Σύνοδος ΗΠΑ-Β. Κορέας: δεξιότερα της Δεξιάς το Δημοκρατικό Κόμμα, του Ατζάμου Μπαράκα

Σύνοδος ΗΠΑ-Β. Κορέας: δεξιότερα της Δεξιάς το Δημοκρατικό Κόμμα

Του Ατζάμου Μπαράκα

Εάν χρειαζόταν περαιτέρω απόδειξη για να πειστεί κανείς ότι το Δημοκρατικό Κόμμα είναι πραγματικά κόμμα του πολέμου, αυτή δόθηκε όταν ο γερουσιαστής Τσακ Σχάμερ και άλλοι Δημοκρατικοί στη Γερουσία χρησιμοποίησαν ένα κυνικό τέχνασμα για να υποστηρίξουν μια θέση ακόμη δεξιότερα απ’ αυτήν του Τζον Μπόλτον όσον αφορά τη σύνοδο κορυφής του Τραμπ και του Κιμ Γιονγκ Ουν.

Τα στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος υποστήριξαν ότι η προγραμματισμένη σύνοδος κορυφής θα μπορούσε να κριθεί επιτυχής μόνο εάν οι Βορειοκορεάτες συμφωνούσαν να καταστρέψουν όλα τα πυρηνικά, χημικά και βιολογικά όπλα τους, να τερματίσουν την παραγωγή και τον εμπλουτισμό ουρανίου, να διαλύσουν τις υποδομές των πυρηνικών όπλων και να αναστείλουν τις δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων.

Αυτές οι απαιτήσεις θα συνιστούσαν μια άνευ όρων παράδοση εκ μέρους της βορειοκορεατικής ηγεσίας και δεν πρόκειται να εκπληρωθούν, όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι Δημοκρατικοί.

Όμως, όσο προβληματικές κι αν είναι αυτές οι απαιτήσεις, το πραγματικό πρόβλημα, που δείχνει ότι η διεξαγωγή πολέμων αποτελεί και για τα δύο κόμματα το επίκεντρο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, είναι το εξής: εάν πρέπει να επιτευχθεί αυτό και μόνο αυτό το αποτέλεσμα για να κριθεί επιτυχής η σύνοδος κορυφής, τότε όχι μόνο τοποθετείται ο πήχης σε ένα ύψος που ουδείς σοβαρός άνθρωπος θεωρεί δυνατό, αλλά και δίνει στην κυβέρνηση Τραμπ το ιδεολογικό άλλοθι για να προχωρήσει σε πόλεμο. Επειδή το να αναγκαστούν οι Βορειοκορεάτες να παραδοθούν αναπόφευκτα δεν μπορεί να επιτευχθεί, ουσιαστικά αποκλείεται κάθε άλλη επιλογή εκτός από τη στρατιωτική σύγκρουση.

Πρόκειται για ένα ασυνείδητο και κυνικό παιχνίδι που αποδεικνύει ότι κανένα από τα δύο κυρίαρχα κόμματα δεν έχει την ωριμότητα και την προνοητικότητα για να ηγείται.

Το Δημοκρατικό και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των ΗΠΑ υποστηρίζουν αμφότερα τη χρήση και την ανάπτυξη του μιλιταρισμού, της καταστολής και του πολέμου, αλλά με κάποιον τρόπο –ακόμη κι αν η ιστορική καταγραφή αποκαλύπτει το αντίθετο— το Δημοκρατικό Κόμμα κατάφερε να το βλέπουν ως το κόμμα που είναι λιγότερο πιθανό να υποστηρίξει τον πόλεμο απ’ ό,τι οι Ρεπουμπλικάνοι. Η αντίληψη αυτή πρέπει να αμφισβητηθεί ευθέως.

Το Δημοκρατικό Κόμμα έχει μια μακρά και αχρεία ιστορία που το συνδέει με τη Β. Κορέα, όπως και με κάθε άλλον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διεξήγαγαν οι ΗΠΑ μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Ήταν οι πολιτικές του προέδρου των Δημοκρατικών Χ. Τρούμαν που διαίρεσαν την Κορεατική Χερσόνησο και οδήγησαν στον κτηνώδη αποικιακό πόλεμο που διεξήγαγαν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις [με τη συμμετοχή πολλών δυτικών κρατών μεταξύ των οποίων και της Ελλάδας, την εποχή που η κυβέρνηση με έκτακτα στρατοδικεία εκτελούσε αγωνιστές της Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού –σ.τ.μ.].

