Το Αδιέξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη.Του Κ. Παπουλή

Το Αδιέξοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Του Κ. Παπουλή

Οι καθοριστικές αυτές (πολλαπλές) εκλογές, που διεξήχθησαν μετά από δέκα χρόνια βαθιάς κρίσης οδήγησαν (δυστυχώς όπως είχαμε προβλέψει)* σε συντριπτική ήττα των πολιτικών δυνάμεων του αντιμνημονιακού χώρου και ανέδειξαν πανηγυρικά κυβέρνηση Ν.Δ. Oχώρος αυτός αυτοκτόνησε, αφού για μια άλλη φορά δεν εκφράστηκε σε ένα συμμαχικό εκλογικό σχήμα…

Όμως στην Ελλάδα, τίποτε δεν άλλαξε, αντίθετα, το αδιέξοδο βαθαίνει:  

Α) Παραμένει η δεύτερη χώρα παγκοσμίως μετά την Ιαπωνία σε δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Η διαφορά είναι, ότι η Ιαπωνία χρωστάει σε δικό της νόμισμα και στο εσωτερικό, ενώ η Ελλάδα σε ένα ξένο νόμισμα που δεν ελέγχει, το ευρώ, και το χρέος της είναι κατά κύρια λόγο εξωτερικό.

Β) Συνέπεια της ΟΝΕ και του Α, είναι ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε δότρια χώρα στην Ε.Ε., για πρώτη φορά - μετά την ένταξή της το 1981- στην διαδικασία ευρωπαϊκής ενοποίησης. Μεταφέρει μέσω των πρωτογενών πλεονασμάτων, 3,5% του ΑΕΠ στην αλλοδαπή, κύρια στην Ε.Ε.,   ενώ εισπράττει καθαρά από την Ε.Ε., λίγο παραπάνω από 1,5%. Είναι εκπληκτικό ότι η πιο αδύναμη οικονομικά χώρα (αυτή την στιγμή) στην Ε.Ε. πληρώνει αδρά για την συμμετοχή της. Αντίθετα γνωρίζουμε -από τα στοιχειώδη οικονομικά-, ότι για να έχει κάποιες πιθανότητες επιβίωσης μια αδύναμη οικονομία, σε μια τελωνειακή ένωση, περισσότερο σε μια κοινή αγορά και πολύ περισσότερο σε νομισματική ένωση, πρέπει να δέχεται μεγάλες μεταβιβαστικές πληρωμές από τις ισχυρές οικονομίες.   Και όμως απέναντι σε αυτό το θανατηφόρο -για την πατρίδα μας- παράδοξο, το σύνολο των κομμάτων που βρέθηκαν στο ελληνικό κοινοβούλιο στις 7 Ιουλίου, τηρούν ανάλογα, «παράδοξο» σιωπητήριο.

Γ) Η Ελλάδα εντός ΟΝΕ και Ε.Ε. στερείται όλων των οικονομικών εργαλείων για να ξεπεράσει την ύφεση και την κρίση (δημοσιονομική, νομισματική, συναλλαγματική, εμπορική, βιομηχανική, αγροτική κλπ πολιτική). Η μόνη πολιτική που της μένει είναι η εισοδηματική, όπου στις παρούσες και εντός-ευρώ συνθήκες, δεν μπορεί παρά να μην κατευθύνεται στην συνεχή μείωση μισθών για να ανακτηθεί μια κάποια ανταγωνιστικότητα, που, δεν μπορεί να ανακτηθεί αλλιώς, (βραχυχρόνια με εξωτερική υποτίμηση και μεσοχρόνια με επενδύσεις).

Δ) Γνωρίζουμε από την οικονομική θεωρία, τον οικονομικό νόμο του Okun, της απαιτούμενης άυξησης ΑΕΠ –αύξησης απασχόλησης ό,τι   χρειάζεται ετήσια μεγέθυνση 3% για να βελτιωθεί η ανεργία. Ακόμη και αν -με άλλους υπολογισμούς- δεχτούμε, ότι ο νόμος πέφτει στο 2-2,5% στην Ελλάδα, καταλαβαίνουμε το μέγεθος του προβλήματος και γιατί οδηγoύμαστε στην σημερινή ζούγκλα της αγοράς εργασίας και στην μαζική μετανάστευση.

