H Ανάσχεση της Υπογεννητικότητας Αποτελεί Συστατικό Στοιχείο της Ανασυγκρότησης της Ελλάδας, του Γιάννη Περάκη

H Ανάσχεση της Υπογεννητικότητας Αποτελεί Συστατικό Στοιχείο της Ανασυγκρότησης της Ελλάδας, του Γιάννη Περάκη

Ανάσχεση της Υπογεννητικότητας Αποτελεί Συστατικό Στοιχείο της Ανασυγκρότησης της Ελλάδας

Η υπογεννητικότητα στο κόσμο

Σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε, ο παγκόσμιος πληθυσμός θα ανέλθει περίπου στα 9,7 δις το 2050 από τα 7,3 δις που είναι σήμερα. Η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού στα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν ισομερής στις ηπείρους. Ενώ στην Αφρική λόγου χάρη, ο πληθυσμός τριπλασιάστηκε και στην Ασία και τη Λατινική Αμερική διπλασιάστηκε, στην ευρωπαϊκή ήπειρο με εξαίρεση την Αλβανία παρατηρήθηκε περίπου στασιμότητα, με σαφείς τάσεις περαιτέρω συρρικνώσης του πληθυσμού της Ευρώπης και στη Β. Αμερική η αύξηση ήταν μόνο 50% μέσα σε 30 χρόνια. Σύμφωνα με τις προβλέψεις των ειδικών, όταν το 2050 στην Ευρώπη, όπου σήμερα διαβιούν περίπου 728 εκατ. άνθρωποι (στοιχεία του 2000), ο πληθυσμός δεν θα υπερβαίνει τα 600 εκατ., θα είναι δηλ. μειωμένος κατά περίπου 128 εκατ. αν συνεχισθεί η σημερινή υπογεννητικότητα. H διατήρηση ανανέωση του σημερινού πληθυσμού στην Ευρώπη απαιτεί τη γέννηση 2,1 παιδιών ανά γυναίκα, κατά την επόμενη πεντηκονταετία, ενώ σήμερα ο σχετικός δείκτης στην ήπειρο αυτή είναι 1,4 παιδιά κατά μέσο όρο ανά γυναίκα (Γερμανία 1,3, Ιταλία 1,2, Ισπανία 1,7, Ρωσία 1,35, M. Βρετανία 1,66, Ελλάδα 1,3), αναλογία δηλ. που βρίσκεται κάτω από το κρίσιμο όριο για την πληθυσμιακή ανανέωσή της.

Στον αντίποδα βρίσκονται η Αφρική με 5 παιδιά ανά γυναίκα και η Ασία με 2,6 παιδιά ανά γυναίκα. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η μείωση του ευρωπαϊκού, αλλά και του βορειοαμερικανικού πληθυσμού σημειώνεται παρά την αύξηση του προσδόκιμου μέσου όρου ηλικίας. Παρατηρείται δηλ. μείωση κυρίως του νεανικού πληθυσμού. Οι σχετικοί δείκτες γήρανσης του πληθυσμού της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής διευρύνουν ακόμη περισσότερο το δημογραφικό χάσμα ανάμεσα στις ανεπτυγμένες και υποανάπτυκτες ή αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου. Ενδεικικά σημειώνεται ότι, ενώ στην Αφρική π.χ. μόνο το 2% ή 3% των κατοίκων είναι ηλικίας άνω των 65 ετών, στην Ευρώπη το ποσοστό είναι γύρω στο 18,3% και το 2050 αναμένεται να φτάσει στο 22%.

