, ως εντολοδόχος του ξένου παράγοντα, ποδοπάτησε και το δημοψήφισμα, εξευτελίζοντας, την μεγαλύτερη στιγμή λαϊκής βούλησης για την ελληνική δημοκρατία.

Ο Σημίτης από αρχιτέκτονας της καταστροφής, άρχισε να γίνεται και ο προφήτης της. Σαν να ξέχασε τα περί ισχυρής Ελλάδας, λες και έπαθε αμνησία, και έτσι, το 2008 δημοσιεύει ένα βιβλίο, με τίτλο «η κρίση». Παραμονές της πρωτοχρονιάς (Δεκέμβριο) του 2009 λέει στη βουλή, αυτά που η κυβέρνησή του ήξερε μέσω της έκθεσης του Δ.Ν.Τ. (τουλάχιστον) από τον Ιούνιο του 2003: «Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. …ΗΕλλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας…….».  

«Προχθές», «ξαναχτύπησε», μέσα από την συνέντευξη στο Βήμα της Κυριακής, λέγοντας πάλι το προφανές: «Στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται βέβαιο ότι η Ελλάδα μετά το 2018 θα προσφύγει γρήγορα στον δανεισμό από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας…..»

Το φάντασμα της Δραχμής πλανιέται πάλι πάνω από την Ελλάδα καθώς οδεύουμε προς το 4ο μνημόνιο. Παρά την σκληρή λιτότητα, την μετανάστευση, την γενικευμένη αποψίλωση της χώρας, όλα αποδεικνύουν, ότι η ελληνική οικονομία δεν χωράει στην οικογένεια της ΟΝΕ, αδυνατεί με άλλα λόγια, να προσαρμοστεί στο ευρώ.

Στη θέση του Αλογοσκούφη και της κυβέρνησης Καραμανλή είναι σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, είναι αυτοί που δηλώνουν ότι η Ελλάδα είναι «θωρακισμένη» με τα μαξιλαράκια της, και κυβερνούν με το μεγάλο ανέκδοτο, της εξόδου από τα μνημόνια. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία για τον λαό και ως φάρσα για την κυβέρνηση Τσίπρα.

Η πικρή αλήθεια είναι, ότι η παραγωγική ικανότητα της χώρας και κυρίως η αναιμική παρουσία βιομηχανίας-μεταποίησης δεν της επιτρέπει την παραμονή στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.. Η ΟΝΕ αποδιοργάνωσε και διάλυσε την ήδη λαβωμένη από την συμμετοχή στην κοινή αγορά (και πιο πριν στην τελωνειακή ένωση) ελληνική οικονομία.

Η «χρυσή» εποχή του ευρώ, ( έως το 2007) όπου ο δανεισμός (ιδιωτικός και δημόσιος) ήταν «φτηνός» και «άφθονος» αποτελεί παρένθεση στον «Γολγοθά» της προσαρμογής στο ευρώ. Τότε η Ελλάδα (για να θυμόμαστε μια που την πολιτική ημι-ελίτ του τόπου είναι ίδιον να την δέρνει η αμνησία) δανειζόταν με σχεδόν μηδενικά πραγματικά επιτόκια, μια που ο πληθωρισμός ήταν μεγάλος και περίπου ίσος με το ονομαστικό επιτόκιο δανεισμού του δημόσιου χρέους. Το ίδιο μηδενική ήταν και η διαφορά των επιτοκίων ανάμεσα στα γερμανικά και ελληνικά δεκαετή ομόλογα. Πάρο όλα αυτά τα «μαγικά» χρεοκοπήσαμε…..

Σήμερα ο πληθωρισμός είναι αναιμικός, τα πραγματικά επιτόκια είναι μεγάλα (3%-4%), και θα μεγεθυνθούν περισσότερο λόγω αλλαγής πολιτικής της Ε.Κ.Τ. , το ίδιο και η διαφορά από τα γερμανικά ομόλογα (>4%), ενώ η ανάπτυξη (που τότε τροφοδοτούνταν κατά το μεγαλύτερο μέρος από τον εξωτερικό δανεισμό) θα κινηθεί τα επόμενα χρόνια   στο «μισό» της «χρυσής» εποχής (στο υπεραισιόδοξο σενάριο). Η Ελλάδα βυθίζεται κάτω από την τριπλή λαβίδα: Χρέους, Ευρωζώνης-Κοινής αγοράς, Υποχρεωτικής Λιτότητας, στην πιο βαθιά και παρατεταμένη  κρίση που έχει γνωρίσει ποτέ ανεπτυγμένη ή μέσης κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης χώρα μεταπολεμικά. Εντός της Ε.Ε. έχει μετατραπεί-λόγω των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων που δαπανούνται για το χρέος- σε δότρια χώρα. Για πρώτη φορά μια αδύναμη περιφερειακή χώρα πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της στην Ε.Ε..