Ε) Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται στο οικονομικό επίπεδο της Ρουμανίας που σύντομα θα την ξεπεράσει, ενώ μεσοχρόνια θα την περάσει και η Βουλγαρία. Τείνει να γίνει η πιο φτωχή χώρα της Ε.Ε., ενώ σε επίπεδο πραγματικού εισοδήματος βρίσκεται περίπου –εκεί όταν εισήλθε στην ΕΟΚ- στο 1981. Μόνο που από τότε, υπάρχει εκπληκτική αποδιάρθρωση της γεωργίας, της βιομηχανίας και των επενδύσεων, ενώ για την ιστορία να θυμίσουμε ότι πριν την ένταξη, η ανεργία ήταν γύρω στο 1,5%......

ΣΤ) Η Ελλάδα έχει υπογράψει το δημοσιονομικό σύμφωνο της Ε.Ε., το οποίο είναι πιο αυστηρό από το ισχύοντα αιώνιο μνημόνιο των διαρκών πρωτογενών πλεονασμάτων του 2% και πλέον έως το 2060. Υπενθυμίζουμε, ότι προβλέπει μείωση κατά 1/20 ετησίως του δημόσιου χρέους στις χώρες που βρίσκεται πάνω από το 60% του ΑΕΠ, της συνθήκης του Μάαστριχτ. Δηλαδή η Ελλάδα θα έπρεπε να μειώνει περί το 6% του ποσοστού του χρέους ως προς το ΑΕΠ της, τα επόμενα χρόνια.. ……

Έρχεται λοιπόν ο Μητσοτάκης και κατά τις δηλώσεις του βάζει τον πήχη της ανάπτυξης έως το 4% (ορθά, γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξει βελτίωση στην αγορά εργασίας-και μάλιστα ο ρυθμός αυτός πρέπει να είναι αρκετά μεγαλύτερος στις συνθήκες της ελληνικής οικονομίας-). Πως θα τον επιτύχει; Με δύο τρόπους ισχυρίζεται, με την παραμυθία των Ξένων Αμέσων Επενδύσεων που δεν είναι ανάγκη να μακρηγορήσει κανείς για να δικαιολογήσει τα περί παραμυθίας και με την μείωση της φορολογίας και την αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, που προϋποθέτει όμως αλλαγή δημοσιονομικής πολιτικής.

Έρχεται λοιπόν η νέα κυβέρνηση και λέει: θα μειώσω τους φόρους και θα αυξήσω το πρόγραμμα δημοσιών επενδύσεων. Πολύ σωστά ως πρόθεση. Άλλωστε για κάθε τέτοια πολιτική της τάξης του 1 δις, το ΑΕΠ με τους ανάλογους πολλαπλασιαστές, θα αυξάνει (ας δεχτούμε χάριν παραδείγματος κατά 1,5 δις). Αν βέβαια κόψει ισόποσες δημόσιες δαπάνες, από αλλού, τότε δεν κάνει και τίποτε -γιατί η αναδιανομή των δημόσιων δαπανών, εκτός αν είναι ιδιαίτερα στοχευόμενη- ισοσκελίζει το αποτέλεσμα στο ΑΕΠ.

Έχουμε λοιπόν για κάθε 1 δις (μείωση των φόρων+αύξηση δημόσιων επενδύσεων), αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,5 δις και νέα έσοδα (αν δεχτούμε ότι 40% περίπου θα γυρίσει στο κράτος) 600 εκ. Άρα για κάθε 1 δις που θα κοστίζει η «νέα» πολιτική Μητσοτάκη, θα   έχουμε μια τρύπα 400 εκ. Για αυτό λέει ο Μητσοτάκης, ότι θα του μειώσουν το πρωτογενές πλεόνασμα…… Και γιατί να χαλαρώσει η πολιτική της Ε.Ε. έναντι της Ελλάδας; Είναι απορίας άξιο, γιατί θα χαριστούν στον Κούλη, όταν Βρυξέλες και Βερολίνο έστειλαν σπίτι του τον Σαμαρά. Προβλέπουμε, ότι και αυτός στην πρώτη συνάντηση με τους ξένους θα βγάλει έρπη και μάλιστα από την πρώτη ώρα, δεν θα χρειαστεί καν 17 ώρες όπως ο Τσίπρας. Το πιθανότερο όμως είναι ότι τα περί μειώσεως των πλεονασμάτων είναι προεκλογικά πυροτεχνήματα του Κούλη, δεν τα πιστεύει, ούτε ο Τάκης ο Θεωρικάκος…

Φέτος -με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις- το πρωτογενές πλεόνασμα θα κινηθεί κάτω από το 3%, δηλαδή θα υπολείπεται κοντά 1 δις από τον στόχο. Θα γελάσουμε -πικρά βέβαια- αν ο Κούλης βρεθεί μπροστά στον δημοσιονομικό κόφτη και θα πρέπει να πάρει «ισοδύναμα» μέτρα, αντί της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων που υποσχέθηκε.