Οι επιπτώσεις της υπογεννητικότητα στην Οικονομία

Σε πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό Foreign Affairs, ο Ρ. Σάρμα μελέτησε 56 περιπτώσεις χωρών από το 1960 και μετά που κατάφεραν να έχουν ετήσιους ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 6% για παραπάνω από μια δεκαετία. Παρατηρήθηκε ότι στις χώρες εκείνες κατά μέσο όρο ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός αυξήθηκε κατά 2,7% ετησίως, γεγονός που, κατά το συγγραφέα, υποδηλώνει ότι η πληθυσμιακή αύξηση αποτελεί κομμάτι της ερμηνείας των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης. Με λίγα λόγια, αυτό που εξάγεται ως συμπέρασμα είναι πως μια χώρα είναι δύσκολο να αποκτήσει σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης εάν ο οικονομικά ενεργός της πληθυσμός δεν αυξάνεται κατά τουλάχιστον 2% ετησίως. Σήμερα, μόλις 2 από τις 20 μεγαλύτερες αναπτυσσόμενες οικονομίες ξεπερνούν αυτό το όριο, η Νιγηρία και η Σ. Αραβία.

Κατά τα επόμενα πέντε έτη σχεδόν καμία από τις μεγάλες οικονομίες του πλανήτη δε θα ξεπερνά τον πήχη του 2% ως ποσοστό αύξησης του οικονομικά ενεργού της πληθυσμού. Και σε χώρες όπως η Κίνα, η Πολωνία, η Ρωσία και η Ταϊλάνδη, ο πληθυσμός αυτός αναμένεται να συρρικνωθεί. Το ίδιο θα ισχύει και για την Ελλάδα, και μάλιστα κατά πολύ περισσότερο. Σε 38 από αυτές τις περιπτώσεις, ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός συρρικνώθηκε. Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης στις χώρες εκείνες έφτανε στο αναιμικό 1,5%, ενώ μόλις τρείς από αυτές κατάφεραν να ξεπεράσουν το όριο του 6%. Οι χώρες αυτές ήταν η Πορτογαλία του ’60 και η Λευκορωσία και η Γεωργία κατά τα έτη 2000-2010, όλες χώρες που κατάφεραν να σταθεροποιηθούν.

Η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι η δημογραφία επηρεάζει καταλυτικά την οικονομία. Το σκεπτικό είναι μάλλον προφανές: όταν ο πληθυσμός μειώνεται, μειώνονται κατά κανόνα τόσο οι καταναλωτές της εγχώριας αγοράς, όσο και οι εν δυνάμει παραγωγοί. Χρειάζονται δηλαδή, σημαντικές αυξήσεις στην παραγωγικότητα, οι οποίες θα αντισταθμίσουν τις αρνητικές επιπτώσεις του μειωμένου πληθυσμού. Ο κανόνας όμως είναι πως η μείωση του πληθυσμού είναι σε μεγάλο βαθμό συνυφασμένη με μειωμένες οικονομικές επιδόσεις.

Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για τη γήρανση του πληθυσμού. Σε εργασία που δημοσιεύτηκε από το National Bureau of Economic Research (NBER) των ΗΠΑ τον Ιούλιο του 2016, οι συγγραφείς Μέστας, Μάλλεν και Πάουελ τονίζουν πως παρά το γεγονός ότι οι αρνητικές δημογραφικές προβλέψεις έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομία δεν υπάρχουν αρκετά εμπειρικά στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος αυτών των επιδράσεων. Πιο συγκεκριμένα, μελετώντας τον ποσοστό πληθυσμιακής γήρανσης σε πολιτείες των ΗΠΑ κατά το χρονικό διάστημα 1980-2010, επεδίωξαν να ποσοτικοποιήσουν την οικονομική επίδραση ενός πιο γερασμένου πληθυσμού στις οικονομικές επιδόσεις (κατά κεφαλήν ΑΕΠ). Βρήκαν ότι μια αύξηση του πληθυσμού άνω των 60 ετών κατά 10%, μειώνει το ρυθμό αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 5,5%. Τα αποτελέσματά τους υπονοούν πως η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ θα επιβραδυνθεί κατά 1,2% αυτή τη δεκαετία και κατά 0,6% την επόμενη δεκαετία εξαιτίας της γήρανσης του πληθυσμού. Ο κανόνας είναι ότι τόσο η γήρανση όσο και η μείωση του πληθυσμού συνολικά επιβραδύνουν την ανάπτυξη.