Η σύγκρουση στην Κορέα ήταν πολύτιμη για τον Τρούμαν και τους συμβούλους του κόμματός του που επιδίωκαν να στρατιωτικοποιήσουν ξανά την αμερικανική οικονομία και συνεπώς χρειάζονταν τη δικαιολογία που τους παρείχε ο πόλεμος στην Κορέα. Ο Τρούμαν τριπλασίασε τον στρατιωτικό προϋπολογισμό και δημιούργησε το πλαίσιο για το δίκτυο των αμερικανικών βάσεων σε ξένες χώρες που , τελικά, θα κάλυπταν όλο τον κόσμο τις επόμενες δεκαετίες [σήμερα είναι περί τις 800, εκ των οποίων μία από τις σημαντικότερες η βάση της Σούδας, στην Κρήτη. σ.τ.μ.].

Η δικομματική επιδίωξη για κυριαρχία σε όλο το φάσμα συνεχίζεται ακάθεκτα, χωρίς πραγματική εναντίωση από την «αντίσταση» του Δημοκρατικού Κόμματος. Ακόμη και η Καμπάνια για τους Φτωχούς (PPC) που άρχισε τον Μάιο και υποτίθεται ότι είναι ένα ανεξάρτητο ηθικό κίνημα μέχρι τώρα περιστρέφεται γύρω από το θέμα του ποια κόμματα και συμφέροντα είναι υπεύθυνα για τις «ηθικές αποτυχίες» των ΗΠΑ.

Αντίθετα, η Επιτροπή Επαναστατικής Δράσης, η Φοιτητική Μη Βίαιη Συντονιστική Επιτροπή, το φοιτητικό και νεολαιίστικο αντιπολεμικό κίνημα και τελικά ο δρ Κινγκ αναγνώρισαν σαφώς την ευθύνη και των δύο κομμάτων για τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Αυτό που κατανοούσαν ο δρ Κινγκ και οι αγωνιστές τη δεκαετία του 1960 ήταν πως για να είναι κανείς πολιτικά και ηθικά συνεπής έπρεπε να κατονομάσει τους ενόχους και να αναγνωρίσει τα συγκεκριμένα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα που ωθούν προς τον πόλεμο και τον μιλιταρισμό.

Οι εκκλήσεις στην ηθική ως στοιχείο λαϊκής κινητοποίησης ενάντια στον πόλεμο μπορεί να είναι χρήσιμες. Αλλά έχουν ελάχιστα μεγαλύτερη επίδραση από τις ονλάιν υπογραφές κειμένων διαμαρτυρίας, εάν η ουσία και το συγκριμένο υποκαθίστανται από αόριστες κοινοτοπίες.

Αυτό έγινε με την εβδομάδα δράσης κατά του πολέμου της Καμπάνιας για τους Φτωχούς. Μόλις λίγες ημέρες πριν αρχίσει η εβδομάδα, στη Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίστηκε άλλη μια αύξηση του στρατιωτικού προϋπολογισμού: με 351 προς 66, οι βουλευτές ενέκριναν μια σημαντική αύξηση στο απίστευτο ποσό των $717 δισεκατομμυρίων ετησίως.

Και μόλις λίγες ημέρες μετά την εβδομάδα δράσης για τον μιλιταρισμό και τον πόλεμο, οι Δημοκρατικοί γερουσιαστές έδωσαν το ασυνείδητο και οπορτουνιστικό τελεσίγραφό τους στην κυβέρνηση Τραμπ για τη Β. Κορέα, που θα μπορούσε κάλλιστα να οδηγήσει σε άλλον έναν παράνομο και ανήθικο αμερικανικό πόλεμο.

Το να μην κατονομάζονται οι Δημοκρατικοί ως πολεμοκάπηλοι, όπως είναι αποδεδειγμένα, είναι αυτό καθ’ εαυτό ανήθικο.

