Το Σχέδιο Β για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

«Αν τα 700 δις ευρώ μοιράζονταν ως εφάπαξ επίδομα δέκα χιλιάδων ευρώ σε εβδομήντα εκατομμύρια φτωχούς ευρωπαίους θα αναζωογονούνταν η αγορά»

Σχετικά με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη μείωση του βασικού επιτοκίου σε μηδενική σχεδόν βάση (0,05%) και την επέκταση της νομισματικής κυκλοφορίας με την Αγορά Τιτλοποιημένων Δανείων (ΑΒSPP) και Καλυμμένων Ομολόγων (CBPP3) το Σχέδιο Β έχει να κάνει τις εξής επισημάνσεις:

 

Πρώτο: Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αυξάνει τη νομισματική κυκλοφορία για να αντιμετωπίσει τον αποπληθωρισμό, τα πολύ χαμηλά ποσοστά αύξησης των τιμών που προσεγγίζουν το μηδέν και παγώνουν την οικονομική δραστηριότητα, εκθέτει πλήρως τις θεμελιακές πολιτικές της Ευρωζώνης και της Γερμανίας. Και οι δύο άξονές τους έχουν καταρρεύσει στην πράξη. Η δημοσιονομική πειθαρχία έχει οδηγήσει οικονομίες σε καταστροφή και κοινωνίες σε φτώχεια. Η μανιακά αντιπληθωριστική εμμονή οδηγεί όλη την οικονομία της Ευρωζώνης στο πάγωμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μαζί με τα μέτρα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε τη διόρθωση προς τα κάτω των προβλέψεων για την ανάπτυξη το 2014 σε 0,9%, ενώ τα στοιχεία για το δεύτερο φετινό τετράμηνο ήταν αρνητικά.

Δεύτερο: Ποσοτικά, τα μέτρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη διόγκωση της νομισματικής κυκλοφορίας είναι εντελώς περιορισμένα, ακόμα κι αν τα συγκρίνει κανείς με άλλες χώρες. Ο ισολογισμός της, μετά από τόσο έντονη περιοριστική πολιτική, θα φτάσει μόλις στα επίπεδα του 2009, ενώ με την «Ποσοτική Χαλάρωση» (QuantitativeEasing), που περιλαμβάνει την αγορά δημοσίων ομολόγων, η Μεγάλη Βρετανία είχε αύξηση 70% σε σχέση με το 2009, οι ΗΠΑ διπλασιασμό και η Ιαπωνία ακόμα παραπάνω.

Τρίτο: Ποιοτικά, οι επιλογές της ΕΚΤ είναι ακραία ταξική επιλογή. Απευθύνονται όχι στους πλούσιους απλά, αλλά στους πολύ πλούσιους. Οι κύριοι ωφελημένοι θα είναι οι ιδιωτικές τράπεζες, που θα κερδίσουν καινούργιο ευρωπαϊκό χρήμα για να καταγραφεί στους ισολογισμούς τους, και οι κάτοχοι μεγάλων πακέτων μετοχών τραπεζών και επιχειρήσεων, όπως και ομολόγων. Ούτε οι άνεργοι ούτε οι φτωχοί ούτε τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα θα έχουν κανένα σημαντικό όφελος. Τα μέτρα προβάλλεται πως επιδιώκουν την πιστωτική διευκόλυνση στις επιχειρήσεις, το πρώτο και κυρίαρχο πρόβλημα όμως για την ευρωπαϊκή οικονομία δεν είναι η πιστωτική πολιτική (η Ευρώπη είναι σε εποχή εξαιρετικά χαμηλών και αρνητικών επιτοκίων) αλλά η εξαφάνιση της αγοραστικής δύναμης του κόσμου της εργασίας. Με απλά λόγια και σχηματικά, αν αυτά τα 700 δις ευρώ μοιράζονταν ως εφάπαξ επίδομα δέκα χιλιάδων ευρώ σε εβδομήντα εκατομμύρια ευρωπαίους στη ζώνη της φτώχειας και των στερήσεων, η άμεση χρήση τους στην αγορά θα ήταν πραγματικά ένας σημαντικός παράγοντας για την αναζωογόνηση.

Τέταρτο: Για την Ελλάδα οι επιπτώσεις της απόφασης της ΕΚΤ είναι ελαχίστης κλίμακας, όπως η μείωση των επιτοκίων σε ιδιωτικά δάνεια με κυμαινόμενα επιτόκια ή η ενίσχυση κάποιων επιχειρήσεων σε συνθήκες απουσίας αγοραστικής δύναμης. Η μείωση της τιμής του ευρώ σε χαμηλά επίπεδα τριετίας χάνει το μεγαλύτερο μέρος της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας που μπορεί να προσφέρει μια νομισματική υποτίμηση δεδομένου ότι ο κύριος όγκος των συναλλαγών μας είναι με χώρες της Ευρωζώνης και χωρών που διατηρούν σταθερή ισοτιμία με το ευρώ κι εδώ δεν αλλάζει τίποτε. Οι επιπτώσεις όμως μπορούν να γίνουν και επικίνδυνες. Η πτώση των επιτοκίων στα δημόσια ομόλογα των χωρών της Ευρωζώνης διευκολύνει τον εξωτερικό τους δανεισμό, και ήδη γίνονται πανηγυρισμοί σε ελληνικά μέσα ενημέρωσης μας για τη δυνατότητα να βγούμε άνετα στις αγορές. Εδώ όμως βρίσκεται ακριβώς η παγίδα που οδήγησε πριν μια δεκαετία στον υπερδανεισμό της Ελλάδας με χαμηλά επιτόκια ευρώ, που δεν ανταποκρίνονταν στην κατάσταση της ελληνικής οικονομίας , και οδήγησε στην υπερχρέωση, τη βαθιά ύφεση.

Και πέμπτο: Τους μήνες που έρχονται θα παρακολουθήσουμε παλινωδίες, σπασμωδικές κινήσεις, μερεμέτια στις πολιτικές των οργάνων της Ευρωζώνης, δεδομένου ότι σήμερα την αγγίζει ένας νέος υφεσιακός κύκλος, που είναι δύσκολο να προβλεφθεί το βάθος και η διάρκειά του, αλλά σε συνδυασμό με τη διατάραξη των διεθνών οικονομικών σχέσεων λόγω γεωστρατηγικών προβλημάτων οι οιωνοί είναι ιδιαίτερα αρνητικοί. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτά είναι αδύνατο να θερμάνουν έστω και λίγο την παγωμένη ελληνική οικονομία. Οι τελευταίες αυτές αρνητικές εξελίξεις επαναφέρουν με κατεπείγοντα τρόπο τις τέσσερις μεγάλες τομές που πρέπει κατεπειγόντως να γίνουν στη χώρα μας. Παύση πληρωμών για το χρέος. Μεγάλη αύξηση της αγοραστικής δύναμης του κόσμου της εργασίας με μισθολογικά, φορολογικά και κοινωνικά μέτρα. Επιχειρηματική δράση ενός βαθιά αναδιοργανωμένου δημοσίου ως ατμομηχανή της ανασυγκρότησης. Νομισματική πολιτική που ευνοεί το θετικό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών κι όχι το αντίθετο, όπως γίνεται σήμερα με το ευρώ».

5/9/2014

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040