Για να είμαστε δίκαιοι, αν δεχόταν η Ε.Ε. το φετινό 3% πρωτογενές πλεόνασμα, να το μειώσει στο 2% τότε δυνητικά θα μπορούσε η κυβέρνηση να πετύχει μια επιπλέον αύξηση του ΑΕΠ από αυτή που θα υπάρξει, της τάξης του 4%, όμως όχι για κάθε χρόνο, αλλά για όλη της την θητεία -αν κρατήσει βέβαια τέσσερα χρόνια αυτή η κυβέρνηση….- Πάλι και έτσι όμως,   τα νούμερα δεν βγαίνουν.   Και λέμε δυνητικά, γιατί είναι απίθανο μια οικονομία να δημιουργεί συνεχώς πρωτογενή πλεονάσματα, διοχετεύοντάς τα μάλιστα στο εξωτερικό, αιμορραγώντας συνεχώς. Διότι κάποια στιγμή το αίμα του ασθενούς τελειώνει εκτός αν στο κλινικά νεκρό γίνει αιμοκάθαρση, με νέα μνημόνια και «βοήθειες».

Είναι περισσότερο πιθανό και κοντά στην ελληνική πραγματικότητα, η νέα κυβέρνηση να βρεθεί μπροστά στο τέλμα της εξάντλησης της φοροδοτικής ικανότητας των ελλήνων και στην αδυναμία δημιουργίας των απαραίτητων πρωτογενών πλεονασμάτων, να βρεθεί μπροστά, σε μια πολιτική, τελείως αντίστροφη, από αυτή που διακηρύσσει. Οπότε δεν αποκλείεται ο χρόνος της να είναι περιορισμένος και να η μοίρα της προδιαγεγραμμένη. Εντός Ευρώ και των συνεπακόλουθων μνημονίων, το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον……

Τέλος καθώς η χώρα συνεχίζει να βουλιάζει και κάθε άλλο, και από τα παραπάνω συνάγεται, ότι ο δρόμος της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, η ουσιαστική πολιτική και κοινωνική συγκρότηση του κόσμου που επιδιώκει την Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, ενάντια στην (ευρω)- παγκοσμιοποίηση παραμένει το ζητούμενο.

*Ανάμεσα σε άλλα, προ λίγων μηνών, λέγαμε: Σε αυτή την χώρα σε λίγους μήνες θα έχουμε πολλαπλές εκλογές. Η κυβέρνηση μάλιστα μιλάει για έξοδο από την κρίση! Το παράλογο είναι ότι σε αυτή την χώρα, σε αυτές τις συνθήκες, δεν υπάρχει ένα κύριο ευρωσκεπτικιστικό πολιτικό ρεύμα…. Αντίθετα, μια δεξιά-νεοφιλελεύθερη και βαθιά ευρωπαϊστική αντιπολίτευση θα πρωτεύσει στις εθνικές εκλογές, ενώ μια «αριστερή» επίσης πολλαπλά νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που θυσίασε το λαό της για την σωτηρία του ευρώ, θα περάσει με τη σειρά της στην αντιπολίτευση. Δύο «όμοια» κόμματα στην κεντρική επιλογή τους, υπέρ της άκρατης παγκοσμιοποίησης, της Ε.Ε. και του ευρώ, του ΝΑΤΟ και των αμερικανών, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή. Μάλιστα είναι πολύ πιθανό ο αστερισμός των αντιμνημονιακών, ριζοσπαστικών οργανώσεων,  κινήσεων και προσώπων να μείνει εκτός Βουλής…. Αν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, η απογοήτευση και η αποστράτευση θα ενταθεί, ενώ ο μόνος παίκτης που θα απομείνει  -και δικαίως- θα είναι  το ΚΚΕ, που (προς το παρόν, ας ελπίζουμε….) δεν προβάλλει κάποιο πρόγραμμα άμεσης εξόδου από την  θανατηφόρα κρίση που βιώνουμε. Σε αυτή λοιπόν την χώρα το πολιτικό αυτό παράδοξο πρέπει να σπάσει. Η λύση και η απάντηση είναι πια μία. Εκλογική συνεργασία και όχι προγραμματική συμφωνία, όλων των ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών, πατριωτικών, αντιιμπεριαλιστικών, δημοκρατικών, αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, αλλά και προσωπικοτήτων, επιστημόνων, καλλιτεχνών, που παλεύουν ώστε η Ελλάδα να γίνει κυρίαρχη και να απελευθερωθεί από το έκτακτο καθεστώς της χρεοκρατίας. Αν δεν γίνει κάτι τέτοιο και ο καθένας κατεβεί στις εκλογές με το μαγαζάκι του, τότε το αποτέλεσμα θα είναι μια στρατηγική ήττα. Γιατί αν μετά από δέκα σχεδόν χρόνια μνημονίων δεν έχει εμφανιστεί η μαγιά μιας νέας πολιτικής πλειοψηφίας, τότε καλό ταξίδι, και  ο καθένας στο δικό του μοναστήρι, στο δικό του Θιβέτ….(βλ: https://www.sxedio-b.gr/index.php/articles1/item/2169-eklogiki-synergasia-h-stratigiki-itta-tou-k-papouli )