Συμπέρασματα

Οι ισχυροί του κόσμου είτε λέγονται «λέσχη Bilterberg»,είτε «Rothschilds(οι Ρότσιλντ δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη), είτε «Rockefellers» (οι Ροκφέλερ στην Αμερική), είτε «διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα», εκτός απο τους πολέμους (πώληση όπλων), την αλλαγή συνόρων και την καταστροφική κλιματική αλλαγή εξυπηρετούνται με την υπογεννητικότητα των ανεπτυγμένων χωρών. Η εξήγηση είναι μάλλον απλή, τα θύματα των πολιτικών αυτών, οι «καταραμένοι» και οι ξεριζωμένοι απο το τόπο τους πρόσφυγες αποτελούν:

  • Σε πρώτη φάση, μια πρώτης τάξης φθηνό και «εκμεταλεύσιμο» εργατικό δυναμικό.
  • Σε δεύτερη φάση όταν θα αρχίσουν να παράγονται μαζικά και να εισάγονται στην παραγωγική διαδικασία τα ρομπότ, δημιουργείται μια deFacto(εκ των πραγμάτων) κατάσταση στις ανεπτυγμένες χώρες ενός ανομοιγενούς και εξαθλιωμένου και «πολλών ταχυτήτων» εργατικού δυναμικού, (όσο μεγαλύτερος είναι ο κοινωνικός πλούτος, το κεφάλαιο που λειτουργεί, η έκταση και η ένταση της αύξησής του επομένως και το απόλυτο μέγεθος του προλεταριάτου και η παραγωγική δύναμη της εργασίας του, τόσο μεγαλύτερος είναι ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός. Η αύξηση της διαθέσιμης εργατικής δύναμης προκαλείται από τις ίδιες αιτίες που προκαλούν την αύξηση της επεκτατικής δύναμης του κεφαλαίου. Επομένως, το σχετικό μέγεθος του βιομηχανικού εφεδρικού στρατού αυξάνει μαζί με τις δυνάμεις του πλούτου. Όσο μεγαλύτερος όμως είναι αυτός ο εφεδρικός στρατός σε σχέση με τον εν ενεργεία εργατικό στρατό, τόσο μαζικότερος είναι ο σταθεροποιημένος υπερπληθυσμός, που η φτώχεια του είναι αντίστροφος ανάλογη προς τα βάσανα της δουλειάς του. Τέλος, όσο πιο μεγάλο είναι το εξαθλιωμένο στρώμα της εργατικής τάξης και ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός, τόσο πιο μεγάλος είναι ο επίσημος παουπερισμός (αθλιότητα, εξαθλίωση). Αυτός είναι ο απόλυτος, γενικός νόμος της καπιταλιστικής συσσώρευσης (Κ Μαρξ: «Το Κεφάλαιο», τόμος 1ος, σελ. 667).

Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα

Απογοητευτικά είναι τα στατιστικά στοιχεία και οι προοπτικές μελέτες για την εξέλιξη του πληθυσμού της Ελλάδας, σύμφωνα με την Ελληνική Γεροντολογική και Γηριατρική Εταιρία.

Ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται σε απόλυτους αριθμούς ετησίως συνεχώς από το 2011 οπότε και για πρώτη φορά ο αριθμός των γεννήσεων και των μεταναστευτικών ροών προς τη χώρα υπολείπεται του αριθμού των θανάτων και της μετανάστευσης Ελλήνων στο εξωτερικό.

