Ελευθερία ή Θάνατος - Πέντε επαναστατικά τραγούδια της Κρήτης

Ελευθερία ή Θάνατος - Πέντε επαναστατικά τραγούδια της Κρήτης

Ελευθερία ή Θάνατος

Πέντε επαναστατικά τραγούδια της Κρήτης

Ι

«Γεύγεσαι, γιε μου, γεύγεσαι, χαροκοπάς και πίνεις
κι οι Τούρκοι σε κυκλώνουνε, μη ντροπιαστείς, υγιέ μου».
«Πρόβαλε, μάνα μου, να ιδείς πόσες χιλιάδες είναι,
κι αν είναι δυο να γεύγομαι, κι αν είναι τρεις να πίνω
κι αν είναι περισσότεροι να βάλω τ’ άρματά μου!
Και τότες, μάνα μου, θα ιδείς πώς πολεμά ο γιος σου,
πώς τη σκοτώνουν τη ν-Τουρκιά!»

ΙΙ

Μάνα, δε γ-κάνω καβαλτί, μάνα, δε γ-κάνω γιόμα,
παρά σκοτώσω το θεριό που ‘ναι στο γ-καλαμιώνα.
Που ‘χει διπλές τσι κεφαλές κι εννιά σειρές τ’ αδόδια!
Θα φύγω, μάνα, και μη γ-κλαις, και δώ’ μου την ευκή σου
για να γυρίσω νικητής νά ‘μαι πάλι μαζί σου.

ΙΙΙ

Πότες θα σπάσ’ η παγωνιά, να λιώσουνε τα χιόνια,
να πάρω το τουφέκι μου, τ’ όμορφο μαλιχέρι,
να πάρω δίπλα τα βουνά, να βγω στον Ψηλορείτη,
να βρω μια μ-πέτρα ριζιμιά, να διπλωθώ να κάτσω,
να παίξω πέντε ντουφεκιές ν’ ακούσει ούλ’ η Κρήτη!
Να ‘ρθού ντα Κρητικόπουλα κι εκειά να ορκιστούμε
για τη γλυκειά πατρίδα μας ούλοι να σκοτωθούμε.

ΙV

Kάστρο και πού ’ν’ οι πύργοι σου και τα καμπαναριά σου

και πού ’ν’ οι γιαντριωμένοι σου, τα 'μορφα παλικάργια.

Mα μένα οι γιαντριωμένοι μου, τα 'μορφα παλικάργια,

η μαύρη γης τα χαίρεται στο μαυρισμένο ’Aδη.

Δεν έχω αμάχη τσι Tουρκιάς, μήδε κακιά του χάρου

μόνο ’χω αμάχη και κακιά του σκύλου του προδότη

απού μου τα κατάδουδε

IV

Σε ψηλό βουνό,
σε ριζιμιό χαράκι,

κάθεται έν’ αητός.

Βρεμένος, χιονισμένος
ο καημένος και παρακαλεί.
Και παρακαλεί
τον ήλιο ν’ ανατείλει.

Ήλιε ανάτειλε ήλιε ανάτειλε.

Ήλιε λάμψε και δώσε
για να λιώσουνε
χιόνια από τα φτερά μου
και τα κρούσταλλα
από τ’ ακράνυχά μου.

Ήλιε ανάτειλε ήλιε ανάτειλε.

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

επιστροφή στην κορυφή

Επικοινωνήστε με το Σχέδιο β'

Σολωμού 13, Εξάρχεια, 2ος όροφος (5μμ - 10μμ)

info@sxedio-b.gr

2108224344