Υπό τις παρούσες συνθήκες το 4ο, το 5ο,το 6ο, μνημόνιο είναι μπροστά μας. Το ίδιο όμως και το φάντασμα της δραχμής. Το παραμύθι της εξόδου από τα μνημόνια θα τελειώσει άτσαλα και αυτό μέσα στο 2019. Οι όποιες ψευδαισθήσεις θα εξατμιστούν, και η συζήτηση για την Δραχμή αντικειμενικά θα επανέλθει. Το πόσο σύντομα, θα ξαναλειτουργήσει ο Χολαργός και η Ελλάδα θα ανακτήσει τα μέσα οικονομικής πολιτικής για να βγει από την κρίση βγαίνοντας και πρώτη από τις ευρωπαϊκές χώρες, από την συνθήκη του Μάαστριχτ, με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας και της δημοκρατίας εναπόκειται κύρια στον λαϊκό παράγοντα και σε «άλλα» που δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου. Το βέβαιον είναι, ότι η επιστροφή στη ΔΡΑΧΜΗ έχει επιταχυνόμενη δυναμική και το τέλος του ελληνικού ευρώ γίνεται όλο και πιο πιθανό, λόγω των αντικειμενικών οικονομικών συνθηκών.  

Διαβάστε περισσότερα...

Θα μοιράσει το πλεόνασμα η κυβέρνηση; ή είναι άλλη μια απάτη;

Του Κ. Παπουλή

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πρωτογενές πλεόνασμα 3,9% του ΑΕΠ, δηλαδή 6,9 δις…. Ο στόχος ήταν 0,5%. Συνεπώς υπάρχει περίσσευμα 3,4% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με το μνημόνιο, όταν ο στόχος υπερκαλύπτεται το μεγαλύτερο μέρος του «υπερβάλλοντος» μπορεί να «μοιραστεί», και να δοθεί «πίσω» στον ιδιωτικό τομέα και στα νοικοκυριά. Το περίσσευμα είναι πολύ μεγαλύτερο του ποσού που δόθηκε τον Δεκέμβρη, αυτού που θρασύτητα βάφτισαν «13η σύνταξη».   Αναμένουμε λοιπόν η κυβέρνηση να πάρει θετικά μέτρα της τάξης των 4-5 δις……..

Διαβάστε περισσότερα...

Το νέο βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη - ένα νέο στοίχημα, μια νέα ελπίδα;

Η Νάντια Βαλαβάνη  έμελλε να επιφορτισθεί το ''καθήκον'' να συστρατεύσει  τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς  με το νέο της βιβλίο ''«Τρίτο μνημόνιο, η ανατροπή μιας ανατροπής» (εκδόσεις Λιβάνη]του οποίου η παρουσίαση έγινε χθες 13/12/2016.΄΄΄Καθήκον'' που προκύπτει αβίαστα από τη σύνθεση των ομιλητών,που όπως η ίδια ανέφερε   δεν ήταν τυχαία: «Το κριτήριο  δεν είναι η προσωπική εκτίμηση που έχω στον καθένα από αυτούς. Είμαστε αυτοί που συμπορευτήκαμε στη Λαϊκή Ενότητα. Αν μπορέσαμε να συμπράξουμε τότε διασώζοντας την τιμή της Αριστεράς, τότε υπάρχει ελπίδα».

Διαβάστε περισσότερα...

Αλαβάνος: «ο Σόιμπλε βαράει το νταούλι κι ο Τσίπρας χορεύει»

Σχέδιο Β – 21.10.2016

«Αυτός ο άνθρωπός δεν έχει ίχνος ντροπής μέσα του.

Αυτός είναι που εφαρμόζει τα δύο πρώτα μνημόνια, υπογράφει το τρίτο μνημόνιο, «ο Σόιμπλε βαράει το νταούλι και ο Τσίπρας χορεύει» στο σκοπό του γερμανού και το γλέντι τους το πληρώνει πανάκριβα η κοινωνία, αυτός είναι που πριν τις εκλογές έλεγε δημόσια στο λαό «το ευρώ δεν είναι φετίχ» και τώρα από τις Βρυξέλλες μας λέει ότι το εθνικό νόμισμα είναι σχέδιο του Σόιμπλε.

Διαβάστε περισσότερα...

