Πετρούπολη 21 Οκτωβρίου

Πετρούπολη 21 Οκτωβρίου

Πετρούπολη 21 Οκτωβρίου

Το παλάτι του Μεγάλου Δούκα Αντρέι Βλαδιμίροβιτς, όπου στρατιώτες εξουδετέρωσαν τους φρουρούς και εξαφανίστηκε ο αμέτρητος πλούτος του. Αυτό το θέμα ήταν το κύριο για τις ρωσικές εφημερίδες της ημέρας. Η μέρα αυτή, όπως και οι επόμενες τρεις, είναι μέρες έντονης δράσης των μπολσεβίκων για την προετοιμασία της κοινωνίας για την επανάσταση. Την ίδια μέρα ο Μάρτοφ, ηγέτης των μενσεβίκων, ήλθε σε πλήρη σύγκρουση με τους μπολσεβίκους, με δήλωσή του ότι οι μενσεβίκοι θα παραμείνουν στη προσωρινή Δούμα.

Στις 21 του Οκτώβρη οι αρχηγοί των μπολσεβίκων μαζεύτηκαν στην ιστορική τους σύσκεψη, που έγινε με κλειστές τις θύρες. Ειδοποιήθηκα από τον Ζάλκιντ και περίμενα τ΄ αποτελέσματα της σύσκεψης πίσω από την πόρτα, στο διάδρομο. Ο Βολοντάρσκι, βγαίνοντας από το δωμάτιο, μου διηγήθηκε τι γίνεται εκεί.

 Ο Λένιν έλεγε: «Στις 24 του Οκτώβρη θα είναι πολύ νωρίς να ενεργήσουμε: για την εξέγερση είναι απαραίτητη η πανρωσική βάση, και στις 24 δεν θα φτάσουν ακόμα όλοι οι αντιπρόσωποι του συνεδρίου. Από την άλλη μεριά, στις 26 του Οκτώβρη θα είναι πολύ αργά να ενεργήσουμε: σ’ αυτό το διάστημα το Συνέδριο θα οργανωθεί, και μια μεγάλη οργανωμένη συνέλευση είναι δύσκολο να πάρει αστραπιαία και αποφασιστικά μέτρα. Εμείς πρέπει να ενεργήσουμε στις 25 του Οκτώβρη, την ημέρα που ανοίγει το Συνέδριο, για να μπορούμε να πούμε σ’ αυτό: Να η εξουσία! Τι θα κάνετε μ’ αυτήν;».

Σ’ ένα από τα δωμάτια του απάνω πατώματος καθόταν ένας λεπτοπρόσωπος άνθρωπος, με μακριά μαλλιά, μαθηματικός και σκακίστας, κάποτε αξιωματικός του τσαρικού στρατού, και κατόπιν επαναστάτης και εξόριστος, κάποιος Οβσεένκο, με το παρατσούκλι Αντόνοφ. Ο μαθηματικός και σκακίστας, ήταν απορροφημένος με την επεξεργασία των σχεδίων κατάληψης της πρωτεύουσας.

Και η κυβέρνηση ετοιμαζόταν από την πλευρά της για τη μάχη. Στην Πετρούπολη συγκεντρώνονταν απαρατήρητα τα πιστότερα συντάγματα, διαλεγμένα από τις μεραρχίες, που ήταν σκορπισμένες σ’ όλο το μέτωπο. Στα χειμερινά ανάκτορα πήρε διάταξη το πυροβολικό της σχολής των ευελπίδων. Στους δρόμους πρώτη φορά ύστερα από τις μέρες της εξέγερσης του Ιούλη, εμφανίστηκαν κοζάκικες περιπολίες. Ο Πολκόβνικοφ έβγαζε τη μια διαταγή πάνω στην άλλη απειλώντας να καταπνίξει την παραμικρότερη ανυπακοή «με τα πιο αποφασιστικά κατασταλτικά μέτρα». Το πιο μισητό μέλος της κυβέρνησης, ο υπουργός της Λαϊκής Παιδείας Κίσκιν, διορίστηκε έκτακτος κομισάριος για τη διατήρηση της τάξης στην Πετρούπολη. Αυτός διόρισε σαν βοηθούς του τους Ρούντεμπεργκ και Παλτσούσκι, που ήταν το ίδιο αντιπαθητικοί στο λαό. Η Πετρούπολη, η Κρονστάνδη και η Φιλανδία κηρύχτηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η αστική εφημερίδα «Νέοι καιροί» έγραφε ειρωνικά απ’ αφορμή αυτό το μέτρο:

«Για ποιο λόγο, η κατάσταση πολιορκίας; Η κυβέρνηση έπαψε πια να έχει την εξουσία. Δεν διαθέτει ούτε το ηθικό κύρος ούτε τον απαραίτητο μηχανισμό, που θα τις έδινε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει δύναμη. Στην πιο καλύτερη περίπτωση η κυβέρνηση μπορεί μόνο να διεξάγει διαπραγματεύσεις με κείνους που συμφωνούν να συζητήσουν μαζί της. Άλλη εξουσία δεν έχει…»

Επιμέλεια: ο φίλος από το Λένινγκραντ

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344