Oι επτά θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την φορολογία (πανεπιστημιακή διάλεξη ή πολιτική πραγματικότητα)

του Γιάννη Περάκη *

Διαβάζοντας κάποιος τις επτά θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ [1] δεν έχει παρά να συμφωνήσει ότι είναι μια καλή βάση διαλόγου παρά την αοριστολογία που τις διακρίνουν, αλλά και την έλλειψη συγκεκριμμένων μέτρων εφαρμογής τους στην καθημερινή ζωή του πολίτη.

 

Ακολουθεί μια περιληπτική παράθεση τους για να δούμε γιατί πράγμα συζητάμε.

Θέση 1. Η μείωση της φορολογίας και η εφαρμογή λιγότερο προοδευτικής φορολογίας (επιχειρήσεων και ατομικού εισοδήματος), στη διάρκεια των δύο δεκαετιών που προηγήθηκαν της κρίσης, στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ συνεισέφεραν καθοριστικά στην αύξηση του δημόσιου χρέους και την όξυνση των δημοσιονομικών προβλημάτων.

Θέση 2 .Η άποψη, την ίδια περίοδο, πως η μείωση της φορολογίας και η εφαρμογή λιγότερο προοδευτικής φορολογίας θα βοηθούσε στη βελτίωση της παραγωγικότη-τας  δεν υποστηρίζεται, κατά κανένα τρόπο, τόσο στην θεωρία όσο και από τα αντι-κειμενικά

Θέση 3 .Η μείωση της φορολογίας και η εφαρμογή λιγότερο προοδευτικής φορο-λογίας έχουν συμβάλλει τα μέγιστα στην ραγδαία άνοδο των ανισοτήτων, όπως έχει τεκμηριωθεί μέσα από την δουλειά πλείστων όσων οικονομολόγων συχνά, κάθε άλλο παρά μαρξιστών.

Θέση 4. Η μείωση της φορολογίας και ή η εφαρμογή λιγότερο προοδευτικής φορολογίας ακόμη ασκούν διαρκή πίεση στις κυβερνήσεις προκειμένου να αναλαμβάνουν όλο και περισσότερες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες και ιδίως σε εκείνες τις δαπάνες που είναι περισσότερο χρήσιμες στους εργαζόμενους και τους φτωχούς. Στις ΗΠΑ αυτή η στρατηγική έχει το όνομα «κάνε το θηρίο να πεινάσει μέχρι θανάτου», που σημαίνει αντί να προχωράς σε άμεσες περικοπές στις κοινωνικές υπηρεσίες ή στην εκπαίδευση είναι καλύτερα να περικόπτεις αρχικά τους φόρους οδηγώντας σε επιδείνωση των δημοσιονομικών προβλημάτων και, εν συνεχεία, να υποστηρίζεις εμφατικά και πειστικά πως δεν υπάρχει εναλλακτική έναντι των περικοπών.

Θέση 5..Η περικοπή φόρων αποτελεί ένα εντελώς αναποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής κατά τη διάρκεια μιας ύφεσης. Ο λόγος είναι πως οι πολλαπλασιαστές των κυβερνητικών δαπανών είναι κατά πολύ υψηλότεροι από αυτούς των φόρων. Στις περιόδους  ύφεσης ο κόσμος είναι φοβισμένος και είναι πολύ λογικό να αποφασίσει να αποταμιεύσει κάθε περικοπή φόρου ή να πληρώσει κάποιο χρέος μάλλον παρά να δαπανήσει. Η άμεση κυβερνητική δαπάνη είναι κατά πολύ αποτελεσματικότερη αποδίδει πολύ περισσότερα για κάθε δαπανώμενο ευρώ και αυτό δίνει πρόσθετη αξιοπι-στία στη στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και του μετασχηματισμού της παραγωγικής βάσης της οικονομίας.
Εν συνόψει, η Αριστερά πρέπει να συνεχίσει να επιχειρηματολογεί υπέρ της άποψης πως η κυβερνητική δαπάνη και η δημόσια επένδυση και όχι η μείωση των φόρων συνιστά την πιο αποτελεσματική στρατηγική για την έξοδο από την κρίση.   