Είναι επίσης απολύτως σαφές ότι οι ηθικές εκκλήσεις δεν είναι αρκετές για να περιγράψουν τα συμφέροντα των καπιταλιστικών ελίτ και της επιδίωξής τους για πολέμους ως εκ διαμέτρου αντίθετα με τα συμφέροντα των εργαζομένων και των φτωχών, που χρησιμεύουν για τους πλούσιους σαν κρέας για τα κανόνια.

Η θέση που υιοθέτησε η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος επιβεβαίωσε απλώς αυτό που ήδη ήταν κοινώς αντιληπτό ως ηγεμονική θέση της πλειονότητας του κατεστημένου της εξωτερικής πολιτικής.

Αντικειμενικά, ουδέποτε υπήρχε μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις δεξιές πολιτικές του Ντικ Τσένι ή του Τζον Μπόλτον και της νεοφιλελεύθερης δεξιάς πολιτικής των ηγετών του Δημοκρατικού Κόμματος. Οι διαφορές ήταν πάντα απλώς διαφορές τακτικής και όχι στρατηγικής, με την έννοια ότι αμφότεροι θέλουν να εκμηδενίσουν τους Βορειοκορεάτες.

Δυστυχώς, ο μόνος που διακατέχεται από σύγχυση για τις προθέσεις και τα συμφέροντα των ελίτ είναι ο απλός κόσμος, ιδίως εκείνα τα τμήματα του κοινού που έχουν συνηθίσει να πιστεύουν ότι το Δημοκρατικό Κόμμα είναι λιγότερο πολεμοκάπηλο και μιλιταριστικό απ’ ό,τι το Ρεπουμπλικανικό.

Το γεγονός είναι πως το κατεστημένο του Δημοκρατικού Κόμματος είναι και αυτό Δεξιά. Ήττα της Δεξιάς σημαίνει ήττα του δικομματικού κατεστημένου, προς όφελός μας και προς όφελος όλου του κόσμου.

Γι’ αυτό οι δυνάμεις της ειρήνης, κατά του πολέμου και του ιμπεριαλισμού πρέπει να ξεκαθαρίσουν αυτές τις συγχύσεις. Το κίνημα πρέπει να διακηρύξει χωρίς υπεκφυγές τη θέση της Συμμαχίας των Μαύρων για την Ειρήνη: ούτε μια σταγόνα αίμα της εργατικής τάξης και των φτωχών για την υπεράσπιση των συμφερόντων της καπιταλιστικής ολιγαρχίας.

Ο Ajamu Baraka είναι εθνικός οργανωτής της Black Alliance for Peace, ήταν υποψήφιος για τη θέση του αντιπροέδρου με το Πράσινο Κόμμα, στις εκλογές του 2016.

Πηγή: https://www.counterpunch.org/2018/06/12/the-democrats-out-right-the-right-on-north-korean-summit/

Μετάφραση: Αριάδνη Αλαβάνου

Διαβάστε περισσότερα...

«Καιρός να σπάσουμε τη σιωπή μας»

MARTIN LUTHER KING

Πριν μισό αιώνα, τον Απρίλη του 1967, στην Εκκλησία του Riverside στην Ατλάντα των ΗΠΑ εκφώνησε την πιο ριζοσπαστική του ομιλία για τον πόλεμο στο Βιετνάμ ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Αποτελεί ένα από τα πιο προωθημένα κηρύγματα της αντίληψης της «Θεολογικής Απελευθέρωσης», που δυστυχώς είναι απούσα σε κρίσιμες στιγμές της δικής μας χώρας. ‘Ενα χρόνο ακριβώς μετά ο Μάτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε.

Διαβάστε περισσότερα...