Η υπογεννητικότητα είναι χρόνιο πρόβλημα για την πατρίδα μας. Ο μέσος όρος ολικής γονιμότητας, δηλαδή παιδιών ανά ζεύγος, είναι 1,30, σταθερός τα τελευταία χρόνια όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι 1,49. Επισημαίνεται ότι για να διατηρηθεί σταθερός ο πληθυσμός πρέπει ο δείκτης γονιμότητας να είναι πάνω από 2,1. Σαν αποτέλεσμα της υπογεννητικότητας και της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά και του αρνητικού ισοζυγίου μετανάστευσης, υπολογίζεται ότι θα έχουμε μείωση του πληθυσμού της Ελλάδας όπως φαίνεται στους πίνακες- 1 & 2:

Πίνακας. 2:   Σημερινός Πληθυσμός της Ελλάδας 11 εκατ. (στοιχεία 2013) Πίνακας 2:   Γεννήσεις – Θάνατοι, 2012 - 2016
Ετος 2013 2050   1980 2012 2013 2014 2015 2016
Αισιόδοξο σενάριο Απαισιόδοξο σενάριο
Συνολικός Πληθυσμός 11 εκατ. 10 εκατ. 8,3 εκατ. Γεννήσεις 148.134 100.371 94.134 92.148 91.847 92.898
Πληθυσμός παιδιών σχολικής ηλικίας (1-17) ετών 1,6 εκατ. 1,4 εκατ. 1 εκατ. Θάνατοι 87.282 116.668 111.794 113.740 121.212 118.785
Ο εν δυνάμει Οικονομικά ενεργός Πληθυσμός (20-69) ετών 7 εκατ. 5,5 εκατ. 4,8 εκατ. Διαφορά 60.852 -16.297 -17.660 -21.592 -29.365 -25.887
Ο Πραγματικά Οικονομικά ενεργός Πληθυσμός (20-69) ετών 4 εκατ. 3,7 εκατ. 3 εκατ. ΕΛΣΤΑΤ Ιανουάριος-Μάρτιος 2018

Τα άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν σήμερα στη χώρα μας ποσοστό πάνω από το 20,7% του πληθυσμού και σύμφωνα με τις προβλέψεις, το 2030 θα είναι περίπου το 30% του πληθυσμού, ενώ το 2050 θα πλησιάσουν το 1/3 του πληθυσμού! Αυτή η δημογραφική γήρανση, κοινή σε όλες τις δυτικού τύπου χώρες προκαλεί πολλά προβλήματα ιατρικά, κοινωνικά, οικογενειακά, οικονομικά, ασφαλιστικά, κ.ά. που θα προσλάβουν εκρηκτικές διαστάσεις στις προσεχείς δεκαετίες. Σύμφωνα με τις και προβλέψεις της Eurostat, υπολογίζεται ότι ενώ σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιστοιχούν 4 άτομα σε παραγωγική ηλικία (15-64 ετών) ανά 1 συνταξιούχο άνω των 65 ετών, το 2060 θα υπάρχουν μόνο 2 άτομα για κάθε 1 συνταξιούχο, αναλογία που αποτελεί τη ταφόπλακα των ασφαλιστικών συστημάτων και όχι μόνο.

