Σχόλιο επί του σχολίου για την εργασιακή κόλαση

Σχόλιο επί του σχολίου για την εργασιακή κόλαση

Toυ Κώστα Ανδρικόπουλου

Πριν από τρεις δεκαετίες μιλάγαμε (αναφερόμενοι στην Δύση, δηλ. στον 1ο και 2ο κόσμο) για την κοινωνία των 2/3 με την γνωστή ταξική διαστρωμάτωση και το 1/3 των σταδιακά φτωχοποιημένων και εν τέλει αποκλεισμένων από κάθε κοινωνικό και ατομικό δικαίωμα, που επιβίωνε, όπως επιβίωνε, με την στήριξη του όποιου κοινωνικού κράτους  υπήρχε σε κάθε χώρα.

Με την επικράτηση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, την ανάδειξη νέων παγκόσμιων παιχτών (άρα και το μοίρασμα της πίτας σε περισσότερους) και ιδιαίτερα μετά την καπιταλιστική κρίση δέκα χρόνια πριν, διαμορφώνεται μία νέα τάση στις ίδιες κοινωνίες (εννοώντας την Δύση), σύμφωνα με την οποία, και αν εξελιχθεί έτσι, θα μιλάμε μετά από λίγα χρόνια για την κοινωνία του 1/3 με την ταξική της διαστρωμάτωση και τα 2/3 της κοινωνίας υπό φτωχοποίηση και αποκλεισμό.

Στην πραγματικότητα, το ευρωατλαντικό κεφάλαιο σε συνεργασία με τις πολιτικές ελίτ και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ (εφόσον αναφερόμαστε στο 1ο και 2ο κόσμο) «εισάγει» κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν σε χώρες του λεγόμενου 3ου κόσμου στο εσωτερικό των χωρών της πάλαι ποτέ «ανεπτυγμένης» Δύσης. Δημιουργεί μεγάλες γεωγραφικές και κοινωνικές ζώνες χαμηλού κόστους εργασίας, απορρυθμίζοντας την αγορά, γενικεύοντας τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, μειώνοντας στο ναδίρ τον μισθό και το μεροκάματο και κρατώντας στην ανεργία σημαντικό τμήμα του πληθυσμού. Η ανεργία από την μία και ο εργασιακός μεσαίωνας από την άλλη διαλύουν όχι μόνο το βιοτικό επίπεδο, αλλά και το ασφαλιστικό. Μόνο στην χώρα μας, από το γεγονός ότι η μερική απασχόληση έχει υπερκεράσει την πλήρη, τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν ετήσιο έλλειμμα κάτι λιγότερο από 2 δις. Πέρα από το ασφαλιστικό,  η ταυτόχρονη αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους και απαξίωση κάθε τι δημοσίου (πλην των δυνάμεων καταστολής) θα κάνουν τον βίο αβίωτο για εκατομμύρια πολίτες. Οι συντάξεις πείνας και η αστικού τύπου φιλανθρωπία (το μοίρασμα της μιζέριας) δεν μπορούν να αποτρέψουν την εξαθλίωση. Χτυπούν μόνο το σύμπτωμα.

Με την εφαρμογή αυτής της πολιτικής, το κεφάλαιο στην Δύση ανταγωνίζεται τους νέους παγκόσμιους παίχτες και διατηρεί την κερδοφορία του. Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής, που διαμορφώνουν την κοινωνία του 1/3 και 2/3 εξηγούν εν μέρει και τα αποτελέσματα των εκλογικών διαδικασιών σε Μεγ. Βρετανία, Ιταλία, ΗΠΑ και Γαλλία. Αποτελέσματα που αναδεικνύουν έναν διχασμό (γεωγραφικό και ταξικό) στην κοινωνία κάθε χώρας και την ήττα της πολιτικής υπέρ τεχνοκρατών ικανών να διαχειριστούν καλύτερα το «εθνικό» συμφέρον εντός παγκοσμιοποίησης. Με την πολιτική και ιδεολογική απουσία της αριστεράς το παιχνίδι παίζεται στο γήπεδο των καθεστωτικών, είτε αυτό εκφράζεται νεοφιλελεύθερα, είτε εθνικιστικά.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344