Θέση 6 .Η Αριστερά στην Ελλάδα θα πρέπει να επιμείνει πως η φορολογική μεταρρύθμιση και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης είναι κατά πολύ σημαντι-κότερες από οποιαδήποτε συνολική μείωση φόρων. Ειδικά στη βραχυχρόνια περίοδο η πίεση για δαπάνες, οι οποίες θα αντιμετωπίζουν την ανθρωπιστική κρίση και τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας θα είναι κάτι περισσότερο από επιτακτική. Αυτό δεν αποκλείει μέτρα φορολογικής ανακούφισης για συγκεκριμένες κοινωνικές κατηγορίες, που προσωρινά αδυνατούν να πληρώσουν, αλλά αναμένεται να συμβάλλουν περισσότερο όταν οι γενικές οικονομικές συνθήκες βελτιωθούν.
Η συμμαχία εναντίον των περικοπών του κοινωνικού κράτους δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε μια αντιφορολογική πλατφόρμα. Δεν μπορεί να επαναλάβει το σύμφωνο που είχαν συνομολογήσει οι κυρίαρχες τάξεις στην Ελλάδα με μεσοστρώματα στη βάση των χαμηλών φόρων, της φοροδιαφυγής, ακόμη και της πλήρους αποφυγής της φορολογίας. Όπως έχουμε υποστηρίξει αλλού, η συμμαχία μπορεί να οικοδομηθεί σε ισχυρότερα θεμέλια. Στην εσωτερική ζήτηση, τη ρευστότητα και την παραγωγική ανασυγκρό-τηση.

Θέση 7. Μεσοπρόθεσμα η αριστερή στρατηγική εξαρτάται περισσότερο από ένα ισοζύγιο υψηλών φόρων –υψηλών κοινωνικών δαπανών παρά χαμηλών φόρων –χαμηλών κοινωνικών δαπανών. Αυτό προκύπτει από τη θεμελιώδη μας δέσμευση για συλλογικές λύσεις στα συλλογικά προβλήματα. Για να δώσουμε ένα τετριμμένο παράδειγμα, δεν μπορούμε να υποσχεθούμε στον κόσμο σπίτια με πισίνες, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να δουλέψουμε ώστε κάθε δήμος στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, όπως και σε κάθε άλλη περιοχή, να διαθέτει μία.
Η θεμελιώδης αυτή δέσμευση στη συλλογικότητα απαιτεί μια έντονη ιδεολογική αντιπαράθεση με τις αξίες του ατομικισμού και του κατανα-λωτισμού. Είναι δύσκολο να φανταστούμε πως θα μπορούσε η Αριστερά, που υπόσχεται μια συμμαχία για έξοδο από την κρίση, πολύ περισσότερο τη ριζική αλλαγή στην Ελλάδα και τον κόσμο, να αποφύγει αυτή τη μεγάλη σύγκρουση στο πεδίο των αξιών. Οποιαδήποτε υπαναχώρηση μπροστά σε αυτήν την αντιπαράθεση το μόνο που θα φέρει θα είναι η διασπορά έντονων και δίκαιων αμφιβολιών για τη συνολική μας σοβαρότητα.

Εδώ ακριβώς τελειώνει η άξια επαίνου πανεπιστημιακή διάλεξη και η καλή πρόθε-ση και αρχίζει η σκληρή πολιτική πραγματικότητα και πράξη ή πραγματική οικο-νομία ή αγορά όπως αρέσει να λένε ορισμένοι.

Θέμα 1ο : Το εθνικό νόμισμα της Ελλάδας είναι το ευρώ.Αυτό δηλώνει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Θέμα 2ο: Η παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας μας είναι δεδομένο ότι δεν μπορεί να γίνει εντός του ευρώ.Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ , διότι συμμετέχουν πανεπιστημιακοί και τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο αποδεικνύεται και απο πρωτοετή φοιτητή οικονομικής σχολής