Οι αιτίες της υπογεννητικότητας

  • H μετατροπή της οικογένειας από αγροτική σε αστική. Η ανάπτυξη της αστυφιλίας είχε ως αποτέλεσμα να αποδυναμωθούν οι αγροτικές περιοχές και να στερηθεί η Ελλάδα των εστιών υπεργεννητικότητάς της. Η γυναίκα εργάζεται εκτός σπιτιού με αποτέλεσμα η ανατροφή του παιδιού της να γίνεται δύσκολη, ενώ η ζωή στην πολυκατοικία δεν ευνοεί την ύπαρξη πολλώνατόμων.
  • H πολυετής εκπαίδευση σε ολοένα ανώτερα επίπεδα. Ο γάμος και η δημιουργία οικογένειας δεν είναι στις προτεραιότητες του ατόμου που σπουδάζει, αφού άμεσος στόχος του είναι η ολοκλήρωση των σπουδών του, ως εφοδίου, που θα διευκολύνει τις επαγγελματικές του φιλοδοξίες. Οι σπουδές έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στις γυναίκες απ’ ότι στους άνδρες, καθώς, εξ αιτίας τους, αυτές κωλύονται να εκμεταλλευτούν την πιο γόνιμη γι΄ αυτές περίοδο της ζωής τους. Οι γυναίκες που γίνονται μητέρες σε νεαρή ηλικία, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν ολοκληρώνουν τις σπουδές τους ή μειώνουν τις εκπαιδευτικές τους προσδοκίες. Κυρίως δε οι γυναίκες που ευρίσκονται σε υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο είναι σύμφωνα με πολλούς μελετητές, εκείνες που αναβάλλουν την επιθυμία τους για μητρότητα. Σε έρευνες που έγιναν στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρεττανία, τη Σουηδία αλλά και την Ελλάδα βρέθηκε ότι οι γυναίκες με υψηλότερη μόρφωση έγιναν μητέρες σε μεγάλη ηλικία.
  • Η οικονομική κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία, η υψηλή ανεργία των νέων και η αντικειμενική δυσκολία των νέων να δημιουργήσουν οικογένεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι πολλά νέα ζευγάρια παραμένουν για χρόνια σε σχέση, χωρίς να έχουν την οικονομική δυνατότητα να παντρευτούν και να φέρουν στον κόσμο παιδιά.
  • Η ραγδαία και ένεκα της οικονομικής κρίσης μετανάστευση στο εξωτερικό. Πάνω από 400.000 Ελληνες (νέοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία) μετανάστευσαν σε μία πενταετία στο εξωτερικό.
  • Η απουσία του κοινωνικού κράτους προς την ενίσχυση των νέων οικογενειών και σε αντίθεση με τη συνταγματική πρόβλεψη.

Οι συνέπειες της υπογεννητικότητας

Στην Ελλάδα, το φαινόμενο της υπογεννητικότητας αναφέρθηκε ως πρόβλημα για πρώτη φορά από τον Πολύβιο (Ελληνας ιστορικός, 200-118 π.Χ.). Σημειώνει αυτός ιστορικός ότι στην Ελλάδα υπάρχει «αρνησιπαιδία» και «ολιγανθρωπία» και ότι ο εγωισμός και η φιλοχρηματία ώθησε τους ανθρώπους να ανατρέφουν μόνο ένα ή το πολύ δύο παιδιά, ώστε να μη δαπανούν μεγάλα ποσά για την ανατροφή τους. Εν μέρει, όσα παρατηρεί ο Πολύβιος τον 2ο π.Χ. αιώνα ισχύουν και σήμερα.

Οι συνέπειες:

  • Πολιτικές: Η συρρίκνωση του Ελληνικού πληθυσμού στη πατρίδας μας, θα προκαλέσει ιδιαίτερα προβλήματα στο εγγύς μέλλον, λόγω γεωπολιτικής θέσης και με μια σειρά ανοιχτά θέματα εξωτερικής πολιτικής.
  • Οικονομικές: Η μείωση εργατικού δυναμικού, μείωση παραγωγικότητας επιδείνωση ασφαλιστικών ταμείων, φτωχοποίηση, ερήμωση μεγάλων περιοχών, κλπ.

Προτάσεις για την ανάσχεση της Υπογεννητικότητας

üΘα πρέπει άμεσα να ιδρυθεί Γενική Γραμματεία Δημογραφικού ή Υφυπουργείο υπεύθυνο αποκλειστικά για την υπογεννητικότητα και την προσπάθεια ανάσχεσής της.

