ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

Λίγα λόγια για τη διαδικασία

Το πρόγραμμα του μετώπου «Ανυπότακτη Γαλλία» είναι καρπός μιας συλλογικής επεξεργασίας. Το ξεκίνημα ήταν στις 10/2/16 από τότε που προτάθηκε η υποψηφιότητα του Μελανσόν για τις προεδρικές εκλογές του 2017. Σημείο αφετηρίας ήταν το πρόγραμμα που είχε ο Μελανσόν ως υποψήφιος το 2012. Ακολούθησε η ανάπτυξη και επικαιροποίησή του. Το πρώτο στάδιο της διαδικασίας ήταν Φεβρουάριο έως Αύγουστο του 2016, κατά τη διάρκεια του οποίου κατατέθηκαν 3.000 συμβολές μελών του μετώπου μέσω διαδικτύου που συντέθηκαν από μια ομάδα 20 συντονιστών που εργάστηκαν ανά θέμα. Στο δεύτερο στάδιο οργανώθηκαν 16 «ακροάσεις» με ερευνητές, επαγγελματίες και αγωνιστές με σκοπό να σχεδιαστούν οι μείζονες άξονες του προγράμματος. Σε μια τρίτη φάση εκλήθησαν να συμβάλλουν οι πολιτικές δυνάμεις που υποστήριξαν την υποψηφιότητα Μελανσόν. Το πρόγραμμα επικυρώθηκε στις 16/10/2016 από την Εθνική Σύνοδο της Ανυπότακτης Γαλλίας εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2017. Όμως η συλλογική δουλειά δεν σταματά εδώ. Η προεκλογική καμπάνια συνέβαλε στον εμπλουτισμό του προγράμματος. Το πρόγραμμα συμπληρώνεται και εξειδικεύεται από την συλλογική επεξεργασία μιας σειράς από θεματικές μπροσούρες. Πρόθεση των συντονιστών είναι η ενδυνάμωση από εδώ και στο εξής του επιχειρησιακού χαρακτήρα του προγράμματος μέσα από τη διοργάνωση «νομοθετικών εργαστηρίων» για την επεξεργασία των πρώτων προτάσεων νόμων του Μετώπου.  

Επικεφαλείς της διαδικασίας εκπόνησης του προγράμματος είναι η Σαρλότ Ζιράρ νομικός – συνταγματολόγος και ο Ζακ Ζενερό οικονομολόγος με εξειδίκευση σε θέματα αγοράς εργασίας. Σημειώνουμε ότι στην ομάδα των 20 συντονιστών του προγράμματος, ο μικρότερος είναι 21ετών και ο μεγαλύτερος 46. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι 30 ετών. Σχεδόν όλοι – ες έχουν ολοκληρώσει ή πραγματοποιούν ανώτατες σπουδές, κάποιοι είναι ΄κάτοχοι διδακτορικού. 

Το πρόγραμμα αποτελείται από7 ενότητες:

  1. Η Δημοκρατία επείγει
  2. Οι ανάγκες της κοινωνίας επείγουν
  3. Η οικολογία επείγει
  4. Η Ευρώπη σε αμφισβήτηση
  5. Το ζήτημα της ειρήνης
  6. Αντιμέτωποι με τη μεγάλη παλινδρόμηση (Η ανθρώπινη πρόοδος πρώτα) 
  7. Αντιμέτωποι με τη μεγάλη παρακμή

 Ακολουθεί η μετάφραση της 1ης Ενότητας :

 Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΕΙΓΕΙ - Η 6η ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Όλα πηγάζουν από την εξουσία των πολιτών. Πώς θα δοθεί η εξουσία στο λαό, πώς θα τελειώνουμε με το σύστημα της διαπλεκόμενης κάστας πολιτικής – ΜΜΕ και με την προεδρική μοναρχία ;

Είναι η εποχή του λαού που πρέπει να ξεκινήσει ! Η επανάσταση των πολιτών στην οποία πιστεύω είναι το ειρηνικό και δημοκρατικό μέσο για να γυρίσει η σελίδα από την τυραννία της χρηματιστικής ολιγαρχίας και την κάστα που είναι στην υπηρεσία της.

Αυτό θα είναι το έργο μιας συντακτικής συνέλευσης, που θα συγκληθεί για να αλλάξει εκ βάθρων το Σύνταγμα, να καταργήσει την προεδρική μοναρχία και να εγκαθιδρύσει την λαϊκή πρωτοβουλία. Θα ήθελα να είμαι ο τελευταίος πρόεδρος της 5ης Δημοκρατίας και να επιστρέψω το συντομότερο στο σπίτι μου αμέσως μόλις το νέο σύνταγμα θα υιοθετηθεί από το γαλλικό λαό. Η 6η Δημοκρατία θα ξεκινήσει και θα είναι η επανίδρυση αυτής καθεαυτής της Γαλλίας.

Ζαν Λυκ Μελανσόν

1:  Σύγκληση Συντακτικής Συνέλευσης.

Το νέο Σύνταγμα που έχει ανάγκη η Γαλλία πρέπει να είναι ριζικά καινούργιο, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου γραφής του: δεν πρέπει να είναι απλά μερεμέτια της 5ης Δημοκρατίας, ούτε να εξαντλείται σε κάποιες μεταρρυθμίσεις που θα περάσει ο μελλοντικός πρόεδρος της Δημοκρατίας. Είναι ο λαός ο ίδιος που πρέπει να πάρει επάνω του το ζήτημα και να εφαρμόσει μια συντακτική διαδικασία.

Προτείνουμε την σύγκληση μιας εθνοσυνέλευσης ειδικά επιφορτισμένης για τη σύνταξη ενός νέου Συντάγματος υπό τον έλεγχο των πολιτών : μια Συνέλευση συντακτική. Θα υποβάλλουμε στις εργασίες της προτάσεις για μια 6η Δημοκρατία του λαού, εξισωτική που θα θεσπίζει νέα δικαιώματα και θα επιβάλλει υποχρεωτικά την οικολογία.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος (άρθρο 11 του Συντάγματος) για την ανάληψη της συνταγματικής διαδικασίας (διαμόρφωση της σύνθεσης της Συντακτικής Συνέλευσης- τρόπος ψηφοφορίας, θέματα ισοτιμίας, αντιμετώπιση ζητημάτων ασυμβατότητας, συμμετοχή των ενώσεων των πολιτών στη διαδικασία κλπ )
  • Κανένας βουλευτής των εθνοσυνελεύσεων της 5ης Δημοκρατίας δεν μπορεί να είναι μέλος αυτής της συντακτικής Συνέλευσης. Οι αντιπρόσωποι στην Συντακτική Συνέλευση δεν μπορούν να είναι υποψήφιοι στις εκλογές μετά την έναρξη ισχύος του νέου Συντάγματος.
  • Το Σύνταγμα που θα προταθεί από την Συντακτική Συνέλευση θα τεθεί σε δημοψήφισμα για την έγκρισή του.

2 : Εξάλειψη της ολιγαρχίας, κατάργηση των δικαιωμάτων της κάστας

Η δημοκρατία είναι άρρωστη από τα προνόμια, την βασιλεία του χρήματος και την σύμπτυξη ανάμεσα στην πολιτική και το χρήμα. Μια κάστα προνομιούχων, αποκομμένων από την πραγματική ζωή του λαού έχει την εξουσία. Αυτό πρέπει να σταματήσει : Η αρετή πρέπει να είναι το κέντρο της πολιτικής δράσης.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Να καταστεί δια βίου μη εκλόγιμο κάθε πρόσωπο που θα έχει καταδικαστεί για διαφθορά.
  • Κατάργηση του μονοπωλίου της φορολογικής αρχής να ασκεί δίωξη σε περίπτωση απάτης : Η δικαιοσύνη πρέπει να μπορεί να διεξάγει ελεύθερα έρευνα και με δική της πρωτοβουλία ακόμα και ενάντια στη γνώμη του υπουργού.
  • Καταπολέμηση της μόλυνσης του κοινοβουλευτικού διαλόγου από τα λόμπυ, απαγόρευση της εισόδου των λομπίστας μέσα στους διαδρόμους του κοινοβουλίου και των δώρων που κάνουν στους βουλευτές.
  • Να τεθεί τέλος στην «περιστρεφόμενη πόρτα»: Κάθε ανώτατος δημόσιος λειτουργός που θα επιθυμούσε να εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να αποχωρεί από τη δημόσια θέση και να επιστρέψει στο δημόσιο την δαπάνη της εκπαίδευσής, εάν έχει υπηρετήσει τουλάχιστον δέκα χρόνια. Κατάργηση του εξωτερικού διαγωνισμού για τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης για κάθε πρόσωπο που δεν έχει εργαστεί ποτέ. Σκλήρυνση των κανόνων κατά της σύγκρουσης συμφερόντων, παράταση των περιόδων  απαγόρευσης της άσκησης ιδιωτικού έργου μετά από την άσκηση δημόσιου έργου στον ίδιο τομέα.
  • Εφαρμογή των επιταγών της Αντιδιαφθοράς[i] και της Διεθνούς Διαφάνειας[ii] προσβλέποντας στην καταπολέμηση της διαφθοράς και την σύνδεση των αντιπροσώπων με τους αντιπροσωπευόμενους. Υποχρέωση κάθε εκλεγμένου να δημοσιεύει τα περιουσιακά του στοιχεία υποβάλλοντάς τα στην ανώτατη Αρχή για τη διαφάνεια και τη δημόσια ζωή και κατάργηση της χρηματοδότησης των βουλευτών μέσω κονδυλίων που δεν περνούν από ψηφοφορίες στη βουλή.
  • Κατάργηση του σφετερισμού της εκπροσώπησης των εργοδοτών : θέσπιση της αντιπροσωπευτικότητας των εργοδοτικών οργανώσεων από εκλογές, όπως ισχύει ήδη για τα συνδικάτα εργαζομένων.