Με ένα σκληρό νόμισμα, την υπάρχουσα διαλυμένη παραγωγική βάση της οικονο-μίας μας και με την υπάρχουσα παραγωγικότητα της χώρας μας είναι δεδομένη η αποτυχία της παραγωγικής ανασυγκρότησης , λόγω της έλλειψης ανταγωνιστικό-τητας των ελληνικών προιόντων σε σχέση με αυτήν των ανεπτυγμένων χωρών της Ε.Ε. Εάν υπάρχει αμφιβολία, ας ρωτηθούν για την έλλειψη ανταγωνιστικότητας να τους απαντήσουν οι χιλιάδες Ελληνες βιοτέχνες και επιχειρηματίες, που έβαλαν λουκέτο στις επιχειρήσεις τους, με θύματα τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους σ’ αυτές, απο το 2002 (ημερομηνία ένταξης μας στο ευρώ) μέχρι και σήμερα εκτοξεύοντας τον αριθμό των ανέργων, στα σημερινά επίπεδα. Ο δημοσιευθείς πίνακας διεθνούς ανταγωνιστικότητας 2012-2013 κατατάσσει τις ανεπτυγμένες ευρωπαικές χώρες κατα σειρά ανταγωνιστικότητας ως εξής: Σουηδία 3η , Γερμανία 6η , Ολλανδία 7η , Ην.Βασίλειο 10η , Δανία 12η , Βέλγιο 15η , Γαλλία 18η και η Ελλάδα στην 96η θέση.

Θέμα 3ο : Οι δημόσιες επενδύσεις και οι κυβερνητικές δαπάνες εχουν άμεση σχέση με την πολυπόθητη ρευστότητα.Η ρευστότητα της χώρας μας δεν καθορίζεται απο την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση ,αλλά απο την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα, λόγω του ότι το νόμισμα μας είναι το ευρώ.Προφανώς η ευρώπη θα έχει αλλάξει μέχρι να γίνει κυβένηση ο ΣΥΡΙΖΑ ,αλλιώς η ρευστότητα θα παραμείνει όνειρο θερινής νυκτός, με συνέπεια ούτε δημόσιες επενδύσεις αλλά ούτε και κυβερνητικές δαπάνες να μπορούν να πραγματοποιηθούν.

Θέμα 4ο : Τα 340 δις.ευρώ του χρέους που θα εξωφληθεί μέχρι το 2030.Οι επτά θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ το αγνοούν επιδεικτικά, ούτε μια κουβέντα , προφανώς θεωρούν ότι μπορεί να πληρωθεί με ένα μικρό κούρεμα και επιμήκυνση του χρόνου πληρωμής Ας θυμηθούμε τις δηλώσεις περί επαχθούς χρέους του κου Σταθάκη 21-01-2014 ότι το 5% του χρέους είναι επαχθές και το 90% του χρέους είναι παραδοσιακό δημόσιο χρέος , όπου εκεί δεν υπάρχει νομική διαδικασία για να αμφισβητηθεί. Ετσι να το έχουμε και να αναφέρεται στις δηλώσεις αποδοχής κληρονομιάς των παιδιών μας ,για μην πω των εγγονιών μας.

Θέμα 5ο : Βάσει της νέας ευρωπαικής οδηγίας , το πρόβλημα θα υπάρχει κάθε χρόνο με τους ισοσκελισμένους προυπολογισμούς,τότε τι θα πράξει ο ΣΥΡΙΖΑ ?

Η εμπειρία της Κύπρου, δυστυχώς δεν έχει διδάξει τίποτα τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.Μια χώρα που την μιά μέρα η βουλή της ψηφίζει ομόφωνα να μην ενταχθεί στο μνημόνιο και την επόμενη λόγω της απειλής της διακοπής της ρευστότητας απο την ΕΚΤ, αναγκάζονται να ενταχθούν με δυσμενέστερους όρους απο ότι προη-γούμενα . Ο λόγος ήταν και είναι απλός, δεν υπήρχε εναλλακτικό σχέδιο ή αλλιώς ένα σχέδιο β.

Εάν είσαι στην αντιπολίτευση αυτό λέγεται απλώς αμέλεια , εάν όμως είσαι κυβέρνη-ση αυτό ονομάζεται τουλάχιστον εγκληματική αμέλεια και την χρεώνεται όλη η αριστερά.

1.Επτά θέσεις για την Αριστερά και τη φορολογία

*Ο Γιάννης Περάκης είναι οικονομολόγος

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344