Ισπανία : Έξοδος στις αγορές και μετά εργασιακή κόλαση

Ισπανία : Έξοδος στις αγορές και μετά εργασιακή κόλαση

Το σχόλιο μας

Η Ισπανία δεν είχε μπει ακριβώς σε μνημονιακή κατάσταση. Είχε περάσει όμως μια μεγάλη προμνημονιακή φάση. Η τεράστια φούσκα στην οικοδομή όταν έσκασε οδήγησε σε κατάσταση σχεδόν κατάρρευσης όλες τις μεγάλες ισπανικές τράπεζες, που ήταν βαθιά μπλεγμένες σε όλη αυτή την κερδοσκοπία πάνω στη γη. Η Ευρωζώνη δέχτηκε να στηρίξει τον ισπανικό τραπεζικό τομέα με 60 δις ευρώ επιβάλλοντας όμως αυστηρότατους δημοσιονομικούς και διαρθρωτικούς ελέγχους τύπου μνημονίου.

Στην πορεία οι δημοσιονομικοί στόχοι που είχε θέσει η Ευρωζώνη καλύφθηκαν, η Ισπανία βγήκε και δανείζεται από τις διεθνείς αγορές και φάνηκε ότι έχει βγει σε ένα δρόμο ανασυγκρότησης. Η αύξηση του ΑΕΠ το 2016 ήταν 2,8%, αρκετά πάνω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης.

Χθες δόθηκαν τα στοιχεία για την αγορά εργασίας του πρώτου τριμήνου του 2017. Η ανεργία βρίσκεται στο 18,8%, 4,25 εκατομμύρια ισπανίδες και ισπανοί είναι χωρίς καμία δουλειά. Μετά από μια καθοδική τάση πέρυσι, το πρώτο τρίμηνο φέτος η ανεργία άρχισε να δείχνει πάλι ανοδική τάση.

Αυτό όμως που είναι συγκλονιστικό δεν είναι τόσο το ποσοστό ανεργίας, αλλά το ποια είναι η κατάσταση σε αυτούς που εμφανίζονται ως απασχολούμενοι. Κυριολεκτικά έχει κυριαρχήσει στην ισπανική αγορά εργασίας το μοντέλο της απασχόλησης μικρής διάρκειας. 26% των εμφανιζόμενων ως απασχολούμενοι έχουν συμβόλαια μικρότερα από μία εβδομάδα. 40% έχουν μικρότερα από ένα μήνα. Αυτοί που «απασχολούνται» με πάνω από 10 διαφορετικά συμβόλαια σε διαφορετικές επιχειρήσεις το χρόνο από 150 χιλιάδες πέρυσι έχουν φτάσει τις 270 χιλιάδες φέτος. Ο καθηγητής Marcel Jansen του αυτόνομου Πανεπιστημίου της Μαδρίτης έχει παρομοιάσει αυτή τη δραματική κατάσταση με το παιχνίδι με τις «μουσικές καρέκλες». Οι εργαζόμενοι άλλοτε καταφέρνουν να εξασφαλίσουν μια καρέκλα άλλοτε όχι. Ακόμη όμως κι αν την εξασφαλίσουν τη βολεύονται για λίγο και ξανά επιστρέφουν στην ανεργία και την ανασφάλεια. Το μεγαλύτερο μέγεθος των στατιστικά εμφανιζόμενων ως απασχολούμενων έχουν χαμηλό εισόδημα, πολλοί από αυτούς φτώχεια και όλοι ανασφάλεια. Παράλληλα το σύστημα αυτό διαβρώνει τη συλλογικότητα που είναι η κύρια δύναμη της εργατικής τάξης και την αντικαθιστά με τον ανταγωνισμό, με ποδοπατήματα και φθόνο.

Η επιβολή των ακραίων δημοσιονομικών, οικονομικών και κοινωνικών όρων στις χώρες της Ευρωζώνης ήταν και είναι μια κόλαση. Το παιδί αυτής της κόλασης δεν μπορεί να είναι κι αυτό μια κόλαση. Ας το καταλάβουμε αυτό πριν πια είναι εντελώς αργά.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344