3. Μια Δημοκρατία που επιτρέπει την λαϊκή παρέμβαση

Ο λαός κρατείται συστηματικά έξω από τις αποφάσεις. Το πολύ – πολύ να συμμετέχει μια φορά στα 5 χρόνια χωρίς δυνατότητα να παρεμβαίνει στο ενδιάμεσο. Ήρθε ο καιρός να εμπιστευτούμε τους πολίτες και να επιτραπεί η ελεύθερη έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας σε όλες τις περιστάσεις.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Θέσπιση του δικαιώματος της ψήφου στα 16, καθιέρωση της υποχρεωτικής ψηφοφορίας και αναγνώριση της λευκής ψήφου ως έκφραση μερίδας των ψηφισάντων με αναλογική εκπροσώπηση.
  • Θέσπιση του δικαιώματος ανάκλησης ενός εκλεγμένου κατά τη διάρκεια της θητείας του, με δημοψήφισμα, κατόπιν αιτήματος ενός μέρους του εκλογικού σώματος.
  • Καθιέρωση του δημοψηφίσματος με πρωτοβουλία των πολιτών και του δικαιώματος των πολιτών να προτείνουν ένα νόμο.
  •  Υποχρεωτική προσφυγή σε δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος η για την επικύρωση οποιασδήποτε ευρωπαϊκής συνθήκης και διασφάλιση του σεβασμού της απόφασης του λαού.
  • Αναγνώριση του δικαιώματος ψήφου στις τοπικές εκλογές για τους αλλοδαπούς κατοίκους, όπως ισχύει ήδη για τους υπηκόους χωρών της ΕΕ.
  • Να καταστεί αποτελεσματική η αρχή της μη συσσώρευσης εντολών, συμπεριλαμβανομένων του χρόνου (αριθμός θητειών) και κατάργηση του νόμου  NOTRe [iii] : ενάντια στις νέες φεουδαρχίες και την απομάκρυνση της εξουσίας από τους πολίτες, επανιδρύοντας την εδαφική διάρθρωση της δημοκρατίας και υπερασπίζοντας της κοινοτικές ελευθερίες.
  • Εκδημοκρατισμός της πρόσβασης σε πολιτικές ευθύνες επιτρέποντας στον καθένα να πάρει μια πολιτική άδεια, χωρίς να διακινδυνεύει τη θέση του ή τα δικαιώματά του, όποια και εάν είναι αυτά, προκειμένου να εκπροσωπηθεί σε εκλογές.

4. Καταργώντας την προεδρική μοναρχία

Η σημερινή προεδρική μοναρχία περιθωριοποιεί το κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος μπορεί να διαλύσει το κοινοβούλιο, αλλά δεν μπορεί να το ανατρέψει. Κατά συνέπεια : οι βουλευτές λειτουργούν πιο συχνά ως «πόδια» υποχρεωμένα στον μονάρχη, παρά ως αντιπρόσωποι του κυρίαρχου λαού. Αυτό το σύστημα είναι μια δημοκρατική ανωμαλία.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Κατάργηση της προεδρικής μοναρχίας και καθιέρωση ενός σταθερού κοινοβουλευτικού συστήματος στο οποίο η κυβέρνηση διατηρεί την εκτελεστική εξουσία εξ’ ονόματος του κοινοβουλίου και είναι υπεύθυνη απέναντι σ’ αυτό.
  • Εκλογή της Εθνοσυνέλευσης με απλή αναλογική.
  • Κατάργηση της Γερουσίας και του Οικονομικού- Κοινωνικού και Περιβαλλοντικού Συμβουλίου[iv] και δημιουργία μιας Εθνοσυνέλευσης λαϊκής παρέμβασης σε μακροπρόθεσμη βάση η οποία θα αποφαίνεται για τις οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις των νόμων.
  • Κατάργηση του Ειδικού Ανώτατου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας και υπαγωγή των μελών της κυβέρνησης στην κανονική δικαιοσύνη.

5. Ένα νέο στάδιο των ελευθεριών και της ατομικής χειραφέτησης

Ένα Σύνταγμα είναι η εγγύηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που αναγνωρίζονται από τον ίδιο το λαό. Η 6η Δημοκρατία είναι η ευκαιρία μα καθιερωθούν νέα αστικά και πολιτικά δικαιώματα, αλλά επίσης και ατομικά προσβλέποντας σε ένα νέο στάδιο της ανθρώπινης χειραφέτησης.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων:

  • Θέσπιση της μη εμπορευματοποίησης του ανθρώπινου σώματος  και του δικαιώματος της αυτοδιάθεσής του σε κάθε περίπτωση : ελευθερία συνείδησης, ελευθερία στην αντισύλληψη και την άμβλωση, δικαίωμα στο θάνατο με αξιοπρέπεια (συμπεριλαμβανομένου του υποβοηθούμενου), εγγυημένη πρόσβαση στην παρηγορητική φροντίδα.
  • Να επιτραπεί η ελεύθερη και δωρεάν αλλαγή καθεστώτος πολιτογράφησης
  • Θέσπιση δικαιώματος αναγνώρισης της πατρότητας με προεπιλογή, αναγνώριση του δικαιώματος της υποβοηθούμενης μητρότητας για όλες τις γυναίκες, άρνηση της παρένθετης μητρότητας, σε όλες τις περιστάσεις αναγνώριση της ανωτερότητας του συμφέροντος του παιδιού.  

6. Μια δημοκρατία για όλους

Καμιά ελευθερία δεν είναι δυνατή, χωρίς την ισότητα των προσώπων. Αρκετά χρονοτριβήσαμε ! Να επιβάλλουμε την ισότητα των δικαιωμάτων ! Να τιμωρήσουμε αυτούς που θέλουν να τα καταργήσουν. Να προοδεύσει η ισότητα των δικαιωμάτων στην πράξη σε όλους τους τομείς.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων:

  • «Να κάνουμε την Γαλλία από όλα τα υλικά»[v]
  • Υπεράσπιση του καθολικού εδαφικού δικαιώματος για τα παιδιά που γεννήθηκαν στη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένων αυτών που γεννήθηκαν στα υπερπόντια εδάφη.
  • Διευκόλυνση της απόκτηση της γαλλικής εθνικότητας για τα άτομα από το εξωτερικό που βρίσκονται νόμιμα στο γαλλικό έδαφος.
  • Επαναφορά της κάρτας παραμονής δεκαετούς διάρκειας ως άδεια παραμονής για τους αλλοδαπούς
  • Κατάργηση των διακρίσεων και καταπολέμηση όλων των μορφών ρατσισμού.
  • Εισαγωγή του ελέγχου της ταυτότητας και απαγόρευση του “face control”.  
  • Διασφάλιση πραγματικής ισότητας και καταπολέμηση των διακρίσεων με βάση το φύλο, την αναπηρία, την εμφάνιση, το χρώμα του δέρματος, την ηλικία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις, την κοινωνική προέλευση ή την περιουσία.
  • Κατάργηση της πατριαρχίας στο Κράτος και στην κοινωνία
  • Επιβολή της ισότητας συνθηκών ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες στις πολιτικές, διοικητικές, οικονομικές, συνδικαλιστικές δομές και άλλες ενώσεις .
  • Ενδυνάμωση του νόμου και των μέσων κατά της βίας των γυναικών.
  • Γενίκευση του Οικογενειακού Προγραμματισμού στις δομές εκπαίδευσης και κατάρτισης για ην αντισύλληψη και το δικαίωμα στην άμβλωση.
  • Θέσπιση ενός νόμου για της καταπολέμηση του σεξισμού.
  • Κατάργηση της πορνείας και διασφάλιση της αξιοπρέπειας της ανθρώπινης προσωπικότητας.
  • Διασφάλιση της ισότητας όλων των οικογενειών, όλων των παιδιών, όλων των  ζευγαριών παντρεμένων, η αυτών που συζούν (όσον αφορά θέματα κληρονομικότητας, κηδείας, συνταξιοδότησης επιζώντων). Να ανοίξει το δικαίωμα υιοθεσίας για όλα τα ζευγάρια, παντρεμένα ή όχι.