Το σχέδιο των ΗΠΑ για τη Μακεδονία (ΠΓΔΜ): Κρατήστε τη Σερβία υπό έλεγχο και τη Ρωσία μακριά

Ο Dr Marcus Papadopoulos είναι ο εκδότης και συντάκτης της Politics First, μιας μη κομματικής δημοσίευσης για το Κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατέχει διδακτορικό στην ιστορία της Ρωσίας και ειδικεύεται στη Ρωσία και το υπόλοιπο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Η μέγιστη υποκρισία Ο Τραμπ [και ορισμένοι «αριστεροί»] «νοιάζονται» για κάποια παιδιά στη Συρία, όχι όμως για άλλα

 Του Ρόμπερτ Φισκ

Δεν ντρέπονται καθόλου; Τι αναλγησία! Τι όνειδος! Πόσο ξεδιάντροπο είναι να στερεύει η συμπόνια τη στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι η τελευταία σφαγή αθώων δεν άξιζε τα ίδια δάκρυα και οργή που προκάλεσε η προηγούμενη.  Στην πραγματικότητα, δεν άξιζε ούτε ένα δάκρυ. Γιατί οι 126 Σύροι –σχεδόν όλοι άμαχοι— που δολοφονήθηκαν έξω από το Χαλέπι ήταν σιίτες μουσουλμάνοι που μεταφέρονταν από δύο  χωριά τα οποία ελέγχονταν από την κυβέρνηση (δηλαδή από τον Άσαντ) στο βορρά της Συρίας.  Και ο φονιάς τους ήταν προφανώς μέλος της al-Nusra (al-Qaeda) ή μιας από τις σουνιτικές «ανταρτικές» ομάδες που η Δύση έχει εξοπλίσει –πιθανότατα δε από το ίδιο το Ισλαμικό Κράτος.

Διαβάστε περισσότερα...

50 πρυτάνεις ΑΕΙ των ΗΠΑ ενάντια στο διάταγμα Τραμπ

ΑΠΟΤΟΝEW YORK REVIEW OF BOOKS

Αγαπητέ Πρόεδρε Τραμπ:

Σας γράφουμε ως Πρυτάνεις των σπουδαιότερων αμερικάνικων πανεπιστημίων και κολεγίων για να σας καλέσουμε να επανορθώσατε ή να ανακαλέσετε το πρόσφατο διάταγμά σας που κλείνει τα σύνορα της χώρας σε μετανάστες και άλλους από επτά χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία και σε πρόσφυγες από όλο τον κόσμο. Εάν παραμείνει , το διάταγμα απειλεί και την αμερικάνικη ανώτατη εκπαίδευση και τις καθοριστικές αρχές της χώρας μας.

Διαβάστε περισσότερα...

Παραίτηση Φλιν: η διαμάχη μεταξύ των κέντρων εξουσίας στις ΗΠΑ

Με τις διαρροές από μέλη της CIA και της NSA (Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας) υλικών για τις συνομιλίες του Μάικλ Φλιν με Ρώσους αξιωματούχους , γινόμαστε μάρτυρες ενός αργόσυρτου πραξικοπήματος που θα μετασχηματίσει την αμερικανική διακυβέρνηση και τις σχέσεις ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία και τις μυστικές υπηρεσίες.  Απομένει να δούμε αν αυτές οι κινήσεις σηματοδοτούν μια γενικότερη επίθεση εναντίον της προεδρίας από υπηρεσίες που επί μακρόν είναι συνηθισμένες να μπλοκάρουν διοικήσεις οι οποίες απειλούν αυτά που εκλαμβάνουν ως συμφέροντά τους.   

Του DAVID PRICE

Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτη η Αμερική, πολύ κακό για τους χαμένους

Του Σερζ Αλιμί

 [ Ή όπως θα πρέπει να το διαβάσουμε:  «αναταραχή στις τάξεις των αντιπάλων των λαών, θαυμάσια κατάσταση» ]

Από την πρώτη ομιλία του ως πρόεδρος, ο Ντόναλντ Τραμπ διαφοροποιήθηκε από τους προκατόχους του. Με περιφρονητικούς τόνους, και με σφιγμένη γροθιά,  ανακοίνωσε ότι «τη χώρα μας θα την κυβερνά ένα νέο όραμα» -- το «Πρώτη η Αμερική». Το διεθνές σύστημα που εγκαθιδρύθηκε από τις ΗΠΑ πριν από 70 και πλέον χρόνια θα υπηρετεί πλέον μόνο την Αμερική, αλλιώς θα σβήσει. Αυτή η διακήρυξη ανησυχεί άλλες χώρες, ιδίως της Ευρώπης, που υποκρίνονταν πως πίστευαν σε μια δημοκρατική ατλαντική κοινότητα αμοιβαία επωφελών διευθετήσεων. Με την άφιξη του Τραμπ,  οι μάσκες έπεσαν: η Αμερική θα «νικήσει όπως ποτέ πριν» σ’ αυτό που βλέπει ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, στα μερίδια αγοράς, στη διπλωματία ή στο περιβάλλον.  Πολύ κακή εξέλιξη για τους χαμένους -- τον υπόλοιπο κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο PHILIP ROTH στέλνει e-mail για τον TRUMP