üΣτόχος του υπο ανασυγκρότηση ελληνικού κράτους, από σήμερα κιόλας θα πρέπει το κάθε ζευγάρι να αποκτήσει τουλάχιστον 2 παιδιά. Να δοθούν παραπάνω κίνητρα έτσι ώστε για τα επόμενα (20 τουλάχιστον) χρόνια, πολύτεκνοι να θεωρούνται όσοι κάνουν τουλάχιστον δύο παιδιά. Στη Σουηδία ως ευνοϊκό μέτρο για γεννητικότητα εφαρμόζεται “η επιδότηση ταχύτητας” στις γυναίκες που αποκτούν δεύτερο παιδί 21 μήνες μετά το πρώτο ώστε να τις προτρέψουν να τεκνοποιήσουν. Στην ίδια χώρα οι γυναίκες μπορούν να πάρουν άδεια ανατροφής τέκνου για 36 μήνες με αποδοχές, ενώ στη Γαλλία προβλέπονται 25 είδη οικογενειακών επιδομάτων τα οποία επικεντρώνονται σε πέντε βασικούς άξονες: φροντίδα παιδιών πολύτεκνες οικογένειες, μονογονεϊκές οικογένειες, μείωση της φτώχειας των νοικοκυριών επιδόματα κατοικίας, εκπτώσεις στα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς.

üΓια τις εργαζόμενες μητέρες: θα πρέπει υποχρεωτικά να θεσπιστεί ένα ικανό επίδομα, το οποίο θα λαμβάνουν τουλάχιστον μέχρι και 18 μήνες από τη γέννηση του τέκνου τους (στο επίπεδο τουλάχιστον ενός βασικού σήμερα μισθού). Εάν ο σύζυγος δεν εργάζεται, παροχή επιδόματος και στον σύζυγο για το ίδιο χρονικό διάστημα. Επίσης αύξηση του πλαισίου του υφιστάμενου νόμου με προστασία τους μέχρι και 24 μήνες από τη γέννηση του παιδιού. Το ίδιο, και στα πλαίσια της αρχής της ισότητας, θα πρέπει να ισχύει και για τους άνδρες, μόλις ανακοινώνουν στην εργασία τους ότι οι γυναίκες τους κυοφορούν (να αγνοηθεί η «νόμιμη» απόλυση της εγκύου σύμφωνα με το δικαστήριο των Χανίων, της έβαλαν και χαράτσι τα δικαστικά έξοδα! (Iskra-27/03/2018). Η αγνόηση της απόφασης να γίνει με την αλλαγή του εργατικού νόμου.

üΙδαίτερη μέριμνα στις μονογονεϊκές οικογένειες και στις ανύπαντρες μητέρες. Η μονογονεϊκή οικογένεια ως κοινωνικό φαινόμενο δεν παρουσιάστηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Στο παρελθόν το φαινόμενο ήταν πιο συχνό, αλλά συνέβαινε για διαφορετικούς λόγους. Οι πρόωροι θάνατοι των γονιών από πολέμους φυσικές καταστροφές και ασθένειες, αλλά και η μετανάστευση για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους, είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μεγάλου αριθμού οικογενειών όπου η μητέρα μεγάλωνε μόνη ένα ή περισσότερα παιδιά. Η κοινωνική απελευθέρωση της γυναίκας και η πρόσβασή της σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης, καθώς και η εντονότερη παρουσία της στην αγορά εργασίας, άλλαξαν για πάντα τη μορφή της παραδοσιακής οικογένειας. Επιπλέον πρέπει ν αναφερθεί ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μόνων γονέων αποτελείται από γυναίκες. Ο Πίνακας-3 αποδεικνύει την αλλαγή στη μορφή της ελληνικής οικογένειας.

Πίκακας 3.   Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών, 2011. Πυρηνικές οικογένειες (I) κατά τύπο
Τύπος Παντρεμένα ζευγάρια χωρίς παιδιά Παντρεμένα ζευγάρια με παιδί/παιδιά Συμβιούντες χωρίς παιδιά Συμβιούντες με παιδί/παιδιά Πατέρας με παιδί/παιδιά Μητέρα με παιδί/παιδιά Σύνολο
2011 913.279 1.570.422 61.630 12.319 74.438 389.337 3.021.425
ΕΛΣΤΑΤ Ιανουάριος-Μάρτιος 2018 (Ι) Η πυρηνική οικογένεια: Είναι η οικογένεια στην οποία δύο ή περισσότερα άτομα συνδέο-νται με δεσμούς συγγένειας (δεσμούς εξ αίματος, εξ αγχιστείας ή εξ υιοθεσίας) και που ζουν μαζί κάτω από την ίδια στέγη.