7. Μια δημοκρατία της εκκοσμίκευσης

Η εκκοσμίκευση είναι υπό διωγμό απ’ όλες τις πλευρές και χρησιμοποιείται ως εργαλείο από τους ιστορικούς της εχθρούς το θρησκευτικό ολοκληρωτισμό και τους ρατσιστές που θέλουν να στιγματίσουν τους μουσουλμάνους. Η εκκοσμίκευση είναι η προϋπόθεση της ελευθερίας συνείδησης του καθενός, της ισότητας και της αδελφότητας ανάμεσα σε όλους τους πολίτες όποια και εάν είναι η φιλοσοφική ή πνευματική τους επιλογή. Η εκκοσμίκευση καθιστά εφικτή τη δράση του κράτους στην υπηρεσία του γενικού συμφέροντος.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων:

  • Επέκταση της ισχύος του νόμου του 1905[vi] σε όλη την γαλλική επικράτεια (κατάργηση του εκκλησιαστικού συμφώνου σε Αλσατία - Μοζελ[vii] και των διαφόρων ειδικών καθεστώτων σε ισχύ στα υπερπόντια εδάφη).
  • Διασφάλιση της ελευθερίας συνείδησης και της ισότητας όλων των πνευματικών επιλογών απέναντι στο νόμο.
  • Καταπολέμηση της πολιτικής χρήσης των θρησκειών και του κάθε είδους «κοινοτισμού»[viii].
  • Κατάργηση της δημόσιας χρηματοδότησης για την κατασκευή θρησκευτικών κτιρίων, την άσκηση θρησκευτικών δραστηριοτήτων και την λειτουργία θρησκευτικών σχολείων.
  • Άρνηση να συναντάμε ως κράτος προς κράτος αυτούς που υποχρεώνουν τις γυναίκες υπουργούς μας να ντύνονται με τρόπο αντίθετο με την δημοκρατική αξιοπρέπεια.  
  • Απαγόρευση της παρουσίας υπουργών και περιφερειαρχών σε θρησκευτικές τελετές και άρνηση απόδοσης τιμητικών τίτλων από την εκκλησία στον πρόεδρο της δημοκρατίας.

8. Η επανάσταση των πολιτών μέσα στα ΜΜΕ

Δεν υπάρχει δυνατότητα δημοκρατίας χωρίς ελεύθερη και πλουραλιστική πληροφόρηση. Τα ΜΜΕ μας είναι βαθιά άρρωστα : από το χρήμα, από την ματαιοδοξία και την τυραννία του buzz τηλεπαιχνιδιών. Η επανάσταση των πολιτών θα πρέπει να διεξαχθεί μέσα στα ΜΜΕ χωρίς υποχωρήσεις.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Εκλογή των προέδρων της Γαλλικής τηλεόρασης και του Ραδιοφώνου της Γαλλίας από το Κοινοβούλιο.
  • Θέσπιση ενός νόμου  κατά της συγκεντροποίησης των ΜΜΕ, προστατεύοντας τον τομέα από τα οικονομικά συμφέροντα, προωθώντας την μετατροπή των ΜΜΕ σε συνεταιρισμούς των μισθωτών και των εκφωνητών/ρεπόρτερ/παρουσιαστών και διάθεση συχνοτήτων στα τοπικά και συνεργατικά ΜΜΕ.
  • Καταπολέμηση της «δημοσκοπο – κρατίας» : απαγόρευση των δημοσκοπήσεων τις ημέρες πριν τις εκλογές και υιοθέτηση της πρότασης νόμου για τις δημοσκοπήσεις που ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Γερουσία το 2011και έκτοτε θάφτηκε.
  •  Δημιουργία ενός Εθνικού Συμβουλίου για τα ΜΜΕ στη θέση του Ανώτατου συμβουλίου οπτικοακουστικών μέσων ώστε να δημιουργηθεί ένας πραγματικός πολίτης ενάντια στην εξουσία που θα διασφαλίζει τον πλουραλισμό των απόψεων, όπως και την ποιότητα όλων των ΜΜΕ.
  • Επαναφορά της δημόσιας επιδότησης του τύπου  για να εξασφαλίζονται στα μέσα πληροφόρησης τα μέσα παραγωγής και διανομής (τυπογραφεία, servers, διανομή).
  • Προστασία των πηγών και της ανεξαρτησίας των συντακτών από τις οικονομικές και πολιτικές εξουσίες μέσω της ενίσχυσης του σχετικού νομικού πλαισίου με έναν χάρτη δεοντολογίας που θα συμπεριλαμβάνεται  στη συλλογική τους σύμβαση.

9. Η Πολιτεία διασφαλίζει τα κοινά αγαθά

Η Δημοκρατία είναι μια κενή λέξη εάν αγνοεί τις συγκεκριμένες συνθήκες της ζωής των ανθρώπων. Δεν μπορεί παρά να είναι κοινωνική. Αλλά η οικολογική επιταγή απαιτεί επιπλέον μια δημοκρατία νέου είδους. Η κλιματική αλλαγή απειλεί την ύπαρξη της ανθρώπινης ζωής στον πλανήτη. Όλοι είμαστε προσδεδεμένοι στο γενικό συμφέρον της ανθρωπότητας : να διατηρήσουμε τη βιόσφαιρα που καθιστά εφικτή την ανθρώπινη ζωή. Ήρθε ο καιρός η δημοκρατία να είναι οικολογική.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Συνταγματοποίηση του πράσινου κανόνα : δεν παράγουμε από τη φύση περισσότερα από όσα μπορεί να αναπαράγει, δεν φορτώνουμε τη φύση παραπάνω από όσο μπορεί να αντέξει.
  • Προστασία των κοινών αγαθών : ο αέρας, το νερό, η διατροφή, η υγεία, η ενέργεια, το νόμισμα δεν πρέπει να είναι εμπορεύματα. Θα πρέπει να τα διαχειριζόμαστε δημοκρατικά : το δικαίωμα της ιδιοκτησίας θα πρέπει να υπόκειται κάτω από το γενικό συμφέρον, η κοινή ιδιοκτησία να προστατεύεται και οι δημόσιες υπηρεσίες να αναπτύσσονται.
  • Συνταγματοποίηση και να καταστούν αποτελεσματικά το δικαίωμα στην εργασία και το δικαίωμα στην κατοικία.
  • Αμνήστευση των συνδικαλιστών και των ακτιβιστών που καταδικάστηκαν για τη συμμετοχή τους σε κοινωνικούς, οικολογικούς αγώνες ή για την υπεράσπιση ελευθεριών, προστασία όσων καταγγέλλουν κινδύνους και απόδοση στους μισθωτούς μιας αποστολής κοινωνικής και περιβαλλοντικής επαγρύπνησης.

10. Αναγνώριση της ιδιότητας του πολίτη μέσα στην επιχείρηση και νέων δικαιωμάτων στους μισθωτούς.

Όπως έλεγε ο Ζαν Ζωρές «Η μεγάλη επανάσταση έκανε τους γάλλους βασιλιάδες στην πόλη και δουλοπάροικους στην επιχείρηση». Καθώς το συμβόλαιο εργασίας είναι το μόνο συμβόλαιο εξάρτησης στη χώρα μας, είναι καιρός να μπει η ιδιότητα του πολίτη μέσα στην επιχείρηση.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Καθιέρωση νέων δικαιωμάτων ελέγχου από τις επιτροπές της επιχείρησης πάνω στα οικονομικά της επιχείρησης.
  • Καθιέρωση του δικαιώματος των μισθωτών να δίνουν ψήφο μη εμπιστοσύνης όσον αφορά τα στελέχη της επιχείρησης ή τα στρατηγικά σχέδια της επιχείρησης.
  • Ενδυνάμωση του δικαιώματος παρεμβάσεων των μισθωτών ενάντια στις οικονομικές αδειοδοτήσεις καθιερώνοντας το δικαίωμα του βέτο των επιτροπών της επιχείρησης.