*

Διαβάστε περισσότερα...

Διαμαρτυρία της ΛΑ.Ε. για φτωχούς, άστεγους, πρόσφυγες μέσα στο ψύχος

Παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν την Τετάρτη το πρωί μέλη και στελέχη της Λαϊκής Ενότητας έξω από το Υπ. Εσωτερικών (Σταδίου και Πλ. Κλαυθμώνος), καταγγέλοντας οτι το ψύχος και οι άσχημες καιρικές συνθήκες πλήττουν πρώτα απ’ όλα, τα μεγάλα θύματα των μνημονιακών πολιτικών, τους φτωχούς, τους άστεγους, τους απροστάτευτους γέρους, τους πρόσφυγες κλπ.

Διαβάστε περισσότερα...

Υπηρετικές κυβερνήσεις

Του Περικλή Κοροβέση 

Ας υποθέσουμε πως ένα από τα πιο έγκυρα πανεπιστήμια των ΗΠΑ ήθελε να μελετήσει τη Δεξιά Σοσιαλδημοκρατία ή το Ακραίο Κέντρο -όπως λέει ο Ταρίκ Αλί- και έστελνε μια ομάδα ερευνητών στην Ευρώπη. Σίγουρα θα διάλεγε την Ελλάδα για πρώτο σταθμό.

Διαβάστε περισσότερα...

Αλ. Αλαβάνος: «Εχουν διαπράξει όλοι τους εσχάτη προδοσία κατά της Ελλάδας»

Συνέντευξη στην Πέγκυ Ντόκου, εφ.Δημοκρατική Ρόδου

Ο Αλέκος Αλαβάνος, δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι ένας πολιτικός που προέρχεται από την Αριστερά και παραμένει σταθερός στις απόψεις του μέχρι σήμερα που είναι επικεφαλής του ‘Σχεδίου Β’.  Ο κ. Αλαβάνος μιλάει στην «δημοκρατική» για τις πολιτικές εξελίξεις μετά την ψήφιση στην Βουλή των δυσβάστακτων φορολογικών μέτρων. Ασκεί σκληρή κριτική στον Αλέξη Τσίπρα και στους πρώην συντρόφους του, καθώς διετέλεσε πρόεδρος του Σύριζα, και δηλώνει ότι μετά τα νέα μέτρα και την απόφαση για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, έχουν διαπράξει όλοι «εσχάτη προδοσία» κατά της Ελλάδας αλλά παραμένουν γατζωμένοι στην εξουσία. Σχολιάζοντας την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά, ο Αλέκος Αλαβάνος κατηγορεί τους κυβερνητικούς βουλευτές της Δωδεκανήσου, λέγοντας πως δεν θα έπρεπε να εμφανίζονται στην περιοχή τους και θα έπρεπε να είχαν ήδη παραιτηθεί. Ειδικά για τον Πάνο Καμμένο και την στάση του, θεωρεί ότι πρόκειται πλέον για ‘κωμωδία’ η οποία όμως έχει μετατραπεί σε ‘τραγωδία’ καθώς οι επιπτώσεις στην οικονομία των νησιών θα είναι καταστροφικές. Ακόμη, μιλάει για τις εκλογές, την εναλλακτική λύση που προτείνει το ‘Σχέδιο Β’ αλλά και την υποκριτική στάση των δανειστών απέναντι στις κυβερνήσεις της Ελλάδας.