üΦορολογικό  σύστημα που θα επιτρέπει μεγαλύτερες ευχέρειες εκπτώσεων για παιδιά προσχολικής, πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με παροχή αυξημένου αφορολογήτου ορίου σε οικογένειες που θα αποκτούν από 2 παιδιά και πάνω.

üΔωρεάν παραχώρηση χρήσης κατοικιών που ανήκουν στην ιδιοκτησία του κράτους σε νέους γονείς τουλάχιστον για μία δακαετία και επανεξέταση για τυχόν επέκτασή της (ήδη υπάρχουν 300.000 τουλάχιστον ακίνητα απο τις αποποιήσεις κληρονομιών στα χρόνια των μνημονίων που ερημώνουν).

üΧαμηλότοκα και με ευκολίες αποπληρωμής δάνεια από τις Τράπεζες σε νέες οικογένειες, προκειμένου να αγοράσουν την πρώτη κατοικία τους, εάν δεν έχουν.

üΊδρυση περισσότερων βρεφονηπιακών σταθμών, με ποιοτικές υπηρεσίες προκειμένου να μπορούν οι εργαζόμενες γυναίκες να εργάζονται και τα παιδιά τους να φυλάσσονται σωστά, ακόμη και η κατ΄ οίκον βοήθεια από βρεφοκόμους.

üΕφάπαξ καταβολή ποσού στα νέα ζευγάρια με τη γέννηση του τέκνου (π.χ. για αγορές ρούχων, για βρεφικές τροφές κλπ).

üΕπιδότηση πρωτοβουλιών ενίσχυσης της απασχόλησης για την προσέλκυση ανενεργών στην αγορά εργασίας του τομέα κυρίως εντάσεως εργασίας. Θα ενταχθούν σε ειδικό πρόγραμμα εφαρμογής με μείωση εργοδοτικών εισφορών σε νέες και νέους εργαζόμενους γονείς.

üΒελτίωση κρατικών νοσοκομειακών ιδρυμάτων και πραγματικά δωρεάν και ποιοτικές υπηρεσίες για όλες τις κυοφορούσες. Ολα τα Νοσοκομεία, που τελούν υπό τον έλεγχο του κράτους, τα Κέντρα Υγείας, πρέπει να έχουν καλύψει, σε όλες τις θέσεις  παροχής υπηρεσιών: εξοπλισμό, ανθρώπινου δυναμικού, φαρμακευτικής αγωγής, υπηρεσίες ιατρών/μαιευτήρων. Θα δέχονται  όλες οι μονάδες τις εγκυμονούσες Μητέρες από την πρώτη στιγμή κύησης μέχρι τον τοκετό, χωρίς κανένα πιστοποιητικό, βεβαίωση ασφαλιστικών ταμείων, δωρεάν χωρίς καμία δαπάνη της όλες τις κυοφορούσες. Το κράτος θα ασκήσει έλεγχο, σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά μαιευτήρια.

üΑμέριστη συμπαράσταση του κράτους σε ζευγάρια με πρόβλημα υπογονιμότητας, (π.χ. οι εξωσωματικές γονιμοποιήσεις να πραγματοποιούνται και στα δημόσια νοσοκομεία).

üΕντατικοποίηση της προσπάθειας του ελληνικού κράτους να επαναπατριστούν όχι μόνο οι νέοι που έφυγαν κατά την περίοδο της κρίσης στο εξωτερικό, αλλά και ελληνικές οικογένειες που ζουν χρόνια στο εξωτερικό και να επιστρέψουν στην πατρίδα. Η προσπάθεια προσέλκυσης Ελλήνων της διασποράς, που ζουν και διαπρέπουν κυρίως στην Αμερική περιλαμβανομένου του Καναδά στην Αυστραλία, καθώς και σε πρώην σοσιαλιστικές δημοκρατίες της πρών Ε.Σ.Σ.Δ., όπου διαβιούν κυρίως Πόντιοι διαφόρων γενεών. Προϋπόθεση όμως για να επιτύχει ένα τέτοιο εγχείρημα, είναι η δημιουργία των αναγκαίων κινήτρων και γενικότερα των συνθηκών εκείνων που θα προσελκύσουν το στοιχείο αυτό, ώστε να είναι βέβαιη και ορατή η εξασφάλιση της επαγγελματικής σταδιοδρομίας τους και της προκοπής τους στην πατρίδα τους.