11. Μια δικαιοσύνη στο όνομα του λαού

Η δικαιοσύνη ασκείται στο όνομα του γαλλικού λαού. Αλλά πολύ συχνά, η δημόσια υπηρεσία της δικαιοσύνης δεν μπορεί να φέρει σε πέρας αυτό το βαρύ έργο. Τα δικαστήρια είναι σε πορεία υποβάθμισης, απουσιάζουν τα ανθρώπινα μέσα και οι οικονομικοί πόροι που θα διασφάλιζαν λογικές καθυστερήσεις. Οι δικαστικοί ως επαγγελματίες της δικαιοσύνης, είναι υποχρεωμένοι να κάνουν μια προσπάθεια χωρίς προηγούμενο.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Διασφάλιση της ένδικης προστασίας της νεολαίας, της δικαιοσύνης για τους ανήλικους, της πολιτικής πρόληψης της εγκληματικότητας και των κυρώσεων που έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα.
  •  Τερματισμός της εξαθλίωσης της δικαιοσύνης και του σωφρονιστικού συστήματος.
  • Αντικατάσταση των υπουργικών οδηγιών στην Εισαγγελία από νόμους για τον προσανατολισμό της ποινικής πολιτικής που θα έχουν συζητηθεί και ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο.
  • Αντικατάσταση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου με ένα Ανώτατο Συμβούλιο της Δικαιοσύνης που θα διορίζεται εν μέρει από τους δικαστικούς και το Κοινοβούλιο απέναντι στο οποίο θα είναι υπεύθυνο.
  • Μεταρρύθμιση του δικαστικού δυισμού καταργώντας τη δικαστική λειτουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας και δημιουργώντας ένα κοινό ανώτατο δικαστήριο με δυο δικαστικές λειτουργίες (συγχωνεύοντας το Ανώτατο Δικαστήριο και τη δικαστική λειτουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας)  
    • Θέση σε εφαρμογή ενός πλάνου προσλήψεων προσωπικού για την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων.
    • Ανακαίνιση και οικοδόμηση νέων κτιρίων για τα δικαστήρια
    • Πρόσληψη 2.000 σωφρονιστικών υπαλλήλων για τη συνοδεία των κρατουμένων
    • Να μπει τέλος σε κάθε φυλακή από ποινές εναλλακτικές της κράτησης, ανακαίνιση των φυλακών ώστε να διασφαλίζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, διασφάλιση της κοινωνικοποίησης των κρατουμένων.

12. Μια αντιτρομοκρατική πολιτική με λογική

Η σιγουριά είναι ένα από τα δικαιώματα «φυσικά και αδιαμφισβήτητα» του ανθρώπινου είδους, με βάση τη Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη του 1789. Οι αποτρόπαιες επιθέσεις που έγιναν στη Γαλλία το 2015 και το 2016 θέτουν το ερώτημα : πώς θα προστατευτεί ο πληθυσμός από τρομοκράτες δολοφόνους; Πώς θα διασφαλίσουμε την ελευθερία μας σε αυτό το πλαίσιο;  Στην πραγματικότητα, η κλιμάκωση των μέτρων ασφαλείας δεν μας προστατεύει, αποδυναμώνει και είναι παιχνίδι στα χέρια των δολοφόνων. Είναι μια εντελώς διαφορετική πολιτική και μια ολοκληρωμένη στρατηγική που είναι απαραίτητες για να ζήσουμε σε ειρήνη.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Άρνηση της λογικής του σοκ των πολιτισμών και του εσωτερικού πολέμου, έξοδος  από τους αποσταθεροποιητικούς πολέμους και τις υποκριτικές συμμαχίες με τις πετρολομοναρχίες του Κόλπου.
  • Βελτίωση της πρόληψης αναλαμβάνοντας μια πολιτική στρατηγική για την ενδυνάμωση των δημοκρατικών αντισωμάτων και αφαίρεση εδάφους από τις «κλειστές κοινότητες θρησκευτικού τύπου» με περισσότερη δημοκρατία, εκκοσμίκευση, εκπαίδευση, κοινωνική δικαιοσύνη και συμμετοχή των πολιτών.
  • Άρνηση  της λογικής της εξαίρεσης για την επιβεβαίωση του Κράτους δικαίου.
  • Ενδυνάμωση  της εδαφικής και ανθρώπινης πληροφόρησης επιστρέφοντας  στη συγχώνευση της DST (Διεύθυνση Ελέγχου της Επικράτειας)  και της RG (Γενικών Πληροφοριών), ευνοώντας τη διείσδυση με κάθε τεχνολογία, ενισχύοντας τα μέσα ανάλυσης των συλλεγομένων πληροφοριών και επιβάλλοντας στις αρμόδιες για τις πληροφορίες αρχές να τις θέτουν υπόψη μιας διαρκούς επιτροπής της βουλής.
  • Καταπολέμηση της στρατολόγησης. Υποστήριξη της υποβολής εκθέσεων από συγγενείς και των προγραμμάτων ανάληψης ατόμων που είναι ύποπτα.
  • Να καθιερωθεί μια ποινή αφαίρεσης των πολιτικών δικαιωμάτων σε περίπτωση φορολογικής απάτης ή παράνομων δραστηριοτήτων που επιτρέπουν την χρηματοδότηση τρομοκρατικών δραστηριοτήτων, τιμωρία όσων χρηματοδοτούν ή τροφοδοτούν τρομοκρατικά δίκτυα και επίταξη των εταιρειών που συνεργάζονται με τους επιτιθέμενους.
    • Να επιτρέπεται η έξοδος από την κατάσταση έκτακτης ανάγκης με πρωτοβουλία του Κοινοβουλίου, κατάσταση η οποία δεν μας προστατεύει καλύτερα.
    • Ναγίνειαξιολόγησητωνισχυόντωναντιτρομοκρατικώννόμων
    • Προοδευτική διακοπή των επιχειρήσεων Σεντινέλ[ix] και ανάθεση της προστασίας των δημόσιων χώρων στην αστυνομία. εSentinelle
    • Εξασφάλιση του δικαστικού ελέγχου των επιχειρήσεων ενάντια στην τρομοκρατία και αύξηση των μέσων της αντιτρομοκρατικής δικαιοσύνης για τη διασφάλιση μιας αποτελεσματικής καταπολέμησης με διάρκεια και με σεβασμό στα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες.

