Η βρωμιά της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπλένεται με τα δικαιώματα

Η βρωμιά της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπλένεται με τα δικαιώματα

Η βρωμιά της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεπλένεται με τα δικαιώματα

 Το σχόλιό μας

Η αναγνώριση του ελεύθερου σεξουαλικού προσανατολισμού είναι ένα βήμα προς την πρόοδο. Ο χωρισμός της Εκκλησίας και Κράτους είναι ένα βήμα προς την πρόοδο. Η κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και του συστήματος απομνημόνευσης μπορεί να είναι ένα βήμα προς την πρόοδο.

Ο Ιωάννης Μεταξάς στα πλαίσια της συντεχνιακής αντίληψης για το κράτος πήρε κάποια θετικής κατεύθυνσης μέτρα για τη δημιουργία οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων και είπε το επίσημο «Όχι» στους Ιταλούς. Δεν τον έκαναν αυτά αριστερό. Στην ιστορία έμεινε γι’ αυτό που ήταν: φασίστας. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναγνώρισε μετά από δεκαετίες παρανομίας την νομιμότητα του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και καθιέρωσε την δημοτική. Δεν τον έκαναν όμως αυτά αριστερό. Στην ιστορία έμεινε γι’ αυτό που ήταν: ένας συντηρητικός δεξιός ηγέτης.

Το να παίρνει μια κυβέρνηση σε ορισμένους τομείς προοδευτικά μέτρα, δεν είναι αυτό μόνο ή κυρίως που καθορίζει το συν ή πλην για την γενικότερη πολιτική της. Στην Ευρώπη για παράδειγμα ένα από τα μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα ιστορικά έχουν υπάρξει οι Φιλελεύθεροι, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Φιλελεύθερο Κόμμα της Γερμανίας. Βασιζόμενοι σε μια άποψη ελευθερίας του ατόμου χωρίς ελέγχους έχουν οδηγηθεί στην πιο ακραία πολιτική σε σχέση με την ασυδοσία του κεφαλαίου απέναντι στη εργασία. Με βάση όμως την ίδια αντίληψη είναι από τις πιο προωθημένες πολιτικές δυνάμεις σε σχέση με θέματα όπως τα ατομικά δικαιώματα. Η συνισταμένη όμως της πολιτικής τους τους οδηγεί σε ένα σημείο του πολιτικού φάσματος μεταξύ δεξιάς και ακροδεξιάς. Η ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία των φιλελεύθερων με τους χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ στην Γερμανία θεωρείται ως μια επικείμενη στροφή της γερμανικής κυβέρνησης κι άλλο προς τα δεξιά.

Ας μην προσπαθεί λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ            να ψάχνει μέσα στον υπόνομο των αντικοινωνικών και αντιπατριωτικών του μέτρων να βρει την παλιά  κονκάρδα της αριστεράς, να την ξεπλύνει με χλωρίνη από τα περιττώματα, να βάλει κολόνια, να την γυαλίσει και να τη φορέσει σαν παγόνι ο Τσίπρας στο πέτο του.

Δεν είναι μόνο αυτό. Στην πραγματικότητα όπως κατανοούν οι περισσότεροι άλλα είναι τα ζωτικά ενδιαφέροντα του ΣΥΡΙΖΑ από την θέσπιση των δικαιωμάτων καθαυτόν. Τρεις είναι οι στόχοι: πρώτο, ο αποπροσανατολισμός της ημερήσιας διάταξης της πολιτικής ζωής από τα καυτά λαϊκά προβλήματα. Δεύτερο, η υπενθύμιση που είπαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δήθεν αριστερά και τρίτο, η στερέωση της μνημονιακής δικομματικής πόλωσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μητσοτάκης γίνεται ακριβώς η ηχώ του Τσίπρα. Συμφωνεί και στους τρεις ακριβώς στόχους. Πρώτο, να αποπροσανατολιστεί η συζήτηση γιατί ο ίδιος δεν έχει καμία εναλλακτική λύση σε σχέση με τα ζητήματα της Τρόικα. Δεύτερο. να γίνει η υπενθύμιση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι όντως αριστερά, ώστε να διευρύνει η ΝΔ την πολιτική της βάση και στο χώρο του κέντρου. Τρίτο, να ενισχυθεί ο πολωτικός μνημονιακός δικομματισμός, πριν αναδειχθεί κάποια νέα δύναμη που θα μπορέσει να συσπειρώσει τον κόσμο σε μια πολιτική ρήξης με την Ευρωζώνη και το  ΔΝΤ και να προβάλει μια πραγματική εναλλακτική λύση οικονομικής ανασυγκρότησης και κοινωνικής δικαιοσύνης.

Γι΄ αυτό ακριβώς βλέπουμε σε αυτές τις περιστάσεις να δίνονται ηρωικές δήθεν μάχες ανάμεσα στους δυο αυτούς πολιτικούς αρχηγούς οι οποίοι στηρίζονται στην ουσία στην ίδια πολιτική βάση. Αυτή η διαδικασία όμως την οποία έχει πυροδοτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τόσο καλό όσο θέλει να δείξει στα ίδια τα δικαιώματα που τελικά υπερψηφίζονται από την βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να πολώσει τα πράγματα, να τα οδηγήσει σε μια ακραία αντιπαράθεση, σε μια άγρια κοκορομαχία. Έτσι στενεύει όσο είναι δυνατό την κοινωνική συναίνεση γύρω από τέτοια ζητήματα και τα δικαιώματα είναι εντελώς εύθραυστα με μια άλλη κυβέρνηση. Μια πολιτική δύναμη, που θα ενδιαφερόταν για τις ελευθερίες αυτές ως πραγματικό στόχο κι όχι ως φθηνό εργαλείο για το δικό της ιδιοτελές κομματικό όφελος, θα προσπαθούσε να διευρύνει όσο μπορεί την κοινωνική βάση, να κερδίσει όσες και όσους είναι παγιδευμένοι σε αντιδραστικές απόψεις, να αποδειχθεί ηγεμονική σε μια επί της ουσίας συζήτηση.

Όσα μέτρα λοιπόν και να πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ, το προπατορικό αμάρτημα της προδοσίας του λαού έχει γίνει και συνεχίζει να επαναλαμβάνεται κατά συρροή καθημερινώς.  Η κόλαση λοιπόν της λαϊκής τιμωρίας τον περιμένει.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344