üΤο μάθημα της Σεξουαλικής Αγωγής να γίνει υποχρεωτικό στα σχολεία. Η Ελλάδα αποτελεί μία από τις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που δεν ακολουθεί συγκεκριμένη πολιτική στο θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία. Αντίθετα, στη Γαλλία το μάθημα της Σεξουαλικής Αγωγής έγινε προαιρετικό το 1973 και υποχρεωτικό το 1990. Από το 2001, με υπουργική εγκύκλιο έχουν γίνει υποχρεωτικοί τρεις ετήσιοι κύκλοι μαθημάτων, από την Α’ τάξη του Δημοτικού έως την τελευταία του Λυκείου. Επίσης, στην Ολλανδία η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ξεκινά από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και κάθε χρόνο για μία εβδομάδα διοργανώνεται το Spring Fever, που αφορά τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση παιδιών ηλικίας τεσσάρων έως έντεκα ετών. Εάν δεν υπάρχουν ώρες να μειωθούν ή να γίνουν προαιρετικά τα θρησκευτικά. Το 2012 (τελευταία επίσημα στοιχεία του ΠΟΥ ) καταγράφηκαν 175 εκτρώσεις ανά 1.000 γεννήσεις, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν πάνω από 230. Υψηλότερο είναι το ποσοστό των εκτρώσεων σε γυναίκες κάτω των 20 ετών (269 ανά 1.000 γεννήσεις) και άνω των 35 ετών (285 ανά 1.000 γεννήσεις).

Η ανάσχεση της υπογεννητικότητας απαιτεί μέτρα που θα έπρεπε να είχαν ήδη ληφθεί απο χθές. Απαιτεί πρώτα απ’ όλα μια πολιτική πρωτοβουλία που να «μπορεί να συμπεριλάβει και πρόσωπα που θεωρούν ότι ένα πρόγραμμα κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ανασυγκρότησης απαιτεί την έξοδο από την ευρωζώνη είτε όχι. Ούτε οι μεν ούτε οι δε ξεχνάμε τα κωμικοτραγικά περιστατικά του 2015 σε σχέση με αυτό το θέμα. Γι' αυτό κοινός παρονομαστής μας μπορεί να είναι η συμφωνία ότι οι κεντρικοί στόχοι μας δεν είναι διαπραγματεύσιμοι, δεν θα καμφθούν από οιανδήποτε πίεση.

Απαιτεί εν κατακλείδι το σύνολο της σημερινής σύνθεσης της βουλής (με εξαίρεση του ΚΚΕ) να περάσει στην αντιπολίτευση, δεδομένου ότι ο αποιοσδήποτε νόμος που έχει δημοσιονομικό κόστος τελεί υπο την έγκριση των «θεσμών» και θα τελεί τουλάχιστον μέχρι το 2030. Τότε θα είναι πολύ αργά.

 

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

 

 

Πηγές:

 

1. K. Πιερρακάκης - Οκτώβριος 2016.

2. Αναστ. Καραμπογιάς-Δικηγόρος (05/10/2016).

3. «Give me control of a nation's money and I care not who makes its laws», Μτφ «Δώστε μου τον έλεγχο του νομίσματος μιας χώρας και δεν με νοιάζει ποιος κάνει τους νόμους της» Mayer Amschel Rothschild

4. Λαζαρίδης Ευάγγελος Υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας  Καθημερινή,  24/10/2015

5. Γεώργιος Ράλλης Καθημερινή 13.04.2002

6. Δ. Λώλης καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344