13. Εγγύηση της ασφάλειας και της σιγουριάς

Η Δημοκρατία έχει ανάγκη από δικαιοσύνη. Έχει επίσης ανάγκη από μια αστυνομία. Μια αστυνομία η οποία θα δρα για την προστασία των ατομικών και συλλογικών ελευθεριών. Η πολιτική της ασφάλειας θα πρέπει να επανιδρυθεί αποκαθιστώντας δεσμούς με τον πληθυσμό, με την ενσωμάτωση των κληρωτών, μακριά από πυροβολισμούς και δυο μέτρα και δύο σταθμά. Σκοπός: μια πολιτική δημόσιας ασφάλειας που ξεκινά από την ενίσχυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Επανίδρυση της πολιτικής δημόσιας ασφάλειας στη βάση του τρίπτυχου: πρόληψη, αποτροπή, τιμωρία και επιβεβαίωση του εθνικού της χαρακτήρα.
    • Να  μπει τέλος στην πολιτική των αριθμών και να καταργηθούν τα πριμ με βάση τα αποτελέσματα των οποίων τα ποσά θα επαναδιανεμηθούν προοδευτικά στις διάφορες κατηγορίες υπαλλήλων.
    • Επαναφορά της τοπικής αστυνόμευσης με την αναδιατύπωση των στόχων της δημοτικής αστυνομίας και υποστηρίζοντας τη διάκριση μεταξύ εθνικών και τοπικών αποστολών
    • Αξιολόγηση της νομοθεσίας για την ασφάλεια, κατάργηση των αναποτελεσματικών διατάξεων και ενίσχυση των πολιτικών πρόληψης
    • Καταργήστε τα BAC[x] που δεν κάνουν τίποτ’ άλλο από το να σέρνουν στο αυτόφωρο για μικροπαραβάσεις και δεν επιτρέπουν τη διασφάλιση μιας καλής σχέσης ανάμεσα στην αστυνομία και τον πληθυσμό.
    • Να ενσωματωθούν στις δημόσιες υπηρεσίες ορισμένες λειτουργίες ασφάλειας που σήμερα είναι ιδιωτικοποιημένες (ενδεικτικά της ασφάλειας των αεροδρομίων)
    • Να μπει τέλος στην αστυνομία και τη δικαιοσύνη δυο ταχυτήτων αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας που ασχολείται με το φορολογικό, το τελωνειακό και την οικονομική δικαιοσύνη.
    • Η αστυνομία στην υπηρεσία του πολίτη
      • Προτεραιότητα στην καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών, όπλων, πορνείας, ανθρώπων…..) και αγώνας κατά του οικονομικού εγκλήματος, της διαφθοράς και της τρομοκρατίας.
      • Απεμπλοκή της αστυνομικής δράσης από την παραβατικότητα της χρήσης των ναρκωτικών και νομιμοποίηση της χρήσης της κάνναβης.
      • Βελτίωση της υποδοχής του κοινού και μείωση του χρόνου αναμονής για την εξέταση ενός παραπόνου όπως και του χρόνου των ερευνών που ακολουθούν, αξιολόγηση της αστυνομίας με ερωτηματολόγια ικανοποίησης των χρηστών.
      • Άμβλυνση των υφιστάμενων συγκρούσεων στο εσωτερικό της αστυνομίας μέσα από εσωτερικό διάλογο.
      • Επανασύνταξη του κώδικα δεοντολογίας και επιμονή στην σπουδαιότητά του και στην εκπαίδευση των αστυνομικών δυνάμεων, επαναφορά των αποστολών υπεράσπισης των ελευθεριών και της δημοκρατίας που καταργήθηκαν από τον Μανουέλ Βαλς το 2014.
      • Απαγόρευση της ρίψης χημικών, χειροβομβίδων κρότου – λάμψης και χειροβομβίδων αποτροπής για την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων.
      • Ενίσχυση των ανθρώπινων και υλικών μέσων των δυνάμεων ασφαλείας σε ποσότητα και ποιότητα.    
    • Εφαρμογή ενός πλάνου ποιοτικής βελτίωσης της αστυνομίας και της χωροφυλακής.
      • Στρατολόγηση διοικητικών υπαλλήλων για την απελευθέρωση χρόνου αστυνομικών και χωροφυλάκων που πρέπει να εργάζονται στο πεδίο.
      • Επιστροφή της αποτελεσματικότητας των αστυνομικών και της χωροφυλακής σε αυτή του 2007[xi]
      • Διπλασιασμός της τεχνικής και επιστημονικής αποτελεσματικότητας της αστυνομίας.
      • Κατάργηση του καθεστώτος προσωρινότητας και χαμηλών προσόντων 11.000 βοηθών ασφαλείας, επιτρέποντας την κατάρτιση και απόκτηση τίτλων αυτών που επιθυμούν.
      • Να γίνει διετής η διάρκεια εκπαίδευσης όσων φοιτούν στις δυνάμεις διασφάλισης της ειρήνης.
      • Έναρξη ενός πλάνου ανακαίνισης των κτιριακών εγκαταστάσεων της αστυνομίας για την καταπολέμηση της υποβάθμισης και της εγκατάλειψης συγκεκριμένων περιοχών.
      • Απόδοση επαρκών υπηρεσιών τεχνικών μέσων και υλικών, γενική ανανέωση του εξοπλισμού πληροφορικής με την διασφάλιση της ασφάλειας των συναλλαγών.

14. Η νεολαία στην υπηρεσία του γενικού συμφέροντος και της σιγουριάς του έθνους.  

Σήμερα πολυάριθμα έργα ουσιαστικής σημασίας για την ασφάλεια και την ακεραιότητα του έθνους δεν είναι διασφαλισμένα. Αυτό ισχύει  τόσο από την άποψη της άμυνας και της ασφάλειας, όσο και της  οικολογικής ακεραιότητα, της αλληλεγγύης και της ανακούφισης του πληθυσμού. Αυτές οι ανησυχίες δεν μπορεί να αφεθούν στους εμπόρους ούτε στις αρμόδιες υπηρεσίες. Είναι το έθνος ολόκληρο που πρέπει να τα αντιμετωπίσει, ως καθήκοντα στρατευμένων πολιτών .

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Δημιουργία μια υποχρεωτικής πολιτικής υπηρεσίας για τις γυναίκες και τους άνδρες.
  • Στράτευση πριν τα 25, κοντά στον τόπο κατοικίας, περιορίζοντας την στρατοπέδευση σε λειτουργίες που πραγματικά απαιτούνται.
  • Συνολική διάρκεια 9 μηνών συμπεριλαμβανομένης μιας αρχικής στρατιωτικής εκπαίδευσης που θα περιλαμβάνει το δικαίωμα των αντιρρήσεων συνείδησης.
  • Αμοιβή με τον κατώτατο μισθό
  • Υλοποίηση έργων γενικού συμφέροντος : ανακούφιση του πληθυσμού, πυροπροστασία, δημόσια ασφάλεια, άμυνα, πολιτική προστασία, προστασία και αποκατάσταση περιβάλλοντος, στήριξη ενώσεων που προάγουν το γενικό συμφέρον.
  • Παρουσία σε όλη την επικράτεια, συμπεριλαμβανομένων των υπερπόντιων εδαφών, των αγροτικών ζωνών και των λαϊκών προαστίων.
  • Να συμπεριλαμβάνεται η αξιολόγηση της υγείας, των δεξιοτήτων γραφής, ανάγνωσης, αριθμητικής σε συνδυασμό με την δυνατότητα αναβάθμισής τους. Δωρεάν εκπαίδευση στην οδήγηση και απόκτηση άδειας οδήγησης μετά από εξετάσεις.
  • Δημιουργία μιας εθνοφρουράς η οποία θα υπόκειται σε πολιτική διοίκηση που θα αποτελείται από :
    • Νέους που εκπληρώνουν την υποχρεωτική πολιτική τους θητεία και έχουν επιλέξει την προστασία της ασφάλειας και ακεραιότητας του έθνους.
    •  Υφιστάμενες ενώσεις που είναι πιστοποιημένες : στην προστασία της εθνικής ασφάλειας, στην πολιτική προστασία, στην υπεράσπιση των πολιτών.

15. Η πραγματική ισότητα για τα υπερπόντια εδάφη

Τα υπερπόντια εδάφη είναι η ευκαιρία της Γαλλίας. Θα μπορούσαν να είναι προηγμένα σημεία οικολογικού σχεδιασμού και ανθρώπινης προόδου. Αντί να αναπτύσσονται με ενδογενή τρόπο, συνεχίζουν να είναι εξαρτημένα από ένα σύστημα ανισότητας μιας οικονομίας της αγοράς και της μαζικής φτώχιας απ’ την άλλη. Η Δημοκρατία θα πρέπει να ζει παντού και για όλους !

Προτείνουμε την υλοποίηση των παρακάτω μέτρων :