Διαβάστε περισσότερα...

Κυβέρνηση και Ε.Ε. πουλάνε τρέλλα; Η εμείς ζούμε στο Πεκίνο;

Tου Κ. Παπουλή

Η κυβέρνηση πήρε   υφεσιακά μέτρα κοντά στο 3% του ΑΕΠ, 5,4 δις. Λογικά αυτά πρέπει να φέρουν ανάλογη ή μάλλον μεγαλύτερη ύφεση, εκτός αν βρέξει ξένες παραγωγικές επενδύσεις, (όχι ιδιωτικοποιήσεις που πηγαίνουν στο χρέος), ή/και υποτιμηθεί σημαντικά το ευρώ (και ανεβούν οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών προς τρίτες χώρες), ή/και έχουμε μεγάλη πτώση των τιμών του πετρελαίου (που έτσι θα τονωθεί η εγχώρια ζήτηση).

Διαβάστε περισσότερα...

Οι υπουργοί που έβλεπαν τα χαρτοφυλάκιά τους να εξαϋλώνονται η αλλιώς πώς καταστρέφεις την πατρίδα σου

Του Γιάννη Περάκη*

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες νέων φαινομένων. Ο υπουργός ναυτιλίας βλέπει το λιμάνι του Πειραιά να φεύγει (ακολουθεί αυτό της Θεσ/νίκης και της Ηγουμενίτσας), ο άλλος υπουργός τα αεροδρόμια να πετούν για άλλες χώρες και ο τρίτος ο υπουργός ,στο κατ’ ευφημισμό αγροτικής ανάπτυξης, τον κλάδο της ελληνικής κτηνοτροφίας να εξαφανίζεται και έπεται συνέχεια.

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΧΕΔΙΟ Β. Για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

  • Οι  προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης εγκρίθηκαν μεν από την πλειοψηφία της Βουλής, δεν μπορούν όμως  να κριθούν επί του πραγματικού, εφόσον, ακόμη και όσα θετικά μέτρα  περιέχουν- ελάχιστα σε σχέση με το μέγεθος της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής- αποτελούν απλώς προθέσεις. Διότι, στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, στην οποία έχουν εκχωρηθεί τα εργαλεία άσκησης οικονομικής πολιτικής των υπερχρεωμένων χωρών που βρίσκονται σε "ειδικά προγράμματα", όπως η Ελλάδα, οι κυβερνητικές πολιτικές υπόκεινται  σε έγκριση και η εφαρμογή τους πραγματοποιείται μόνο  με  τη συναίνεση των οργάνων της Ευρωζώνης.
Διαβάστε περισσότερα...

Για μια μικρή ανάσα, ή κάτι άλλο συμβαίνει εδώ;

''Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ κάτι μυστικό,
κάτι πλούσιο και παράξενο''
Το περιβόλι του τρελού, Δ.Σαββόπουλος]

Της Τασίας Σταματοπούλου

Ζούμε όντως ιστορικές ημέρες ,οπως και αν χρωματισθεί πολιτικά, ιδεολογικά  ο όρος ''ιστορικές''.
Ο πολιτικός χρόνος πυκνός απο τις εκλογές και μετά τον σχηματισμό  κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Η διαπραγμάτευση με εταίρους και δανειστές άρχισε για πρώτη φορά και ο κόσμος εντός και εκτός παρακολουθεί με κομένη την ανάσα την εξέλιξη και το αποτέλεσμά της .Ειναι προφανές: ''Eχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου''.

Διαβάστε περισσότερα...

Η κυβέρνηση είναι πολιτικά υπεύθυνη για ότι συμβεί

Toυ Γιάννη Περάκη
 
Σε λίγες μέρες (6 Δεκέμβρη) συμπληρώνονται 6 χρόνια από τη μέρα που ο Ν. Ρωμανός μαζί με άλλους συνομήλικούς του, είδαν μπροστά στα μάτια τους, τον αγαπημένο τους φίλο Αλ. Γρηγορόπουλο να ξεψυχάει.
Ο φίλος μου δεν δολοφονήθηκε, εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τους δύο αστυνομικούς.
Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040