Αμερικάνικες Εκλογές : Η κοινωνική πόλωση οδηγεί σε ένα νέο ριζοσπαστισμό;

Αμερικάνικες Εκλογές : Η κοινωνική πόλωση οδηγεί  σε ένα νέο ριζοσπαστισμό;

Αμερικάνικες Εκλογές : Η κοινωνική πόλωση οδηγεί

σε ένα νέο ριζοσπαστισμό;

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με παρατηρήσεις σε σχέση με τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των αμερικάνικων εκλογών δημοσιεύουν σήμερα οι FinancialTimes. Αξίζει να τις δούμε περιληπτικά:

1.Γυναίκες

Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός εκλογής γυναικών βουλευτών στην τελευταία αναμέτρηση. Ακόμη πιο εντυπωσιακός όμως είναι ο αριθμός δημοκρατικών γυναικών βουλευτών. Οι εκλογές ανέδειξαν το μεγαλύτερο αριθμό γυναικών που έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία σε ανάλογες αναμετρήσεις – 101 υποψήφιες κατάφεραν να επιτύχουν. Το σημερινό κογκρέσο πια έχει την μεγαλύτερη γυναικεία συμμετοχή από όλα τα προηγούμενα. Από τις 101 οι 87 ήταν Δημοκρατικές και μόνο 14 ήταν Ρεπουμπλικάνες. Έχει υπολογιστεί ότι στις προεδρικές του 2016 το 44% των γυναικών με πανεπιστημιακά διπλώματα στήριξε τον Τραμπ. Την περασμένη Τρίτη μόνο 38% ψήφισε Ρεπουμπλικάνους υποψήφιους  απέναντι στο 60% των Δημοκρατικών.

2. Η Αμερική διαιρεμένη σε αγροτική και αστική

Στις καθαρά αστικές περιοχές εκλεγήκανε  μόνο 31 Δημοκρατικοί βουλευτές και κανένας Ρεπουμπλικάνος. Στις αστικές – προαστιακές περιοχές 43 Δημοκρατικοί και 2 Ρεπουμπλικάνοι. Στα πυκνοκατοικημένα προάστια 61 Δημοκρατικοί και 17 Ρεπουμπλικάνοι. Στα περιφερειακά προάστια 47 Δημοκρατικοί και 36 Ρεπουμπλικάνοι.  Στις αγροτικές – περιφερειακές έδρες 21 Δημοκρατικοί και 91 Ρεπουμπλικάνοι. Στις καθαρά αγροτικές περιοχές 9 Δημοκρατικοί και 59 Ρεπουμπλικάνοι.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν μια αρκετά σαφή κοινωνική διαφοροποίηση ανάμεσα στη κοινωνική  βάση των δύο κομμάτων πολύ μεγαλύτερη από όσο υπήρχε παραδοσιακά. Είναι το γαλάζιο στρατόπεδο των Δημοκρατικών στις μεγάλες πόλεις και το κόκκινο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικάνων στην αγροτική περιφέρεια.

3. Πολιτική Πόλωση

Με βάση ένα σύστημα πολιτικών εκτιμήσεων που έχει δημιουργηθεί στο Πανεπιστήμιο του Στάφορντ διαμορφώνεται μια εικόνα για τις πολιτικές τάσεις που επικράτησαν στην τελευταία αναμέτρηση. Με βάση αυτό υπολογίζεται ότι οι βουλευτές που τοποθετούνται στο κέντρο, με δηλαδή μετριοπαθείς απόψεις είναι περίπου το 1/5 των εκλεγμένων βουλευτών. Οι υπόλοιποι 80 νεοεκλεγέντες είναι είτε Δημοκρατικοί με προωθημένες φιλελεύθερες απόψεις είτε Ρεπουμπλικάνοι με εξτρεμιστικές πολιτικές απόψεις . Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή μιας παράδοσης από τις αρχές της δεκαετίας του 80 ιδεολογικής και πολιτικής αλληλοεπικάλυψης σε σημαντικό τμήμα των της βουλευτικής δύναμης των δύο κομμάτων με την παρουσία πολλών είτε συντηρητικών Δημοκρατικών είτε μετριοπαθών Ρεπουμπλικάνων.

4. Συμμετοχή στην ψηφοφορία

Περίπου 114 εκατομμύρια ψήφισαν στις Ενδιάμεσες Εκλογές της Τρίτης φτάνοντας σε μια συμμετοχή 48%. Είναι η μεγαλύτερη συμμετοχή στις Ενδιάμεσες Eκλογές από το 1966. Αυτό οφείλεται στην έντονη και φανατική σε πολλά σημεία αντιπαράθεση απόψεων ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα είτε σε σχέση με τον ρόλο του ίδιου του Τραμπ είτε με το μεταναστευτικό είτε με την υγειονομική περίθαλψη.

5. Η ψήφος των μειονοτήτων

Ανάμεσα στους Λευκούς οι Δημοκρατικοί στηρίχτηκαν από το 44% σε σχέση με το 54% των Ρεπουμπλικάνων. Στους Ισπανόφωνους οι Δημοκρατικοί 69%, οι Ρεπουμπλικάνοι 29%. Στους ασιατικής καταγωγής οι Δημοκρατικοί 77%, οι Ρεπουμπλικάνοι 23%. Στους μαύρους οι Δημοκρατικοί 90% ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι 9%.

Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα εμφανίζεται πια ως  η ισχυρή δύναμη στους  Λευκούς. Οι Δημοκρατικοί εξελίσσονται σε μια πανίσχυρη δύναμη ανάμεσα στις μειονότητες. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι έκπληξη δεδομένης της εχθρότητας του Τραμπ προς τις εθνικές μειονότητες και της μαχητικής στήριξής τους από των μεγαλύτερο αριθμό των δημοκρατικών υποψηφίων.

Τα δύο κόμματα, όσον αφορά τουλάχιστο στα κοινωνικά χαρακτηριστικά της εκλογικής τους βάσης δεν είναι «λίγο από τα ίδια». Υπάρχει διαφορετικότητα που σε πολλές πλευρές φτάνει στο σημείο της ακραίας πόλωσης. Αυτή η κοινωνική διαφορετικότητα έχει οδηγήσει πια και σε μια ουσιαστική πολιτική διαφορετικότητα ανάμεσα στις δύο ιστορικές πολιτικές δυνάμεις των ΗΠΑ.

Αυτό τελικά που έχει καταφέρει ο Τραμπ είναι να διχάσει την Αμερική. Αυτό έχει τους κινδύνους τους αλλά ενδεχομένως έχει και την καλή πλευρά του, δηλαδή την γέννηση ενός ριζοσπαστικού πνεύματος μέσα στο δημοκρατικό κόμμα, όπως πρωτοεκφράστηκε στις προκριματικές εκλογές για τον προεδρικό υποψήφιο του δημοκρατικού κόμματος πριν δύο χρόνια με την παρουσία της υποψηφιότητας Σάντερς.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Μπόταση 6, Εξάρχεια, 1ος όροφος 

info@sxedio-b.gr

210 3810040