  • Να κάνουμε να ζήσει η Δημοκρατία, η ισότητα, η ανάμιξη των ανθρώπων και το εδαφικό δικαίωμα ενάντια στον ρατσισμό και τον εθνικισμό.
  • Διασφάλιση της δημοκρατικής πραγματοποίησης δημοψηφίσματος για την αυτοδιάθεση που έχει προγραμματιστεί για το 2018 στη Νέα Καληδονία[xii] 
  • Επέκταση της εκκοσμίκευσης στα υπερπόντια εδάφη, εφαρμόζοντας σε όποιες περιπτώσεις δεν ισχύει το νόμο του 1905.
  • Υποστήριξη της εκπαίδευσης σε γλώσσες και κουλτούρες των υπερπόντιων περιοχών για όσους το ζητούν, και αξιοποίηση μαζί με τον πληθυσμό της πολυμορφίας των πολιτιστικών και γλωσσικών παραδόσεων που φέρνουν οι υπερπόντιες περιοχές.
  • Τα υπερπόντια εδάφη να γίνουν πιλότοι οικολογικού σχεδιασμού
  • Επεξεργασία και εφαρμογή ενός πλάνου ενεργειακής αυτονομίας κάθε υπερπόντιας περιοχής αξιοποιώντας διαθέσιμες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επί του εδάφους (γεωθερμία, ηλιακή, αιολική) και από τη θάλασσα (αιολική, χρησιμοποιώντας διαφορετικές θερμοκρασίες κλπ)
  • Να γίνουν τα υπερπόντια εδάφη πιλότοι μιας θαλάσσιας οικονομίας, παρέχοντας στον καθένα το λιγότερο ένα απολυτήριο επαγγελματικού λυκείου σε τομείς της θάλασσας και τις αναγκαίες ανώτερες σπουδές για την ανάπτυξή του.
  •  Προστασία των θησαυρών της βιοποικιλότητας των υπερπόντιων εδαφών (ενδυνάμωση των μέσων για την εκπαίδευση γύρω από θέματα προστασίας τους).
  • Διασφάλιση της ισότητας και της παρουσίας του Κράτους.
  • Διασφάλιση της εδαφικής συνέχειας (παροχή δημόσιων υπηρεσιών σε ρυθμιζόμενες τιμές), των περιφερειακών διασυνδέσεων και του ανοίγματος των διεδαφικών συνδέσεων (κυρίως στη Γουιάνα)
  • Ανάπτυξη ενός πολυετούς πλάνου επενδύσεων και ανάπτυξης των δημόσιων υπηρεσιών (μεταφορές, εκπαίδευση, υγεία, κατοικία, πολιτισμός)
  • Κατάργηση των φοροαπαλλαγών που ευνοούν τους πολύ πλούσιους για τις επενδύσεις στα υπερπόντια εδάφη (κυρίως αναφερόμαστε στο φόρο αλληλεγγύης για τους πολύ πλούσιους - ISF[xiii] )
  • Προώθηση μιας ενδογενούς ανάπτυξης σε ρήξη με το υφιστάμενο μοντέλο μιας οικονομίας της αγοράς που καθορίζεται από την μητρόπολη
  • Απελευθέρωση των υπερπόντιων εδαφών από τα ιδιωτικά μονοπώλια που αρπάζουν τον πλούτο από το ασφαλιστικό σύστημα. Ανάπτυξη δημόσιων δικτύων διανομής και παραγωγικών συνεταιρισμών.    
  • Προστασία των τοπικών οικονομιών μέσω μιας τελωνειακής ασπίδας : διατήρηση της θαλάσσιας εισφοράς και ενδυνάμωση της εμπορικής προστασίας των τοπικών προϊόντων (χιλιομετρικός φόρος για την προώθηση των τοπικών προϊόντων, προνομιακή μεταχείριση των εισαγωγών με χαμηλό ασθενές περιβαλλοντικό αποτύπωμα, εμπορική προτίμηση των προϊόντων των υπερπόντιων περιοχών στη μητρόπολη και στην Ευρώπη, ισορροπημένες εμπορικές σχέσεις με τους περιφερειακούς γείτονες).
  • Εξασφάλιση της διατροφικής αυτάρκειας με την υποστήριξη της ανάπτυξης της οικολογικής γεωργίας στο χωριό τοπικών βιομηχανιών επεξεργασίας τροφίμων.
  • Να κάνουμε τις υπερπόντιες περιοχές μοχλούς εναλλακτικής σε παγκόσμια κλίμακα.
  • Να κάνουμε της υπερπόντιες περιοχές περιφερειακούς πόλους από κοινού ανάπτυξης: μεταφορά τεχνολογίας από γειτονικές χώρες, υλικοτεχνική και επιστημονική στήριξη, επενδύσεις σε εγκαταστάσεις εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου (υγεία) προς όφελος τόσο των φοιτητών πέραν από τη θάλασσα όσο και αυτών των γειτονικών χωρών.
  • Σύναψη περιφερειακών συνεργασιών σε μια μιας πορεία από κοινού ανάπτυξης σε κατεύθυνση οικολογική, κοινωνική και ανθρώπινης προόδου : για παράδειγμα μια ALBA για τις Αντίλλες και τη Γαλλική Γουιάνα, την Αφρική του νότιου ημισφαιρίου, τα νησιά Μαγιότ, Ρεουνιόν κλπ (εκατέρωθεν της Μαδαγκασκάρης στον Ινδικό Ωκεανό).
  • Δημιουργία Οικοδόμηση σημείων στήριξης οικολογικών αγώνων παγκόσμιου ενδιαφέροντος: σημείων προστασίας των δασών (Γουιάνα για την Αμαζονία), σημείων στήριξης των πληθυσμών του ειρηνικού και Ινδικού ωκεανού που απειλούνται από την άνοδο της στάθμης των υδάτων. Υπεράσπιση των θαλάσσιων πόρων ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου και την βιομηχανική αλιεία.


[i] Πρόκειται για μια πρωτοβουλία στην οποία συμμετέχουν πολίτες και εκλεγμένοι διαφόρων πολιτικών τάσεων που συστάθηκε το 2002 με σκοπό την καταπολέμηση της διαφθοράς και την αποκατάσταση της ηθικής στην πολιτική. Έχει συντάξει έναν Χάρτη αδήριτων ηθικών δεσμεύσεων τον οποίο προτείνει σε όλους τους υποψηφίους σε εκλογές.   

[ii] Πρόκειται για μια διεθνή ένωση εμπνεόμενη από το όραμα ενός κόσμου στον οποίο τα κράτη, οι επιχειρήσεις, η κοινωνία των πολιτών και τα άτομα θα είναι απαλλαγμένα από την διαφθορά σε όλες τις μορφές.

[iii] ΝOTRe- Nouvelle Οrganisation Τerritoriale de la République Πρόκειται για νόμο που αφορά την διοικητική - εδαφική αναδιάρθρωση της Γαλλίας ο οποίος υιοθετήθηκε το 2014 και διέπεται από το πνεύμα του συγκεντρωτισμού όπως ο δικός μας «Καλλικράτης».

[iv] Είναι ένα θεσμικό όργανο τριμερούς συμμετοχής των «κοινωνικών εταίρων» (εργοδοτικές οργανώσεις, συνδικάτα, επαγγελματικές ενώσεις) με βάση το άρθρο 69 του Γαλλικού Συντάγματος. Ο ρόλος του είναι συμβουλευτικός, είτε προαιρετικός, είτε υποχρεωτικός στα πλαίσια του νομοθετικού έργου. Κάτι σαν την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή – ΟΚΕ στην Ελλάδα.

[v] Η ακριβής έκφραση είναι : «Faire France de tout bois» και είναι μια παράφραση μιας παραδοσιακής λαϊκής έκφρασης που σημαίνει ότι «όλα τα ξύλα είναι καλά για ν’ ανάψεις μια φωτιά»

[vi] Είναι νόμος για τον χωρισμό κράτους – εκκλησίας

[vii] Οι περιοχές αυτές ανήκαν στην Γερμανική αυτοκρατορία σε συνέχεια της ήττας της Γαλλίας το 1870 και της συνθήκης της Φραγκφούρτης στις 10 Μαρτίου 1871. Το 1918 όταν η περιοχή Αλσατίας – Μοζέλ έγινε ξανά γαλλική, ο νόμος του 1905 δεν εφαρμόστηκε. Στην Αλσατία – Μοζέλ εξακολουθούν να υφίστανται τα προνόμια του ανώτερου  κλήρου τα οποία επικυρώθηκαν με νόμο της 1ης Ιουνίου του 1918.

[viii] Μεταφράσαμε έτσι τον όρο “communautarisme” που είναι πολύ συνηθισμένος στον πολιτικό διάλογο στη Γαλλία, αλλά δεν υπάρχει αντίστοιχη ελληνική λέξη, διότι εμείς δίνουμε στον όρο «κοινοτισμός» θετικό,  πρόσημο. Εδώ δίνουν αρνητικό πρόσημο. Εννοούν κάθε είδους κλειστές, περιχαρακωμένες ομάδες στη βάση θρησκευτικών πεποιθήσεων, φυλετικής προέλευσης,αλλά και άλλων κοινών χαρακτηριστικών. Το ουσιώδες κοινό στοιχείο αυτών των «κοινοτήτων» είναι ότι το άτομο δεν αναγνωρίζεται ως αυτόνομη προσωπικότητα και ταυτότητα, αλλά εκφράζεται και έχει δικαιώματα μόνον δια μέσου της συγκεκριμένης «κοινότητας» .

[ix] Μέσα στο πλαίσιο αυτής της επιχείρησης που ξεκίνησε το Γενάρη του 2017, 10.000 στρατιώτες ανέλαβαν την προστασία των Γάλλων στο γαλλικό έδαφος.

[x] BAC (Brigade Anti-Criminalité) Είναι ειδικό αστυνομικό σώμα που ασχολείται με την αστική αστυνόμευση΄και είναι αντιπαθές όπως π.χ. στην Ελλάδα οι ομάδες Δέλτα

[xi] Το 2007 ο Νικολά Σαρκοζί στα πλαίσια περικοπών κατήργησε 12.000 θέσεις αστυνομικών.