Ο πιο διάσημος εν ζωή αμερικανός συγγραφέας Philip Roth απαντά με e-mail στα ερωτήματα του NewYorker μετά την ορκομωσία του Τrump. Ακολουθεί το κειίμενο του περιοδικού:

Το 2004, ο Philip Roth δημοσίευσε το μυθιστόρημα "Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής." Οι τέσσερις κύριοι χαρακτήρες του μυθιστορήματος, που εκτυλίσσεται στην περίοδο ανάμεσα στον Ιούνιο του 1940 και τον Οκτώβριο του 1942, είναι μια οικογένεια Αμερικανών Εβραίων, των Roths, από το Newark- της Bess, του Herman και των δύο παιδιών τους, του Philip και της Sandy. Η οικογένεια είναι ένθερμοι υποστηρικτές του Franklin Delano Roosevelt, αλλά στο μυθιστόρημα παρά την προσδοκία τους, ο Rooseveltέχασε την τρίτη θητεία στις εκλογές και προς μεγάλη έκπληξη εκλέχθηκε ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος, Charles Lindbergh- του οποίου η νίκη έφερε τα πάνω κάτω όχι μόνο στην πολιτική στην Αμερική, αλλά στην ίδια τη ζωή.

Διαβάστε περισσότερα...

Ψευδεπίγραφη η αντίθεση του Τραμπ στην παγκοσμιοποίηση

Του  Vijay Prashad 

O Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να αποσυρθούν οι ΗΠΑ από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις γνωστές ως Συνεργασία του Ειρηνικού (TTP). Δυστυχώς, κάποιοι ηγέτες συνδικάτων πανηγύρισαν μαζί του γι’ αυτή την ενέργεια. Είναι η απόσυρση των ΗΠΑ από την TPP μέρος ενός σχεδίου για την αύξηση της απασχόλησης; Όχι. Η απόσυρση των ΗΠΑ θα πρέπει να κατανοηθεί με βάση δύο άξονες – αφ’ ενός της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης και αφ’ ετέρου  μιας νέας στρατηγικής για την αναζωογόνηση της παρακμάζουσας  αμερικανικής ισχύος διεθνώς.

Διαβάστε περισσότερα...

Τα κοινά στοιχεία της εκλογής Τραμπ και της εμφάνισης του Isis

Του Πάτρικ Κόκμπερν

 Στον απόηχο των μαζικών διαδηλώσεων κατά του Ντ. Τραμπ στις ΗΠΑ, κατά την ημέρα της ορκωμοσίας του ως προέδρου, έχει  ενδιαφέρον το άρθρο του  Αμερικανού δημοσιογράφου Πάτρικ Κόκμπερν για τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες  που διαμορφώνουν τις  διαθέσεις ευρέων λαϊκών στρωμάτων σε πολύ διαφορετικές περιοχές του σύγχρονου κόσμου. Τις οποίες δεν αντιλαμβάνονται καν ή περιφρονούν οι φιλελεύθερες και εύπορες  ελίτ που  εμφανίζονται ως επικεφαλής των αντι-Τραμπ κινητοποιήσεων  και στο μόνο στο οποίο ωθούν είναι η περαιτέρω διαίρεση των εργαζόμενων στρωμάτων που έχουν κάθε κοινωνικό συμφέρον να συμπαραταχθούν τόσο ενάντια στον Τραμπ όσο και στις ηγεσίες του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανικού  Κόμματος, στις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλούσιους,  τα συμφέροντα των οποίων   υπηρετεί η αμερικανική πολιτική τάξη στο σύνολό της.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040

© 2013 Σχέδιο Β'