Α.Αλαβάνος: «Συμπεριφορά γενίτσαρου από την κυβέρνηση για τα κόκκινα δάνεια»

Σχέδιο Β – 23.9.2016

Το έγγραφο της 9ης Σεπτεμβρίου από τη Γενική Διεύθυνση της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης «εκ μέρους του Προέδρου της Επιτροπής κ. Ζ. Κλ. Γιουνκέρ», όπως αναγράφει, αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όχι απλώς εφαρμόζει τα μνημόνια, αλλά προχωρεί σε αδυσώπητα μέτρα κατά της κοινωνίας χωρίς αυτά να αποτελούν απαίτηση των δανειστών.

Διαβάστε περισσότερα...

«Η ρύθμιση για τις offshore είναι επιβράβευση με φορολογικό παράδεισο της υπάκουης μνημονιακής βουλής» Συνέντευξη Αλ. Αλαβάνου στον Γ. Σαχίνη, Ρ/Σ 98.4 Ηρακλείου

Σχέδιο Β - Δελτίο Τύπου 31.5.16

«Η νομοθετική ρύθμιση για τις offshore εταιρίες και τους βουλευτές και τους υπουργούς είναι ένα ακόμη σημείο του ακραίου εκφυλισμού του Σύριζα. Ο Τσίπρας έκανε αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν ούτε ο Παπανδρέου ούτε ο Σαμαράς. Αποτελεί προσβολή και επίθεση στο λαό.

Διαβάστε περισσότερα...

Σα βγεις στον πηγαιμό ... για το τέταρτο μνημόνιο" Δ.Τ. του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιά

Με αφορμή την ψήφιση των νέων επώδυνων φορολογικών μέτρων, είναι προφανές πως με εξαντλημένη την φοροδοτική ικανότητα, ο φαύλος κύκλος ύφεσης και από-επένδυσης βαθαίνει και ελαχιστοποιεί τα κίνητρα επιχειρηματικής δράσης και εργασίας, γιγαντώνοντας την τάση για φορο-αποφυγή και την αποχώρηση των επιχειρήσεων από την χώρα, που απλά ακολουθούν στη μετανάστευση το πολύτιμο ανθρώπινο εθνικό μας κεφάλαιο τους … «εξαγώγιμους» νέους μας.

Διαβάστε περισσότερα...

Πολυνομοσχέδιο Σύριζα: Ακόμη και τα δισέγγονά μας θα βρουν μια χώρα πουλημένη, χωρίς Δημόσια περιουσία. ΣΧΕΔΙΟ Β

  • Η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου   με το πολυνομοσχέδιο των 7.000 σελίδων ληστεύει το λαό και την Κυριακή στη Βουλή οι 153 Βουλευτές χωρίς ίχνος ντροπής παραδίδουν τους εργαζόμενους και συνταξιούχους στους δανειστές. Με το πολυνομοσχέδιο όχι μόνο αυξάνεται   ο ΦΠΑ, η κινητή και σταθερή τηλεφωνία, βενζίνη, πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, καφέδες και ποτά, όχι μόνο επιβάλλεται   ο αυτόματος κόφτης, για να έχουν οι δανειστές στα χέρια τους δυνατότητας  μόνιμης «δημοσιονομικής προσαρμογής» μισθών και συντάξεων, όχι μόνο καταργείται   το ΕΚΑΣ από τους χαμηλοσυνταξιούχους και απόκληρους της κοινωνίας, όχι μόνο ξεπουλιέται   η Δημόσια περιουσία στους δανειστές, αλλά προβλέπεται  και σύσταση ανεξάρτητης αρχής που «δεν υπόκειται σε έλεγχο από κυβερνητικά όργανα, κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές», υποθηκεύοντας με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας.
Διαβάστε περισσότερα...

Οι Αστοί τρομάξανε

  του Γιώργου Σιώζου

 Μετά από μια τρίμηνη σθεναρή πολιορκία εκ μέρους της κυβέρνησης (πρώτη φορά Αριστερά) oι Βρυξέλλες παρέδωσαν τα κλειδιά της Πόλεως στον Α. Τσίπρα.

Οι "κόκκινες γραμμές" που προέβαλαν οι θεσμοί της Ε.Ε., οι "Θεσμοί της Αγοράς", οι "Εταίροι", οι δανειστές, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και τόσοι άλλοι, επιτέλους δεν υφίστανται.

Διαβάστε περισσότερα...

Είναι λύση ένα τρίτο μνημόνιο;

Στέργιος Σκαπέρδας -Καθηγητής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών στο University of California, Irvine*

«[Το πρώτο μνημόνιο] έγινε για να προστατευθούν οι γερμανικές τράπεζες και κυρίως οι γαλλικές τράπεζες από τη διαγραφή των δανείων.» Karl Otto Pöhl (πρώην πρόεδρος της Bundesbank, της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας) Spiegel, 05/18/2010.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040

© 2013 Σχέδιο Β'