[xii] Στο δημοψήφισμα θα αποφασιστεί εάν η Νέα Καληδονία θα παραμείνει μέρος του Γαλλικού εδάφους ή θα γίνει ανεξάρτητο κράτος.

[xiii] Impôt de solidarité sur la fortune – ISF : φόρος που επιβάλλεται σε φυσικά πρόσωπα που έχουν μεγάλη περιουσία από ένα ποσό και πάνω το οποίο το 2011 ήταν 1,3 εκατ. ευρώ.

Διαβάστε περισσότερα...

Οι εκλογές στη Γαλλία και η Ευρωπαϊκή Αριστερά

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη*

            Οι εκλογές στη Γαλλία έγιναν σε μια ιδιαίτερη συγκυρία. Η Ευρώπη συνολικά αντιμετωπίζει σοβαρά πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα. Η κρίση στην ευρωζώνη, τα αδιέξοδα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, το Brexit, η άνοδος της ακροδεξιάς, οι τρομοκρατικές επιθέσεις του ISIS, η υποταγή της Γαλλίας στο γερμανικό άξονα ( η οποία πληγώνει την ιστορική περηφάνια των Γάλλων) κ.α. δημιουργούσαν ένα πλαίσιο ρευστό. Υπήρχε ο κίνδυνος να καρπωθεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια η ακροδεξιά της Μαρί Λεπέν, όπως και συνέβη σε μεγάλο βαθμό γι αυτό και η ίδια βρίσκεται στο β΄ γύρο. Αν δε αθροίσουμε τα ποσοστά, θα δούμε ότι η Γαλλία κινήθηκε ακροδεξιά και συντηρητικά. Στον τελευταίο χώρο, θεωρώ, ότι ανήκει και ο παρουσιαζόμενος ως κεντρώος Μακρόν. Στο πρόσωπο του το κατεστημένο και το κλυδωνιζόμενο γαλλικό πολιτικό σύστημα βρήκε τη λύση που αναζητούσε .

Διαβάστε περισσότερα...

H Ευρώπη υπό αμφισβήτηση. Από το πρόγραμμα της Ανυπότακτης Γαλλίας (Μελανσόν) (Ι)

Από τη Βαγγελιώ Σωτηροπούλου λάβαμε μετάφραση του κεφαλαίου του προγράμματος του Μελανσόν που αφορά στο θέμα της ΕΕ. Θα ακολουθήσουν και άλλα κεφάλαια από το πρόγραμμα της Ανυπόταχτης Γαλλίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Στοιχεία ενός Plan B από τη Γαλλία

Της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου

Έτυχε να βρεθώ στο Παρίσι προεκλογικά. Χαζεύοντας για να εντοπίσω προεκλογικές αφίσες (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο, τουλάχιστον στο κέντρο του Παρισιού) το μάτι μου έπεσε σε ένα ηλεκτρικό ερμάριο όπου ήταν κολλημένη μια «εφημερίδα τοίχου παλαιάς κοπής» που αναφερόταν στο FRexit. Αναλυτικός λόγος που απευθύνεται στη λογική και όχι το συναίσθημα και μια μικρή φωτογραφία του υποψηφίου Aσελινό. Η αφίσα περιείχε επιχειρήματα ανάλογα με αυτά που αναπτύσσει το δικό μας Σχέδιο Β για το πως η έξοδος από την ΕΕ θα συμβάλλει στην μείωση της ανεργίας, στην απεξάρτηση της γαλλικής οικονομίας από τις πολυεθνικές κλπ.

Διαβάστε περισσότερα...

Να ψηφίσουμε ή να επινοήσουμε ξανά την πολιτική;

Του Αλέν Μπαντιού 

Μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος δεν έχει ακόμη αποφασίσει τι θα ψηφίσει στις γαλλικές προεδρικές εκλογές. Το κατανοώ.  Αυτό δεν οφείλεται τόσο στο   ότι  μένουν στο σκοτάδι  ή  είναι συγκεχυμένα τα προγράμματα των υποψηφίων  που θεωρείται ότι πληρούν τις προϋποθέσεις. Δεν οφείλεται τόσο  --για να επιλέξω μια αποστροφή της φράσης που κάποτε χρησιμοποίησα για τον Σαρκοζί και η οποία είχε κάποια επιτυχία— στο ότι πρέπει να αναρωτηθούμε «ποιο είναι το όνομα του …». Μάλλον όλα αυτά είναι αρκετά σαφή. 

Η Μαρίν Λεπέν αποτελεί μια εκσυγχρονισμένη –και συνεπώς εκθηλυμένη – εκδοχή  αυτού που πάντα ήταν η γαλλική ακροδεξιά. Ένας διαρκής πεταινισμός. [Από τον στρατάρχη Πεταίν, που συνθηκολόγησε με τη ναζιστική Γερμανία και τέθηκε επικεφαλής του γαλλικού προτεκτοράτου της, του κράτους του Βισί. Σ.τ.μ.] 

Ο Φρανσουά Φιγιόν είναι ένας πεταινιστής,  σε κοστούμι τριών κομματιών. Η (προσωπική ή δημοσιονομική) φιλοσοφία του μπορεί να αναχθεί στην «εξοικονόμηση κάθε δεκάρας». Δεν είναι καθόλου προσεκτικός όσον αφορά το από πού προέρχονται οι δεκάρες του, αλλά είναι σιχαμερά, άθλια αδιάλλακτος  όταν πρόκειται για δημοσιονομικές δαπάνες και ιδίως για χρήματα προς τους φτωχούς. 

Ο Μπενουά Αμόν είναι ο άτολμος, μάλλον λίγος, αντιπρόσωπος του «αριστερού σοσιαλισμού». Κάτι που υπήρχε κάποτε, αν και είναι πιο δύσκολο να αναγνωρίσουμε  ή να αποκαλύψουμε ακόμη και έναν από εκείνους τους χαρακτήρες που ποτέ δεν είδαμε.

Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν  --ασφαλώς ο λιγότερο δυσάρεστος— αποτελεί εντούτοις την κοινοβουλευτική έκφραση  εκείνου που σήμερα αποκαλούμε «ριζοσπαστική» Αριστερά, στο επισφαλές σύνορο ανάμεσα στον παλιό, καταρρακωμένο σοσιαλισμό και σε  έναν κομμουνισμό, εξοβελισμένο στη χώρα των φαντασμάτων.  Καλύπτει την έλλειψη τολμηρότητας ή σαφήνειας  του προγράμματός του  με ευγλωττία άξια του Ζαν Ζωρές. 

Ο Εμανουέλ Μακρόν, από την πλευρά του, είναι ένα δημιούργημα εκ του μηδενός των αληθινών αφεντάδων του, των  νέο- καπιταλιστών, εκείνων που εξαγόρασαν όλες τις εφημερίδες  για λόγους προφύλαξης.   Εάν πιστεύει και λέει ότι η Γουιάνα είναι νησί ή ότι ο Πειραιάς είναι άνθρωπος, αυτό οφείλεται στο ότι ξέρει πως κανείς στην παράταξή του  δεν δεσμεύτηκε ποτέ από όσα έλεγε. 

Έτσι, για  εκείνους που διστάζουν  μπροστά στη γνώση   – όσο κι αν υπάρχει αβεβαιότητα— ότι αυτό είναι ένα θέατρο παλιών και πασίγνωστων ρόλων, η πολιτική πεποίθηση μετρά πολύ λίγο ή είναι απλώς ένα πρόσχημα για  τα παραπλανητικά τεχνάσματα του χεριού.  Γι’ αυτό  είναι χρήσιμο να αρχίσουμε από το ερώτημα: τι είναι πολιτική; Και τι είναι μια μη αναγνωρίσιμη, διακηρυγμένη πολιτική; 

Τέσσερις θεμελιώδεις πολιτικοί προσανατολισμοί

Μια πολιτική μπορεί πάντα να αυτοπροσδιοριστεί  με  βάση τρία στοιχεία.  Πρώτα,  με τη μάζα των απλών ανθρώπων, με το τι κάνουν και σκέφτονται. Ας την αποκαλέσουμε  «λαό».  Στη συνέχεια, με τους διάφορους συλλογικούς σχηματισμούς: ενώσεις, συνδικάτα και κόμματα – συνολικά όλες τις ομάδες που είναι ικανές να δρουν συλλογικά.  Τέλος,  με τα όργανα της κρατικής εξουσίας – βουλευτές, κυβέρνηση, αστυνομία— αλλά επίσης και με τα όργανα της οικονομικής ή/και της μιντιακής εξουσίας (μια διαφορά που έχει καταστεί σχεδόν αδιόρατη) ή  με καθετί που αποκαλούμε σήμερα –με έναν γλαφυρό και ακαταμάχητο όρο— «εκείνοι που αποφασίζουν». 

Μια πολιτική πάντα επιδιώκει κάποιους σκοπούς, αρθρώνοντας αυτά τα τρία στοιχεία. Έτσι,  γενικά μιλώντας, μπορούμε να δούμε ότι στον σύγχρονο κόσμο υπάρχουν τέσσερις θεμελιώδεις πολιτικοί προσανατολισμοί: ο φασιστικός, ο συντηρητικός,  ο ρεφορμιστικός και ο κομμουνιστικός.

Ο συντηρητικός και ο ρεφορμιστικός προσανατολισμός  συναπαρτίζουν το κεντρικό κοινοβουλευτικό μπλοκ στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες: Αριστερά και Δεξιά στη Γαλλία, Ρεπουμπλικανοί και Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ κ.λπ.  Το  θεμελιωδώς κοινό αυτών των  δύο προσανατολισμών είναι πως  υποστηρίζουν ότι  η μεταξύ τους σύγκρουση –κυρίως ως προς την άρθρωση των τριών στοιχείων— μπορεί και πρέπει να παραμείνει μέσα στα συνταγματικά όρια που   αμφότεροι αποδέχονται. 

Το κοινό των άλλων δύο –φασιστικού και κομμουνιστικού— προσανατολισμών, παρά την έντονη αντίθεση  των σκοπών  τους,  είναι ότι  επιμένουν πως η σύγκρουση ανάμεσα στα διάφορα κόμματα για το ζήτημα της κρατικής εξουσίας είναι  απόλυτα ασυμβίβαστη: δεν μπορεί να περιορίζεται σε κάποια συνταγματική συναίνεση.  Αυτοί οι προσανατολισμοί  αρνούνται να ενσωματώσουν σκοπούς αφ’ εαυτών αντιφατικούς –ή ακόμη,  απλά, αφ’ εαυτών διαφορετικούς— στην αντίληψή τους για την κοινωνία και το κράτος.

Οι  φιλο-φασιστικοί προσανατολισμοί που ευνοούνται

Μπορούμε να χρησιμοποιούμε τον «κοινοβουλευτισμό» ως ονομασία μιας οργάνωσης της κρατικής εξουσίας που διασφαλίζει την κοινή ηγεμονία  των συντηρητικών και των ρεφορμιστών  – με τη διαμεσολάβηση του εκλογικού μηχανισμού , των κομμάτων και της πελατείας τους— που παντού εξαλείφει κάθε σοβαρή προοπτική  των φασιστών ή των κομμουνιστών να πάρουν την κρατική εξουσία.  Αυτή είναι η κυρίαρχη μορφή κράτους στην αποκαλούμενη «Δύση».  Αυτό δικαιωματικά απαιτεί έναν τρίτο όρο,  μια ισχυρή, κοινή, συμβατική βάση, εξωτερική όσο και εσωτερική στους δύο κύριους προσανατολισμούς. Στις κοινωνίες μας, αυτή η βάση είναι σαφώς ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός. Απεριόριστη ελευθερία της επιχείρησης,  αυτο-πλουτισμός , απόλυτος σεβασμός στην ιδιωτική ιδιοκτησία –εγγυημένα από το δικαστικό σύστημα και την ασφυκτική αστυνόμευση— εμπιστοσύνη στις τράπεζες, εκπαίδευση των νέων, ανταγωνισμός υπό την κάλυψη της «δημοκρατίας»,  λατρεία της «επιτυχίας»,  επανειλημμένες διαβεβαιώσεις ενός βλαβερού και ουτοπικού χαρακτήρα ισότητας: αυτή είναι η μήτρα των συναινετικά συμφωνημένων «ελευθεριών».   Αυτές είναι οι ελευθερίες που τα δύο αποκαλούμενα κυβερνητικά κόμματα λίγο πολύ  σιωπηρά  δεσμεύονται να τις εγγυώνται εις το διηνεκές. 

Η εξέλιξη του καπιταλισμού μπορεί να προκαλέσει κάποιες αβεβαιότητες ως προς την αξία της κοινοβουλευτικής συναίνεσης  και  συνεπώς ως προς τη συμφωνημένη εμπιστοσύνη –κατά τη διάρκεια της εκλογικής τελετουργίας—στα «μεγάλα», συντηρητικά ή ρεφορμιστικά, κόμματα.  Αυτό κυρίως ισχύει για τη μικροαστική τάξη,  η κοινωνική θέση της οποίας απειλείται,  ή στις  εργατικές περιοχές που ρημάζουν με την αποβιομηχάνιση.  Το βλέπουμε στη Δύση, όπου μπορούμε να διαπιστώσουμε μια μορφή παρακμής  μπροστά στην ανερχόμενη δύναμη των ασιατικών χωρών.  Αυτή η υποκειμενική κρίση ευνοεί σήμερα, αναμφίβολα,  τους φιλοφασιστικούς, εθνικιστικούς, θρησκευτικούς, ισλαμοφοβικούς και πολεμοχαρείς προσανατολισμούς, γιατί ο φόβος είναι κακός σύμβουλος και αυτές οι χτυπημένες από την κρίση υποκειμενικότητες  νιώθουν τον πειρασμό να πιαστούν από τους περί ταυτοτήτων  μύθους.  Πάνω απ’ όλα, γιατί  η κομμουνιστική υπόθεση έχει εξασθενήσει τρομερά λόγω της ιστορικής αποτυχίας όλων των πρώτων, κρατικών εκδοχών της  -- κυρίως της ΕΣΣΔ και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. 

Η συνέπεια αυτής της αποτυχίας είναι αυταπόδεικτη: μεγάλο μέρος της νεολαίας, των στερημένων, των εγκαταλελειμμένων εργατών  και του νομαδικού προλεταριάτου των δικών μας προαστίων έχει πεισθεί ότι η μόνη εναλλακτική  στην κοινοβουλευτική συναίνεση είναι η φασιστική πολιτική των χολωμένων ταυτοτήτων, του ρατσισμού και του εθνικισμού.

Κομμουνισμός, η απελευθέρωση της ανθρωπότητας

Εάν θέλουμε να εναντιωθούμε σ’ αυτή την τροπή των πραγμάτων,  μόνο ένας δρόμος είναι ανοικτός:  να επανεφεύρουμε τον κομμουνισμό.  Αυτή  η πολύ απονομιμοποιημένη λέξη πρέπει να υιοθετηθεί ξανά , να  καθαρθεί, να αναδημιουργηθεί.  Προοιωνίζεται –όπως επί δύο σχεδόν αιώνες , με ένα μεγάλο όραμα που ενισχύεται  από την  πραγματικότητα— την απελευθέρωση της ανθρωπότητας.  Ελάχιστες δεκαετίες πρωτόγνωρων προσπαθειών — βίαιων, γιατί περικυκλώθηκαν και δέχτηκαν  βάναυσες επιθέσεις, και τελικά καταδικάστηκαν στην ήττα--  δεν μπορούν να πείσουν τους καλόπιστους  ότι είναι αρκετές για να εγκαταλειφθεί αυτή η προοπτική, αναγκάζοντάς μας να εγκαταλείψουμε την πραγματοποίησή της δια παντός.  

Διαβάστε περισσότερα...

Γαλλία: άλλη μία αποκρουστική προεδρική εκστρατεία

Της Diana Johnstone

Σαν να μην ήταν αρκετά φρικαλέα η προεδρική καμπάνια στις ΗΠΑ , έρχεται άλλη μία: στη Γαλλία.

Το σύστημα στη Γαλλία είναι πολύ διαφορετικό, με δύο γύρους και  πολλούς υποψηφίους,  οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι εύγλωττοι και συχνά συζητούν πραγματικά προβλήματα. Ο δωρεάν χρόνος στην τηλεόραση μειώνει την επιρροή του μεγάλου χρήματος. Στον  πρώτο γύρο, της 23ης Απριλίου, θα επιλεγούν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι για τον δεύτερο γύρο της 7ης Μαΐου, οπότε θα εκλεγεί ο πρόεδρος, συνεπώς υπάρχουν περισσότερες δυνατότητες επιλογής από ό,τι στις ΗΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344